Αναστολή λειτουργίας των "Αναβάσεων"

Το Ορθόδοξο ιστολόγιο "Αναβάσεις"  μετά την πλέον των τεσσάρων χρόνων καθημερινής παρουσία του στο διαδίκτυο αναστέλλει την λειτουργία του, «άχρι καιρού».

Ευχαριστούμε θερμά από καρδιάς όσους αφανείς αδελφούς βοήθησαν σ΄αυτό το επίπονο έργο, είτε με προσωπική εργασία είτε με αδελφικές υποδείξεις, ευχαριστούμε τους αναγνώστες, λαϊκούς, κληρικούς, μοναχούς, ιερομονάχους, οι οποίοι μας εμπιστεύτηκαν και μας στήριξαν με την παρουσία τους και με τις ευχές τους, τέλος ζητούμε ταπεινά συγνώμη από όσους στενοχωρήσαμε έστω και άθελά μας.

Καλά και ευλογημένα Άγια Χριστούγεννα σε όλους, με την προσδοκία η Γέννηση του Παντοδύναμου Κυρίου να ελευθερώσει και την αγαπημένη πατρίδα μας από τον δαιμονικό και δηλητηριώδη ιστό, στον οποίο κρατείται δέσμια.

 
Σπύρος 
Από την Διαχείριση των Αναβάσεων

Ὁδοιπορικόν: Τὸ μυστήριο τῆς ἀνομίας ἤδη ἐνεργεῖται π. Εὐσταθίου Κολλᾶ

Ὁδοιπορικόν: Τὸ μυστήριο τῆς ἀνομίας ἤδη ἐνεργεῖται

Τοῦ πρεσβυτέρου Εὐσταθίου Κολλᾶ, Ὀρθοδόξου Θεολόγου – Ἐκκλησιαστικοῦ Συνηγόρου,
Ἐπιτ. Προέδρου Συνδέσμου Κληρικῶν

 Στὴν ἐπίσκεψή του στὴν πόλη τῆς Θεσσαλονίκης, (52 μ.Χ.), ὁ Ἀπόστολος Παῦλος, μεταξὺ τῶν πολλῶν ἄλλων, μίλησε στοὺς Θεσσαλονικεῖς καὶ γιὰ τὸν Αἰφνίδιο δεύτερο ἔνδοξο ἐρχομὸ τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ, γιὰ τὴν Δευτέρα Παρουσία Του, ὅπου θὰ κριθοῦν πάντα τὰ Ἔθνη, ζῶντες καὶ νεκροί (Ματθ. 25, 31-33).
Ὅμως, ὅταν ἔφυγε, οἱ Θεσσαλονικεῖς παρεξήγησαν τὰ λεγόμενά του, περὶ τοῦ αἰφνιδίου τῆς Δευτέρας ἐνδόξου Παρουσίας τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, καὶ κατάντησαν σὲ ἀργία καὶ ἀταξία. Σταμάτησαν νὰ ἐργάζονται, καὶ περίμεναν, ἀπὸ στιγμὴ σὲ στιγμή, τὸν ἐρχομὸ τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ. Ἐξ αἰτίας αὐτοῦ τοῦ γεγονότος, ὁ Ἀπ. Παῦλος, ἀναγκάζεται νὰ ἀποστείλει δεύτερη ἐπιστολή του, πρὸς τοὺς Θεσσαλονικεῖς, γιὰ νὰ τοὺς ἐνημερώσει γιὰ τὸ θέμα αὐτό, τονίζοντάς τους, μὲ κατηγορηματικότητα ὅτι ἡ ἔλευση αὐτὴ τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ θὰ εἶναι μὲν αἰφνίδια, ἀλλὰ θὰ προηγηθοῦν αὐτῆς ὡρισμένα συγκεκριμένα σημεῖα.
 Καὶ αὐτὰ τὰ σημεῖα (=αἱρέσεις) ὁ Παῦλος τὰ χαρακτηρίζει ὡς «μυστήριον (= μυστικὸν) ἀνομίας, τὸ ὁποῖον ἤδη ἐνεργεῖται» (Β΄ Θεσ. 2, 6-7).

Εκδήλωση μνήμης για τον γέροντα Σωφρόνιο Σαχάρωφ

 Εκδήλωση μνήμης για τον γέροντα Σωφρόνιο Σαχάρωφ

Η Ιερά Μητρόπολις Ξάνθης και Περιθεωρίου και το Ίδρυμα Θρακικής Τέχνης και Παράδοσης πραγματοποιούν την Δευτέρα 9 Δεκεμβρίου και ώρα 19:30, εκδήλωση μνήμης, με την ευκαιρία της συμπληρώσεως είκοσι ετών, από την προς Κύριον εκδημίαν, του μεγάλου σύγχρονου θεολόγου, μακαριστού Γέροντος Σωφρονίου Σαχάρωφ, ιδρυτού της Ιεράς Μονής Τιμίου Προδρόμου Έσσεξ Αγγλίας.
Θα πραγματοποιηθεί προβολή ταινίας σχετικά με τη ζωή του Γέροντος Σωφρονίου και αμέσως μετά ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου κ.κ. Ιερόθεος θα αναπτύξει το θέμα:
«Ο Γέροντας Σωφρόνιος ως εμπειρικός θεολόγος και πνευματικός πατέρας»

Ὀρειβάτες, ἀναρριχητές, ἀλπινιστὲς. Κ. Γ. Παπαδημητρακόπουλος

Ὀρειβάτες, ἀναρριχητές, ἀλπινιστὲς!

