Ημερίδα με θέμα «Σαηεντολογία, μια πραγματική απειλή»

Ημερίδα με θέμα «Σαηεντολογία, μια πραγματική απειλή» διοργανώνει η Ιερά Μητρόπολις Πειραιώς την Κυριακή 3 Μαρτίου 2013 και ώρα 4:00 το απόγευμα στην αίθουσα του «Πειραϊκού Συνδέσμου» (Καραΐσκου 104 και Σωτήρος). Εισηγήσεις θα πραγματοποιήσουν ο διδάκτωρ Νομικής Γεώργιος Κρίπας και ο συνεργάτης της Επιτροπής Αιρέσεων της Ιεράς Συνόδου Ιωάννης Μηλιώνης.

Η είσοδος είναι ελεύθερη

Τὰ κτιστὰ φῶτα τοῦ κόσμου καὶ τὸ Ἄκτιστο Φῶς τοῦ Χριστοῦ κατὰ τὸν ἅγιο Γρηγόριο τὸν Παλαμᾶ. Μέρος ΣΤ'

Τὰ κτιστὰ φῶτα τοῦ κόσμου καὶ τὸ Ἄκτιστο Φῶς τοῦ Χριστοῦ κατὰ τὸν ἅγιο Γρηγόριο τὸν Παλαμᾶ. Μέρος ΣΤ'

Ὅλη αὐτή τήν κίνησι-στάσι τοῦ νοῦ πρός τόν Θεό βοηθεῖ ἡ νοερά καρδιακή προσευχή πού χρησιμοποιεῖ καί τήν εἰσπνοή-ἐκπνοή.  Πρόκειται γιά τήν παραδεδομένη ἤδη ἀπό τούς χρόνους τοῦ ἁγίου Γρηγορίου στό Ἅγιο Ὅρος μέθοδο  προσευχῆς. Μέ τήν εὐχή: «Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, ἐλέησόνμε» ἤ «Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, Υἱέ τοῦ Θεοῦ, ἐλέησόν με τόν ἁμαρτωλόν», ὁ νοῦς ἐργάζεται τό ἅγιο ὄνομα τοῦ Ἰησοῦ καί βοηθεῖται ἔτσι νά μή περιεργάζεται ὅ,τι δέν εἶναι ὁ Θεός. Τό ὄνομα τοῦ Ἰησοῦ γίνεται τροφή τοῦ νοός.
Μέ τήν εἰσπνοή ἐπίσης κατά τήν ἐκφώνησι τοῦ «Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ», τό ἐλαφρό κράτημα τῆς ἀναπνοῆς στήν καρδιά καί τήν ἐκφώνησι τοῦ «ἐλέησόν με τόν ἁμαρτωλόν» κατά τήν ἐκπνοή, διευκολύνεται ἡ συναγωγή καί παραμονή τοῦ νοῦ καί τῆς εὐχῆς στήν καρδιά. Τό σῶμα λαμβάνει κατάλληλο θέσι, ὥστε νά διευκολύνεται ἡ εἴσοδος τοῦ νοῦ στήν καρδιά. Ἡ μέθοδος αὐτή, πού χρειάζεται ἄλλως τε καί πεπειραμένο δάσκαλο γιά νά διδαχθῇ, δέν εἶναι ἀναγκαία ἀλλά βοηθτητική καί μάλιστα στούς ἀρχαρίους.
Ὁ Δυτικός Βαρλαάμ εἶχε ἀντίθετες ἀπόψεις ὡς πρός τό θέμα αὐτό. Δέν ἠμποροῦσε νά ἐννοήσῃ πῶς ὁ νοῦς τοῦ ἀνθρώπου, πού ταξιδεύει ἐκτός αὐτοῦ, εἶναι δυνατόν νά συγκεντρωθῇ εἰς ἑαυτόν καί μάλιστα μέσα στό σῶμα. Κατά τήν πλατωνική ἄλλωστε ἀντίληψι τό σῶμα εἶναι φυλακή τῆς ψυχῆς. Γιά τό Εὐαγγέλιο ὅμως καί τήν Ὀρθοδοξία τό σῶμα μας εἶναι ναός τοῦ ἐν ἡμῖν Ἁγίου Πνεύματος καί μέλος τοῦ Σώματος τοῦ Χριστοῦ. Τήν Χάρι λαμβάνουμε μέσα μας μέ τά ἅγια Μυστήρια καί ἅρα μέσα μας ἠμποροῦμε νά ἰδοῦμε τό Ἄκτιστο Φῶς.

Ανάσταση! Η ανόρθωση και ο θρίαμβος της αγάπης. Αρχιμανδρίτη Ευσέβιου Βίττη. Μέρος ΙΣΤ΄

γ) Η ανόρθωση και ο θρίαμβος της αγάπης

Ανάσταση! Ο θρίαμβος της αγάπης του Θεού

Μέρος ΙΣΤ'

