Ἡ πτώση. (Μέρος B'). Τελευταῖο. Ὅσιος Νήφων Ἐπίσκοπος Κωνσταντιανῆς

  Ἡ πτώση. (Μέρος B')

 Ὁ βίος τοῦ Ὁσίου Νήφωνος Ἐπισκόπου Κωνσταντιανῆς τῆς κατ’ Ἀλεξάνδρειαν

Σιγά-σιγά ἔβγαλε κακό ὄνομα σ’ ὁλόκληρη τήν πόλη. Οἱ παλιοί γνωστοί του καί ὅλοι οἱ εὐσεβεῖς χριστιανοί λυπόντουσαν τό κατάντημά του. Ἕνας ἀπ’ αὐτούς, πού λεγόταν Βασιλεύς* (Κύριο ὄνομα ὄχι συνηθισμένο σήμερα. Ὁ ὁμώνυμος ἅγιος ἱερομάρτυρας, ἐπίσκοπος Ἀμασείας, ἑορτάζεται στίς 26 Ἀπριλίου), τοῦ ἔλεγε συχνά πυκνά:
-Ἀλίμονό σου, ταλαίπωρε Νήφωνα! Ἔτσι πού κατάντησες, εἶσαι ζωνταός νεκρός!  Διορθώσου πιά...
Μερικές φορές, ὅταν ἄκουγε τέτοια λόγια ὁ Νήφων, συναισθανόταν τίς ἁμαρτίες του. Ἔπεφτε σέ συλλογή, ἀναστέναζε, ξεσποῦσε σέ δάκρυα. Δέν μποροῦσε ὅμως ν’ ἀφήσει τά πονηρά του ἔργα, γιατί πολύ γρήγορα ἡ δύναμη τῆς συνήθειας τόν ἔσερνε στά ἴδια, σάν ἄλογο χαλινωμένο.  Καί τότε ἡ ἀπόγνωση, τό μεγαλύτερο ἀπ’ ὅλα τά κακά, ἐρχόταν νά συμπληρώσει τό ἔργο τῆς ψυχικῆς καταστροφῆς τοῦ νέου: ‟Τώρα πιά δέν ὑπάρχει γιά σένα μετάνοια’’, τοῦ ψιθύριζε. ‟Κοίταξε νά μή στερηθεῖς τουλάχιστον τά ἐπίγεια....’’.
Τόσο σφιχτοδεμένο κοντά του τόν εἶχε ὁ διάβολος, πού, ὄχι μόνο προσευχή δέν μποροῦσε νά ψελλίσει, μά ὧρες-ὧρες ἔνιωθε ἀβάσταχτη δυσφορία, σά νά τοῦ εἶχαν ἀκουμπήσει μιά βαρειά πλάκα πάνω στό στῆθος.
Ἡ καλή γυναίκα τοῦ στρατηλάτη, βλέποντάς τον σέ τέτοια χάλια, ἔκλαιγε καί ὀδυρόταν.
-Ἄχ, τί ἔπαθα, ἡ ἁμαρτωλή!  Τί πειρασμός εἶναι τοῦτος πού μέ βρῆκε; ἔλεγε καί ξανάλεγε.

3 Οκτωβρίου Συναξαριστής

 Διονυσίου Ἀρεοπαγίτου, Ρουστικοὺ καὶ Ἐλευθερίου, Θεοκτίστου, Διονυσίου Ἱερομάρτυρα καὶ τῶν σὺν αὐτῶ, Αὐδάκτου, Θεαγένη, Θεοτέκνου, Ἰωάννου Χοζεβίτη.


Ὁ Ἅγιος Διονύσιος ὁ Ἀρεοπαγίτης

Καταγόταν ἀπὸ τὴν πόλη τῶν Ἀθηνῶν.
Ἔζησε καὶ μαρτύρησε τὰ χρόνια ποὺ αὐτοκράτορας ἦταν ὁ Δομετιανός. Διακρίθηκε γιὰ τὴ φιλοσοφική του κατάρτιση καὶ τὴν βαθιά του καλλιέργεια.
Ἀρχικὰ ἦταν εἰδωλολάτρης καὶ μέλος τῆς Βουλῆς τοῦ Ἀρείου Πάγου. Τὸ κήρυγμα ὅμως τοῦ Ἀποστόλου Παύλου ἄγγιξε τὴν παιδευμένη καὶ εὐαίσθητη ψυχή του καὶ βαπτίσθηκε.
Ἀργότερα διαδέχθηκε στὸν ἐπισκοπικὸ θρόνο τῶν Ἀθηνῶν τὸν εὐσεβῆ Ἰερόθεο. Ὑπῆρξε συγγραφέας πλήθους θεολογικῶν συγγραμμάτων. Ἐπιβραβεύθηκε ἀπὸ τὸ θεὸ γιὰ τὴ χριστιανική του δράση μὲ τὸ χάρισμα νὰ ἐπιτελεῖ θαύματα.
Περιόδευσε σὲ πολλὰ μέρη τῆς Δύσης, ὅπου κήρυξε τὸν εὐαγγελικὸ λόγο καὶ ἑρμήνευσε τὶς ἱερὲς γραφές. Ὅταν ἔφθασε στὸ Παρίσι συνελήφθη καὶ ἀργότερα ἀποκεφαλίσθηκε.
Μαζί του μαρτύρησαν καὶ δυὸ μαθητές του, ὁ Ρουστικὸς καὶ ὁ Ἐλευθέριος. Ὁ ἡγεμόνας τῆς περιοχῆς ἔδωσε ἐντολὴ νὰ μὴ θάψει κανεὶς τὰ ἅγια λείψανα τῶν μαρτύρων, ὅμως κάποιοι χριστιανοὶ τὰ φύλαξαν καὶ ὅταν δὲν ὑπῆρχε πλέον φόβος τὰ ἐνταφίασαν μὲ τιμές.