Κ. Γ. Παπαδημητρακόπουλος

Στ’ ἀλήθεια, καλοί μου φίλοι, ὅλα τὰ ἀθλήματα εἶναι καταπληκτικά, γιατί προϋποθέτουν ἀγώνα. Ὁ,τιδήποτε ἀπ’ αὐτὰ μᾶς γοητεύει, στὴν οὐσία δὲν εἶναι τίποτ’ ἄλλο, παρὰ τὸ ἀποτέλεσμα τῆς ἴδιας τῆς προσπάθειας, τοῦ μόχθου, τοῦ κόπου τοῦ πολὺ καὶ τῆς ἀγρύπνιας, ποὺ ἐμπεριέχουν.
Ἡ ὀρειβασία ὅμως, ἡ ἀναρρίχηση καὶ ὁ ἀλπινισμός, στὰ σίγουρα ἔχουν κάτι τὸ μοναδικό. Ξεχωρίζουν ὁπωσδήποτε ἀπ’ ὅλα τὰ ἀθλήματα. Σαφῶς ὑπερέχουν!

 * * *

Καὶ νὰ γιατί… Πρῶτα – πρῶτα οἱ ἀλπινιστὲς καὶ οἱ ὀρειβάτες, σὲ ἀντίθεση μὲ τοὺς ἄλλους ἀθλητές, βρίσκονται καθ’ ὅλη σχεδὸν τὴν διάρκεια τῆς ἀγωνιστικῆς τους προσπάθειας, μακριὰ ἀπ’ τὶς κάμερες, τοὺς φωτογραφικοὺς φακοὺς καὶ τὴ δημοσιότητα.

8 Δεκεμβρίου Συναξαριστής

Παταπίου ὁσίου, τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων Σωσθένη, Κήφα, Ἀπόλλω, Τυχικού, Καίσαρα καὶ Ἐπαφρόδιτου, Σωφρονίου καὶ Δαμιανοῦ Ἐπισκόπων, Ἀέρου Ἀρχιεπισκόπου.

Ὁ Ὅσιος Πατάπιος

Γεννήθηκε στὴν Αἴγυπτο καὶ ἀπὸ μικρὸ παιδὶ εἶχε «πνεῦμα ἀγάπης καὶ σωφρονισμοῦ». Δηλαδή, πνεῦμα ἀγάπης καὶ πνεῦμα ποὺ σωφρονίζει, ὥστε φρόνιμα καὶ συνετὰ νὰ κυβερνᾶ τὸν ἑαυτό του, ἀποφεύγοντας κάθε ἠθικὴ παρεκτροπή, διατηρώντας τὴν ἁγνότητα, ἀλλὰ συγχρόνως παραδειγμάτιζε καὶ τοὺς συνανθρώπους του.
Καὶ αὐτὸ τὸ ἀπέδειξε ἀκόμα περισσότερο, ὅταν μεγάλωσε. Ἀφοῦ διαμοίρασε τὴν κληρονομιά του στοὺς φτωχούς, ἀποσύρθηκε στὴν ἔρημο. Ἐκεῖ γέμιζε τὸν χρόνο του μὲ προσευχή, μελέτη καὶ ἀγαθοεργίες. Σὲ κάθε κουρασμένο ὁδοιπόρο ποὺ περνοῦσε ἀπὸ τὸ κελί του, πρόσφερε ἀνάπαυση καὶ φιλοξενία. Ἀλλὰ ἐκμεταλλευόμενος τὴν εὐκαιρία του παρεῖχε μὲ διάκριση καὶ πνευματικὲς ὁδηγίες καὶ συμβουλές, χρήσιμες γιὰ τὴν σωτηρία τῆς ψυχῆς του. Ἔτσι, ἡ φήμη τοῦ Παταπίου ἐξαπλώθηκε γρήγορα καὶ κάθε μέρα πολλοὶ ἔφθαναν στὸ κελί του γιὰ νὰ ἀκούσουν ἀπὸ τὰ χείλη του ἐπωφελὴ διδασκαλία.

Ὁ ἐκκλησιασμὸς τῆς Κυριακῆς «Ἓξ ἡμέραι εἰσὶν ἐν αἷς δεῖ ἐργάζεσθαι…» (Λουκ. 13,14). (†) ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος Ν. Καντιώτης

Ὁ ἐκκλησιασμὸς τῆς Κυριακῆς «Ἓξ ἡμέραι εἰσὶν ἐν αἷς δεῖ ἐργάζεσθαι…» (Λουκ. 13,14)

Τὸ σημερινὸ εὐαγγέλιο, ἀγαπητοί μου, εἶνε μιὰ περικοπὴ ἀπὸ τὸ κατὰ Λουκᾶν Εὐαγγέλιο. Ἡ πέννα τοῦ εὐαγγελιστοῦ Λουκᾶ ζωγραφίζει μὲ τέτοια χάρι τὰ γεγονότα, ὥστε νομίζεις ὅτι τὰ βλέπεις μπροστά σου ζωντανά.
Βλέπουμε λοιπὸν σήμερα μιὰ γυναίκα νὰ περπατάῃ μὲ τὰ τέσσερα. Μὰ τί ἤτανε, ζῷο; Τὸ ἐξηγεῖ τὸ εὐαγγέλιο· τὴ χτύπησε ἀρρώστια. Ἡ ἀρρώστια της δὲν ἦταν φυσική. Ἦταν ἀποτέλεσμα ἐπηρείας πονηρῶν πνευμάτων, ἐπίδρασι σατανική.
Ὅπως λυγίζεις μιὰ βέργα καὶ τὴν κάνης κρικέλλα, ἔτσι ὁ σατανᾶς λύγισε τὴ σπονδυλική της στήλη καὶ ἔκανε αὐτὴ τὴ γυναῖκα νὰ σκύψῃ καὶ νὰ περπατάῃ μὲ τὰ τέσσερα. Ἔτσι πῆγε καὶ στὴ συναγωγή, ὅπου λάτρευαν τὸ Θεό.

Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία καί Παπισμός. Μητροπολίτου Γόρτυνος καί Μεγαλοπόλεως Ἰερεμίου

Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία καί Παπισμός (Εἰσαγωγικό)

Οἱ «ἑνωτικοί» καί ἡ «θεωρία τῶν κλάδων»

Μητροπολίτης Γόρτυνος Ἰερεμίας

1. Λόγω τῆς σοβαρότητος τοῦ θέματος, ἀδελφοί μου χριστιανοί, τά κυριακάτικα κηρύγματά μας θά ἀναφέρονται στό ἑξῆς, γιά ἕνα μακρύ διάστημα, στήν πίστη μας, τήν ὀρθόδοξη πίστη μας, σέ διαφορά πρός τήν πλάνη καί αἵρεση τῶν Παπικῶν. Παρακαλῶ νά τά προσέχετε ἰδιαίτερα.
Τό σοβαρώτερο ἀπό ὅλα εἶναι ἡ πίστη μας καί γι᾽ αὐτήν ἀξίζει καί τήν ζωή μας νά δώσουμε, καί τό αἷμα μας, ἄν μᾶς ἀξιώσει ὁ Χριστός, νά χύσουμε. – Ἀνήκουμε, ἀγαπητοί ἀδελφοί, στήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, σ᾽ Αὐτήν πού ἵδρυσε ὁ Ἰησοῦς Χριστός ἐδῶ κάτω στήν γῆ πού ἦρθε. Αὐτή εἶναι ἡ ΜΙΑ, ΑΓΙΑ, ΚΑΘΟΛΙΚΗ καί ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ.
Οἱ ἔξω ἀπό τήν Ἐκκλησία αὐτή ὀνομάζονται «αἱρετικοί». Τό περίεργο ὅμως εἶναι ὅτι αὐτοί, ἄν καί κόπηκαν ἀπό τήν μία καί ἀληθινή Ἐκκλησία, λέγουν καί ὑποστηρίζουν ὅτι καί αὐτοί ἀποτελοῦν Ἐκκλησία.
 Ἔτσι ἀκοῦμε τίς ἐκφράσεις: «Καθολική Ἐκκλησία», «Προτεσταντική Ἐκκλησία», κ.ἄ.

Η σωτηρία διά της Εκκλησίας και εν τη Εκκλησία. Κυριακή Ι΄ Λουκά. Αρχιμ. Ιωήλ Κωνστάνταρος

Η σωτηρία διά της Εκκλησίας και εν τη Εκκλησία

Αποστολικό Ανάγνωσμα Κυριακής Ι΄ Λουκά

(Εφεσ. Β΄ 14 - 22)

Σε κάθε εποχή και σε κάθε Χριστιανική γενιά, ο λόγος περί Εκκλησίας, αποτελεί ένα από τα βασικότερα κεφάλαια της όλης δογματικής διδασκαλίας και συνειδήσεως.
Δεν θα είμαστε εκτός της πραγματικότητας, εάν υποστηρίζαμε ότι περισσότερο σήμερα, παρά ποτέ, ο αυθεντικός εκκλησιολογικός λόγος γίνεται απολύτως αναγκαίος, και τούτο διότι οι πλέον απίθανες διδασκαλίες ακούγονται και μάλιστα από επίσημα βήματα, αν όχι και από αυτά τα ιερά θυσιαστήρια.
Το Αποστολικό Ανάγνωσμα που θα ακούσουμε στους Ναούς μας την Κυριακή, θέτει και ξεκαθαρίζει το θέμα, αφού παρομοιάζει την Εκκλησία με οικοδόμημα ισχυρό και αδιάσειστο.
Τονίζει ο Απόστολος, ότι το αγκωνάρι αυτό που βαστάζει και στηρίζει την ακλόνητη αυτή οικοδομή, είναι ο ίδιος ο Κύριος Ιησούς Χριστός.

Κυριακή Ι΄ Λουκᾶ

Κυριακή τοῦ Λουκᾶ Ι΄ (ΚΖ΄). Περὶ τῆς ἐχούσης πνεῦμα ἀσθενείας. Θεοφυλάκτου Βουλγαρίας

Ο Χριστός καί η συγκύπτουσα. Ομιλία στην Κυριακή Ι΄Λουκά. π. Στέφανος Αναγνωστόπουλος

π. Αθανάσιος Μυτιληναίος - Κυριακή Ι΄ Λουκά (Η συγκύπτουσα γυνή)