  Αλήθεια ποιος άνθρωπος αγάπησε τόσο πολύ; και αν αγάπησε έναν ή κάποιον αριθμό συνανθρώπων του, δεν του ήταν δυνατό να αγαπήσει όλους τους ανθρώπους με την ίδια απέραντη αγάπη και για όλους μαζί και για τον καθένα τους χωριστά.
Όλους, όχι μόνο τους τωρινούς ανθρώπους, αλλά όλους, μικρούς και μεγάλους, καλούς και κακούς, δικαίους και αδίκους, όσοι υπήρξαν και όσοι θα υπάρξουν επάνω στη γη. Είναι αδιανόητο αυτό για τον άνθρωπο. Όση αγάπη κι αν νιώθει ένας φιλόστοργος πατέρας.
 Είναι αγάπη για το δικό του παιδί, και βέβαια αγάπη ανθρώπινη, περιορισμένη, αδύναμη, ασύγκριτα μικρή μπρος στην αγάπη του Θεού. Όση αγάπη κι αν έχει μια μητέρα για τα παιδιά της, δεν μπορεί να έχει την ίδια αγάπη και για όλα τα παιδιά του κόσμου, έστω κι αν θυσιασθεί γι’ αυτά. Η αγάπη της είναι ανθρώπινη, και γι’ αυτό περιορισμένη και ανίκανη να σώσει το παιδί της από την αμαρτία ή να του εξασφαλίσει αιώνια ζωή.

Ηχητικό Αγιολόγιο 25 Φεβρουαρίου

Ακούστε το βίο των Αγίων της Ορθοδοξίας που εορτάζουν σήμερα 25 Φεβρουαρίου




Για να κατεβάσετε και να αποθηκεύσετε την ομιλία σε mp3 πατήστε ΕΔΩ (δεξί κλίκ αποθήκευση ως, ή αποθήκευση δεσμού ως)

25 Φεβρουαρίου Συναξαριστής

Ταρασίου Ἀρχιεπισκόπου, Ἀλεξάνδρου Μάρτυρος, Ἀντωνίου Μάρτυρος, Ρηγίνου Ἱερομάρτυρος, Μαρκέλλου Ἱερομάρτυρος Ὁ Ἅγιος Ταράσιος Ἀρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως


Ὁ Ἅγιος Ταράσιος Ἀρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως

Ὁ Ἅγιος Ταράσιος γεννήθηκε, ἀνατράφηκε καὶ ἐκπαιδεύθηκε στὴν Κωνσταντινούπολη ἀπὸ γονεῖς εὐσεβεῖς καὶ εὐγενεῖς, τὸν Γεώργιο, κριτὴ καὶ πατρίκιο καὶ τὴν Εὐκρατία. Λόγω τῆς μεγάλης του μορφώσεως ἀνυψώθηκε στὸ ἀξίωμα τοῦ πρωτασηκρίτου.
Οἱ ἐκκλησιαστικὲς περιστάσεις τὴν ἐποχὴ ἐκείνη ἦταν ἀρκετὰ σοβαρές. Ὑπῆρχε ἀκόμα ὁ πόλεμος τῶν εἰκονομάχων, ἡ δὲ θέση τῶν Ὀρθοδόξων ἔγινε ἀκόμη πιὸ δύσκολη διὰ τοῦ θανάτου τοῦ Πατριάρχου Παύλου Δ’ τοῦ Κυπρίου (780-781 μ.Χ.).
Ἡ βασίλισσα Εἰρήνη ἡ Ἀθηναία, ἡ ὁποία ἐπιτρόπευε τὸν ἀνήλικο υἱό της Κωνσταντῖνο ΣΤ’ (780-798 μ.Χ.), κατανόησε, ὅτι χρειαζόταν ἐκκλησιαστικὸς ἡγέτης μὲ εὐσέβεια, θεολογικὴ κατάρτιση καὶ διοικητικὴ ἱκανότητα, γιὰ νὰ μπορέσει νὰ ἀνταποκριθεῖ στὶς περιστάσεις καὶ τὰ προβλήματα.
Ἔτσι ἐξελέγη Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως ἀπὸ τοὺς λαϊκοὺς ὁ Ἅγιος Ταράσιος παρὰ τὶς ἐπίμονες ἀρνήσεις του, ἀφοῦ ἔλαβε ὑπόσχεση ἀπὸ τοὺς βασιλεῖς, ὅτι θὰ συγκληθεῖ Οἰκουμενικὴ Σύνοδος ποὺ θὰ ἀντιμετωπίσει τὰ διάφορα θεολογικὰ ζητήματα καὶ τὰ ἐκκλησιαστικὰ θέματα. Ἡ χειροτονία τοῦ νέου Πατριάρχου ἔγινε στὶς 25 Δεκεμβρίου 784 μ.Χ.

Ἀνθρωποκεντρική ἀντιμετώπισις.Ὀρθοδοξία καί Ἰσλάμ. Π. Γεώργιος Καψάνης. Μέρος Θ'

 Ἀνθρωποκεντρική ἀντιμετώπισις.

Συγκριτική προσέγγισις τοῦ διαλόγου.Ὀρθοδοξία καί Ἰσλάμ

 Μέρος Θ'

