Γέροντος Παϊσίου τοῦ Ἁγιορείτου. Λόγοι Γ΄ 1)«Η καλωσύνη βλάπτει τον αμετανόητο» 2) «Ο σεβασμός της ελευθερίας του άλλου» 3) «Αγάπη πνευματικού προς τον εξομολογούμενο»

Λόγοι Γ΄

ΙΕΡΟΝ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΝ
"ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ" 
ΣΟΥΡΩΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ  

Μέρος Πέμπτο - Κεφάλαιο 4ον

Η εργασία του πνευματικού στις ψυχές 

«Η καλωσύνη βλάπτει τον αμετανόητο»

- Γέροντα, θυμάμαι, μια φορά με είχατε μαλώσει πολύ.
- Αν χρειασθή, πάλι θα σε μαλώσω, για να πάμε όλοι μαζί στον Παράδεισο. Τώρα θα λάβω δρακόντεια μέτρα!... Κοίταξε, έχω τυπικό πρώτα να δώσω στον άλλον να καταλάβη ότι χρειάζεται το μάλωμα και ύστερα να τον μαλώσω. Καλά δεν κάνω;
Εγώ, επειδή μαλώνω τον άλλον, όταν βλέπω να κάνη κάτι βαρύ, γίνομαι κακός. Αλλά τι να κάνω; να αναπαύω καθέναν στο πάθος του, για να είμαι τάχα καλός μαζί του, και μετά να πάμε όλοι μαζί στην κόλαση;
Ποτέ δεν με πειράζει ή συνείδηση, όταν μαλώνω κάποιον ή του κάνω παρατήρηση κι εκείνος στενοχωριέται, γιατί από αγάπη το κάνω, για το καλό του. Βλέπω ότι δεν καταλαβαίνει πόσο πλήγωσε τον Χριστό με αυτό πού έκανε, γι' αυτό τον μαλώνω.
Εγώ πονάω, λειώνω εκείνη την ώρα, αλλά δεν με πειράζει ή συνείδηση, γιατί τον μάλωσα. Μπορώ να πάω να κοινωνήσω ήσυχος, χωρίς να εξομολογηθώ. Νιώθω μέσα μου μια πα- ρηγοριά, μια χαρά. Γιατί για μένα παρηγοριά και χαρά είναι ή σωτηρία της ψυχής.

Γέροντος Παϊσίου τοῦ Ἁγιορείτου. Λόγοι Γ΄ 1)«Αντιμετώπιση περιπτώσεων απελπισίας» 2)«Αυστηρότητα στους αναιδείς, επιείκεια στους φιλότιμους»

Λόγοι Γ΄

ΙΕΡΟΝ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΝ
"ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ" 
ΣΟΥΡΩΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ  

Μέρος Πέμπτο - Κεφάλαιο 4ον

Η εργασία του πνευματικού στις ψυχές

«Αντιμετώπιση περιπτώσεων απελπισίας»

Ήρθε κάποιος νεαρός αναστατωμένος και μου είπε: «Γέροντα, δεν πρόκειται να διορθωθώ. Μου είπε ο πνευματικός μου: "αυτά είναι και κληρονομικά..."».
Τον είχε πιάσει απελπισία. Εγώ, όταν μου πη κάποιος ότι έχει προβλήματα κ.λπ., θα του πβ:«Αυτό συμβαίνει γι' αυτόν και γι' αυτόν τον λόγο· για ν' αλλάξης, πρέπει να κάνης εκείνο κι εκείνο».
Έχει λ.χ. κάποιος έναν λογισμό που τον βασανίζει και δεν κοιμάται, παίρνει χάπια για το κεφάλι, για το στομάχι και με ρωτάει: «Να κόψω τα χάπια;». «Όχι, του λέω, να μην κόψης τα χάπια. Να πετάξης τον λογισμό πού σε βασανίζει και ύστερα να τα κόψης.
Αν δεν πετάξης τον λογισμό, έτσι θα πας· θα ταλαιπωρήσαι». Γιατί, τι θα ωφελήση να κόψη τα χάπια, όταν κρατάη μέσα του τον λογισμό που τον βασανίζει;

Καλά είναι ο πνευματικός να μη φθάνη μέχρι του σημείου να ανάβη κόκκινο φως· να ανέχεται λίγο μία κατάσταση, αλλά φυσικά πρέπει και ο άλλος να δουλεύη σωστά, για να βοηθηθή. Ένας νεαρός ζόρισε κάποια φορά την αρραβωνιαστικιά του - ποιος ξέρει τι της έλεγε; -και εκείνη από την αγανάκτηση της πήρε το αυτοκίνητο και έφυγε και στον δρόμο σκοτώθηκε.
Μετά ο νεαρός ήθελε να αυτοκτονήση, γιατί ένιωθε ότι αυτός έγινε αιτία και σκοτώθηκε η κοπέλα. Όταν ήρθε και μου το είπε, αν και στην ουσία είχε κάνει έγκλημα, τον παρηγόρησα και τον έφερα σε λογαριασμό.

Γέροντος Παϊσίου τοῦ Ἁγιορείτου. Λόγοι Γ΄ 1)«Ο χειρισμός της ψυχής είναι λεπτός» 2) «Να μην αναπαύουμε τον άλλον στα πάθη του»

Λόγοι Γ΄

ΙΕΡΟΝ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΝ
"ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ" 
ΣΟΥΡΩΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ  

Μέρος Πέμπτο - Κεφάλαιο 4ον

Η εργασία του πνευματικού στις ψυχές 

«Ο χειρισμός της ψυχής είναι λεπτός»

- Γέροντα, μερικοί χαρακτήρες που είναι δύσκολοι, στριμμένοι, πως θα βοηθηθούν;
- Εγώ σαν μαραγκός δούλευα και στριμμένα ξύλα. Χρειαζόταν όμως υπομονή, γιατί τα στριφτά ξύλα τα πλανίζεις από 'δω, σηκώνουν αντιξυλιά, τα πλανίζεις από 'κει, σηκώνουν πάλι αντιξυλιά. Τα έτριβα λοιπόν με το διπλό λεπίδι λίγο από την μιά μεριά κόντρα, λίγο από την αλλη, και έτσι τα έφερνα σε λογαριασμό.
Γίνονταν μάλιστα πολύ όμορφα, επειδή και ωραία νερά έχουν και δέν σπάζουν εύκολα· έχουν πολλή αντοχή. Αν δεν το ήξερες αυτό, μπορεί να τα έβλεπες έτσι και να τα πετούσες. Θέλω να πω, και οι άνθρωποι που έχουν δύσκολο χαρακτήρα, έχουν μέσα τους δυνάμεις και, αν αφεθούν να τους δούλεψης, μπορούν να κάνουν άλματα στην πνευματική ζωή, αλλά χρειάζεται να διάθεσης αρκετό χρόνο.
Ύστερα, ποτέ δεν χρησιμοποιούσα μεγάλες πρόκες, για να σφίξω δυό στραβές σανίδες, αλλά πρώτα τις πλάνιζα, τις έφερνα σε λογαριασμό, καί τις ένωνα με ένα καρφάκι.
Δεν τις ζόριζα, για να σφίξουν, γιατί, όταν τις στραβές σανίδες προσπαθούμε να τις κάνουμε να εφαρμόσουν με μεγάλες πρόκες, θα σχισθούν και πάλι θά βγουν από την ζορισμένη εφαρμογή τους, οπότε τι καταλάβαμε;
Χρειάζεται διάκριση και ξανά διάκριση, όταν έχη κανείς να κάνη μέ ψυχές. Στην πνευματική ζωή δεν υπάρχει μία συνταγή, ένας κανόνας. Ή κάθε ψυχή έχει την δική της ποιότητα και χωρητικότητα. Υπάρχουν δοχεία με μεγάλη χωρητικότητα και δοχεία με μικρή χωρητικότητα.

