Ή ανάγνωση έφερε στη μνήμη μου την συνάντηση που είχα μαζί του στο Ρωσικό Παλαιομονάστηρο, δυο μόλις μέρες προ της μακαριάς κοιμήσεως του. Θεωρώ χρήσιμα όσα θα αναφέρω στη συνέχεια για την ευλογημένη εκείνη συνάντηση.
Από τις διηγήσεις του Γέροντος μου π. Χερουβείμ, ο όποιος εκτιμούσε βαθύτατα τον π. Γεώργιο, δημιουργήθηκε μέσα μου ή επιθυμία να γνωρίσω καλύτερα τον Σέρβο ερημίτη, να πάρω την ευχή του, να ακούσω λόγον ωφέλειας. Ζήτησα λοιπόν την ευλογία από τον Γέροντα και, αφού μου την έδωσε, μια ημέρα ξεκίνησα για το Περιβόλι της Παναγίας, Ήταν Σεπτέμβριος του 1972.
Στον δρόμο σκεφτόμουν που θα έβρισκα τον π. Γεώργιο, αφού, καθώς είχα πληροφορηθεί δεν είχε σταθερό τόπο διαμονής τον τελευταίο καιρό. «Έχει ο Θεός», είπα, «θα τον βρω, αφού έχω και την ευλογία του Γέροντα».
και πράγματι, μόλις πάτησα το πόδι μου στη Δάφνη του Αγίου Όρους, νατος μπροστά μου! Τον πλησίασα, του έβαλα μετάνοια και του είπα ότι θα ήθελα να μου αφιερώσει λίγο χρόνο για συζήτηση. «Ας πάμε», μου λέει, «στο Ρωσικό και από εκεί θα βρούμε μέσον για το Παλαιομονάστηρο».
Έτσι κι έγινε. Στη Μονή του Αγίου Παντελεήμονος βρέθηκε ένα φορτηγό που θα
