Δέν ἐπιτρέπεται οἱ Χριστιανοί νά παρακολουθοῦν καρναβάλια ἤ νά συμμετέχουν σ' αὐτά μέ ὁποιονδήποτε τρόπο

ΚΑΡΝΑΒΑΛΙ. ΕΧΕΙ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΟ ΘΕΛΗΜΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ;

Ή ΕΧΕΙ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΟΝ ΠΑΓΑΝΙΣΜΟ ΤΗΝ ΕΙΔΩΛΟΛΑΤΡΕΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΕΘΙΜΑ ΤΩΝ ΔΑΙΜΟΝΙΩΝ;

Ἐτυμολογία τῆς λέξης (πιθανές καί ἐπικρατοῦσες ἑρμηνεῖες):
    carne= κρέας καί vale=γειά σου
    carne= κρέας και levare=αἴρω-σηκώνω ( δηλαδή ἀναιρῶ, ἀπέχω, ἐγκαταλείπω )
    Κάρνεια: ἀρχαία εἰδωλολατρική ἑορτή γιά νά τιμήσουν τόν «θεό» Κάρνειο Ἀπόλλωνα (λόγῳ ὅμως διαφορετικῆς ἐποχῆς ἑορτασμοῦ καί ἀπουσίας μασκαρέματος, θεωρεῖται λιγότερο πιθανή αὐτή ἡ ἐκδοχή).
    Κάρνος=τράγος, βόσκημα, πρόβατον (σύμφωνα μέ τόν λεξικογράφο Ἡσύχιο). Συνδυάζεται μέ τόν ἀρχαῖο χοροπηδηχτό χορό τῶν ἀρχαίων «θεῶν» Σατύρων (οἱ ὁποῖοι ὀργίαζαν, ἐξ οὗ καί ὁ λαός ὀνομάζει Σάτυρο ἕναν ἄνθρωπο πού ἐπιδίδεται σέ κραιπάλες). Κι ὅπως χοροπηδοῦν οἱ τράγοι, ἔτσι καί οἱ Σάτυροι, ἔτσι καί οἱ συμμετέχοντες στούς καρναβαλικούς χορούς καί στίς καρναβαλικές παρελάσεις.
    corn=κέρατο καί Vaal ἤ Βῆλος=ἀρχαῖος αἱμοσταγής βοϊδόμορφος «θεός».

Ἄρα τό καρναβάλι σημαίνει «βοϊδοκέρατο» εἰρωνικά, γιά νά θυμίζει τή νίκη τῶν αἰγοπροβατοτρόφων κατά τῶν βοϊδοτρόφων καί τοῦ «θεοῦ» Βάαλ στήν ἀρχαιότητα. Ἐπίσης ποιός ἄλλος, κατά σύμπτωσιν… παρουσιάζεται μέ κέρατα;…Μήπως ὁ διάβολος;…

Τριώδιον Κατανυκτικόν. Ἀρχιμανδρίτου Μάρκου Μανώλη

Τριώδιον Κατανυκτικόν

Ἀρχιμανδρίτου π. Μάρκου Κ. Μανώλη

Ἀρχίζει τὸ Τριῴδιον. Ἡ περίοδος τῆς κατανύξεως καὶ τῆς καθάρσεως. Ἡ ἀνακαίνισις τῆς ψυχῆς. Ἡ
ἔμπρακτος μετάνοια. Ὁ φωτισμὸς τῆς διανοίας καὶ τῆς καρδίας. Ἡ ἀπόρριψις τῶν ἔργων τοῦ παλαιοῦ ἀνθρώπου. Ἡ Ἀνάστασις.
Ἡ ζωὴ τοῦ ἀνθρώπου εἶναι μία πορεία. Μία πορεία πρὸς τὸ τέλος, τὴν Δευ τέραν Παρουσίαν τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ. Εἰς τὴν πορείαν μας, ὅμως, αὐτὴν ἔχομεν καὶ ἐμπόδια, ἀλλὰ καὶ πτώσεις.
Καὶ μάλιστα πτώσεις ὀδυνηράς. Διὰ τοῦτο ἔχομεν ἀνάγκην καθάρσεως. Ἀνάγκην μετανοίας.