Γέροντος Παϊσίου τοῦ Ἁγιορείτου. Λόγοι Γ΄ 1)«Ό πνευματικός καθορίζει κάθε πότε θά κοινωνάη ό πιστός» 2) «Ή χρήση τών επιτιμίων» 3) «Ή συγχωρητική ευχή»

Λόγοι Γ΄

ΙΕΡΟΝ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΝ
"ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ" 
ΣΟΥΡΩΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ  

Μέρος Πέμπτο - Κεφάλαιο 3ον

Ό πνευματικός ιατρός της ψυχής

«Ό πνευματικός καθορίζει κάθε πότε θά κοινωνάη ό πιστός»

- Γέροντα, ό Απόστολος Παύλος γράφει: ­Ό εσθίων καί πίνων αναξίως κρίμα εαυτώ εσθίει καί πίνει[1]. Πότε κοινωνάει κανείς αναξίως;
- Βασικά πρέπει νά προσερχώμαστε στήν θεία Κοινωνία έχοντας συναίσθηση της αναξιότητός μας. Ό Χριστός ζητά από μας τήν συντριβή καί τήν ταπείνωση. Όταν υπάρχη κάτι πού ενοχλεί τήν συνείδηση μας, πρέπει νά τό τακτοποιούμε. Αν π.χ. μαλώσαμε μέ κάποιον, πρέπει νά συμφιλιωθούμε μαζί του καί ύστερα νά κοινωνήσουμε.
- Γέροντα, μερικοί, ενώ έχουν ευλογία από τόν πνευματικό νά κοινωνήσουν, διστάζουν.
- Δέν θά ρύθμιση κανείς μόνος του, άν θά κοινωνήση ή όχι. Αν μόνος του αποφασίζη νά κοινωνήση ή νά μήν κοινωνήση, θά τό εκμεταλλευτή ό διάβολος καί θά του ανοίξη δουλειά. Πολλές φορές νομίζουμε ότι είμαστε άξιοι, ενώ δέν είμαστε, ή άλλοτε σύμφωνα μέ τόν νόμο πράγματι δέν είμαστε άξιοι, αλλά σύμφωνα μέ τό πνεύμα τών Αγίων Πατέρων χρειάζεται ή θεία μετάγγιση γιά νοσηλεία καί ή θεία παρηγοριά, γιατί από τήν πολλή συντριβή τής μετανοίας μπορεί νά έρθη από τά δεξιά ό εχθρός καί νά μας ρίξη σέ απόγνωση.
- Δηλαδή, Γέροντα, κάθε πότε πρέπει νά κοινωνάη κανείς;
- Τό κάθε πότε πρέπει νά κοινωνάη κανείς καί τό πόσο πρέπει νά νηστεύη πριν από τήν θεία Κοινωνία δέν μπαίνουν σέ καλούπι. Ό πνευματικός θά καθορίζη μέ διάκριση κάθε πότε θά κοινωνάη καί πόσο θά νηστεύη, ανάλογα μέ τήν αντοχή πού έχει.

Γέροντος Παϊσίου τοῦ Ἁγιορείτου. Λόγοι Γ΄ 1)«Ανάγκη καλών πνευματικών» 2) «Ή διάκριση και ή πείρα τον πνευματικού»

Λόγοι Γ΄

ΙΕΡΟΝ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΝ
"ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ" 
ΣΟΥΡΩΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ  

Μέρος Πέμπτο - Κεφάλαιο 3ον

Ό πνευματικός ιατρός της ψυχής

«Ανάγκη καλών πνευματικών»

Οί άνθρωποι σήμερα είναι κουρασμένοι, ζαλισμένοι καί σκοτισμένοι από τήν αμαρτία καί τόν εγωισμό. Γι' αυτό υπάρχει ανάγκη, περισσότερο από κάθε άλλη εποχή, από καλούς καί έμπειρους πνευματικούς, πού θά πλησιάζουν τούς ανθρώπους απλά καί μέ πραγματική αγάπη καί θά τούς καθοδηγούν μέ διάκριση, γιά νά ειρηνεύουν.
Χωρίς καλούς πνευμα- τικούς αδειάζουν οί εκκλησίες καί γεμίζουν τά ψυχιατρεία, οί φυλακές καί τά νοσοκομεία. Πρέπει νά συναισθανθούν οί άνθρωποι ότι ταλαιπωρούνται, γιατί είναι μακριά από τόν Θεό, νά μετανοήσουν καί νά εξομολογηθούν ταπεινά τις αμαρτίες τους.
Ή εργασία τού πνευματικού είναι εσωτερική θεραπεία. Δέν υπάρχει ανώτερος γιατρός από τόν έμπειρο πνευματικό, πού εμπνέει εμπιστοσύνη μέ τήν αγιότητα του, πετάει από τά ευαίσθητα πλάσματα τού Θεού τούς λογισμούς πού φέρνει τό ταγκαλάκι καί θεραπεύει ψυχές καί σώματα δίχως φάρμακα, μέ τήν Χάρη τού Θεού.
Ό πνευματικός, όταν έχη θείο φωτισμό, πνεύμα Θεού, καταλαβαίνει καί διακρίνει καταστάσεις, καί μπορεί νά δίνη σωστές κατευθύνσεις στις ψυχές. Καλά είναι νά μην έχη πολλές απασχολήσεις, γιά νά μπορή νά διαθέτη τόν απαιτούμενο χρόνο γιά τήν κάθε ψυχή και νά κάνη σωστά τήν δουλειά του.

Γέροντος Παϊσίου τοῦ Ἁγιορείτου. Λόγοι Γ΄ 1)«Ή εμπιστοσύνη στόν πνευματικό» 2) «Ή σωστή επικοινωνία μέ τόν πνευματικό»

Λόγοι Γ΄

ΙΕΡΟΝ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΝ
"ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ" 
ΣΟΥΡΩΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ  

Μέρος Πέμπτο - Κεφάλαιο 2ον

Για μια σωστή εξομολόγηση

«Ή εμπιστοσύνη στόν πνευματικό»