Ἡ ἀγάπη πρός τούς ἐχθρούς, πού εἶναι ἡ κατ’  ἐξοχήν χριστιανική ἀρετή, δέν εἶναι λογικά κατανοητή καί γι’ αὐτό δέν γίνεται ἀποδεκτή ἀπό τό Ἰσλάμ. Καί ὁ Τριαδικός Θεός, πού ἀποτελεῖ τό πρότυπο τῆς ἐν κοινωνίᾳ ζωῆς τῶν ἀνθρώπων στήν Ἐκκλησία, εἶναι ἐπίσης ἀσύλληπτος καί γι’ αὐτό ἀπορρίπτεται ἀπό τό Ἰσλάμ.
Τέλος ὁ Θεός, πού γίνεται ἄνθρωπος καί πεθαίνει ὡς κακοῦργος στόν Σταυρό, εἶναι ἀκτανόητος καί ἡ ἀλήθεια αὐτή θεωρεῖται βλασφημία ἀπό τό Ἰσλάμ. Αὐτά ὅμως ἀποτελοῦν τά κατ’ ἐξοχήν γνωρίσματα τοῦ Χριστιανισμοῦ καί σέ αὐτά θεμελιώνεται ὁλόκληρο τό μυστήριο τῆς σωτηρίας καί ἀνακαινίσεως τοῦ ἀνθρώπου.
 Ἄν αὐτά παραθεωρηθοῦν ἤ θεωρηθοῦν ἐσωτερική μόνον ὑπόθεσις τοῦ Χριστιανισμοῦ, τότε ποιός Χριστιανισμός ἀπομένει γιά νά διαλεχθῆ μέ τό Ἰσλάμ;
Οἱ Ἅγιοι Πατέρες, ὅπως ἤδη ἀνεφέρθη ἀνασκευάζουν λεπτομερῶς ὅλες αὐτές τίς πλάνες. Ἀποδεικνύουν ὅτι ὁ Χριστός εἶναι Θεός καί Υἱός τοῦ Θεοῦ καί, πιό συγκεκριμένα, Θεάνθρωπος46.

Στήν αὐγή τῆς ζωῆς μου. Μητροπολίτου Κυροβογκράντ καί Νικολάεφ Νέστορος. Μέρος Ε'

 Στήν αὐγή τῆς ζωῆς μου. Μητροπολίτου Κυροβογκράντ καί Νικολάεφ Νέστορος. Μέρος Ε'

Θά τελειώσω τίς ἀναμνήσεις τῶν παιδικῶν μου χρόνων μέ τήν περιγραφή μερικῶν συνηθειῶν καί ἐκδηλώσεών μου, πού ἀποκαλύπτουν τίς βάσεις τῆς διαμορφώσεως τοῦ χαρακτήρα μου.
Ἀγαποῦσα πολύ νά προσεύχομαι γιά τούς νεκρούς. Μόλις ἀντίκρυζα στήν ἐκκλησία ἕνα φέρετρο, φρόντιζα νά μάθω τό ὄνομα τοῦ νεκροῦ. Ἔτρεχα κατόπιν στό περίπτερο τῆς μονῆς τῆς Βιάτκα. Ἐκεῖ πουλοῦσαν βιβλιαράκια καί εἰκόνες. Οἱ μοναχοί μ’ ἀγαποῦσαν πολύ, καί μοῦ τά ἔδιναν μέ πίστωση.
Ἐγώ ὅμως, μέ συνέπεια καί φιλοτιμία, τά πλήρωνα σύντομα. Ἀπό τό περίπτερο αὐτό ἔπαιρνα εἴτε μιά μικρή εἰκόνα τοῦ ἁγίου, πού τό ὄνομά του εἶχε ὁ νεκρός, εἴτε ἕνα μικρό Εὐαγγέλιο. Στήν πίσω πλευρά τους ἔγραφα γράμμα στό Θεό. Μέ τήν παιδική μου ἁπλότητα παρακαλοῦσα τόν Ὕψιστο νά συγχωρήση τίς ἁμαρτίες τοῦ νεκροῦ, καί νά ἐλεήσει καί μένα, τό μικρό Κόλια (Νικολάκη).
Ἰδιαίτερα ὅμως προσευχόμουν καί γιά τούς νεκρούς συγγενεῖς μου, γνωστούς καί ἀγνώστους.

Η ενθρόνιση της Ι. Εικόνας Άξιόν Εστί στο Πρωτάτο (φωτογραφίες)

Ἐνθρονίστηκε τήν Παρασκευή στό Σύνθρονο τοῦ ἱεροῦ ἡ εἰκόνα τοῦ "Ἄξιόν Ἐστι" καί ἄρχισε ἡ ἀγρυπνία τοῦ Ἁγίου Χαραλάμπους στόν ἐλεύθερο ἀπό σκαλωσιές Ναό τοῦ Πρωτάτου. Ἡ ἀρχαῖα αἴγλη ἐπανῆλθε....

 

Συμπεράσματα. Μέρος Α'. Ἰλαρίωνος Φέλεα Ρουμάνου ἱερομάρτυρος (+1940)

 Συμπεράσματα

 Μέρος Α'