Ἡ νηστεία, ἡ ἄσκηση, ἡ ἁπλότητα. Ἱερομόναχος Σάββας Ἁγιορείτης

 Ἡ νηστεία, ἡ ἄσκηση, ἡ ἁπλότητα

Ὁ ἱερός Χρυσόστομος, ἀναλύοντας τήν ζωή τῶν πρώτων Χριστιανῶν, ἑρμηνεύει τήν φράση «κλῶντές τε κατ᾿ οἶκον ἄρτον»³⁰. Πίσω ἀπ' αὐτήν βλέπει τήν λιτοδίαιτη ζωή τῶν πρώτων ὀρθόδοξων ἀδελφῶν μας οἱ ὁποῖοι ἐτρέφοντο μέ ἁπλό ἄρτο, ἐνήστευαν καί γενικότερα ζοῦσαν ἀσκητικά, μέ πολλή σκληραγωγία. «Τὸν ἄρτον ἐμοὶ δοκεῖ λέγων, καὶ τὴν νηστείαν ἐνταῦθα σημαίνειν καὶ τὸν σκληρὸν βίον· τροφῆς γὰρ, οὐ τρυφῆς μετελάμβανον»³¹.

Ὁ ἄρτος ἐδῶ σημαίνει τήν νηστεία καί τήν σκληρή ζωή πού ἔκαναν οἱ πρῶτοι χριστιανοί. Διότι μετελάμβαναν τροφῆς καί ὄχι τρυφῆς, δηλαδή δέν εἶχαν σαρκική καλοπέραση.

Αὐτή ἡ ἀσκητική ζωή, ἡ κακοπάθεια κατά τούς ἁγίους Πατέρες, διαφυλάχθηκε καί στήν ἀσκητική ζωή τῆς μοναστικῆς κοινότητας τοῦ κοινοβίου, τῆς σκήτης ἤ τοῦ κελλιοῦ.

Ἡ σκληραγώγηση τοῦ σώματος, μαζί μέ τήν ἀφέλεια, τήν παιδική ἁπλότητα, τήν ταπείνωση καί τήν ἁγνότητα, δίνει τήν ἀληθινή ἁγιοπνευματική χαρά.

«Δέν εἶναι δυνατόν νά ὑπάρχει ἀγαλλίασις ὅταν δέν ὑπάρχει ἀφέλεια» λέγει ὁ Χρυσορρήμων³².
Ἡ ἀφέλεια-ταπεινοφροσύνη εἶναι ἡ σπουδαιότερη³³ ἀπό ὅλες τίς ἄλλες ἀρετές, διότι συνοψίζει σύνολη τήν ἀρετή³⁴.

Γιὰ τὴν ἀόρατη βοήθεια τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου. Γέροντος Κλεόπα Ἡλιέ

Γιὰ τὴν ἀόρατη βοήθεια τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου

Ἐκλεκτές διηγήσεις καί προσευχές γιά μικρά παιδιά

Μοναχοῦ Δαμασκηνοῦ Γρηγοριάτου

Ἦταν κάποτε ἕνας ἄνθρωπος εὐλαβής πού ὠνομαζόταν Ἀγαθόνικος. Αὐτός εἶχε διδαχθῆ, ἀκόμη ἀπό τήν παιδική του ἡλικία, νά λέγη μπροστά στήν εἰκόνα τῆς Παναγίας, τόν ὕμνο αὐτό: «Θεοτόκε, Παρθένε, χαῖρε Κεχαριτωμένη Μαρία, ὁ Κύριος μετά σοῦ.
Εὐλογημένη, σύ ἐν γυναιξί καί εὐλογημένος ὁ καρπός τῆς κοιλίας σου. Ὅτι Σωτῆρα ἔτεκες, τῶν ψυχῶν ἡμῶν». Ἀργότερα ἔκανε μιά ζωή μέ πολλές φροντίδες καί ἔλεγε σπανιώτερα αὐτόν τόν ὕμνο τῆς Κυρίας Θεοτόκου. Κατόπιν σιγά σιγά ἔπαυσε νά τόν λέγη.
Ὁ Θεός ὅμως, ὁ Ὁποῖος δέν θέλει τόν θάνατο τοῦ ἁμαρτωλοῦ, ἔστειλε στό σπίτι του ἕναν ἐρημίτη ἀπό τήν Θηβαΐδα γιά νά τόν ἐλέγξη διότι ἐξέχασε αὐτόν τόν ὕμνο τῆς Κυρίας Θεοτόκου. Ὁ Ἀγαθόνικος ἀπήντησε στόν ἐρημίτη μοναχό ὅτι ἔπαυσε νά τόν λέγη, διότι, παρότι τόν ἔλεγε γιά πολλά χρόνια, ὅμως δέν εὑρῆκε καμμία ὠφέλεια.
Τότε ὁ ἐρημίτης τοῦ εἶπε: «Φέρε στόν νοῦ σου τυφλέ καί ἀχάριστε, πόσες φορές σέ ἐβοήθησε αὐτή ἡ δοξολογική προσευχή καί σέ ἔσωσε ἀπό διάφορους πειρασμούς!
Θυμήσου, ὅταν ἤσουν ἀκόμη παιδί, πῶς λυτρώθηκες ἀπό πνιγμό κατά ἕνα θαυμαστό τρόπο!  Ἐνθυμήσου, ὅταν σέ ἐκτύπησαν πολλοί γείτονες σέ μία λακκούβα πού εἶχες πέσει κι ὅμως ἔμεινες ἀτραυμάτιστος! Θυμήσου ἀκόμη, ὅταν ταξίδευες κάποτε μέ κάποιον φίλον σου, ἐπέσατε καί οἱ δυό σας ἀπό τήν καρότσα!

Ἡ πρώτη χριστιανική φοιτητική ὁμάδα. (Μέρος Β'). Τελευταῖο

  

Ἡ πρώτη χριστιανική φοιτητική ὁμάδα. (Μέρος Β΄)
Τελευταῖο. Ὁ πληγωμένος Ἀετός. Γρηγόριος ὁ Θεολόγος