- Γέροντα, άν στενοχωρεθή κάποιος πολύ, γιατί τον μάλωσε γιά κάποιο σφάλμα του ό πνευματικός, καί πέση σέ λύπη, αυτό έχει μέσα εγωισμό;
- Εμ βέβαια, έχει μέσα καί εγωισμό. Αν στενοχωρεθή κατά Θεόν, θά έχη παρηγοριά, θά έχη καί πρόοδο, γιατί θά προσπαθήση νά μήν τό ξανακάνη. Πρέπει νά λέη τις δυσκολίες, τούς λογισμούς του, τις πτώσεις του στόν πνευματικό καί νά δέχεται μέ χαρά καί τήν ήπια καί τήν αυστηρή συμπεριφορά του, γιατί όλα από αγάπη καί ενδιαφέρον γίνονται γιά τήν πρόοδο τής ψυχής του.
- Καί αν, Γέροντα, δέν δέχωμαι τό μάλωμα ή τήν παρατήρηση;
- Αν δέν δέχεσαι, θά μείνης αδιόρθωτη. Όσοι δέν δέχονται παρατηρήσεις ούτε καί από τούς ανθρώπους πού τούς αγαπούν, τελικά παραμένουν στραβόξυλα καί αχρηστεύονται μόνοι τους πνευματικά. Όπως οί σανίδες πού δέν δέχονται τό πλάνισμα του μαραγκού, γιά νά γίνουν έπιπλα, καταλήγουν στά μπετά ή στις σκαλωσιές καί πατιούνται καί λασπώνονται, μέχρι πού καταλήγουν στήν φωτιά, έτσι καί αυτοί στο τέλος καταστρέφονται.
- Γέροντα, όταν κάποιος διαφωνή σέ ένα θέμα μέ τόν πνευματικό του, τί πρέπει νά κάνη;
- Νά πή απλά καί ταπεινά τόν λογισμό του. Βέβαια χρειάζεται πολλή προσοχή στήν εκλογή του πνευματικού, ώστε νά μπορή κανείς νά τόν εμπιστεύεται καί νά αναπαύεται μέ τήν καθοδήγηση του.
- Συμφέρει, Γέροντα, όταν κανείς βλέπη κάτι διαφορετικά από τόν πνευματικό, νά επιμένη στήν γνώμη του;

Γέροντος Παϊσίου τοῦ Ἁγιορείτου. Λόγοι Γ΄ 1)«Τά ελαφρυντικά στην εξομολόγηση μας γίνονται επιβαρυντικά γιά τήν συνείδηση» 2) «Μετά τήν εξομολόγηση »

Λόγοι Γ΄

ΙΕΡΟΝ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΝ
"ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ" 
ΣΟΥΡΩΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ  

Μέρος Πέμπτο - Κεφάλαιο 2ον

Για μια σωστή εξομολόγηση

«Τά ελαφρυντικά στην εξομολόγηση μας γίνονται επιβαρυντικά γιά τήν συνείδηση»

- Οταν, Γέροντα, κατά τήν εξομολόγηση μιας αμαρτίας δέν νιώθη κανείς τον πόνο πού ένιωσε, όταν έκανε τήν αμαρτία, σημαίνει ότι δέν υπάρχει πραγματική μετάνοια;
- Αν έχη περάσει καιρός από τότε πού έκανε αυτήν την αμαρτία, επουλώνεται ή πληγή, γι' αυτό δέν νιώθει τόν ίδιο πόνο. Αυτό πού πρέπει νά προσέξη, είναι νά μή δικαιολογή τόν εαυτό του κατά τήν εξομολόγηση.
Εγώ, όταν πάω νά εξομολογηθώ καί πω λ.χ. «θύμωσα»- άσχετα άν χρειαζόταν νά δώσω καί σκαμπίλι -, δέν αναφέρω τό θέμα, γιά νά μή μού δώση ελαφρυντικά ό πνευματικός. Όποιος εξομολογείται καί δικαιολογεί τόν εαυτό του, δέν έχει ανάπαυση εσωτερική, όσο ασυνείδητος καί άν είναι.
Τά ελαφρυντικά πού χρησιμοποιεί στήν εξομολόγηση του γίνονται επιβαρυντικά γιά τήν συνείδηση του. Ενώ, όποιος υπερβάλλει τά σφάλματα του, γιατί έχει λεπτή συνείδηση, καί δέχεται καί μεγάλο κανόνα από τόν πνευματικό, αυτός νιώθει ανέκφραστη αγαλλίαση.

Γέροντος Παϊσίου τοῦ Ἁγιορείτου. Λόγοι Γ΄ 1)«Νά δένουμε τό τραύμα μας» 2) «Ή ανάγκη για εξομολόγηση» 3) «Ή σωστή εξομολόγηση»

Λόγοι Γ΄

ΙΕΡΟΝ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΝ
"ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ" 
ΣΟΥΡΩΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ  

Μέρος Πέμπτο - Κεφάλαιο 2ον

Για μια σωστή εξομολόγηση

«Νά δένουμε τό τραύμα μας»

- Γέροντα, όταν στον αγώνα μου έχω πτώσεις, πανικοβάλλομαι.
- Μή φοβάσαι. Αγώνας είναι και θα έχουμε και τραύματα. Μέ την εξομολόγηση αυτά θεραπεύονται. Βλέπεις, οί στρατιώτες στον πόλεμο, όταν τραυματίζωνται επάνω στην μάχη, τρέχουν αμέσως στον γιατρό, δένουν τό τραύμα τους και συνεχίζουν νά πολεμούν φιλότιμα.
Έν τω μεταξύ αποκτούν και πείρα από τον τραυματισμό και προφυλάγονται καλύτερα, ώστε νά μήν ξανατραυματισθούν. Έτσι και εμείς, όταν τραυματιζώμαστε πάνω στον αγώνα μας, δεν πρέπει νά δειλιάζουμε, αλλά νά τρέχουμε στον γιατρό - στον πνευματικό -, νά του δείχνουμε τό τραύμα μας, νά θεραπευώμαστε πνευματικά, καί πάλι νά συνεχίζουμε ­τόν καλόν αγώνα[1].
Κακό είναι, όταν δέν ψάχνουμε νά βρούμε τούς φοβερούς εχθρούς της ψυχής, τά πάθη, καί δέν άγωνιζώμαστε, γιά νά τούς εξοντώσουμε.
- Γέροντα, μερικοί άπό φιλότιμο δέν πάνε νά εξομολογηθούν. «Αφού μπορεί νά ξανακάνω τό ίδιο σφάλμα, λένε, για ποιό λόγο νά πάω να τό εξομολογηθώ; για νά κοροϊδεύω τον παπά;».
- Αυτό δέν είναι σωστό! Είναι σαν νά λέη ένας στρατιώτης, όταν τραυματίζεται:«Αφού ό πόλεμος δέν τέλειωσε και μπορεί πάλι νά τραυματισθώ, γιατί νά δέσω τό τραύμα μου;».
Αλλά, άν δέν τό δέση, θά πάθη αιμορραγία και θά πεθάνη. Μπορεί από φιλότιμο νά μήν πηγαίνουν νά εξομολογηθούν, τελικά όμως αχρηστεύονται. Ό διάβολος, βλέπεις, εκμεταλλεύεται καί τά χαρίσματα. Αν δέν καθαρίζουμε μέ την εξομολόγηση την ψυχή μας, όταν πέφτουμε καί λερωνώμαστε, μέ τον λογισμό ότι πάλι θά πέσουμε καί θά λερωθούμε, προσθέτουμε λάσπες πάνω στις παλιές λάσπες καί είναι δύσκολο μετά νά καθαρίσουν.