Τὸ Τριῴδιον λοιπὸν εἶ ναι περίοδος μετανοίας καὶ συναισθήσεως τῆς ἁμαρτίας μας. «Τῆς μετανοίας
ἄνοιξόν μοι πύλας, Ζωοδότα» ψάλλομεν.
Τὸ πρόθυμον πνεῦμα τοῦ πιστοῦ ξαγρυπνᾶ εἰς τὸν ναὸν τοῦ Θεοῦ φέρον μαζί του τὸν λερωμένον ἀπὸ τὴν ἁμαρτίαν ναὸν τοῦ σώματος καὶ παρακαλεῖ νὰ τοῦ ἀνοίξη ὁ Θεὸς τὴν θύραν τῆς μετανοίας. Εἰς τὸν ἅγιον ναὸν τοῦ Θεοῦ ἔχουν θέσιν μόνον οἱ καθαροί· αὐτὸς εἶναι ἀκάθαρτος, ἀλλὰ
ἐλπίζει εἰς τὸ ἔλεος τοῦ Θεοῦ καὶ τὴν δύναμιν τῆς χάριτός του.
Εἰς τὸ δεύτερον τροπάριον, «Τῆς σωτηρίας εὔθυνόν μοι, τρίβους, Θεοτόκε...» ὁ ἱερὸς ὑμνωδὸς
παρακαλεῖ τὴν Θεοτόκον νὰ τὸν ὁδηγήση εἰς τὸν ἴσιον δρόμον τῆς σωτηρίας, αὐτὸν ποὺ διαβαίνων
τὴν ζωήν του μὲ ραθυμίαν, ἐλέρωσε τὴν ψυχήν του μὲ αἰσχρὰς ἁμαρτίας· ἐλπίζει ὅμως καὶ πάλιν
ὅτι αἱ πρεσβεῖαι τῆς Παναγίας μας θὰ τοῦ χαρίσουν τὴν ποθητὴν κάθαρσιν.

Ἅγιον Τριώδιον. Νοητόν στάδιον πνευματικοῦ ἀγῶνος

Ἅγιον Τριώδιον. Νοητόν στάδιον πνευματικοῦ ἀγῶνος

 Η ΠΕΡΙΟΔΟΣ τοῦ Τριωδίου εἶναι γιὰ τοὺς πιστοὺς στάδιο πνευματικοῦ ἀγώνα. Εἶναι ἀνάγκη αὐτὴ τὴν ἁγία περίοδο νὰ κάνουμε ὅλοι μας τὸν προσωπικό μας ἀγώνα κατὰ τοῦ νοητοῦ ἐχθροῦ μας τοῦ διαβόλου, ὁ ὁποῖος μᾶς προτρέπει στὴ νωθρότητα καὶ τὴν ἀμέλεια.
Ἂς δοῦμε τί μᾶς συμβουλεύει ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος: «Σᾶς παρακαλῶ, ἀδελφοί μου, ὄχι μόνον ἀπὸ τὰ παρόντα νὰ πιστεύετε στὴν πρόνοια τοῦ Θεοῦ, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τὰ μέλλοντα. Τὰ μὲν παρόντα εἶναι ἀγώνας καὶ σκάμματα καὶ στάδιο. Τὰ μέλλοντα ὅμως εἶναι ἔπαθλα καὶ στέφανοι καὶ βραβεῖα.
Ὅπως ὁ ἀθλητής, ὅταν βρίσκεται μέσα στὸν στίβο, εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ ἀγωνίζεται ἐναντίον τοῦ ἱδρώτα, τῆς σκό- νης καὶ τοῦ μεγάλου καύσωνα καὶ ἐναντίον τῶν κόπων καὶ τῶν ταλαιπωριῶν, ἔτσι καὶ ὁ δίκαιος ἐδῶ, στὴν παροῦσα ζωή, εἶναι ἀνάγκη νὰ ὑπομένει πολλά, καὶ ὅλα νὰ τὰ ὑποφέρει μὲ γενναιότητα, ἐὰν ἐπιθυμεῖ νὰ ἀνέλθει στοὺς οὐρανοὺς καὶ νὰ λάβει τὴν ἀνταμοιβὴ τῶν κόπων του» (Λόγος ΜΔ΄ Περὶ κατανύξεως καὶ ὑπομονῆς).
Ἐὰν θέλουμε καὶ ἐμεῖς ἀγαπητοί μας ἀναγνῶστες νὰ προσμένουμε τὴν οὐράνια ἀνταμοιβὴ μας πρέπει νὰ κάνουμε τὸν προσωπικό μας ἀγώνα.Ἂν θέλουμε νὰ ἑορτάσουμε τὸ Ἅγιο Πάσχα, ὅπως θέλει ὁ Χριστός, ἂς καθαρίσουμε τὸν ἑαυτὸ μας αὐτὴ τὴν εὐλογημένη περίοδο!