Βέβαια στήν ἀρχή, ὁ Γρηγόριος, πρίν ἔρθει στήν Ἀθήνα ὁ Βασίλειος, ἀνοίχτηκε λιγάκι στά κοσμικά, τά πιό ἀκίνδυνα.  Πήγαινε σέ κοσμικές συγκεντρώσεις, παρακολουθοῦσε καμμιά φορά ἱπποδρομίες...
Ὅταν ὅμως ἔφτασε ὁ Βασίλειος ὅλα κόπηκαν.  Πῆρε τό Βασίλειο καί κατοικήσανε μαζί.  Τρώγανε στό ἴδο τραπέζι τό ἴδιο φαγητό.  Προσεύχονταν, συζητοῦσανε χίλια δύο προβλήματα.  Λογομαχοῦσαν ἀλλά κατέληγαν σέ ὁμοφωνία.  Εἶχαν συμπόνοια, πού τή θαύμαζε ὅλος ὁ πανεπιστημιακός ἀθηναϊκός κόσμος. 
Οἱ δρόμοι τους ἦταν δύο.  Αὐτός πού ὀδηγοῦσε στούς λίγους χριστιανικούς ναούς καί ὁ ἄλλος πού ὁδηγοῦσε στίς πανεπιστημιακές Σχολές. Στούς χριστιανικούς ναούς, στέκονταν στό πίσω μέρος καί ἄκουγαν τούς πρώτους ὕμνους τῆς θείας Λειτουργίας. 
Ἄκουγαν ἀκόμη τά βιβλικά «ἀναγνώσματα» κι ἔπειτα τό κήρυγμα.  Μέχρι ἐκεῖ μόνο. Ὁ Γρηγόριος καί ὁ Βασίλειος δέν εἶχαν βαπτιστεῖ καί δέν ἐπιτρεπόταν νά μείνουν στήν τέλεση τῆς θείας Εὐχαριστίας.  Φυσικά οὔτε νά κοινωνήσουν μποροῦσαν. Ἡ ἀποχή αὐτή γεννοῦσε στήν ψυχή τους θλίψη.
Ὅμως ἦταν τό ἔθος τότε, κακό βέβαια, νά καθυστεροῦν πολλοί χριστιανοί τό βάπτισμα, ἀναβάλλοντάς το γιά τήν ὥριμη ἡλικία.  Πάντως, οἱ δύο νέοι, ὅπως καί οἱ λοιποί χριστιανοί φοιτητές, ὠφελοῦνταν ἀπό τούς ὕμνους καί τό κήρυγμα καί γύριζαν στίς σπουδές τους.

Οἱ ἔγγαμοι νά κάνουν τό σπίτι τους μία ἀληθινή μικρή ἐκκλησία. Μοναχοί καί λαϊκοί μέ τό χάρισμα τῆς καρδιακῆς προσευχῆς

Οἱ ἔγγαμοι νά κάνουν τό σπίτι τους μία ἀληθινή μικρή ἐκκλησία

Ἡ ζωή καί οἱ ἀγῶνες τοῦ Γέροντος π. Κλεόπα Ἡλίε

 π.Ἰωαννίκιος  Μπάλαν

Δηλαδή νά γεννοῦν καί ἀνατρέφουν τά παιδιά τους μέ τόν φόβο τοῦ Θεοῦ, νά προσεύχωνται πολύ, νά κάνουν ἐλεημοσύνη στούς πτωχούς, ἀναπήρους καί ἀναξιοπαθοῦντας ἀδελφούς καί νά κοινωνοῦν τῶν 'Αχράντων Μυστηρίων, κατά τήν ἐντολή τοῦ Πνευματικοῦ τους.
 'Ακόμη νά μή δέχωνται αἱρετικούς καί ὕποπτους ἀνθρώπους στά σπίτια τους, νά ζοῦν μέ εἰρήνη ἀναμεταξύ τους, νά φροντίζουν μέ ἰδιαίτερη ἀγάπη τούς γονεῖς καί γέροντες τῆς οἰκογενείας τους καί νά ὑπακούουν σέ ὅλα τούς πνευματικούς τους ποιμένες.

Μοναχοί καί λαϊκοί μέ τό χάρισμα τῆς καρδιακῆς προσευχῆς

Στήν ἐρώτησι κάποιου πρός τόν π. Κλεόπα, ἄν γνωρίζη ἀνθρώπους μέ τήν καρδιακή προσευχή, ἐκεῖνος ἀπήντησε:
«'Εγνώρισα μερικούς ἐρημίτες, πού ζοῦσαν στίς τρώγλες τῶν δασῶν γύρω ἀπό τό Μοναστήρι Συχαστρία, τήν Σύχλα, τήν Παλαιά 'Αγαπία, τό Ποκρώβ, ἀλλά πόσο εἶχαν προοδεύσει στήν ἀρετή, αὐτό μόνο ὁ Θεός τό ξέρει. Τώρα ἔφυγαν ὅλοι αὐτοί ἀπό τόν κόσμο.
'Από τήν Μονή Συχαστρία εἶχαν τήν καρδιακή προσευχή, ἀπ' ὅσους ἠμπόρεσα νά γνωρίσω, ὁ π. Γερβάσιος Γκάσπαρ, ὁ π. Παῒσιος Νικητένκου, μάγειρας τοῦ Μοναστηριοῦ (1970) καί ὁ ἀδελφός μου π. Γεράσιμος.

Τό δικαστήριο Τό ἔτος 1958 – Μαζικές συλλήψεις

Τό δικαστήριο

Τό ἔτος 1958 – Μαζικές συλλήψεις

 Περιστατικά ἀπό τήν ζωή φυλακισμένων Ρουμάνων Μαρτύρων καί ὁμολογητῶν τοῦ 20οῦ αἰῶνος

Ἰωάννης Ἰανωλίδε

Μέχρι τό ἔτος 1958 πέρασαν ἡμέρες ἀπερίγραπτης θλίψης, μοναξιᾶς, πείνας, ἀπομόνωση, ἀρρώστιας καί θανάτου, ἀλλά ὑπῆρξαν καί  ἐπιζῶντες.
Ἡ πολιτική διεθνής κατάσταση ἦταν ἀδιαφώτιστη καί προσέφερε ἀπεριόριστη κυριαρχία στήν Χώρα μας γιά τούς κομμουνιστές.  Καμμιά δύναμη δέν εἶχε ἐμφανιστεῖ, μετά τόν πόλεμο, πού νά ἀντισταθεῖ στήν μαρξιστική-λενιστική ἐπανάσταση.
Καμμιά ἰδέα δέν ἐπετύγχανε καθόλου νά ἀντικαταστήσει τήν ματεριαλιστική ἰδεολογία, οὔτε  καμμιά προσωπικότητα τῆς ἐποχῆς ἦταν κατάλληλη γιά ν᾿ ἀλλάξει τά πράγματα. Ὁ αἰῶνας φαινόταν ὅλος ὑποδουλωμένος ἀπό τήν σοβιετική ἰδεολογία καί ἐπανάσταση.
Δέν ἔλειψε στήν Δύση οὔτε ἡ στρατιωτική, οὔτε ἡ οἰκονομική, οὔτε καί ἡ πολιτική ἰκανότητα γιά νά ἀντισταθεῖ στόν κομμουνισμό, ἀλλά τῆς ἔλειπε τό σθένος, ἡ συνείδηση τοῦ παρόντος καί τῆς ἐποχῆς της. Σ΄ αὐτές τίς συνθῆκες ὑπῆρξαν Χῶρες στήν Ἀνατολή οἱ ὁποῖες ἔδειξαν ἕνα ἀπελπισμένο ἡρωισμό, ἀλλά ἔπεσαν διότι ἡ Δύση δέν ἀντιστάθηκε στήν σοβιετική κυριαρχία.