Γέροντος Παϊσίου τοῦ Ἁγιορείτου. Λόγοι Γ΄ 1) «Αλλαγή πνευματικού»

Λόγοι Γ΄

ΙΕΡΟΝ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΝ
"ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ" 
ΣΟΥΡΩΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ  

Μέρος Πέμπτο - Κεφάλαιο 1ον

Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΩΣ

«Αλλαγή πνευματικού»

- Γέροντα, όταν κανείς αναγκασθή γιά κάποιον λόγο νά αλλάξη πνευματικό, χρειάζεται νά εξομολογηθή πάλι αμαρτίες πού έχει εξομολογηθή;
- Καλά είναι νά ενημέρωση τόν καινούργιο πνευματικό, όπως ό ασθενής, όταν αλλάζη γιατρό, λέει πάλι τό ιστορικό του, γιά νά μπόρεση ό γιατρός νά τόν βοηθήση καλύτερα.
- Γέροντα, όταν κάποιος θέλη νά αλλάξη πνευματικό καί μας ρωτάη άν είναι σωστό, τί πρέπει νά πούμε;
- Νά πάρη ευλογία από τόν πνευματικό του. Δέν είναι καλό νά αλλάζη κανείς εύκολα πνευματικό. Μιά οικοδομή δέν θά γίνη ποτέ σωστή, άν αλλάζουν συνέχεια οί μηχανικοί καί οί οικοδόμοι.
Παλιά πήγαιναν οί άνθρωποι σέ Γέροντες, γιά νά ζητήσουν συμβουλή γιά ένα θέμα πού τούς απασχολούσε καί νά βοηθηθούν.
Σήμερα πολλοί δέν πάνε γιά συμβουλή, αλλά γιά νά δικαιολογήσουν τόν εαυτό τους ή γιά νά πουν ότι συμβουλεύτηκαν καί τόν τάδε Γέροντα. «Πήγα στόν τάδε καί στόν τάδε, ρώτησα καί τόν πατέρα Παΐσιο γι' αυτό τό θέμα», λέει ό άλλος, καί εγώ μπορεί νά τόν μάλωσα ή νά ήρθε μέχρι τήν πόρτα καί νά μή χτύπησε! Έτσι καταλήγουν νά γυρίζουν από τόν έναν πατέρα στόν άλλον, χωρίς νά έχουν κάποιον μόνιμο πνευματικό, μέ αποτέλεσμα νά μπερδεύονται.
Άλλοι πάλι κάνουν ένα σφάλμα καί δέν πάνε νά τό πουν στόν πνευματικό τους, αλλά πάνε καί τό λένε σέ άλλον πνευματικό, γιά νά μή χάσουν τήν αξιοπρέπεια τους.

Γέροντος Παϊσίου τοῦ Ἁγιορείτου. Λόγοι Γ΄ 1) «Χρειάζεται πνευματικός οδηγός στην πνευματική ζωή» 2) «Στείλτε τους ανθρώπους στόν πνευματικό» 3) «Πνευματικός από κοντά» 4) «Ό πνευματικός στην οικογένεια»

Λόγοι Γ΄

ΙΕΡΟΝ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΝ
"ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ" 
ΣΟΥΡΩΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ 
Μέρος Πέμπτο - Κεφάλαιο 1ον

Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΩΣ

 «Χρειάζεται πνευματικός οδηγός στην πνευματική ζωή»

Σήμερα τό πιο απαραίτητο είναι νά βρουν οί άνθρωποι έναν πνευματικό, νά εξομολογούνται, νά τού έχουν εμπιστοσύνη καί νά τόν συμβουλεύωνται. Άν έχουν πνευματικό καί βάλουν ένα πρόγραμμα μέ προσευχή καί λίγη μελέτη, εκκλησιάζωνται, κοινωνούν, τότε δέν έχουν τίποτε νά φοβηθούν σ' αυτήν τήν ζωή.
Ή ψυχή πρέπει νά παρακολουθήται από τόν πνευματικό, γιά νά μή λαθέψη τόν δρόμο της. Μπορεί νά βοηθάη στον αγώνα λ.χ. καί ή πνευματική μελέτη, αλλά, άν κανείς δέν έχη πνευματικό οδηγό, μπορεί νά δίνη δικές του ερμηνείες σ' αυτά πού διαβάζει, καί νά πλανηθή.
Βλέπεις, καί όταν κάποιος πάη κάπου μέ τό αυτοκίνητο του καί δέν γνωρίζη καλά τόν δρόμο, μπορεί νά συμβουλεύεται τόν χάρτη, αλλά σταματάει κιόλας καί ρωτάει, γιά νά μήν πάρη λάθος δρόμο. Ξεκινάει, άς υποθέσουμε, από τήν Αθήνα νά πάη στήν Φλώρινα.
Έχει χάρτη καί τόν παρακολουθεί, αλλά ρωτάει καί σέ κανένα περίπτερο άν πηγαίνη καλά, άν ό δρόμος είναι καλός, γιατί σέ καμμιά διασταύρωση υπάρχει κίνδυνος νά πάρη άλλο δρόμο καί νά βρεθή στήν Καβάλα ή σέ κάποιον γκρεμό νά κινδυνέψη νά σκοτωθή.

Γέροντος Παϊσίου τοῦ Ἁγιορείτου. Λόγοι Γ΄ 1) «Μέ την εξομολόγηση ό άνθρωπος λυτρώνεται» 2) «Ό Θεός θέλει ό άνθρωπος νά διορθώνεται διά τον ανθρώπου»

Λόγοι Γ΄

ΙΕΡΟΝ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΝ
"ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ" 
ΣΟΥΡΩΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ 
Μέρος Πέμπτο - Κεφάλαιο 1ον

Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΩΣ

Για να νιώση κανείς ανάπαυση, πρέπει να πετάξη τα μπάζα από μέσα του. Αυτό θά γίνη με την εξομολόγηση. 

Ανοίγοντας ο άνθρωπος την καρδιά του στον πνευματικό και λέγοντας τα σφάλματα του, ταπεινώνεται, και έτσι ανοίγει την πύλη του Ουρανού, έρχεται πλούσια ή Χάρις του Θεού και ελευθερώνεται!

Ή ανάγκη πνευματικού οδηγού 

«Μέ την εξομολόγηση ό άνθρωπος λυτρώνεται»

- Γέροντα, στα πρώτα χρόνια του Χριστιανισμού οί Χριστιανοί έκαναν δημόσια εξομολόγηση. Βοηθάει αυτό;
- Αλλά τά πρώτα χρόνια του Χριστιανισμού και άλλα τώρα. Σήμερα αυτό δέν βοηθάει.
- Γιατί, Γέροντα; Τότε είχαν πιο πολύ ζήλο;
- Και πιο πολύ ζήλο είχαν και δέν είχαν αυτά πού έχουν σήμερα οί άνθρωποι. Τώρα, βλέπεις, τά ανδρόγυνα χωρίζουν στά καλά καθούμενα, δέν είναι όπως παλιά.
Έχουν απομακρυνθή οί άνθρωποι από τό μυστήριο τής εξομολογήσεως, γι' αυτό και πνίγονται από τούς λογισμούς και τά πάθη. Πόσοι έρχονται και ζητούν νά τούς βοηθήσω σέ κάποιο πρόβλημα τους, και ούτε εξομολογούνται ούτε εκκλησιάζονται!
 - «Εκκλησιάζεσαι καθόλου;» τούς ρωτάω.
 - «Όχι», μου λένε.
 - «Εξομολογήθηκες καμμιά φορά;»
 - «Όχι. Ήρθα νά μέ κάνης καλά».

