Προδοσία και προδότες...Γιώργος Παπαθανασόπουλος

Προδοσία και προδότες...

Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

   Η 24η Ιουλίου είναι η επέτειος της αποκατάστασης της Δημοκρατίας. Συνέβη μετά την σε βάρος της Κύπρου  προδοσία και την κατάρρευση της στρατιωτικής χούντας, υπό το βάρος των τεράστιων ιστορικών της ευθυνών, από την εισβολή του Αττίλα στη Μεγαλόνησο και την έκτοτε και μέχρι σήμερα βίαιη κατοχή σημαντικού μέρους της. Η προδοσία είναι από όλους αποδεκτή, όμως ακόμη αναζητούνται οι προδότες...Ο φάκελος της Κύπρου παραμένει κλειστός και σε κανέναν δεν έχουν αποδοθεί ευθύνες.
Οι γενικόλογες καταγγελίες θολώνουν την αλήθεια. Υπάρχουν πρόσωπα – προδότες, που διέταξαν το πραξικόπημα στην Κύπρο και την ανατροπή του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου, από τη θέση του προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας. Ανεξάρτητα από το ποιοί τους έβαλαν, τί εξυπηρετούσαν και ποια τα κίνητρά τους, τα πρόσωπα αυτά εγκλημάτισαν κατά του Έθνους και πρέπει να λογοδοτήσουν. Η συσκότιση στην προδοσία και στους προδότες σημαίνει ότι δεν υπάρχει κάθαρση στην τραγωδία της Κύπρου και ότι η πληγή παραμένει ανοικτή.

«Φωτιά και τσεκούρι στους προσκυνημένους». Δημήτρης Νατσιός

 «Σε κλαίνε χώρες και χωριά
Σε κλαίνε βιλαέτια
Σε κλαίει κι η Ντρομπολιτζά
μαζί με την Αθήνα»

«Εγεννήθηκα εις τα 1770, Απριλίου 3, την Δευτέραν της Λαμπρής. Η αποστασία της Πελοποννήσου έγινε εις το 1769. Εγεννήθηκα εις ένα βουνό, εις ένα δένδρο αποκάτω, εις την παλαιάν Μεσσηνίαν, ονομαζόμενον Ραμοβούνι». 

Διαβάζεις αυτά τα δωρικά λόγια και ανασαίνεις τον μoσχοβόλο και λεύτερο αέρα της Κλεφτουριάς.
Είναι του αθάνατου ήρωά μας, του Θοδωρή Κολοκοτρώνη.  
4 Φεβρουαρίου του 1843 ο ένδοξος στρατηγός αφήνει, «εν μέσω γενικών δακρύων», την τελευταία του πνοή.
Θρηνούν και μοιρολογούν οι Πανέλληνες «μαζί και η Αθήνα», η σύγχρονη Βαβυλώνα. Αυτή η Αθήνα, η πόλη που βροντούσε τότε το σπαθί του Κολοκοτρώνη, μαγαρίζεται τώρα από τους Αγαρηνούς, ποδοπατιέται από τα «ταγκαλάκια» του Iσλάμ, κοπρίζεται από τα γραικυλοκάναλα που σβήνουν την αιματογραμμένη ιστορία μας, ξαναγράφοντάς την με τα αργύρια της προδοσίας….

Παράξενα, παρανοϊκά, πράγματα συμβαίνουν. Θαρρείς πως όλος ο λαός ήπιε το «τρελό νερό» που έλεγε ο Κόντογλου. Η χρόνια ηθική παραλυσία, ο παρασιτικός καταναλωτισμός, η καλπάζουσα θεομαχία και εκκλησιομαχία τον μεταμόρφωσαν, ωσάν τους χοίρους της Κίρκης, σε μαλθακή μάζα που καταπίνει συνεχείς εξευτελισμούς. Ποιος θα το πίστευε;
Στην πόλη που αναπαύονται τα κόκκαλα τα αγιασμένα του Οδυσσέα, του γερο- Μακρυγιάννη, του Κολοκοτρώνη, του μπουρλοτιέρη του Αγώνα, οι απόγονοι των γενοκτόνων μας, του Κιoυτάγια και του Ιμπραΐμη, παρελαύνουν προκλητικά, κορδωμένοι, εκβιάζοντας τα «κωλόπανα της φατρίας» (Μακρυγιάννης), τους νάνους και τους αρλεκίνους που δήθεν κυβερνούν.