Τό Προπατορικό ἁμάρτημα. Ἐπισκόπου Ἀνδρέου Ἀράντ καί Χουνεντοάρας

 Τό Προπατορικό ἁμάρτημα

 Ὀρθόδοξος κατήχησις. Κεφάλαιο πρῶτο

Ἐπισκόπου Ἀνδρέου Ἀράντ καί Χουνεντοάρας

25. Πόσο καιρό κράτησε ἡ παρθενία τῶν Πρωτοπλάστων στόν παράδεισο;

῾Η παρθενία καί ἡ ἀθωότης τῶν Πρωτοπλάστων κράτησε τόσο καιρό ὅσο αὐτοί ἦσαν στήν ὑπακοή τοῦ Θεοῦ καί κρατοῦσαν μέ εὐλάβεια τούς νόμους καί τίς ἐντολές Του, μέσα στίς ὁποῖες εὑρισκόταν τό θέλημά Του.
῞Οταν ἄκουσαν τήν φωνή τοῦ πονηροῦ διαβόλου, πού τούς παρουσιάσθηκε μέ τήν μορφή φιδιοῦ, κατεπάτησαν τήν ἐντολή τοῦ Θεοῦ καί ἔφαγαν ἀπό τόν ἀπαγορευμένο καρπό, δηλ. ἀπό τό δένδρο τῆς γνώσεως τοῦ καλοῦ καί τοῦ κακοῦ, τότε ὁ Θεὀς τούς καταράσθηκε λέγοντας πρῶτα στό φίδι-διάβολο: «ὅτι ἐποίησας τοῦτο, ἐπικατάρατος σύ ἀπό πάντων τῶν κτηνῶν καί ἀπό πάντων τῶν θηρίων τῶν ἐπί τῆς γῆς· ἐπί τῷ στήθει σου καί τῇ κοιλίᾳ πορεύσῃ καί γῆν φαγῇ πάσας τάς ἡμέρας τῆς ζωῆς σου.
Καί ἔχθρα θήσῳ ἀνά μέσον σοῦ καί ἀνά μέσον τῆς γυναικός καί ἀνά μέσον τοῦ σπέρματός σου καί ἀνά μέσον τοῦ σπέρματος αὐτῆς· αὐτός σοῦ τηρήσῃ τήν κεφαλήν καί σή τηρήσῃς αὐτοῦ πτέρναν».

Ἱεραποστολικό συνέδριο στήν Καμτσάτκα. (Μέρος Γ')

  Ἱεραποστολικό συνέδριο στήν Καμτσάτκα. (Μέρος Γ')

  Μητροπολίτου Κυροβογκράντ καί Νικολάεφ Νέστορος

»Ἀδελφοί, δέν μποροῦμε νά ἐπαναπαυθοῦμε, κάνοντας στόν ἰθαγενή μιά στοιχειώδη κατήχηση, βαπτίζοντάς τον καί κρεμώντας στό λαιμό του ἕνα σταυρό. Ὀφείλουμε νά σταθοῦμε μέ ἱερό δέος καί μέ βαθειά συναίσθηση εὐθύνης ἀπέναντι στό πάντιμο ἔργο τῆς ἁλιείας ψυχῶν, πού ἐπιτελοῦμε.
 Νά βιώσουμε ὅλο τό μεγαλεῖο τοῦ ἔργου αὐτοῦ καί ὅλη τήν τραγικότητα τοῦ προβλήματος πού παρουσιάζει.
Ν’ ἀναπληρώσουμε, μέ τίς μεγαλύτερες δυνατές θυσίες, τά κενά πού ὑπάρχουν.  Νά συντονιστοῦμε –καί θά βροῦμε τρόπους γι’ αὐτό -ὥστε νά ἐξασφαλίσουμε τή συχνότερη καί οὐσιαστικότερη δυνατή ἐπικοινωνία τόσο μεταξύ μας ὅσο καί μέ τό νεόφυτο ἰθαγενές ποίμνιό μας. 
Τώρα, δόξα τῷ Θεῷ, μέ τή δραστηριοποίηση τῆς ἀδελφότητος σ’ ὅλη τή χώρα, ἔχουμε ἐπάρκεια ὑλικῶν μέσων καί ἱκανοποιητικές οἰκονομικές δυνατότητες. Γι’ αὐτό καί ἡ εὐθύνη μας εἶναι μεγάλη.
»Πρέπει, βέβαια, νά παραδεχθοῦμε, ὅτι ἡ σπανιότητα τῶν ποιμαντικῶν ἐπισκέψεων δέν ὀφείλεται σέ νωχέλεια, ἀμέλεια ἤ ὀλιγωρία τῶν ποιμένων.

2 Οκτωβρίου Συναξαριστής

Κυπριανοῦ καὶ Ἰουστίνης, Μιχαὴλ καὶ οἱ σὺν αὐτῶ 36 Ὁσιομάρτυρες, Δαμάριδος Ἀθηναίας, Θεοφίλου Ὁμολογητή, Θεοδώρου Μεγαλομάρτυρα, Γεωργίου Νεομάρτυρα, Κυπριανοῦ τοῦ Σουντάλ.