 Τό πιό δύσκολο καί περιφρονημένο πρόβλημα στήν θεολογική παιδεία εἶναι ἡ πνευματική πατρότητα. Ἔχω συγκεντρώσει ἐδῶ τίς γνῶμες μερικῶν ἀπό τούς συγχρόνους Πνευματικούς. Εἶναι διαφωτιστικές ὄχι μόνο διά τῆς ποικιλίας τους, ἀλλά ἰδιαίτερα διά τῆς ὁμοφωνίας τους σχετικά μέ τόν ἐξαιρετικό ρόλο τόν ὁποῖο πρέπει νά παίζει ὁ Πνευματικός στήν χριστιανική Κοινότητα.
Ὁ Πνευματικός εἶναι ἄνθρωπος τοῦ πνεύματος. Ἡ Ἐκκλησία τόν καλεῖ μέ τό ὄνομα Πνευματικό Πατέρα καί πνευματικό ἄνδρα καί Οἰκονόμο τῆς Ἐκκλησίας καί τοῦ  ἔργου τῆς μετανοίας. Ἡ ἀνώτερη κλῆση του εἶναι πρῶτον νά εἶναι ὁ ἴδιος γεμᾶτος ἀπό Πνεῦμα Ἅγιον καί δεύτερον αὐτό τό πνεῦμα νά τό μεταδίδει καί στούς πνευματικούς του μαθητές.
«Δὴ διπλᾶ ἐν πνεύματί σου ἐπ᾿ ἐμέ»  (Βασιλειῶν Δ΄ 2, 9), εἶπε ὁ Ἐλισσαῖος πρός τόν πνευματικό του Πατέρα, τόν Ἠλία. Σ᾿ αὐτά τά λόγια ἐκφράζεται κἄπως ἡ ἀρχή τῶν ἐπικοινωνούντων δοχείων.
Τό νερό ἀνεβαίνει στό ἴδιο ἐπίπεδο σέ ὅλα τά δοχεῖα μέ τά ὁποῖα συγκοινωνεῖ.

Περί ακηδίας. Γέροντας Ιωσήφ Βατοπαιδινός

 Περί ακηδίας

Γέροντας Ιωσήφ Βατοπαιδινός

Ακηδία είναι ο τρομερότερος εχθρός της πνευματικής ζωής. Όλα τα πάθη απτονται έν μέρει της ανθρωπινής υποστάσεως, αλλά αυτό το τρομερό κακό, η άκηδία η αμέλεια, απτεται του ψυχικού και του σωματικού κόσμου του ανθρώπου. Σαλεύει το σύνολο της ανθρωπινής υποστάσεως.
Το γεγονός είναι ότι αυτή ξεκινά ενεργώντας μέσα από το ψυχοσωματικό σύστημα του ανθρώπου. Άπτεται των ιδίων των μελών και προκαλεί την παράλυση, την κατά φύσιν αδράνεια.
Υπάρχει και ένας δεύτερος λόγος πού συντελεί ώστε να γίνεται δυσκαταγώνιστο το πάθος, χάριν του ότι η ίδια φύση άφ’ εαυτής, μετά την πτώση, δεν θέλει να κουραστή.
Επικαλείται τους φυσικούς νόμους της αυτοσυντηρήσεως πού επιτάσσουν να είναι ο άνθρωπος σε ευτυχία, σε άνεση και όχι σε κόπωση. Δεν προύπήρξε το θέμα του πόνου, του κόπου, της αγωνίας. Αυτά δεν είναι φυσικά φαινόμενα, αλλά μεταπτωτικά συμπτώματα.
Τότε γίνεται δυσκαταγώνιστο το πάθος, επειδή κατά φύσιν αρπάζει όλο το νευροψυχικό σύστημα του ανθρώπου και το δένει. Δεύτερον, η ίδια η φύση υποστηρίζει αυτό το πάθος, διότι θέλει την άνεση, δεν θέλει την κόπωση. Η κόπωση εισήχθη ύπό το νόημα του σταυρού με την παρουσία του Θεού Λόγου και είναι ο τρόπος με τον όποιο κατεργάζεται ο άνθρωπος την σωτηρία του. Όμως η άκηδία απτεται των μελών του ανθρώπου.

Ὁ Ποιμήν τοῦ Ἑρμᾶ, ὁ «καλπασμός» τῆς ἁμαρτίας καί ὁ «΄Ἄγγελος τῆς μετανοίας». Μητροπολίτης Γόρτυνος Ιερεμίας

Ὁ Ποιμήν τοῦ Ἑρμᾶ, ὁ «καλπασμός» τῆς ἁμαρτίας καί ὁ «΄Ἄγγελος τῆς μετανοίας»

Του Μητροπολίτη Γόρτυνος Ιερεμία

 Ὑπό τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου Γόρτυνος κ. Ἰερεμίου Παραθέτομεν κατωτέρω τό ἐγκύκλιον μήνυμα τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου Γόρτυνος καί Μεγαλοπόλεως κ. Ἰερεμίου, ὑπό τόν τίτλον: «Ὁ Ποιμήν τοῦ Ἑρμᾶ», τό ὁποῖον διαπρα γματεύεται τὴν ἁμαρτίαν, ἡ ὁποία «καλπάζει» καί θέλει νά εἰσέλθη εἰς τό ἱερόν σῶμα τῆς Ἐκκλησίας. Τό κήρυγμα ἔχει ὡς ἀκολούθως:

1. Μέ τό σημερινό μου κήρυγμα, ἀδελφοί χριστιανοί, θά ἀρχίσω νά σᾶς παρουσιάζω ἕνα ἄλλο ὡραῖο πατερικό σύγγραμμα, πού λέγεται «Ὁ Ποιμήν τοῦ Ἑρμᾶ». Τό κείμενο αὐτό εἶναι τό μεγαλύτερο στήν σειρά τῶν Ἀποστολικῶν Πατέρων. Οἱ ἅγιοι Πατέρες τιμοῦσαν πολύ τό βιβλίο αὐτό καί μερικοί μάλιστα τό κατέτασσαν μεταξύ τῶν βιβλίων τῆς Ἁγίας Γραφῆς.
Ὁ ἅγιος Ἀθανάσιος τό ὀνομάζει ὠφελιμώτατο βιβλίο. Ἀλλά τό βιβλίο αὐτό εἶναι περισσότερο σέ μᾶς χρήσιμο, γιατί μᾶς δίδει ἕνα μήνυμα πού εἶναι πολύ ἀναγκαῖο γιά τούς καιρούς μας. Τό μήνυμα εἶναι ὅτι ἡ ἁμαρτία ἔχει προχωρήσει πολύ, θέλει νά μπεῖ καί στό ἱερό σῶμα τῆς Ἐκκλησίας, καί γι᾽ αὐτό οἱ χριστιανοί πρέπει νά μετανοήσουν, γιατί πλησιάζει τό τέλος.