Γέροντος Παϊσίου τοῦ Ἁγιορείτου. Λόγοι Γ΄ 1)«Ή παραπλάνηση των ανθρώπων» 2) «Επιστροφή στήν Ορθοδοξία»

Λόγοι Γ΄

ΙΕΡΟΝ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΝ
"ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ" 
ΣΟΥΡΩΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ 
Μέρος Τέταρτο - Κεφάλαιο 4ον

«Ή παραπλάνηση των ανθρώπων»

- Γέροντα, όταν έρθουν ό Προφήτης Ηλίας καί ό Ενώχ, γιά νά κηρύξουν μετάνοια, ό κόσμος θά καταλάβη, γιά νά συνέλθη;
- Αυτοί πού θά έχουν καλή διάθεση, θά καταλάβουν. Αυτοί πού δέν θά έχουν καλή διάθεση, δέν θά καταλάβουν καί θά πλανηθούν. Ό Χριστός μας προειδοποίησε ότι πρέπει νά προσέχουμε πολύ, γιατί ­έγερθήσονται ψευδόχριστοι καί ψενδοπροφήται καί δώσουσι σημεία καί τέρατα προς τό αποπλανάν, ει δυνατόν, καί τους εκλεκτούς[1].
Είναι μερικοί πού κάτι πλανεμένους τούς περνούν γιά προφήτες. Πριν από μερικά χρόνια ένας Προτεστάντης γύριζε συνέχεια μέ μιά βαλίτσα πέτσινη πού είχε μια επιγραφή γραμμένη στα αγγλικά:«Είμαι ό Προφήτης Ηλίας!».
Φορούσε ένα πουκάμισο μέ κοντά μανίκια, είχε καί μιά Αγία Γραφή στά αγγλικά καί έλεγε ότι κατέβηκε από τόν ουρανό! Όταν τόν ρώτησαν τί πιστεύει καί σέ ποιά θρησκεία ανήκει, είπε: «Έ, τώρα αυτά είναι χαμένα. Δέν υπήρχαν τότε θρησκείες!».
Κατάλαβες; Αφού όλοι, Καθολικοί, Προτεστάντες, Πεντηκοστιανοί, όλες οι αιρέσεις καί όλες οί παραφυάδες τών αιρέσεων είναι γι' αυτόν τό ίδιο. Από εκεί δέν καταλαβαίνει κανείς τί γίνεται; Πόσα γράμματα μου έχει στείλει! Έγραφε διάφορα χωρία από τήν Αγία Γραφή καί είχε όλο προτεσταντικές θέσεις.
'Έστελνε καί σέ διαφόρους πότε από τήν Αγγλία πότε από άλλου ένα σωρό γράμματα. Κάποιοι πίστεψαν αυτά πού έγραφε καί ήθελαν νά δημοσιεύσουν σέ ένα περιοδικό ότι ήρθε ό Προφήτης Ηλίας. «Μά, είστε καλά; τί πάτε νά κάνετε;», τούς είπα.
Ό κόσμος ό καημένος είναι ζαλισμένος!

Γέροντος Παϊσίου τοῦ Ἁγιορείτου. Λόγοι Γ΄ 1) «Γιά την άσκηση των Ινδουιστών» 2) «Έχει κάνει μεγάλη ζημιά ό Ινδουισμός»

Λόγοι Γ΄

ΙΕΡΟΝ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΝ
"ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ" 
ΣΟΥΡΩΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ 
Μέρος Τέταρτο - Κεφάλαιο 4ον

«Γιά την άσκηση των Ινδουιστών[1]»

- Γέροντα, οί Ινδουιστές φθάνουν σέ κάποια αυτοκυριαρχία, γιατί τούς βοηθάει ή μεγάλη άσκηση πού κάνουν μέ τήν γιόγκα;
- Κάνουν καί κάνουν καί τί πετυχαίνουν μέ όλα αυτά; Ή ορθόδοξη εγκράτεια, καί γενικά ή πνευματική άσκηση, αποβλέπει πάντα σέ ανώτερο πνευματικό σκοπό, στον αγιασμό τής ψυχής. Ή δική τους σατανική κοσμική άσκηση γίνεται, γιά νά κάνουν ευλύγιστο κορμί, νά γυρίζουν χέρια καί πόδια σαν τόν χάρτινο Καραγκιόζη, νά τούς καμαρώνουν μερικοί ανόητοι άνθρωποι καί νά τούς κοροϊδεύουν οί γελοίοι δαίμονες.
Aπό μικρά παιδάκια στραβώνουν τά πόδια, βάζουν τό ένα πόδι πάνω στον έναν ώμο καί τό άλλο στον άλλον, καί έτσι προσεύχονται. Ασκούνται χτυπώντας πολλή ώρα τό χέρι τους πάνω σέ ένα τσουβάλι μέ χαλίκι, μέχρι νά κάνη κάλο, καί μετά μπορούν νά σπάσουν πέτρες, ξύλα κ.λπ.
Άλλα, καί όσα λένε ότι αισθάνονται, έχουν κάποια εξήγηση. Τραβούν λ.χ. τήν γλώσσα μέχρι τήν μύτη ή τήν ρουφούν μέχρι τόν λάρυγγα, παθαίνουν έναν ερεθισμό, νιώθουν κάποια γλυκύτητα, έναν γαργαλισμό, καί λένε: «Αυτό είναι τό νέκταρ».
Ύστερα πατούν κοντά στά αυτιά κάτι νεύρα καί ακούνε «βούου..» μουσική. "Η πατούν τά μάτια τους καί αρχίζουν νά βλέπουν αστράκια! Κάθονται μέ ανοιχτά τά μάτια στον ήλιο καί, όταν τά κλείνουν, βλέπουν φως! «Νά, τό πετύχαμε! λένε. Είδαμε τό άκτιστο φώς!».
Όποτε ό διάβολος λέει: «"Α, φώτα θέλετε; Θά σας δώσω εγώ φώτα». Τούς καλλιεργεί τήν φαντασία, καί ύστερα, χωρίς νά πατούν τά μάτια ή χωρίς νά τά κρατούν ανοιχτά στον ήλιο, βλέπουν φώτα. Εμάς ό διάβολος, χωρίς νά τόν προκαλέσουμε, προσπαθεί πολλές φορές νά μας πλανήση, μας παρουσιάζει φώτα κ.λπ., άλλά τού γυρίζουμε τήν πλάτη, πόσο μάλλον νά τόν προκαλέσης! Αφορμή θέλει!
- Δηλαδή, Γέροντα, τούς παρουσιάζει ό διάβολος διάφορες παραστάσεις;

Γέροντος Παϊσίου τοῦ Ἁγιορείτου. Λόγοι Γ΄ 1) «Για την πλάνη των Πεντηκοστιανών» 2) «Για τα αναστενάρια» 3) «Ή μετεμψύχωση»

Λόγοι Γ΄

ΙΕΡΟΝ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΝ
"ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ" 
ΣΟΥΡΩΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ 
Μέρος Τέταρτο - Κεφάλαιο 4ον

Πλανώντες και πλανώμενοι[1]

«Για την πλάνη των Πεντηκοστιανών»

