Το Θαύμα της μυρόβλυσης του Αγίου Δημητρίου το 1987

Το Θαύμα της μυρόβλυσης του Αγίου Δημητρίου το 1987

Ήταν 26 Οκτωβρίου 1987. Ώρα περασμένες δέκα το βράδυ.

Η Θεσσαλονίκη γιόρταζε την μνήμη της αθλήσεως του πολιούχου της Αγίου Δημητρίου καθώς και τα ελευθέρια της από την περίπου πεντακοσίων ετών (1430-1912) καταδυναστεία των Οθωμανών.
Ο ναός του Αγίου Δημητρίου με ανοιχτές τις πόρτες δεχόταν τους νυχτερινούς προσκυνητές, που γονάτιζαν μπροστά στην ασημένια λάρνακα με τα άγια λείψανα του Μυροβλύτου.

Την ώρα εκείνη δεν θα ήταν περισσότεροι από τριάντα με σαράντα άνθρωποι στον ναό. Μια ομήγυρις περίπου δέκα γυναικών, μπροστά στην λάρνακα, έψελνε την παράκληση του Αγίου. Μοναδικός κληρικός που παρευρισκόταν, ο νεαρός και νεοχειροτονηθείς διάκονος του ιερού ναού μαζί με την διακόνισσα-σύζυγό του.
Ο τότε προϊστάμενος του ναού και νυν μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας Παντελεήμων, τους είχε παραγγείλει να βρίσκονται εκεί και να τον περιμένουν.

Η Παρασκευή και ο Καθαγιασμός του Αγίου Μύρου στον Πατριαρχικό Ναό του Αγίου Γεωργίου στο Φανάρι

Καθαγιασμός του Αγίου Μύρου

Όταν τελείται καθαγιασμός Αγίου Μύρου (συνήθως κάθε δέκα χρόνια) όλο το πρόγραμμα του Πατριαρχικού Ναού από την Κυριακή των Βαΐων μέχρι και τη Μεγάλη Πέμπτη εμπλουτίζεται εντυπωσιακά με μοναδικά τελετουργικά στοιχεία.

Ο Καθαγιασμός Αγίου Μύρου υπό του Οικ. Πατριάρχου Δημητρίου Α´ - (1973)

Η ιστορία του Αγίου Μύρου έχει τις ρίζες της στην Παλαιά Διαθήκη. Στο βιβλίο της Εξόδου αναφέρεται: «Και ελάλησε Κύριος προς Μωυσήν λέγων˙ και συ λάβε ηδύσματα, το άνθος σμύρνας εκλεκτής πεντακόσιους σίκλους και κιναμώμου ευώδους το ήμισυ τούτου διακόσιους πεντήκοντα και καλάμου ευώδους διακόσιους πεντήκοντα και ίρεως πεντακόσιους σίκλους του αγίου και έλαιον εξ ελαιών ειν [δηλ. ποσότητα επτά κιλών περίπου] και ποιήσεις αυτό έλαιον χρίσμα άγιον, μύρον μυρεψικόν τέχνη μυρεψού˙ έλαιον χρίσμα άγιον έσται και χρίσεις εξ αυτού την σκηνήν του μαρτυρίου και την κιβωτόν της σκηνής του μαρτυρίου και πάντα τα σκεύη αυτής…» (Εξ. 30: 22-27 κ.έ.).