Τό Εὐαγγέλιο τῆς Κυριακῆς. Κυριακή Ι΄ Λουκᾶ

Κυριακή Ι΄ Λουκᾶ

 Τό Εὐαγγέλιο τῆς Κυριακῆς καί ἡ ἀπόδοσή του στήν νεοελληνική

Κατά Λουκᾶν Εὐαγγέλιο  Κεφ. 13, χωρία 10 ἕως 17

 Μιὰ γυναῖκα θεραπεύεται τὴν ἡμέραν τοῦ Σαββάτου

ΙΓ΄. Τῷ καιρῷ ἐκείνω ἦν 10 διδάσκων ἐν μιᾷ τῶν συναγωγῶν ἐν τοῖς σάββασι. 11 καὶ ἰδοὺ γυνὴ ἦν πνεῦμα ἔχουσα ἀσθενείας ἔτη δέκα καὶ ὀκτώ, καὶ ἦν συγκύπτουσα καὶ μὴ δυναμένη ἀνακῦψαι εἰς τὸ παντελές.
12 ἰδὼν δὲ αὐτὴν ὁ ᾿Ιησοῦς προσεφώνησε καὶ εἶπεν αὐτῇ· γύναι, ἀπολέλυσαι τῆς ἀσθενείας σου· 13 καὶ ἐπέθηκεν αὐτῇ τὰς χεῖρας· καὶ παραχρῆμα ἀνωρθώθη καὶ ἐδόξαζε τὸν Θεόν.
14 ἀποκριθεὶς δὲ ὁ ἀρχισυνάγωγος, ἀγανακτῶν ὅτι τῷ σαββάτῳ ἐθεράπευσεν ὁ ᾿Ιησοῦς, ἔλεγε τῷ ὄχλῳ· ἓξ ἡμέραι εἰσὶν ἐν αἷς δεῖ ἐργάζεσθαι· ἐν ταύταις οὖν ἐρχόμενοι θεραπεύεσθε, καὶ μὴ τῇ ἡμέρᾳ τοῦ σαββάτου.
15 ἀπεκρίθη οὖν αὐτῷ ὁ Κύριος καὶ εἶπεν· ὑποκριτά, ἕκαστος ὑμῶν τῷ σαββάτῳ οὐ λύει τὸν βοῦν αὐτοῦ ἢ τὸν ὄνον ἀπὸ τῆς φάτνης καὶ ἀπαγαγὼν ποτίζει;
16 ταύτην δέ, θυγατέρα ᾿Αβραὰμ οὖσαν, ἣν ἔδησεν ὁ σατανᾶς ἰδοὺ δέκα καὶ ὀκτὼ ἔτη, οὐκ ἔδει λυθῆναι ἀπὸ τοῦ δεσμοῦ τούτου τῇ ἡμέρᾳ τοῦ σαββάτου;
17 καὶ ταῦτα λέγοντος αὐτοῦ κατῃσχύνοντο πάντες οἱ ἀντικείμενοι αὐτῷ, καὶ πᾶς ὁ ὄχλος ἔχαιρεν ἐπὶ πᾶσι τοῖς ἐνδόξοις τοῖς γινομένοις ὑπ᾿ αὐτοῦ.

Ὁ Ἀπόστολος τῆς Κυριακῆς. Ἐπιστολή πρός Ἐφεσίους β’ 14-22

Πρός Ἐφεσίους β’ 14-22

καί ἡ ἀπόδοση στήν νεοελληνική

14 αὐτὸς γάρ ἐστιν ἡ εἰρήνη ἡμῶν, ὁ ποιήσας τὰ ἀμφότερα ἓν καὶ τὸ μεσότοιχον τοῦ φραγμοῦ λύσας, 15 τὴν ἔχθραν, ἐν τῇ σαρκὶ αὐτοῦ τὸν νόμον τῶν ἐντολῶν ἐν δόγμασι καταργήσας, ἵνα τοὺς δύο κτίσῃ ἐν ἑαυτῷ εἰς ἕνα καινὸν ἄνθρωπον ποιῶν εἰρήνην,
16 καὶ ἀποκαταλλάξῃ τοὺς ἀμφοτέρους ἐν ἑνὶ σώματι τῷ Θεῷ διὰ τοῦ σταυροῦ, ἀποκτείνας τὴν ἔχθραν ἐν αὐτῷ· 17 καὶ ἐλθὼν εὐηγγελίσατο εἰρήνην ὑμῖν τοῖς μακρὰν καὶ τοῖς ἐγγύς, 
18 ὅτι δι’ αὐτοῦ ἔχομεν τὴν προσαγωγὴν οἱ ἀμφότεροι ἐν ἑνὶ Πνεύματι πρὸς τὸν πατέρα.
19 ἄρα οὖν οὐκέτι ἐστὲ ξένοι καὶ πάροικοι, ἀλλὰ συμπολῖται τῶν ἁγίων καὶ οἰκεῖοι τοῦ Θεοῦ,  
20 ἐποικοδομηθέντες ἐπὶ τῷ θεμελίῳ τῶν ἀποστόλων καὶ προφητῶν, ὄντος ἀκρογωνιαίου αὐτοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, 21 ἐν ᾧ πᾶσα ἡ οἰκοδομὴ συναρμολογουμένη αὔξει εἰς ναὸν ἅγιον ἐν Κυρίῳ· 22 ἐν ᾧ καὶ ὑμεῖς συνοικοδομεῖσθε εἰς κατοικητήριον τοῦ Θεοῦ ἐν Πνεύματι.

Ἀπόδοση

Ποῖος εἶναι ὁ νέος Ἅγιος Δωδεκανήσου Ὅσιος Μελέτιος τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ὑψενῆς Ρόδου

Ποῖος εἶναι ὁ νέος Ἅγιος Δωδεκανήσου Ὅσιος Μελέτιος τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ὑψενῆς Ρόδου

Εἰς τὸ προηγούμενον φύλλον τοῦ «Ο.Τ.» ἀνεδείξαμεν ἀπὸ τὴν πρώτην σελίδα, τὴν ἀπόφασιν τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου, διά τήν ἁγιοκατάταξιν τοῦ Ἁγίου Γέροντος Πορφυρίου τοῦ Καυσοκαλυβίτου.
Μὲ τὴν ἰδίαν ἀπόφασιν ἔγινεν ἡ ἁγιοκατάταξις καί τοῦ ὁσίου Μελετίου τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ὑψενῆς Ρόδου. Ὅταν ἐπληροφορήθησαν τὴν ἀπόφασιν αἱ μοναχαὶ τῆς Ἱερᾶς Μονῆς ὑπὸ τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου Ρόδου κ. Κυρίλλου ἤρχισαν νὰ κτυποῦν χαρμοσύνως τὰς καμπάνας.
Ἡ μνήμη τοῦ Ὁσίου τιμᾶται τὴν 12ην Φεβρουαρίου. Ὁ Ὅσιος Μελέτιος χαρακτηρίζεται ὡς κτήτωρ τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ὑψενῆς. Ἡ κάρα του φυλάσσεται εἰς τὴν Ἱερὰν Μονὴν.