- Γέροντα, αυτά πού λένε όσοι προσχωρούν στους Πεντηκοστιανούς, ότι δηλαδή βλέπουν οράματα, μιλούν γλώσσες κ.λπ., είναι από φαντασία ή από δαιμονική ενέργεια;
- Από δαιμονική ενέργεια είναι. Γιατί, όταν πηγαίνουν στους Πεντηκοστιανούς και ξαναβαπτίζωνται, περιφρονούν, αρνούνται τό Αγιο Βάπτισμα - ­ομολογώ εν Βάπτισμα εις άφεσιν αμαρτιών, λέει τό Σύμβολο της Πίστεως , οπότε ξεβαπτίζονται, δέχονται δαιμονικές επιδράσεις και μιλούν βρρρ..., δήθεν γλώσσες.«Μιλάει, λένε, τό Αγιο Πνεύμα της Πεντηκοστής».
Δεν είναι τό Άγιο Πνεύμα· είναι ένα σωρό ακάθαρτα πνεύματα. Τί γλωσσολαλιές; Ασυναρτησίες είναι αυτά πού λένε· ούτε οί ίδιοι τά καταλαβαίνουν. Τά μαγνητοφωνούν κιόλας και ύστερα κάνουν στατιστικές και βγάζουν συμπεράσματα: «Έχει τόσα ­αλληλούια στήν τάδε γλώσσα, τόσα στήν τάδε...». Μά μέσα στά τόσα «βρρρ...» κάτι θά βρής πού νά μοιάζη και με «αλληλούια» σέ κάποια από τις γλώσσες του κόσμου!
Καί βλέπεις, ενώ είναι κάτι δαιμονικό, αυτόν τον δαιμονισμό τον θεωρούν ενέργεια του Αγίου Πνεύματος και λένε πώς ζουν ό,τι έζησαν και οί Απόστολοι την ημέρα της Πεντηκοστής. Είναι βλασφημίες αυτά πού πιστεύουν, γι' αυτό δαιμονίζονται.
- Γέροντα, γιατί ξαναβαπτίζονται;

Γέροντος Παϊσίου τοῦ Ἁγιορείτου. Λόγοι Γ΄ 1) «Προσοχή στους πλανεμένους» 2) «Τά φθηνά χαρίσματα τών πλανεμένων» 3) «Διόρθωση πλανεμένου»

Λόγοι Γ΄

ΙΕΡΟΝ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΝ
"ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ" 
ΣΟΥΡΩΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ 
Μέρος Τέταρτο - Κεφάλαιο 3ον

 

«Προσοχή στους πλανεμένους»

Είναι δυό-τρείς πνευματικοί πού έχουν λίγη ευλάβεια καί λίγη βλάβη μαζί καί μπερδεύουν τόν κόσμο. Καί όλους τούς βγάζουν δαιμονισμένους. Δέν ακούνε κανέναν. «Είμαι παπάς, λένε, έχω εξουσία»! Αν σας λένε γιά τέτοιες περιπτώσεις, νά προβληματίζετε τούς ανθρώπους, γιατί κάνουν κακό στήν Εκκλησία.
Νά τούς λέτε:«Νά βρήτε έναν σωστό πνευματικό νά πάτε, γιά νά βοηθηθήτε». Φθάνουν στό σημείο νά χρησιμοποιούν τό όνομα μου, ακόμη καί φωτογραφία μου, γιά νά δίνουν τήν εντύπωση στόν κόσμο ότι έχουν επικοινωνία μαζί μου.
Αυτοί βέβαια έχουν ελαφρυντικά, γιατί είναι ελαφρούτσικοι. Υπάρχουν όμως κάποια κακοήθη στοιχεία πού παρουσιάζουν τό ξίδι γιά κρασί. Ένας έκανε τόν λογιστή πρώτα, κάπου δούλευε, αλλά τώρα γυρίζει όλη τήν βόρεια Ελλάδα καί παρουσιάζεται ότι είναι υποτακτικός μου. Λέει ότι του έδωσα τό διορατικό καί άλλα τέσσερα-πέντε χαρίσματα, καί έτσι πλανά τόν κόσμο καί μαζεύει χρήματα.
- Κληρικός είναι;
- Οχι, λαϊκός. Μέ είδε μιά φορά στήν Δάφνη καί κρύφθηκε, γιά νά μήν τόν δώ, επειδή είναι... γνήσιο τέκνο μου! Ευτυχώς πίνει, μυρίζει ούζο, τόν βλέπουν μερικοί ζαλισμένο, καί λίγο προβληματίζονται. Πόσοι τέτοιοι απατεώνες υπάρχουν πού εκμεταλλεύονται τόν πόνο του κόσμου καί κάνουν εμπόριο! Είπε κάποιος σέ μιά χήρα γυναίκα: «Τό ένα χέρι του ανδρός σου δέν έχει λειώσει, γιατί ή ψυχή του έχει ανάγκη από προσευχή». «Τί νά κάνω τώρα; λέει ή φουκαριάρα. Ας του δώσω χρήματα, γιά νά προσευχηθή γιά τήν ψυχή του ανδρός μου».

Γέροντος Παϊσίου τοῦ Ἁγιορείτου. Λόγοι Γ΄ 1)«Προσοχή στα οράματα» 2) «Χαρακτηριστικά τον πλανεμένου» 3) «Πλάνη και τρέλλα»

Λόγοι Γ΄

ΙΕΡΟΝ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΝ
"ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ" 
ΣΟΥΡΩΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ 
Μέρος Τέταρτο - Κεφάλαιο 3ον

«Προσοχή στα οράματα»

- Γέροντα, όταν οί άνθρωποι μας διηγούνται οράματα ή λένε ότι είδαν έναν Άγιο κ.λπ., τί νά λέμε;
- Καλύτερα νά τούς λέτε νά είναι επιφυλακτικοί. Αυτό είναι πιο σίγουρο, γιατί δέν μπορούν όλοι νά διακρίνουν άν ένα όραμα είναι άπό τόν Θεό ή άπό τόν διάβολο.
Aλλά καί από τόν Θεό νά είναι ένα όραμα, πρέπει νά μην τό δέχεται εξαρχής ό άνθρωπος. Ό Θεός ίσα-ίσα συγκινείται, κατά κάποιον τρόπο, όταν βλέπη τό πλάσμα Του νά μήν τό δέχεται, γιατί αυτό δείχνει ότι έχει ταπείνωση.
Άν πράγματι ήταν Άγιος αυτός πού παρουσιάσθηκε, ό Θεός ξέρει μετά μέ άλλον τρόπο νά πληροφόρηση τήν ψυχή καί νά τήν οδηγήση σ' αυτό πού θέλει. Χρειάζεται προσοχή, γιατί μπορεί νά έρθη τό ταγκαλάκι, νά πατήση τό κουμπί καί νά άρχίση ή τηλεόραση...
Ήταν μιά ψυχή πού δέν είχε βοηθηθή άπό ανθρώπους, καί γι' αυτό δικαιούτο τήν θεία βοήθεια. Ό Θεός της παρουσίασε κάτι, γιά νά βοηθηθή. Ύστερα όμως ό διάβολος της έβαλε λογισμούς: «Φαίνεται, γιά νά σέ αξίωση ό Θεός νά δής αυτό τό όραμα - ποιος ξέρει; - σέ προορίζει γιά κάτι ανώτερο».
Από τήν στιγμή πού πίστεψε κάτι τέτοιο, ο διάβολος άρχισε νά κάνη τήν δουλειά του καί τήν έκανε κουμάντο! Αλλά τελικά ό Θεός πάλι τήν λυπήθηκε.

