Ή παράδοσις, όπως έχει καταγραφή στό Κτητορικό της μονής, αναφέρει ότι ό Θεός κατηύθυνε τά βήματα τών Θεσσαλονικέων αδελφών Συμεών και Θεοδώρου προς ανεύρεσι της εικόνας. οι δύο όσιοι άνδρες κατάγονταν από πλούσια και λαμπρή οικογένεια της Θεσσαλονίκης, όπου έλαβαν και τήν εγκύκλιο μόρφωσι.
Σέ ώριμη ηλικία αποφάσισαν νά μονάσουν στό Άγιον Όρος, όπου έγιναν δεκτοί μέ μεγάλη χαρά τόσο γιά τις αρετές τους, όσο και γιά τήν παιδεία τους. Μάλιστα τούς άποδέχθησαν και ώς διδασκάλους τους.
Άφού παρέμειναν στό Άγιον Όρος αρκετό καιρό διδάσκοντας και νουθετώντας τούς μοναχούς, αποφάσισαν νά μεταβούν στους Αγίους Τόπους, παρά τις αντιρρήσεις τών μοναχών. Ένώ βρίσκονταν στήν Ιερουσαλήμ, φανερώθηκε στόν ύπνο τους, στον καθένα χωριστά, «πάγκαλος και ήλιόμορφος άνασσα αιγλην ούράνιον περιεστεμμένη» η Παναγία μας περιστοιχισμένη από «τρεις άνδρας, γηραλαίους τό είδος, ιεροπρεπείς τήν στολήν, σεβάσμιους τή κατασταθεί του σχήματος, και θεοειδείς διά τήν απανθούσαν εις τά πρόσωπα μάλιστα θαυμασίαν τε και σεμνότητα.