 Ὀρθόδοξος Τύπος ἀρ. φύλ. 1964,  22 Φεβρουαρίου 2013

Τά καρναβάλια καί ἡ ἐκκοσμίκευση τῆς Ἐκκλησίας. Ομιλία π.Σάββα Αγιορείτη

Ὁμιλία τοῦ π. Σάββα στίς 08-02-2009 (Συνάξεις Κυριακῆς στό Πνευματικό Κέντρο τοῦ Ι. Ν. Ἁγίων Κωνσταντίνου καί Ἑλένης).



Γιά νά κατεβάσετε καί νά ἀποθηκεύσετε τήν ὁμιλία πατῆστε ἐδῶ (δεξί κλίκ, 'Ἀποθήκευση προορισμοῦ ὡς, ἄν ἔχετε Interntet Explorer ἤ Ἀποθήκευση δεσμοῦ ὡς, ἄν ἔχετε Mozilla.)

Πηγή αρχείου και εικόνας hristospanagia3.blogspot.com

Ποιές είναι οι τρείς Κυριακές που αποτελούν τα προπύλαια της Μεγάλης Τεσσαρακοστής;

Τρείς Κυριακές αποτελούν τα προπύλαια της Μεγάλης Τεσσαρακοστής:
Η Κυριακή του Τελώνου και Φαρισαίου,
η Κυριακή του Ασώτου και
η Κυριακή της Απόκρεω.
Η τελευταία εβδομάς, που εισάγεται με την Κυριακή της Αποκρέω, είναι το προοίμιο της νηστείας της Τεσσαρακοστής, γιατί κατ΄ αυτήν απαγορεύεται, σύμφωνα με τις εκκλησιαστικές διατάξεις, η βρώσις του κρέατος. Είναι η Τυρινή εβδομάς ή εβδομάς της Τυροφάγου. Κατά την εβδομάδα αυτήν αρχίζει η ψαλμωδία των τριωδίων κανόνων.
Η τελευταία αυτή Κυριακή, η Κυριακή της Αποκρέω, είναι και παλαιοτέρα από τις προηγουμένες. Τις δύο άλλες τις προσέθεσαν αργότερα, την Κυριακή του Ασώτου κατά τον Ϛ' αιώνα και την Κυριακή του Τελώνου και Φαρισαίου ένα περίπου αιώνα υστερώτερα. Ο σκοπός της προσθήκης είναι φανερός.

Να δημιουργηθή δηλαδή μία περίοδος προπαρασκευής και προετοιμασίας για την Μεγάλη Τεσσαρακοστή, ένα είδος προπυλαίου στο όλο οικοδόμημα των κινητών εορτών.