Γέροντος Παϊσίου τοῦ Ἁγιορείτου. Λόγοι Γ΄ 1)«Ό διάβολος παρουσιάζεται ώς άγγελος φωτός» 2) «Τά όνειρα είναι απατηλά»

Λόγοι Γ΄

ΙΕΡΟΝ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΝ
"ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ" 
ΣΟΥΡΩΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ 
Μέρος Τέταρτο - Κεφάλαιο 3ον

«Ό διάβολος παρουσιάζεται ώς άγγελος φωτός»

Όποιος δέν έχει νιώσει τήν ανώτερη χαρά, τήν παραδεισένια, δέν έχει δηλαδή πνευματικές εμπειρίες, εύκολα μπορεί νά πλανηθή, άν δέν προσέξη. Ό διάβολος είναι πονηρός. Ερεθίζει λίγο τήν καρδιά τού ανθρώπου καί τον κάνει νά αισθάνεται μιά ευχαρίστηση, οπότε τον πλανάει, δίνοντας του τήν εντύπωση ότι ή ευχαρίστηση αυτή είναι πνευματική, θεία.
Κλέβει τήν καρδιά καί νομίζει ό άνθρωπος πώς πάει καλά.«Δέν ένιωσα, ταραχή», λέει. Ναι, αλλά αυτό πού ένιωσες δέν είναι ή πραγματική, ή πνευματική χαρά. Ή πνευματική χαρά είναι κάτι τό ουράνιο.
Ό διάβολος μπορεί νά παρουσιασθή καί σάν άγγελος ή σάν άγιος. Ό καμουφλαρισμένος δαίμονας σέ άγγελο ή σέ άγιο σκορπάει ταραχή - αυτό πού έχει -, ενώ ό πραγματικός Άγγελος ή Άγιος σκορπάει πάντα χαρά παραδεισένια και αγαλλίαση ουράνια.
Ό ταπεινός και καθαρός άνθρωπος, ακόμη καί άπειρος νά είναι, διακρίνει τόν Άγγελο του Θεού από τόν δαίμονα πού παρουσιάζεται σάν άγγελος φωτός, γιατί έχει πνευματική καθαρότητα καί συγγενεύει μέ τόν Άγγελο.
Ενώ ό εγωιστής καί σαρκικός πλανιέται εύκολα από τόν πονηρό διάβολο. Όταν ό διάβολος παρουσιάζεται σάν άγγελος φωτός, άν ό άνθρωπος βάλη έναν ταπεινό λογισμό, εξαφανίζεται. Ένα βράδυ, στήν Μονή Στομίου, μετά τό Απόδειπνο, έλεγα τήν ευχή στο κελλί καθισμένος σέ ένα σκαμνί. Γιά μιά στιγμή ακούω όργανα καί κλαρίνα σέ ένα οίκημα πού ήταν λίγο πιο πέρα γιά τούς ξένους. Παραξενεύτηκα!
«Τί όργανα είναι αυτά πού ακούγονται τόσο κοντά!», είπα. Τό πανηγύρι είχε περάσει. Σηκώνομαι από τό σκαμνί καί πηγαίνω στο παράθυρο νά δώ τί συμβαίνει έξω. Βλέπω ησυχία παντού. Τότε κατάλαβα ότι ήταν από τόν πειρασμό, γιά νά διακόψω τήν προσευχή.

Γέροντος Παϊσίου τοῦ Ἁγιορείτου. Λόγοι Γ΄ 1)« Ή φοβερή πλάνη Άσκηση και πλάνη » 2) «Προσοχή στην φαντασία»

Λόγοι Γ΄

ΙΕΡΟΝ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΝ
"ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ" 
ΣΟΥΡΩΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ 
Μέρος Τέταρτο - Κεφάλαιο 3ον

« Ή φοβερή πλάνη Άσκηση και πλάνη »

- Γέροντα, φοβάμαι την πλάνη.
- Καλά κάνεις. Όποιος φοβάται την πλάνη, δέν πλανιέται, γιατί προσέχει και λέει όλους τους λογισμούς του· δέν κρύβει τίποτε, κι έτσι βοηθιέται.
- Γέροντα, τί είναι ή προδιάθεση πλάνης;
- Προδιάθεση πλάνης είναι νά έχης την ιδέα ότι κάτι είσαι και νά δείχνης στους άλλους ότι κάτι κάνεις. Νά νομίζης ότι εσύ έφθασες σε πνευματικά μέτρα, επειδή κάνεις λ.χ. κάποια άσκηση, ενώ οί άλλοι δέν έχουν ακόμη συλλάβει τό νόημα της πνευματικής ζωής, και νά φέρεσαι υπερήφανα. Τό νά ζορίζη κανείς τον εαυτό του εγωιστικά στήν άσκηση, για νά φθάση στά μέτρα ενός Άγιου και νά τον θαυμάζουν οί άλλοι, αυτό είναι αρχή πλάνης. Άλλο βία και άλλο ζόρισμα.
Είχα πει σέ κάποιον: «Πρόσεξε μήν πλανηθής, μέ τήν τακτική πού ακολουθείς· δέν πάς καλά». «Εγώ νά πλανηθώ; μου λέει. Εγώ ούτε κρέας τρώω». Ούτε γιά εξομολόγηση πάει. Στήν εικόνα λέει τις αμαρτίες του. «Όρθόδοξος είσαι εσύ ή Προτεστάντης; του λέω. Πού τό βρήκες αυτό γραμμένο;». «Γιατί, μού λέει, ό Χριστός δέν μέ ακούει;». Ακου εκεί κουβέντα!
- Γέροντα, βοηθάει ή σωματική άσκηση στον αγώνα κατά των παθών;
- Αν χρησιμοποιήται γι' αυτόν τον σκοπό, βοηθάει. Ταπεινώνεται τό σώμα και υποτάσσεται ή σάρκα στό πνεύμα. Ή ξερή όμως άσκηση[1] δημιουργεί ψευδαισθήσεις, γιατί καλλιεργεί τά ψυχικά πάθη, φουσκώνει τήν υπερηφάνεια, αυξάνει τήν αυτοπεποίθηση και οδηγεί στήν πλάνη.

Γέροντος Παϊσίου τοῦ Ἁγιορείτου. Λόγοι Γ΄ 1)«Γιά τούς ἐξορκισμούς» 2)«Μαρτύριο περνοῦν οἱ δαιμονισμένοι»

Λόγοι Γ΄

ΙΕΡΟΝ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΝ
"ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ" 
ΣΟΥΡΩΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ 
Μέρος Τέταρτο - Κεφάλαιο 2ον

Oἱ μαῦρες δυνάμεις τοῦ Σκότους

«Γιά τούς ἐξορκισμούς»