Ἡ Ἐκκλησία καί οἱ Ἀρχαῖοι. Μητροπολίτου Χίου, Ψαρῶν καί Οἰνουσσῶν κ. Μάρκου

Ἡ Ἐκκλησία καί οἱ Ἀρχαῖοι

Μητροπολίτου Χίου, Ψαρῶν καί Οἰνουσσῶν κ. Μάρκου

Ἕνα Ἐπίγραμμα τοῦ Ἰωάννη Μαυρόποδα: «εἴπερ τινός βούλοιο τῶν ἀλλοτρίων τῆς σῆς ἀπειλῆς ἐξελέσθαι, Χριστέ μου, Πλάτωνα καί Πλούταρχον ἐξέλοιό μοι, ἄμφω γάρ εἰσι καί λόγον καί τόν τρόπον τοῖς σοῖς νόμοις ἔγγιστα προσπεφυκότες, εἰ δ' ἠγνόησαν ὡς Θεός εἶ τῶν ὅλων, ἐνταῦθα τῆς σῆς χρηστότητος δεῖ μόνον δι᾽ ἥν ἅπαντας δωρεάν σῲζειν θέλεις».
Μετάφραση: «Ἄν θέλεις γιά κάποιους ἀπό τούς ἀλλοθρήσκους νά κάνεις μιά ἐξαίρεση ἀπό τήν ἀπειλή σου, Χριστέ μου, νά μοῦ ἐξαιρέσεις τόν Πλάτωνα καί τόν Πλούταρχο, γιατί καί οἱ δύο ἦταν καί στήν θεωρία καί στόν τρόπο ζωῆς στούς νόμους σου ἀπ᾽ ὅλους πιό πιστοί καί ἄν ἀγνοοῦσαν ὅτι Ἐσύ εἶσαι ὁ Θεός τῶν πάντων, τότε χρειάζονται μόνο τήν καλωσύνη σου πού σέ κάνει νά χαρίζεις σέ ὅλους τή σωτηρία».

Σύγχρονοι ὑπερήφανοι. Κυριακή Τελώνου & Φαρισαίου. (†) ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος Καντιώτης

Σύγχρονοι ὑπερήφανοι.  Κυριακή Τελώνου & Φαρισαίου

(Λουκ. 18,10-14)

(†) ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος Καντιώτης

Σήμερα, ἀγαπητοί μου, ἀρχίζει τὸ Τριῴδιο. Ἀρχίζει μὲ τὴ φωνὴ τοῦ Τελώνου «Ὁ Θεός, ἱλάσθητί μοι τῷ ἁμαρτωλῷ» (Λουκ. 18,13). Τὸ Τριῴδιο λέει σὲ ὅλους μας σήμερα· Ἄνθρωποι ὑπερήφανοι, ταπεινωθῆτε. Μᾶς παρουσιάζει τὴν παραβολὴ τοῦ τελώνου καὶ τοῦ φαρισαίου, ποὺ εἶνε σὲ ὅλους μας γνωστή.
Σήμερα, ἀκόμη ἁπλούστερα, τὸ Τριῴδιο μᾶς δείχνει δύο δρόμους καὶ μᾶς ἀφήνει νὰ ἐκλέξουμε. Ὁ ἕνας δρόμος ὁδηγεῖ στὸ γκρεμό, ὁ ἄλλος στὸν οὐρανό. Ὁ ἕνας δρόμος εἶνε τοῦ διαβόλου, ὁ ἄλλος εἶνε τοῦ Θεοῦ. Ποιοί εἶνε αὐτοὶ οἱ δρόμοι; Ὁ ἕνας δρόμος εἶνε τῆς ὑπερηφανείας, καὶ ὁ ἄλλος εἶνε τῆς ταπεινώσεως.
Ὑπερηφάνεια – ταπείνωσις, δύο δρόμοι τῆς ζωῆς. Ποιόν ἀκολουθοῦμε; Τὸν πρῶτο δρόμο, τῆς ὑπερηφανείας, ἀκολούθησε ὁ φαρισαῖος· τὸ δεύτερο δρόμο, τῆς ταπεινώσεως, ἀκολούθησε ὁ τελώνης.
Σήμερα ἡ ταπείνωσι εἶνε σπάνιο πρᾶγμα. Εὐκολώτερο εἶνε νὰ βρῇς στὸν κόσμο διαμάν τι, παρὰ νὰ βρῇς ταπεινὸ ἄνθρωπο, ταπεινὴ γυναῖκα, ταπεινὸ ἄντρα καὶ ταπεινὸ ἀκόμη παιδί. Ζοῦμε σὲ αἰῶνα ὑπερηφανείας.