Ὁ Βίος τοῦ Ὁσίου 
Συμφώνως πρὸς βιογραφικὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα εἶδον τὸ φῶς τῆς δημοσιότητος ὑπὸ τοῦ διαδικτυακοῦ ἱστοτόπου «rodosreport.gr» ὑπὸ ἡμερομηνίαν 27ην Νοεμβρίου: «Ὁ Ὅσιος Μελέτιος γεννήθηκε στὸ χωριὸ τῆς Λάρδου κατὰ τὴν περίοδο τῆς Τουρκοκρατίας.

Νὰ ἀνασταλῆ πάσα δραστηριότης διὰ τὴν ἀνέγερσιν τοῦ τεμένους

Νὰ ἀνασταλῆ πάσα δραστηριότης διὰ τὴν ἀνέγερσιν τοῦ τεμένους

Ἕως τῆς ἐκδικάσεως τῆς ὑποθέσεως εἰς τό ΣτΕ

Τοῦ κ. Ἰωάννου Θ. Χαΐνη, Ὁμοτ. Καθηγ. Ε.Μ. Πολυτεχνείου

Ὅπως πληροφορήθηκα ἀπὸ τὰ Μ.Μ.Ε. τέσσερις μεγάλες κατασκευαστικὲς ἑταιρεῖες (Μπόμπολας κ.λπ.), ἀνέλαβαν ἀπὸ τὸ κράτος τὴν ἀνέγερση τοῦ Μουσουλμανικοῦ Τεμένους στὴν περιοχὴ τοῦ Βοτανικοῦ ἀντὶ τοῦ τιμήματος τῶν 950.000 εὐρώ. Ἀπὸ τὴν ἄλλη πλευρὰ ἔχει γίνει προσφυγὴ στὸ Σ.τ.Ε. ἀπὸ τὸν Μητροπολίτη Πειραιῶς κ. Σεραφεὶμ καὶ κατοίκους τῆς περιοχῆς γιὰ τὴν μὴ ἀνοικοδόμηση τοῦ Τεμένους.
Πληροφοροῦμαι ὅτι ἡ ἐκδίκαση τῆς ὑποθέσεως ἀπὸ τὸ Σ.τ.Ε. ἔχει προσδιορισθεῖ γιὰ τὸν Φεβρουάριο μήνα τοῦ 2014. Νομίζω ὅτι καλὸ θὰ εἶναι οἱ κατασκευαστικὲς ἑταιρεῖες νὰ ἀναμένουν τὴν ἀπόφαση τοῦ Σ.τ.Ε. καὶ νὰ μὴ σπεύσουν στὴν ἀνέγερση τοῦ τεμένους.
Ἂς μὴ ἐπιδείξουν μεγάλη σπουδὴ στὴν ἀνέγερσή του, τὴν ὁποία ἐπέδειξε τὸ κράτος. Ἂς ἀναλογιστεῖ κανείς, ἂν τὸ Σ.τ.Ε δικαιώσει τοὺς προσφεύγοντας καὶ τὸ ἔργο εὑρίσκεται στὴ μέση ἢ ἔχει ὁλοκληρωθεῖ, τί ἔχει νὰ ἐπακολουθήσει.
Δὲν εἶναι μόνον τὸ κόστος, τὸ ὁποῖο δὲν γνωρίζω ποιὸς θὰ τὸ πληρώσει, ἀλλὰ καὶ πολλὰ ἄλλα προβλήματα, τὰ ὁποῖα θὰ προκύψουν, ὄχι μικρῆς σημασίας. Τὴν ὕστατη στιγμή, ἔκκληση κάμνω πρὸς τὶς κρατικὲς ὑπηρεσίες, ἂς σκεφθοῦν μὲ νηφαλιότητα καὶ σύνεση καὶ ἀναστείλουν κάθε δραστηριότητα τῆς ἀνοικοδόμησης, μέχρι ἐκδικάσεως τῆς ὑπόθεσης ἀπὸ τὸ Σ.τ.Ε. Ὁ κύριος Πρωθυπουργὸς τί λέγει; Νὰ παρακαμφθεῖ μία συνιστῶσα τῆς Τρίτης Ἐξουσίας (Σ.τ.Ε); Δὲν τὸ νομίζω.

