Ἡ Ἁγιορείτικη Σιωπή . (Ἐντυπώσεις ἑνός προσκυνητοῦ). Αρχ. Γεώργιος Καψάνης

(*) Ὑπό Piedro Chiaranz, Ὀρθοδόξου ἐκ Βενετίας. Τό ἀφιερώνει στή Ἱερά Μονή μας εἰς ἔνδειξιν εὐγνωμοσύνης γιά τήν ἐτήσια φιλοξενία του ἀπό αὐτήν. Ἐδημοσιεύθη Ἰταλιστί στό Ὀρθόδοξο περιοδικό «ITALIA ORTODOSSA». Ἐδῶ παρατίθεται σέ μετάφρασι τοῦ  Jiovanni Pileni , ἐξ Ἰταλίας φοιτητοῦ τῆς Θεολογίας στήν Ἀθήνα, μέ μικρές δικές τροποποιήσεις.

Ὅταν φθάνῃ κανείς στήν ἁγιορειτική χερσόνησο, τήν πιό ἀνατολική λωρίδα γῆς ἀπό τίς χερσονήσους τῆς Χαλκιδικῆς, στήν Ἑλλάδα, συνειδητοποιεῖ πώς ἦλθε σ’ ἕναν ἀπό τούς κατ’ ἐξοχήν μοναδικούς τόπους τοῦ κόσμου τούτου. Ἡ μοναδικότητά του δέν εἶναι τόσο συνδεδεμένη μέ παράγοντες «ἐξωτερικῆς» τάξεως, ὅπως τό ἄβατον, ἡ ἄψογη καί ἀμόλυντη φύσις, ἤ ἡ μοναχική πολιτεία του... Ἡ μοναδικότητά του εἶναι «ἐσωτερικῆς» τάξεως, ἔχει δηλαδή μία ποιότητα, ἡ ὁποία διαφεύγει ἀπό ὅσους πλησιάζουν μέ μία τουριστική καί κοσμική νοοτροπία.