Ηχητικό Αγιολόγιο 24 Φεβρουαρίου

Ακούστε το βίο των Αγίων της Ορθοδοξίας που εορτάζουν σήμερα 24 Φεβρουαρίου




Για να κατεβάσετε και να αποθηκεύσετε την ομιλία σε mp3 πατήστε ΕΔΩ (δεξί κλίκ αποθήκευση ως, ή αποθήκευση δεσμού ως)

24 Φεβρουαρίου Συναξαριστής

Κυριακὴ Τελώνου καὶ Φαρισαίου, Εὕρεση Τιμίας Κεφαλῆς Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Προδρόμου, Ἰωάννου τοῦ Θεριστοῦ, Μποϊζὶλ Ὁσίου, Ἀθελμπέρτου βασιλέως, Ἐράσμου Ὁσίου

Κυριακὴ Τελώνου καὶ Φαρισαίου
    
Η πρώτη Κυριακή του Τριωδίου είναι αφιερωμένη στην διδακτική παραβολή του Τελώνου και του Φαρισαίου, την οποία ο Κύριος διηγήθηκε, προκειμένου να διδάξει την αρετή της ταπεινώσεως και να στηλιτεύσει την έπαρση.
Ο ευαγγελιστής Λουκάς, με τρόπο λιτό, αλλά σαφέστατο, διέσωσε την παραβολή αυτή ως εξής:
«Εἶπε δὲ καὶ πρός τινας τοὺς πεποιθότας ἐφ᾿ ἑαυτοῖς ὅτι εἰσὶ δίκαιοι, καὶ ἐξουθενοῦντας τοὺς λοιπούς, τὴν παραβολὴν ταύτην· ἄνθρωποι δύο ἀνέβησαν εἰς τὸ ἱερὸν προσεύξασθαι, ὁ εἷς Φαρισαῖος καὶ ὁ ἕτερος τελώνης. ὁ Φαρισαῖος σταθεὶς πρὸς ἑαυτὸν ταῦτα προσηύχετο· ὁ Θεός, εὐχαριστῶ σοι ὅτι οὐκ εἰμὶ ὥσπερ οἱ λοιποὶ τῶν ἀνθρώπων, ἅρπαγες, ἄδικοι, μοιχοί, ἢ καὶ ὡς οὗτος ὁ τελώνης· νηστεύω δὶς τοῦ σαββάτου, ἀποδεκατῶ πάντα ὅσα κτῶμαι. Καὶ ὁ τελώνης μακρόθεν ἑστὼς οὐκ ἤθελεν οὐδὲ τοὺς ὀφθαλμοὺς εἰς τὸν οὐρανὸν ἐπᾶραι, ἀλλ᾿ ἔτυπτεν εἰς τὸ στῆθος αὐτοῦ λέγων· ὁ Θεός, ἱλάσθητί μοι τῷ ἁμαρτωλῷ. Λέγω ὑμῖν, κατέβη οὗτος δεδικαιωμένος εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ ἢ γὰρ ἐκεῖνος· ὅτι πᾶς ὁ ὑψῶν ἑαυτὸν ταπεινωθήσεται, ὁ δὲ ταπεινῶν ἑαυτὸν ὑψωθήσεται». (Λουκ.18,10-14).

Τριώδιον Κατανυκτικόν. Ἀρχιμανδρίτου Μάρκου Μανώλη

Τριώδιον Κατανυκτικόν

Ἀρχιμανδρίτου π. Μάρκου Κ. Μανώλη

Ἀρχίζει τὸ Τριῴδιον. Ἡ περίοδος τῆς κατανύξεως καὶ τῆς καθάρσεως. Ἡ ἀνακαίνισις τῆς ψυχῆς. Ἡ
ἔμπρακτος μετάνοια. Ὁ φωτισμὸς τῆς διανοίας καὶ τῆς καρδίας. Ἡ ἀπόρριψις τῶν ἔργων τοῦ παλαιοῦ ἀνθρώπου. Ἡ Ἀνάστασις.
Ἡ ζωὴ τοῦ ἀνθρώπου εἶναι μία πορεία. Μία πορεία πρὸς τὸ τέλος, τὴν Δευ τέραν Παρουσίαν τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ. Εἰς τὴν πορείαν μας, ὅμως, αὐτὴν ἔχομεν καὶ ἐμπόδια, ἀλλὰ καὶ πτώσεις.
Καὶ μάλιστα πτώσεις ὀδυνηράς. Διὰ τοῦτο ἔχομεν ἀνάγκην καθάρσεως. Ἀνάγκην μετανοίας.