  Ὀρθόδοξος Τύπος ἀρ. φύλ. 2001 6 Δεκεμβρίου 2013

Λόγοι περί ἀδικίας

Λόγοι περί ἀδικίας

Ὁ π. Ἐπιφάνιος καθοδηγώντας τὸν λαὸ τοῦ Θεοῦ ἔλεγε γιὰ τὴν ἀδικία: «Δὲν ὑπάρχει μόνο σήμερα ἡ ἀδικία στὴν κοινωνία. Ἀφ᾽ ὅτου ὑπάρχει κόσμος, ἀπὸ τὴν ἐποχὴ ποὺ ὁ Κάϊν σκότωσε τὸν Ἄβελ, μέχρι σήμερα, ἡ κοινωνία εἶναι γεμάτη ἀδικία.
Ἀλλ᾽ ὅσοι ζοῦμε κατὰ Χριστόν, προσπαθοῦμε νὰ τὰ ξεπερνᾶμε αὐτά, ἔχοντας τὸ βλέμμα στραμμένο στὴν Ἄνω Πόλι, “ἧς τεχνίτης καὶ δημιουργὸς ὁ Θεός”. “Ἡμῶν τὸ πολίτευμα ἐν οὐρανοῖς ὑπάρχει”. Καὶ νὰ μᾶς ἀδικήσουν οἱ ἄνθρωποι καὶ νὰ μᾶς στραπατσάρουν, ἔχουμε τὸ πολίτευμα ἐν οὐρανοῖς»1.  

Ὁ ἅγιος Νεκτάριος σχετικὰ μὲ τὴν εἰκόνα τῆς ἀδικίας ἔγραφε ὅτι: «Ἡ ἀδικία εἶναι ἕξη ποὺ εἶναι ὑπεροπτικὴ ἀκόμη καὶ ἀπέναντι στὸ νόμο. Ἡ ἀδικία εἶναι περιφρόνηση τοῦ νόμου, τοῦ δικαίου καταπάτηση, ἐναντιότητα πρὸς τὸ θεῖο θέλημα.

7 Δεκεμβρίου Συναξαριστής

Ἀμβροσίου Μεδιολάνων, Ἀθηνοδώρου, Νεοφύτου, Δομετίου, τῶν Ἁγίων Ἰσιδώρου, Ἀκεψιμᾶ καὶ Λέωντος, Ἀμμοῦν Ὁσίου, Γαΐου καὶ Γαϊανού, τῶν Ἁγίων 300 Μαρτύρων, τῶν Ἁγίων Ὀρθοδόξων Μαρτύρων ποὺ κάηκαν ἐντὸς Ναοῦ, τῶν Ἁγίων 2 Ἱερέων, τῶν Ἁγίων 60 Ἱερέων, τῆς Ἁγίας Ὀρθοδόξης Γυναίκας, Ἰγνατίου Ὁσίου, Παύλου Ὑποτακτικοῦ, Πρίσκου, Μαρτίνου, Νικολάου, Ἐγκαίνια Ναοῦ Ὑπεραγίας Θεοτόκου, Γρηγορίου Ἠσυχαστοῦ, Ἰωάννη Νηστευτῆ, Γερασίμου ἐξ Εὐρίπου, Τυχικοὺ Ἀποστόλου.

Ὁ Ἅγιος Ἀμβρόσιος Ἐπίσκοπος Μεδιολάνων

Ὁ Ἀμβρόσιος, διακεκριμένος Ρωμαῖος πολίτης, γεννήθηκε περίπου τὸ 340 μ.Χ.
Σπούδασε ρητορική, φιλοσοφία καὶ νομικά. Στὰ Μεδιόλανα ἀσχολήθηκε μὲ τὸ ἐπάγγελμα τοῦ δικαστή. Φύλασσε μὲ λόγια καὶ ἔργα τὴν ἀλήθεια καὶ ἀπέδιδε ἀντικειμενικὰ τὴν δικαιοσύνη , ἂν καὶ δὲν εἶχε βαπτισθεῖ ἀκόμα χριστιανός. Ὅσον ἀφορὰ σ’ αὐτὸ ὅμως, ἀπαντᾶ ὁ θεόπνευστος λόγος τῆς Ἁγίας Γραφῆς:
«Ἀλλ’ ἐν παντὶ ἔθνει ὁ φοβούμενος αὐτὸν καὶ ἐργαζόμενος δικαιοσύνην δεκτὸς αὐτῷ ἐστι». Δηλαδή, σὲ κάθε ἔθνος, ὅποιος σέβεται τὸν Θεὸ καὶ πολιτεύεται στὴν ζωή του μὲ δικαιοσύνη, εἶναι δεκτὸς ἀπ’ Αὐτὸν καὶ εἶναι δυνατὸν νὰ ἀρέσει σ’ Αὐτόν.
Καὶ πράγματι, ὁ Ἀμβρόσιος μὲ τὴν ζωή του ἄρεσε στὸν Θεό. Γι’ αὐτὸ καὶ τὸν ἀξίωσε νὰ βαπτισθεῖ χριστιανός, νὰ γίνει ἔπειτα ἀναγνώστης, καὶ ἀφοῦ μέσα σὲ λίγο χρονικὸ διάστημα πέρασε ὅλους τοὺς ἐκκλησιαστικοὺς βαθμούς, μετὰ ἀπὸ ἀπόφαση τοῦ βασιλιὰ Οὐαλεντιανοῦ τοῦ Α’, χειροτονήθηκε Ἐπίσκοπος Μεδιολάνων.