Οἱ Ἅγιοι Κυπριανὸς καὶ Ἰουστίνη

Ὁ Ἅγιος Κυπριανὸς ἔζησε καὶ μαρτύρησε ἐπὶ αὐτοκρατορίας Δεκίου.
Γεννήθηκε στὴν Ἀντιόχεια τῆς Συρίας ἀπὸ ἐπιφανὴ καὶ πλούσια οἰκογένεια, ἡ ὁποία τοῦ εἶχε προσφέρει ἀξιόλογη μόρφωση.
Ὁ Κυπριανὸς ὑπῆρξε γιὰ πολλὰ χρόνια ξακουστὸς μάγος. Σὲ αὐτὸν μάλιστα προσέτρεξε καὶ ἕνας εἰδωλολάτρης ὁ Ἀγλαΐδας, ὁ ὁποῖος ἦταν ἐρωτευμένος μὲ μία παρθένα τὴν Ἰούστα.
Ἐπειδὴ ὅμως δὲν ἔβρισκε ἀνταπόκριση στὸν ἔρωτά του, ζήτησε ἀπὸ τὸν Κυπριανὸ νὰ τὸν βοηθήσει μὲ τὶς μαγικές του ἱκανότητες. Ὅμως οἱ ἐνέργειες τοῦ Κυπριανοῦ δὲν ἔφεραν κανένα ἀποτέλεσμα καὶ γι’ αὐτὸ ἔκαψε τὰ βιβλία του ποὺ περιεῖχαν τὶς ἀπατηλὲς γνώσεις τῆς μαγικῆς τέχνης καὶ βαπτίσθηκε χριστιανός.
Ἔκτοτε ἀφοσιώθηκε στὸ κήρυγμα τοῦ εὐαγγελικοῦ λόγου, προσελκύοντας στὴ χριστιανικὴ πίστη πολλοὺς ἀνθρώπους. Κατόπιν ἔγινε ἱερέας καὶ ἀργότερα ἐπίσκοπος Καρχηδόνας.Τὴν Ἰούστα τὴν χειροτόνησε διακόνισσα καὶ τὴν μετονόμασε σὲ Ἰουστίνη.
Γιὰ τὴν χριστιανική τους δράση οἱ δυὸ Ἅγιοι συνελήφθησαν καὶ ἐξορίσθηκαν στὴ Νικομήδεια. Ὁ ἐκεῖ ἡγεμόνας Κλαύδιος ὑπέβαλε σὲ πολλὰ βασανιστήρια τοὺς Ἁγίους. Στὸ τέλος διέταξε τὸν ἀποκεφαλισμό τους.

Τὸ θαῦμα τοῦ Ἁγίου Γεωργίου μὲ τὸ θηρίο. (Μέρος Β'). Τελευταῖο. Γέροντος Κλεόπα Ἡλιέ

 Τὸ θαῦμα τοῦ Ἁγίου Γεωργίου μὲ τὸ θηρίο. (Μέρος Β'). 

 Τελευταῖο. Ἐκλεκτές διηγήσεις καί προσευχές γιά μικρά παιδιά

Μοναχοῦ Δαμασκηνοῦ Γρηγοριάτου

Ὅμως, σύμφωνα μέ τήν πρόνοια τοῦ Ἀληθινοῦ Θεοῦ, ὁ Ὁποῖος θέλει νά σωθοῦν ὅλοι οἱ ἄνθρωποι, σωματικά καί ψυχικά, ἐπέρασε ἀπό ἐκεῖ ὁ μεγαλομάρτυς τοῦ Χριστοῦ Γεώργιος ἐπάνω στό ἄλογό του κρατῶντας κοντάρι στό χέρι του. Βλέποντας τήν βασιλοπούλα ντύμενη σάν νύμφη, ἔξω ἀπό τήν πηγή, νά κλαίη καί νά στενάζη, τήν ἐρώτησε:
-Γιατί στέκεσαι ἐδῶ καί κλαῖς;
Καί αὐτή τοῦ εἶπε: Καλό μου παλληκάρι, φύγε γρήγορα ἀπ᾿ ἐδῶ γιά νά μή πεθάνης μαζί μέ μένα.
Καί ὁ Ἅγιος τήν ἐρώτησε πάλι πιό δυνατά:
-Μή φοβᾶσαι, κόρη μου, ἀλλά πές μου τί περιμένεις καί γιατί σέ κυττάζει ὅλος ὁ κόσμος ἀπό μακριά;
Καί ἡ βασιλοπούλα τοῦ εἶπε:
-Ἐκλεκτέ μου νέε, σέ βλέπω γενναῖον καί γεροδεμένον, ἀλλά γιατί θέλεις νά πεθάνης μαζί μέ μένα; Φῦγε γρήγορα ἀπό τόν τόπο αὐτόν.
Καί ὁ Ἅγιος τῆς εἶπε:
-Δέν θά φύγω ἀπ᾿ ἐδῶ μέχρις ὅτου μοῦ εἰπῆς τήν ἀλήθεια. Γιατί παραμένεις ἐδῶ καί κλαῖς; Ποιόν περιμένεις;
Ἡ κόρη τοῦ βασιλέως τοῦ εἶπε μέ τήν σειρά ὅλη τήν ἀλήθεια γιά τό θηρίο καί γιά τόν ἑαυτό της. Καί μετά εἶπε πρός αὐτήν ὁ Ἅγιος Γεώργιος:

Προβλήματα από τις προγαμιαίες σχέσεις. π. Γεωργίου Καλπούζου

Προβλήματα από τις προγαμιαίες σχέσεις

 π. Γεώργιος Καλπούζος

Δεν είναι όμορφη και ευτυχισμένη πάντοτε η ζωή των εφήβων με τη γνωριμία και το σεξ, όπως δυστυχώς τη φαντάζονται. Έρχεται κάποτε η στιγμή να δεχθούν τον πόνο των ποικίλων προβλημάτων. Όπως:
1)    Ερωτικές απογοητεύσεις με αποτέλεσμα να δημιουργηθούν τραυματικές ψυχολογικές καταστάσεις στους νέους και νέες.
2)    Δημιουργούνται πολλές φορές έντονες διαμάχες, όταν η σχέση μεταξύ τους δεν πηγαίνει καλά με επώδυνη τέλος κατάληξη τον χωρισμό.
3)    Ψεύδη, θυμοί, νευρικότητες, ζηλοτυπίες, έριδες, πείσματα, ασυνέπειες, εκδικήσεις με καταφυγή στη μαγεία, ακόμα και εγκλήματα, δηλητηριάζουν συχνά τις σχέσεις των εφήβων.
4)    Δημιουργείται τρομερό άγχος, συνέπεια ανεπιθύμητων εγκυμοσυνών.
5)    Έρχονται αντιμέτωποι σε δίλημμα ή και εξαναγκασμό για πρόωρο γάμο.
6)    Παίρνουν απόφαση για έκτρωση και ξεκινούν τη ζωή με φόνο και ξερίζωμα του καρπού της «αγάπης» των, με όλες τις σωματικές και ψυχικές συνέπειες ιδιαίτερα για τις κοπέλες.