Τὸ Τριῴδιον λοιπὸν εἶ ναι περίοδος μετανοίας καὶ συναισθήσεως τῆς ἁμαρτίας μας. «Τῆς μετανοίας
ἄνοιξόν μοι πύλας, Ζωοδότα» ψάλλομεν.
Τὸ πρόθυμον πνεῦμα τοῦ πιστοῦ ξαγρυπνᾶ εἰς τὸν ναὸν τοῦ Θεοῦ φέρον μαζί του τὸν λερωμένον ἀπὸ τὴν ἁμαρτίαν ναὸν τοῦ σώματος καὶ παρακαλεῖ νὰ τοῦ ἀνοίξη ὁ Θεὸς τὴν θύραν τῆς μετανοίας. Εἰς τὸν ἅγιον ναὸν τοῦ Θεοῦ ἔχουν θέσιν μόνον οἱ καθαροί· αὐτὸς εἶναι ἀκάθαρτος, ἀλλὰ
ἐλπίζει εἰς τὸ ἔλεος τοῦ Θεοῦ καὶ τὴν δύναμιν τῆς χάριτός του.
Εἰς τὸ δεύτερον τροπάριον, «Τῆς σωτηρίας εὔθυνόν μοι, τρίβους, Θεοτόκε...» ὁ ἱερὸς ὑμνωδὸς
παρακαλεῖ τὴν Θεοτόκον νὰ τὸν ὁδηγήση εἰς τὸν ἴσιον δρόμον τῆς σωτηρίας, αὐτὸν ποὺ διαβαίνων
τὴν ζωήν του μὲ ραθυμίαν, ἐλέρωσε τὴν ψυχήν του μὲ αἰσχρὰς ἁμαρτίας· ἐλπίζει ὅμως καὶ πάλιν
ὅτι αἱ πρεσβεῖαι τῆς Παναγίας μας θὰ τοῦ χαρίσουν τὴν ποθητὴν κάθαρσιν.

Ἅγιον Τριώδιον. Νοητόν στάδιον πνευματικοῦ ἀγῶνος

Ἅγιον Τριώδιον. Νοητόν στάδιον πνευματικοῦ ἀγῶνος

 Η ΠΕΡΙΟΔΟΣ τοῦ Τριωδίου εἶναι γιὰ τοὺς πιστοὺς στάδιο πνευματικοῦ ἀγώνα. Εἶναι ἀνάγκη αὐτὴ τὴν ἁγία περίοδο νὰ κάνουμε ὅλοι μας τὸν προσωπικό μας ἀγώνα κατὰ τοῦ νοητοῦ ἐχθροῦ μας τοῦ διαβόλου, ὁ ὁποῖος μᾶς προτρέπει στὴ νωθρότητα καὶ τὴν ἀμέλεια.
Ἂς δοῦμε τί μᾶς συμβουλεύει ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος: «Σᾶς παρακαλῶ, ἀδελφοί μου, ὄχι μόνον ἀπὸ τὰ παρόντα νὰ πιστεύετε στὴν πρόνοια τοῦ Θεοῦ, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τὰ μέλλοντα. Τὰ μὲν παρόντα εἶναι ἀγώνας καὶ σκάμματα καὶ στάδιο. Τὰ μέλλοντα ὅμως εἶναι ἔπαθλα καὶ στέφανοι καὶ βραβεῖα.
Ὅπως ὁ ἀθλητής, ὅταν βρίσκεται μέσα στὸν στίβο, εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ ἀγωνίζεται ἐναντίον τοῦ ἱδρώτα, τῆς σκό- νης καὶ τοῦ μεγάλου καύσωνα καὶ ἐναντίον τῶν κόπων καὶ τῶν ταλαιπωριῶν, ἔτσι καὶ ὁ δίκαιος ἐδῶ, στὴν παροῦσα ζωή, εἶναι ἀνάγκη νὰ ὑπομένει πολλά, καὶ ὅλα νὰ τὰ ὑποφέρει μὲ γενναιότητα, ἐὰν ἐπιθυμεῖ νὰ ἀνέλθει στοὺς οὐρανοὺς καὶ νὰ λάβει τὴν ἀνταμοιβὴ τῶν κόπων του» (Λόγος ΜΔ΄ Περὶ κατανύξεως καὶ ὑπομονῆς).
Ἐὰν θέλουμε καὶ ἐμεῖς ἀγαπητοί μας ἀναγνῶστες νὰ προσμένουμε τὴν οὐράνια ἀνταμοιβὴ μας πρέπει νὰ κάνουμε τὸν προσωπικό μας ἀγώνα.Ἂν θέλουμε νὰ ἑορτάσουμε τὸ Ἅγιο Πάσχα, ὅπως θέλει ὁ Χριστός, ἂς καθαρίσουμε τὸν ἑαυτὸ μας αὐτὴ τὴν εὐλογημένη περίοδο!

 Ὀρθόδοξος Τύπος ἀρ. φύλ. 1964,  22 Φεβρουαρίου 2013

Μακριά ἀπό τά καρναβαλικά δρώμενα!

Μακριά ἀπό τά καρναβαλικά δρώμενα!

 Τά καρναβάλια γιὰ μία ἀκόμη χρονιὰ καλύπτουν αὐτὲς τὶς ἡμέρες τὰ πραγματικὰ προβλήματά μας. Ἡ πλειοψηφία δυστυχῶς τῶν ἀνθρώπων ρίχνεται στὴ λατρεία τοῦ «θεοῦ καρνάβαλου», γιὰ νὰ «χαρεῖ» καὶ νὰ «τὸ ρίξει ἔξω». Ὅμως δὲ γνωρίζουν ὅτι συμμετέχοντας κανεὶς σὲ αὐτές τὶς ἀσχήμιες, συμμετέχουν στὰ αἰσχρὰ διονυσιακὰ δρώμενα τῆς ἀρχαιοελληνικῆς εἰδωλολατρικῆς θρησκείας.
Μάλιστα ἂν δεχτοῦμε τὴν ἐκκλησιαστικὴ ἄποψη ὅτι «πάντες οἱ θεοὶ τῶν ἐθνῶν (εἶναι) δαιμόνια» (Ψαλμ. 95,5) τότε οἱ ἀτυχεῖς «καρναβαλιστὲς» λατρεύουν οὐσιαστικὰ τὰ κακοποιὰ δαιμόνια, τὰ ὁποῖα κρύβονται πίσω ἀπὸ τὶς παγανιστικὲς «θεότητες».
Δὲν εἶναι τυχαία ἡ ἀνάπτυξη καὶ ἡ διάδοση τῶν σύγχρονων καρναβαλικῶν «ἑορτῶν» σὲ ὅλο τὸν κόσμο. Κάποιοι σκοτεινοὶ βάζουν τὸ «ἀόρατο» χέρι τους σὲ αὐτὴ τὴν ἀνάπτυξη. Δὲν εἶναι τυχαῖο ἐπίσης ποὺ ὅλοι σχεδὸν οἱ Δῆμοι τῆς Χώρας μας «βάζουν βαθιὰ τὸ χέρι στὰ ἄδεια ταμεῖα τους» καὶ ἐπιδοτοῦν πλουσιοπάροχα τὶς αἰσχρότητες τοῦ καρνάβαλου.

