Οἱ μάρτυρες τοῦ ἰεχωβᾶ καί ἡ Ἀνάστασις τοῦ Χριστοῦ
Πρωτ. Βασιλείου Ἀ. Γεωργοπούλου, Λέκτορος Θεολογικῆς Σχολῆς Α.Π.Θ
Ἀκρογωνιαῖος λίθος τοῦ Χριστιανισμοῦ γενικά καί τοῦ μυστηρίου τῆς Ἐκκλησίας εἰδικά, ἀποτελεῖ ἡ ὁμολογία τοῦ γεγονότος, πού διατυπώνεται μέ ἐξαιρετική ἀκρίβεια ἀπό τόν Ἀπ. Παῦλο, ὅτι ὁ Κύριος ἀνέστη ὄντως, ἀληθινά καί σωματικά καί αὐτό ἀποτελεῖ τήν ἀκατάλυτη βεβαιότητα, τήν ἀδιάψευστη ἀπόδειξη γιά τήν ἀνάσταση ὅλων τῶν νεκρῶν (Α΄ Κορ,15, 20-24).
Δέν εἶναι, λοιπόν, τυχαῖο τό γεγονός ὅτι γιά τήν ἀνάσταση τοῦ Κυρίου, μέσα στην ἱστορία, ἀπό πολέμιους τοῦ προσώπου Του καί ἐχθρούς τῆς Ἐκκλησίας ἐπινοήθηκαν ποικίλες, ἀστήρικτες, δοκησίσοφες καί ἀληθοφανεῖς θεωρίες γιά νά ἀμφισβητήσουν αὐτό τό κορυφαῖο και καταλυτικό γεγονός τοῦ μυστηρίου τῆς θείας Οἰκονομίας.
Μεταξύ ὅμως τῶν πολεμίων τῆς σωματικῆς ἀνάστασης τοῦ Κυρίου, στά νεώτερα χρόνια, συναριθμεῖται καί ἡ αἱρετική κίνηση τῶν Μαρτύρων τοῦ Ἰεχωβᾶ. Γιορτάζουν κάθε χρόνο, ὄχι τήν ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ, ἀλλά, πάντα κατά τούς ἰσχυρισμούς τους, τήν ἐπέτειο τοῦ θανάτου τοῦ μεγαλύτερου ἀνθρώπου πού ἔζησε ποτέ.
Εἶναι σύνηθες τό φαινόμενο, ἡ ἐν λόγῳ αἵρεση νά ἀλλάζει κατά και ρούς τίς διάφορες διδασκαλίες της. Στό θέμα ὅμως τῆς ἀνάστασης τοῦ Θεανθρώπου ἀπό τήν ἐποχή τοῦ Κ. Ρῶσσελ μέχρι σήμερα, ὑποστη ρίζουν σταθερά τήν κακοδοξία, ὅτι ὁ Ἰεχωβᾶ Θεός ἐξαφάνισε, ἐκ μη δένισε τό σῶμα τοῦ Χριστοῦ, πού καταναλώθηκε μέσα στόν τάφο καί ποτέ δέν ἀναστήθηκε σωματικά.


