Τό ἀντιρατσιστικὸν νομοσχέδιον. Δημήτριος Χατζηνικολάου

«Τό ἀντιρατσιστικὸν » νομοσχέδιον

Τοῦ κ. Δημητρίου Χατζηνικολάου, Ἀν. Καθηγητοῦ Οἰκονομικῶν Παν. Ἰωαννίνων

Ἀνοικτὴ Ἐπιστολὴ πρὸς τοὺς Βουλευτὰς τῆς Ἑλληνικῆς Βουλῆς
Ἀξιότιμοι Κύριοι/αι Βουλευταί, Σχετικῶς μὲ τὸ ὑπὸ ψήφισιν «ἀντιρατσιστικὸν» νομοσχέδιον, ἐξ ὅσων γνωρίζω, ἡ νέα ἐκδοχή του δὲν διαφέρει οὐσιαστικῶς ἀπὸ τὴν προηγουμένην, διὰ τοῦτο σᾶς ἱκετεύω νὰ μὴ τὸ ψηφίσητε.
Διότι ἂν ψηφισθῆ, πιστεύω ὅτι θὰ ὁδηγήση τὴν Ἑλληνικὴν κοινωνίαν εἰς διάλυσιν! Οἱ κακοὶ πάντοτε θὰ ἐκτοπίζουν τοὺς καλούς! Ποῖος σωστὸς ἄνθρωπος θὰ ἐπιλέξη νὰ γίνη κληρικός, πολιτικός, δημοσιογράφος, ἐκπαιδευτικός, δικαστής, δικηγόρος κ.λπ. ἂν τοῦ ἀπαγορεύηται νὰ λέγη τὴν ἀλήθειαν; Τί θὰ ἀπαντᾶ, παραδείγματος χάριν, ὁ διδάσκαλος εἰς τὴν ἀκόλουθον ἐρώτησιν τοῦ μαθητοῦ: «Τί εἶναι τὸ Ἰσλάμ, Κύριε;»
Δὲν θὰ πρέπη νὰ εἴπη, μεταξὺ ἄλλων, καὶ ὅτι πρόκειται διὰ μίαν θρησκείαν μίσους, ἡ ὁποία προτρέπει τοὺς πιστούς της νὰ φονεύουν τοὺς «ἀπίστους»; Ἄν, ὅμως, εἴπη τοιοῦτον τί, θὰ καταδικασθῆ διὰ «ρατσισμόν»!

Στόν δάσκαλο Σ., πού ρωτᾶ γιατί ὁ Χριστός ἔπρεπε νά γεννηθεῖ καί ὄχι ἁπλά νά ἐμφανισθεῖ. Ἅγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς

 Στόν δάσκαλο Σ., πού ρωτᾶ γιατί ὁ Χριστός ἔπρεπε νά γεννηθεῖ καί ὄχι ἁπλά νά ἐμφανισθεῖ

 Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς

Ρωτήσατε, γιατί ὁ Κύριος Χριστός ἔπρεπε νά γεννηθεῖ, καί νά μεγαλώσει, καί νά βασανισθεῖ; Γιατί δέν ἐμφανίσθηκε ξαφνικά μέ μιᾶς ἀπό τούς οὐρανούς μέ τή μορφή ὥριμου ἀνθρώπου ὅπως, κατά τούς ἑλληνικούς μύθους, ὁ Ἀπόλλων ἐμφανιζόταν στούς ἀνθρώπους; Ἐντελῶς ἀνάρμοστη σύγκριση! Πῶς μπορεῖ νά συγκρίνεται ὁ πραγματικός ἄνθρωπος μέ μία παραίσθηση καί ὁ ἀληθινός Θεός μέ φανταστικά τέρατα;
Ὅσο πιό ψηλά εἶναι ὁ οὐρανός πάνω ἀπό τή γῆ, τόσο εἶναι ὑψηλή ἡ σοφία τοῦ Θεοῦ πάνω ἀπό τό λογικό τοῦ ἀνθρώπου. Κατά τή σοφία τοῦ Ὑψίστου ὁ Χριστός ἔπρεπε νά ἐμφανισθεῖ στόν κόσμο καί σάν παιδί καί σάν νεαρός καί σάν ὥριμος ἄνθρωπος, γιά νά εἶναι σ᾿ ὅλους προσιτός καί νά κερδίσει τούς πάντες.

Θέλω νά γίνω ἅγιος. Μιχαὴλ Ε. Μιχαηλίδη, Θεολόγου

«Θέλω νά γίνω ἅγιος»

Μιχαὴλ Ε. Μιχαηλίδη, Θεολόγου

Τόν τελευταῖο καιρό ἔχει κυκλοφορήσει ἕνας ὡραῖος δίσκος (C.D.) μέ τραγούδια τῶν ὁμάδων τῶν "χελιδονιῶν" – μαθητῶν τῶν μεγάλων τάξεων τοῦ Δημοτικοῦ, καί μέ τίτλο "Ἀγγέλων Συντροφιά". Ἕνα, λοιπόν, ἀπ᾽ τά τραγούδια αὐτά – ἴσως καί τό πιό ἀγαπητό, ἄν κρίνω ἀπ᾽ τίς δυναμικές φωνές τῶν παιδιῶν τῆς χορωδίας – εἶναι αὐτό: «Θέλω νά γίνω ἅγιος, Χριστέ μου, γιατί σ᾽ ἀγαπῶ… Θέλω νά γίνω ἅγιος, κοντά Σου μιά μέρα νά ᾽ρθῶ... Θέλω νά γίνω ἅγιος, μαζί Σου αἰώνια νά ζῶ"…
Ἡ ἁγιότητα δέν εἶναι κάτι τό ἄπιαστο καί ἀκατόρθωτο, οὔτε μόνο γιά νά τό τραγουδοῦν τά παιδιά. Εἶν᾽ ἀλήθεια πώς τά παιδιά διακρίνονται γιά τήν ἁγνότητα καί τήν ἀθωότητά τους. Καί καλά κάνουν, πού μᾶς τό ὑπενθυμίζουν μέ τό τραγούδι τους.
Ἡ ἁγιότητα εἶναι τό κλειδί τοῦ παραδείσου. Μόνο μέ τήν ἁγιότητα θά ἰδοῦμε πρόσωπο Θεοῦ, διότι, "μακάριοι οἱ καθαροὶ τῇ καρδίᾳ ὅτι αὐτοί τόν Θεόν ὄψονται" (Ματθ. Ε´ 8). Σ᾽ ἐποχές δύσκολες, κρίσιμες, αἰσχρές καί διεστραμμένες, ἔχει πάντοτε ὁ Θεός τούς δικούς Του ἀνθρώπους. Ψυχές ἁγνές, καθαρές, φλογερές καί ἡρωϊκές. Ψυχές, πού πολεμοῦν καί νικοῦν.