Πάθος κτηνῶδες βδελυρὸ

Πάθος κτηνῶδες βδελυρὸ

Στὸ τελευταῖο κεφάλαιο (22ο) τοῦ τελευταίου βιβλίου τῆς Ἁγίας Γραφῆς, τοῦ ὑπέροχου βιβλίου τῆς Ἀποκαλύψεως, περιγράφεται ὁ οὐράνιος Παράδεισος, ἡ αἰώνια καὶ μακαρία ζωὴ τῶν δικαίων. Ὅμως μετὰ τὸν ἕβδομο καὶ τελευταῖο μακαρισμό, μετὰ τὴν εὐλογημένη λέξη «μακάριοι», ποὺ ἀφορᾶ ὅσους θὰ εὐφραίνονται στὸν πνευματικὸ Παράδεισο τοῦ τριαδικοῦ Θεοῦ, ἀκούγεται ὁ κεραυνοβόλος θεῖος λόγος «ἔξω»! Ἕνας λόγος ποὺ προκαλεῖ ἴλιγγο, σύγκρυο, φρίκη, τρόμο! «Ἔξω» καὶ μακριὰ ἀπὸ τὸν παμπόθητο Παράδεισο μὲ τὰ αἰώνια ἀγαθά του, ποιοί; «οἱ κύνες καὶ οἱ φαρμακοὶ καὶ οἱ πόρνοι καὶ οἱ εἰδωλολάτραι καὶ πᾶς ὁ φιλῶν καὶ ποιῶν ψεῦδος» (Ἀποκ. κβ΄ [22] 14-15).
 Ἔξω οἱ ἀδιάντροποι σὰν τὰ σκυλιά, οἱ μάγοι καὶ οἱ πόρνοι καὶ οἱ εἰδωλολάτρες καὶ καθένας ποὺ ἀγαπᾶ καὶ διαπράττει τὴν ἀπάτη καὶ τὴν πλάνη τῆς ἁμαρτίας. Πρῶτοι στὸν κατάλογο τῶν δυστυχισμένων ἀνθρώπων ποὺ ἀποκλείονται ἀπὸ τὴν μακαριότητα τοῦ Παραδείσου, «οἱ κύνες», οἱ κίναιδοι, κατὰ τὸν ἑρμηνευτὴ Ἀρέθα, οἱ ὁμοφυλόφιλοι!
Γιατί αὐτὸς ὁ ἀποκλεισμός; Διότι πρόκειται γιὰ βαρύτατο ἁμάρτημα. Ἁμάρτημα ποὺ καταδικάζεται τόσο αὐστηρὰ ἀπὸ τὸ Πνεῦμα τοῦ Θκαὶ ὄχι μόνο στὸ τελευταῖο κεφάλαιο τοῦ τελευταίου βιβλίου τῆς Ἁγίας Γραφῆς.

Π. Θεόδωρος Ζήσης. Πως αντιμετώπισαν οι Σέρβοι το θέμα της παρελάσεως των ομοφυλοφίλων

Πως αντιμετώπισαν οι Σέρβοι το θέμα της παρελάσεως των ομοφυλοφίλων
 π. Θεόδωρος Ζήσης
Επικαιρότητα στο Αρχονταρίκι του Ι.Ν. Αγίου Αντωνίου Θεσσαλονίκης Κυριακή 29-9-2013

Σχόλιο Αναβάσεων: Ακούστε τι είπε και τι θέση κράτησε ο Πρωθυπουργός μιας Ορθόδοξης χώρας.
Ο δικός μας τι έκανε; Η θρησκευτική ηγεσία τι έκανε;
Επειδή η απάντηση που θα δώσουμε είναι τραγική να μην απορούμε και να μην διαμαρτυρόμαστε για αυτά που περνάμε σαν έθνος. Να ευχόμαστε να σταθούμε στο πνευματικό ύψος που μας αναλογεί γιατί αν τελικά δεν το κάνουμε θα βιώσουμε αυτά που βιώνουν οι αδελφοί Χριστιανοί Ορθόδοξοι Έλληνες της Συρίας.


Πηγή αρχείου Ι. Μονή Παντοκράτορος Μελισσοχωρίου

Μητροπολίτης Πειραιώς Σεραφείμ πρός Γασπαράκη (Εκπρ. Τύπου Καθολικής Ἐκκλησίας) για αγιασμό ρωμ/κού ιερέα Ιωάννη Πάτση

Ἐν Πειραιεῖ τῇ 1ῃ Ὀκτωβρίου 2013

Α Ν Α Κ Ο Ι Ν Ω Θ Ε Ν

Ἀπαντῶντες εἰς τόν Ἐντιμότατον Κύριον Νικόλαον Γασπαράκην πρ. Ἐκπρόσωπον Τύπου τῆς Ρωμαιοκαθολικῆς Ἐκκλησίας πού μέ συκοφαντεῖ μέ τούς ἀπαραδέκτους ἰσχυρισμούς του ὅτι: «Φρονώ ότι ο κ. Σεραφείμ παραβαίνει κατ' εξακολούθηση πολλά άρθρα του Ποινικού Κώδικος που απαγορεύουν διχαστικά κηρύγματα για τον λαό, σαν τα δικά του, και ότι διέπραξε τα αδικήματα της ψευδούς καταμήνυσης και συκοφαντικής δυσφήμισης κατά καθολικού Ιεράρχη αφού μήνυσή του τέθηκε στο αρχείο, όπως έγκαιρα τον είχα προειδοποιήσει» δημοσιοποιοῦμε τήν ἀπό 20/3/2013 διάταξη τοῦ κ. Εἰσαγγελέως Πρωτοδικῶν Πειραιῶς κ. Στεφάνου Ζαρκαντζιᾶ μέ τήν ὁποία ὁ Εἰσαγγελικός λειτουργός ἀποδέχεται πλήρως τήν ἀλήθεια τῶν πραγματικῶν περιστατικῶν πού κατηγγέλθησαν καί εἰδικώτερον ὅτι «ο πρώτος των εγκαλουμένων Ιωάννης Πάτσης ρωμαιοκαθολικός ιερέας, στις 11-9-12 τέλεσε στο εκπαιδευτήριο με την επωνυμία “Jean D Arc”, που λειτουργεί στον Πειραιά, τον καθιερωμένο αγιασμό της πρώτης ημέρας του σχολικού έτους, ενώπιον όλων των μαθητών, ρωμαιοκαθολικών και ορθοδόξων, όπως συμβαίνει άλλωστε σε κάθε έναρξη σχολικού έτους, με το ρωμαιοκαθολικό τυπικό».