ΑΟΖ. Η πικρή αλήθεια. Νίκος Χειλαδάκης

ΑΟΖ. Η πικρή αλήθεια

Νίκος Χειλαδάκης Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος 

 Η ιστορία της ελληνικής ΑΟΖ έτσι όπως εξελίσσεται με την μνημειακή κυβέρνηση, είναι για να… γελά ο κάθε πικραμένος.  Το ότι υπάρχουν τεράστια ενεργειακά κοιτάσματα στην ευρύτερη περιφέρεια της ελληνικής υφαλοκρηπίδας, ήταν γνωστό στους «παροικούντες» ήδη από την δεκαετία του εβδομήντα.
Τότε, ακόμα από την εποχή της χούντας και  ειδικά μετά το αραβικό ενεργειακό εμπάργκο της εποχής κατά της Δύσης, το 1974, οι Αμερικανοί είχαν κάνει  κάποιες έρευνες ειδικά στην περιοχή του Πατραϊκού κόλπου, στην περιοχή του Ιονίου και νότια της Κρήτης. Στις έρευνες αυτές είχαν ανακαλύψει μεγάλες ενεργειακές πηγές αλλά δεν ήθελαν με κανένα τρόπο να γίνει επίσημα γνωστό το θέμα γιατί θα κλονίζονταν η τότε ενεργειακή ισορροπία που βόλευε όπως ήταν τους Αμερικανούς.

Τό Εὐαγγέλιο τῆς Κυριακῆς. Κυριακὴ ΙΣΤ Λουκᾶ. Τελώνου καὶ Φαρισαίου

 Κυριακὴ ΙΣΤ΄ Λουκᾶ
 Τό Εὐαγγέλιο τῆς Κυριακῆς καί ἡ ἀπόδοσή του στήν νεοελληνική
Κατά Λουκάν Εὐαγγέλιο  Κεφ. 18, χωρία 10 ἕως 14

῾Ο Φαρισαῖος καὶ ὁ τελώνης

9 Εἶπεν ὁ Κύριος  τὴν παραβολὴν ταύτην· 10 ἄνθρωποι δύο ἀνέβησαν εἰς τὸ ἱερὸν προσεύξασθαι, ὁ εἷς Φαρισαῖος καὶ ὁ ἕτερος τελώνης. 11 ὁ Φαρισαῖος σταθεὶς πρὸς ἑαυτὸν ταῦτα προσηύχετο· ὁ Θεός, εὐχαριστῶ σοι ὅτι οὐκ εἰμὶ ὥσπερ οἱ λοιποὶ τῶν ἀνθρώπων, ἅρπαγες, ἄδικοι, μοιχοί, ἢ καὶ ὡς οὗτος ὁ τελώνης·
12 νηστεύω δὶς τοῦ σαββάτου, ἀποδεκατῶ πάντα ὅσα κτῶμαι. 13 καὶ ὁ τελώνης μακρόθεν ἑστὼς οὐκ ἤθελεν οὐδὲ τοὺς ὀφθαλμοὺς εἰς τὸν οὐρανὸν ἐπᾶραι, ἀλλ᾿ ἔτυπτεν εἰς τὸ στῆθος αὐτοῦ λέγων· ὁ Θεός, ἱλάσθητί μοι τῷ ἁμαρτωλῷ. 14 λέγω ὑμῖν, κατέβη οὗτος δεδικαιωμένος εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ ἢ γὰρ ἐκεῖνος· ὅτι πᾶς ὁ ὑψῶν ἑαυτὸν ταπεινωθήσεται, ὁ δὲ ταπεινῶν ἑαυτὸν ὑψωθήσεται.

ΑΠΟΔΟΣΗ

Είπεν ο Κύριος αυτή την παραβολή. Δύο άνθρωποι ανέβηκαν στο Ναό για να προσευχηθούν ο ένας ήταν Φαρισαΐος και ο άλλος ήταν τελώνης.
 Ο Φαρισαΐος στάθηκε και προσευχόταν στον εαυτό του με αυτά τα λόγια: «Θεέ μου, σε ευχαριστώ, γιατί εγώ δεν είμαι σαν τους άλλους ανθρώπους, πού είναι κλέφτες, άδικοι, άτιμοι ή και σαν αυτόν τον τελώνη, νηστεύω δύο φορές την εβδομάδα, δίνω το ένα δέκατο απ' όλα τα εισοδήματα μου».