Στον Άγιο Νικόλαο επίσκοπο Μύρων της Λυκίας. Μητροπολίτου Αντινόης Παντελεήμονος

 Στον Άγιο Νικόλαο επίσκοπο Μύρων της Λυκίας

   Μητροπολίτου Αντινόης Παντελεήμονος

O σκοπός της θείας ενσαρκώσεως του Θεού Λόγου απέβλεπε στο να ελευθερώσει το ανθρώπινο γένος από την δουλεία της αμαρτίας και του θανάτου.  Ήρθε ως ο αληθινός Ιατρός των ψυχών και των σωμάτων μας.  Διά του θανάτου Του καταπάτησε τον Διάβολο και χάρισε διά της ενδόξου Αναστάσεώς Του ζωήν αιώνιο σ’ όλους εκείνους που θα πιστεύσουν και θα ομολογούν το όνομά Του.
Ως ο Καλός Ποιμήν αναζήτησε και βρήκε το απολωλός πρόβατο.  Και αυτήν την αποστολή ανέθεσε στους Αποστόλους Του και δι’ αυτών στους άμεσους διαδόχους των.  Να προσέχουν τους εαυτούς τους από τους πνευματικούς κινδύνους που προξενεί η αμαρτία, αλλά και ταυτόχρονα να προσέχουν ολόκληρο το ποίμνιο του Χριστού από τις πλάνες και τις αιρέσεις.  Το Πνεύμα το Άγιο τοποθέτησε τους επισκόπους και πρεσβυτέρους στην Εκκλησία να ποιμαίνουν την εκκλησία του Θεού, την οποία o Kύριος «περιεποιήσατο διά του ιδίου αίματος» (Πράξ. 20:29).
Και η Εκκλησία του Θεού ανάδειξε άξιους διαδόχους των Αποστόλων, οι οποίοι ως καλοί ποιμένες φρόντιζαν την πνευματική καθοδήγηση των πιστών.  Αναρίθμητοι υπήρξαν οι ιεράρχες εκείνοι, οι οποίοι θυσίασαν τα πάντα γιά τον Χριστό και τον συνάνθρωπό τους. 

6 Δεκεμβρίου Συναξαριστής

Νικολάου Ἀρχιεπισκόπου Μύρων, Νίσερ μάρτυρα, Ἀέρου Ἐπισκόπου, Νικολάου Νεομάρτυρα, Ἀντωνίου τοῦ Νέου καὶ Θαυματουργοῦ, Νείλου Ὁσίου.

Ὁ Ἅγιος Νικόλαος ὁ Θαυματουργός Ἀρχιεπίσκοπος Μύρων τῆς Λυκίας

Ὁ Κύριος, στὴν ἐπὶ τοῦ Ὄρους ὁμιλία του, εἶπε: «Γίνεσθε οἰκτίρμονες, καθὼς καὶ ὁ πατὴρ ὑμῶν οἰκτίρμων ἐστι» (Λουκᾶ, στ’ 36). Νὰ γίνεσθε δηλαδή, σπλαγχνικοὶ πρὸς τὸν πλησίον καὶ συμπονετικοὶ στὶς δυστυχίες του καὶ τὶς ἀνάγκες του, καθὼς καὶ ὁ οὐράνιος Πατέρας σας εἶναι εὐσπλαχνικὸς πρὸς ὅλους. Μιὰ τέτοια προσωποποίηση τῆς χριστιανικῆς εὐσπλαχνίας ὑπῆρξε καὶ ὁ Ἅγιος Νικόλαος.
Ἔδρασε τὴν ἐποχὴ τῶν αὐτοκρατόρων Διοκλητιανοῦ, Μαξιμιανοῦ καὶ Μεγάλου Κωνσταντίνου. Στὴν ἀρχὴ ἀφιερώθηκε στὸν ἀσκητικὸ βίο, λόγω ὅμως τῆς ξεχωριστῆς ἀρετῆς του τιμήθηκε, χωρὶς νὰ τὸ ἐπιδιώξει, μὲ τὸ ἀξίωμα τοῦ ἀρχιεπισκόπου Μύρων.
Ἀπὸ τὴν θέση αὐτὴ καθοδηγοῦσε μὲ ἀγάπη τὸ ποίμνιό του καὶ ὁμολογοῦσε μὲ παρρησία τὴν ἀλήθεια.
Γιὰ τὸν λόγο αὐτὸ συνελήφθη ἀπὸ τοὺς τοπικοὺς ἄρχοντες καὶ ρίχτηκε στὴν φυλακή. Ὅταν ὅμως ἀνῆλθε στὸν αὐτοκρατορικὸ θρόνο ὁ Μέγας Κωνσταντῖνος ἐλευθερώθηκαν ὅλοι οἱ χριστιανοὶ καὶ ἔτσι ὁ Νικόλαος ἐπανῆλθε στὸ ἀρχιεπισκοπικὸ θρόνο. Μάλιστα ἔλαβε μέρος στὴν Α’ Οἰκουμενικὴ Σύνοδο, ὅπου ξεχώρισε γιὰ τὴΝ σοφία καὶ τὴν ἠθική του τελειότητα.