Είδηση-βόμβα: Ο Δήμος Θεσσαλονίκης, δώρησε στην ισραηλιτική κοινότητα το βρεφοκομείο «Άγιος Στυλιανός» αξίας 28 εκ. ευρώ!

Είδηση-βόμβα: Ο Δήμος Θεσσαλονίκης, δώρησε στην ισραηλιτική κοινότητα το βρεφοκομείο «Άγιος Στυλιανός» αξίας 28 εκ. ευρώ!

Με τη σύμφωνη γνώμη ΟΛΩΝ των παρατάξεων!

Φυσικὰ τὸ τεράστιο αὐτὸ κονδύλι θὰ ἐπιβαρύνει τοὺς δημότες τῆς πόλης... 

Μὲ τὴν ἀπελευθέρωση τῆς Θεσσαλονίκης, τὸ 1912, ἱδρύθηκε τὸ σωματεῖο «Ἅγιος Στυλιανός», ποὺ ἵδρυσε καὶ τὸ ὁμώνυμο βρεφοκομεῖο, ποὺ ἔκτοτε λειτουργεῖ διαρκῶς, παρέχοντας προστασία, στοργὴ καὶ ἐκπαίδευση σὲ ἔκθετα βρέφη.
Ἡ ἵδρυσή του στηρίχτηκε σὲ κληροδότημα τοῦ Θεσσαλονικέως ὁμογενοῦς ἀπὸ τὴ Βενετία Ἀντωνίου Νινή. Τὸ βρεφοκομεῖο διοικεῖται ἀπὸ τὸ 1938 ἀπὸ τὸν Δῆμο Θεσσαλονίκης ὑπὸ τὴν ἐπωνυμία «Δημοτικὸ Βρεφοκομεῖο Θεσσαλονίκης Ἅγιος Στυλιανός». Κατὰ τὴ διάρκεια τῆς γερμανικῆς κατοχῆς, διατάχθηκε ἡ ἐγκατάστασή του σὲ κτήριο τῆς ἰσραηλιτικῆς κοινότητας καὶ συγκεκριμένα στὸ σχολεῖο «Καζές», ὅπου στεγάζεται μέχρι σήμερα.
Τὸ ἐν λόγω δημοτικὸ σχολεῖο βρισκόταν κτισμένο σὲ ἕναν χῶρο περίπου 1 στρέμματος. Ἔκτοτε, μὲ τὸ πέρασμα τῶν χρόνων, στὸ χῶρο τοῦ βρεφοκομείου ὁ Δῆμος ἐνέταξε ὅμορες ἐκτάσεις, μὲ ἀποτέλεσμα σήμερα νὰ χρησιμοποιεῖ γιὰ τὶς ἀνάγκες τοῦ ἕναν χῶρο περίπου 14 στρεμμάτων, ποὺ βρίσκονται στὴν καρδιὰ τοῦ 5ου Δημοτικοῦ Διαμερίσματος καὶ θεωρεῖται ἕνα οἰκονομικὸ «φιλέτο» ποὺ ἀνοίγει τὴν ὄρεξη σὲ διάφορους ἐπίδοξους «ἐπενδυτές».

Πειραιῶς Σεραφείμ για προσπάθεια ἀπομάκρυνσης τῶν εἰκόνων ἀπό τίς Δικαστικές αἰθουσες: «Ὅταν ἡ Δικαιοσύνη εἶναι ἀδέσμευτη καί ἀκηδεμόνευτη καί γίνεται σεβαστή ἡ διάκρισις τῶν ἐξουσιῶν ἐκφράζει τό περί δικαίου αἴσθημα τοῦ λαοῦ ἀλλά καί διακονεῖ τήν ἀλήθεια»

Ἐν Πειραιεῖ τῇ 1ῃ Ὀκτωβρίου 2013

Α Ν Α Κ Ο Ι Ν Ω Θ Ε Ν

Δημοσιοποιοῦμε τήν ὑπ’ ἀριθμ. 2980/2013 Ἀπόφασι τοῦ Δ΄ Τμήματος τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας μέ τήν ὁποίαν ἀπέρριψε τήν αἴτηση τῶν Δικηγόρων Χρήστου Ζουμπουλίδη, Ἑλεάνας Ἰωαννίδου καί Παναγιώτου Λογγινίδη κατοίκων Θεσσαλονίκης κατά τῆς ὑπ’ ἀριθμ. 1/12.1.2010 Πράξεως τῆς Ἐπιτροπῆς Διοίκησης καί Διαχείρισης τῶν Καταστημάτων τῶν Διοικητικῶν Δικαστηρίων Θεσσαλονίκης διά τῆς ὁποίας ἀπερρίφθη ἡ αἴτησις τῶν ἀνωτέρω γιά νά ἀφαιρεθοῦν ὅλες οἱ θρησκευτικές εἰκόνες καί τά σύμβολα ἀπό τούς τοίχους τῶν Δικαστικῶν Αἰθουσῶν τῆς ἁρμοδιότητός της.
Ὅταν ἡ Δικαιοσύνη εἶναι ἀδέσμευτη καί ἀκηδεμόνευτη καί γίνεται σεβαστή ἡ διάκρισις τῶν ἐξουσιῶν ἐκφράζει τό περί δικαίου αἴσθημα τοῦ λαοῦ ἀλλά καί διακονεῖ τήν ἀλήθεια.