- Γέροντα, σήμερα ἔφεραν μία δαιμονισμένη καί παρακάλεσαν νά ποῦμε στόν ἱερέα νά τῆς διαβάση ἐξορκισμούς. Τί νά κάναμε;
- Σ' αὐτήν τήν περίπτωση καλύτερα νά λέγατε νά τό κανονίση ὁ πνευματικός της. Γιά νά εἶναι ὁ διάβολος μέσα της, θά πῆ ὅτι ἤ αὐτή ἔκανε κάποια σοβαρή ἁμαρτία ἤ οἵ γονεῖς της, καί ἔδωσαν δικαιώματα, γιατί ἡ ἁμαρτία φέρνει τόν διάβολο. Ἄν δέν μετανοήσουν καί δέν ἐξομολογηθούν, δέν φεύγει ἡ ἁμαρτία, ἑπομένως δέν φεύγει καί ὁ διάβολος. Ἤ μπορεῖ καί γιά κάποιον ἄλλον λόγο νά ἐπέτρεψε ὁ Θεός νά δαιμονισθῆ.
- Βοηθιοῦνται, Γέροντα, οἱ δαιμονισμένοι μέ τούς ἐξορκισμούς;
- Ἀνάλογα. Οἱ ἐξορκισμοί βοηθοῦν, ὅταν διαβάζονται σέ ἕνα παιδάκι δαιμονισμένο ποῦ δέν ἔδωσε δικαιώματα καί δέν ξέρει ἀπό ἐξομολόγηση ἤ σέ ἕναν μεγάλο ποῦ ἔχασε τά λογικά του καί δέν μπορεῖ νά ἐξομολογηθῆ.
Ὅταν ἔχη τά λογικά του ὁ δαιμονισμένος, πρέπει πρῶτα νά βοηθηθῆ νά βρῆ σέ τί ἔφταιξε καί δαιμονίσθηκε, νά μετανοήση, νά ἐξομολογηθῆ καί μετά, ἄν χρειασθῆ, νά τοῦ διαβάσουν ἐξορκισμούς. Γιατί καί μόνο μέ τήν συγχωρητική εὐχή, μπορεῖ νά φύγη τό δαιμόνιο.
Μερικοί ἱερεῖς μαζεύουν καί αὐτούς ποῦ ἔχουν δαιμόνιο καί ἄλλους ποῦ ἔχουν κάποια ἀρρώστια καί τούς διαβάζουν ὅλους μαζί ἐξορκισμούς. Ἕνας εἶχε πάρκινσον καί τοῦ διάβαζαν ἐξορκισμούς. Νά, καί σήμερα, ἔφεραν ἕναν ἡλικιωμένο ποῦ ἔλεγαν ὅτι εἶναι δαιμονισμένος. Τό ἀριστερό του χέρι πάει πέρα-δώθε. Τόν πιάνουν καί κρίσεις.«Ἀπό πότε, τόν ρωτάω, εἶσαι ἔτσι;».
«Ἀπό μικρός», μοῦ λέει. Ἀπόρησα. Πρόσεξα μετά ὅτι τό κεφάλι του, στό ἀριστερό μέρος, ἦταν λίγο ζουληγμένο. Στήν γέννα, φαίνεται, κάτι εἶχε πάθει καί ὕστερα εἶχε πρόβλημα. Νά ἔχη ὁ ἄλλος τόν πόνο του καί νά τοῦ λένε πῶς ἔχει δαιμόνιο, νά τοῦ διαβάζουν ἐξορκισμούς, ἔξελθε, ἀκάθαρτον πνεῦμα..., καί νά γίνεται ρεζίλι καί στόν κόσμο! Δέν κάνει! Πόσα παιδιά ποῦ τά θεωροῦν δαιμονισμένα, δέν ἔχουν δαιμόνιο!

Γέροντος Παϊσίου τοῦ Ἁγιορείτου. Λόγοι Γ΄ 1)«Βοήθεια στούς δαιμονισμένους»

Λόγοι Γ΄

ΙΕΡΟΝ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΝ
"ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ" 
ΣΟΥΡΩΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ 

Μέρος Τέταρτο - Κεφάλαιο 2ον

Oἱ μαῦρες δυνάμεις τοῦ Σκότους

«Βοήθεια στούς δαιμονισμένους»

- Γέροντα, κάπου γράφει ὅτι ὁ διάβολος ἐμφωλεύει στήν καρδιά τοῦ δαιμονισμένου, ἄλλα δέν θέλει νά τό ξέρη αὐτό ὁ ἄνθρωπος, γιά νά μήν τόν πολεμήση μέ τήν εὐχή. Ἔτσι εἶναι;
- Ναί, γιατί τό δαιμόνιο ἔχει δικαίωμα νά καθήση μέσα στόν δαιμονισμένο ἕνα διάστημα καί μπορεῖ νά λουφάζη, ἐνῶ μέ τήν εὐχή ζορίζεται, ἐπαναστατεῖ καί μπορεῖ νά φύγη. Ἤ εὐχή εἶναι βαρύ πυροβολικό γιά τόν διάβολο. Μοῦ εἶχαν φέρει στό Καλύβι ἕνα παλληκάρι δαιμονισμένο ποῦ ἔλεγε συνέχεια τήν εὐχή.
Ὅ πατέρας τοῦ ἦταν μοναχός, ἄλλα πέταξε τά ράσα καί παντρεύτηκε, καί τό καημένο γεννήθηκε μέ δαιμόνιο. Ἔτσι τά οἰκονόμησε ὁ Θεός, γιά νά πάρη μισθό τό παιδί, νά σωθῆ καί ὁ πατέρας, νά ἔχουμε κι ἐμεῖς οἱ μοναχοί ὡς φρένο παραδείγματα ἀπό μοναχούς ποῦ πέταξαν τά ράσα καί τώρα ταλαιπωροῦνται.
Κάποια στιγμή ποῦ τό ἐπίασε τό δαιμόνιο, φώναζε σάν τήν κότα πολύ δυνατά: «Κά, κά, κά...». «Τί ἔπαθες;», τοῦ λέω, ἐνῶ μέ τόν νοῦ μου ἔλεγα: Ἕν τῷ ὀνόματι τόν Ἰησού Χρίστου ἔξελθε, ἀκάθαρτον πνεῦμα, ἀπό τό πλάσμα τοῦ Θεού. «Κι ἔγω θέλω νά φύγω, φώναζε τό δαιμόνιο, ἐπειδή πολύ μέ βασανίζει αὐτός ὁ ἄνθρωπος, γιατί συνέχεια λέει τήν εὐχή. Θέλω νά πάω στό Πακιστᾶν, νά βρῶ λίγη ἀνάπαυση!».
- Γέροντα, γιατί δέν ἔφευγε τό δαιμόνιο, ἀφοῦ τό παιδί ἔλεγε τήν εὐχή;
- Φαίνεται ὅτι καί τό παιδί εἶχε δώσει κάποια δικαιώματα, ἄλλα καί τό δαιμόνιο εἶχε τό ἀφεντικό του καί ἔπαιρνε ἀπό αὐτό ἐντολές.
- Γέροντα, ὅταν προσεύχεται κανείς γιά ἕναν δαιμονισμένο, τί πρέπει νά λέη;
- Κατ' ἀρχήν νά δοξολογήση τόν Θεό: «Σέ εὐχαριστῶ, Θεέ μου, νά πῆ, ποῦ μέ βοήθησες καί βρίσκομαι σ' αὐτήν τήν κατάσταση, ἐνῶ κι ἔγω μποροῦσα νά ἤμουν στήν θέση του καί νά εἶχα ὄχι πέντε-ἔξι δαιμόνια ἄλλα χιλιάδες. Σέ παρακαλῶ, βοήθησε τόν δοῦλο Σου ποῦ ταλαιπωρεῖται τόσο πολύ». Νά κάνη δηλαδή πρῶτα καρδιακή προσευχή καί ὕστερα νά συνέχιση μέ τήν εὐχή: Κύριε Ἴησου Χριστέ, ἐλέησον τόν δουλόν Σου.