Πνεῦμα ὁδηγὸς. Ἕνα ἀποκρυφιστικόν φαινόμενον
Πρωτ. π. Βασιλείου Ἀ. Γεωργοπούλου, Λέκτωρος Θεολογικῆς Σχολῆς Α.Π.Θ
Τό «Πνεῦμα Ὁδηγός» εἶναι ἕνα ἀκόμα κεφάλαιο τοῦ σύγχρονου ἀποκρυφισμοῦ, τό ὁποῖο διαδόθηκε εὐρύτερα μέσα στά ἀντιχριστιανικά πλαίσια τῆς «Νέας Ἐποχῆς» καί κατά περίπτωση σχετίζεται ἤ μέ ἐξωσυμπαντικές ὀντότητες ἤ μέ «ἀγγέλους» ἤ μέ τόν Ἀνώτερο Ἑαυτό κατά τή νεοεποχίτικη ἐκδοχή του ἤ μέ πνεύματα νεκρῶν ἤ μέ κάποια ἄλλη πνευματική ὀντότητα.
Στά ἀποκρυφιστικά πλαίσια τῆς “Νέας Ἐποχῆς” τό «Πνεῦμα Ὁδηγός» παρουσιάζεται ὡς μία πηγή προστασίας, ἔμπνευσης καί πνευματικῆς καθοδήγησης, πού ὑποτίθεται καθοδηγεῖ τούς ἀνθρώπους μέσῳ μίας εὐδιάκριτης ἐσωτερικῆς φωνῆς ἤ μέσῳ ὀνείρων ἤ μέσῳ διαλογισμοῦ ἤ μέσῳ ὁραμάτων.
Στά ἴδια νεοεποχίτικα καί ἀποκρυφιστικά πλαίσια, ἄλλοτε σχετίζεται μέ τίς λεγόμενες ἐπιθανάτιες ἐμπειρίες, πού ἐκεῖ παρουσιάζεται ὡς ὁδηγός καί ἄλλοτε γίνεται προσπάθεια νά ταυτιστεῖ μέ τήν περί τοῦ φύλακα ἀγγέλου διδασκαλία τῆς Ἐκκλησίας μας.
Στή δεύτερη περίπτωση συνδυάζεται μέ τό ἀληθοφανές ἐπιχείρημα ὅτι ἡ περί τοῦ φύλακα ἀγγέλου ἐκκλησιαστική διδασκαλία δέν εἶναι παρά μόνο μία ὄψη, μιᾶς κοινῆς πανανθρώπινης θρησκευτικῆς πεποίθησης, πού πρέπει νά γίνει ἰσότιμα ἀποδεκτή σέ ὅλες τίς μορφές της.