ΕΚ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ
Πατήστε γιά νά διαβάσετε τήν ἀπόφαση

Σύναξις της Υπεραγίας Θεοτόκου της Γοργοϋπηκόου

Σύναξις της Υπεραγίας Θεοτόκου

της Γοργοϋπηκόου

Ένα από τα πολλά ονόματα που προσδίδουμε στην Παναγία μας είναι Γοργοϋπήκοος και η ομώνυμη θαυματουργή εικόνα της βρίσκεται στην Ιερά Μονή Δοχειαρίου Αγίου Όρους από το 1646.
Εκεί, όπως αναφέρεται στο ιστορικό της Μονής, "λάμπει ως πολύφωτος σελήνη, σαν άριστος κυβερνήτης και σοφός οικονόμος το διακυβερνά", φυλάσσοντας από κάθε προσβολή και επήρρεια τους ασκουμένους σε αυτό οσίους πατέρες, αλλά και όσους προστρέχουν σ' εκείνη με πίστη, ζητώντας την βοήθεια της. Και γενικά διαφυλάττει και γοργώς και προθύμως υπακούει και ελεεί όλους, όσοι την ευλαβούμαστε και την επικαλούμαστε με πίστη.
Όπως αναφέρει στο Συναξάρι ο Όσιος Νικόδημος, στη Μονή του Δοχειαρίου, στο δεξί μέρος της Τραπέζης του Μοναστηρίου, βρισκόταν μια παλαιά εικόνα της Παναγίας. Οι πατέρες της Μονής αναφέρουν ότι είχε αγιογραφηθεί από την εποχή του κτήτορος της Μονής Νεοφύτου, τον 11ο αιώνα.
Το έτος 1646, που ήταν ένα έτος πολύ δύσκολο για την Ιερά Μονή, διότι δεν είχε τα απαραίτητα χρήματα για να πληρώσει τους καθορισμένους φόρους στους Τούρκους κατακτητές, ο τραπεζάριος του Μοναστηριού, περνούσε μπροστά από αυτήν την εικόνα συνεχώς, ακόμα και τη νύχτα βαστάζοντας στα χέρια του αναμμένα δαδιά. Μια βραδυά, εκείνο το έτος, λοιπόν, καθώς περνούσε και πάλι μπροστά από την εικόνα της Θεοτόκου, ακούει φωνή να βγαίνει από την εικόνα και να του λέει: "Μην περνάς από εκεί και μαυρίζεις τον τόπο με καπνό".

Παιδί και βυζαντινή εικόνα. Δημήτρης Νατσιός

Παιδί και βυζαντινή εικόνα

Δημήτρης Νατσιός  Δάσκαλος Κιλκίς -Θεολόγος

Το έχουμε τονίσει επανειλημμένως ότι από τα σχολικά εγχειρίδια, τα βιβλία Γλώσσας, τα Αναγνωστικά του Δημοτικού-όπως τα ονομάζαμε παλαιότερα-είναι τα κρισιμότερα και από πλευράς συγγραφής, τα δυσκολότερα. (Μία διευκρίνηση. Τα βιβλία Γλώσσας, ονομάζονταν Αναγνωστικά, όχι μόνο γιατί μέσω των βιβλίων αυτών, μάθαινε ο μαθητής ανάγνωση, να συλλαβίζει, να διαβάζει.
Αυτό τελειώνει στην Α’ Δημοτικού. Με τα παλιά, ωραία Αναγνωστικά, γινόταν ανάγνωση του πολιτισμού μας. Ξεφυλλίζοντάς τα ο μαθητής περιδιάβαινε και οικειωνόταν τα, καθ’ ημάς, τιμαλφή. Τα βιβλία περιείχαν γνώσεις ιστορικές, γεωγραφικές, λαογραφικές.
Τα μυρίπνοα άνθη της Ορθοδοξίας και του Ελληνισμού, αρωμάτιζαν τα «φυλώμματά» τους. Γι’ αυτό και η συγγραφή τους ανατίθετο σε τρανούς και σπουδαίους λογοτέχνες και επιστήμονες και όχι, ως είθισται σήμερα, σε σκύβαλα και περιτρίμματα της εθνοαποδόμησης).

1 Οκτωβρίου Συναξαριστής

Ἀνανία Ἀποστόλου, Ρωμανοῦ τοῦ Μελωδοῦ, Μιχαὴλ Ἡγουμένου καὶ οἱ σὺν αὐτῶ, Δομνίνου, Ἰωάννου Ὁσίου, Γρηγορίου Δομέστικου, Ἀνάμνηση Ἁγίας Σκέπης, Σύναξις Ὑπεραγίας Θεοτόκου Γοργοεπηκόου, Σάββα Ὁσίου.

Ὁ Ἅγιος Ἀνανίας ὁ Ἀπόστολος

Ὑπακούετε «ἐκ καρδίας εἰς ὂν παρεδόθητε τύπον διδαχῆς». Κάνετε ὑπακοὴ μὲ ὅλη τὴν καρδιά σας στὸν ἀκριβὴ κανόνα τῆς χριστιανικῆς διδασκαλίας.
Τέτοιος ἄνθρωπος ὑπακοῆς στὸν Θεὸ ἦταν καὶ ὁ ἀπόστολος Ἀνανίας.
Διότι, ὅταν ὁ Θεὸς τοῦ εἶπε μὲ ὅραμα νὰ συναντήσει τὸ Σαῦλο, ποὺ ἦταν ὁ φόβος καὶ ὁ τρόμος τῶν χριστιανῶν, ἔκανε ὑπακοὴ στὰ λόγια τοῦ Κυρίου.
Ἀμέσως πῆγε στὴν Εὐθεῖα ὁδὸ καὶ ἀναζήτησε τὸ σπίτι τοῦ Ἰούδα, ὅπου ἦταν ὁ Σαῦλος.
Τὸν θεράπευσε, τὸν βάπτισε χριστιανό, καὶ ἔπειτα αὐτός, μὲ τὸ ὄνομα Παῦλος, ἔγινε ὁ μέγας Ἀπόστολος τῶν Ἐθνῶν.
Κατόπιν ὁ Ἀνανίας πῆγε στὴν Ἐλευθερούπολη, ὅπου μὲ τὴ διδασκαλία του εἵλκυσε στὸν Χριστὸ πολυάριθμες ψυχές. Ὁ θόρυβος ὅμως ποὺ δημιούργησε ἡ ἀποστολική του δράση, ἔκανε τὸν ἡγεμόνα Λουκιανὸ νὰ τὸν συλλάβει. Χρησιμοποίησε πολλοὺς καὶ ποικίλους τρόπους προκειμένου νὰ ἀλλαξοπιστήσει ὁ Ἀνανίας. Ἀλλὰ ὁ Ἀνανίας ἔμεινε ἀμετακίνητος στὰ χριστιανικά του φρονήματα.
Τότε ὁ Λουκιανὸς τὸν μαστίγωσε μὲ νεῦρα βοδιῶν. Ἔπειτα, μὲ σιδερένια νύχια τοῦ ξέσχισε τὰ πλευρὰ καὶ ἔκαψε τὶς πληγές του μὲ ἀναμμένες λαμπάδες. Τέλος, ἀφοῦ τὸν ἔβγαλε ἔξω ἀπὸ τὴν πόλη, τὸν λιθοβόλησε.