Η σημερινή γιορτή των Αγιορειτών Αγίων στο Πρωτάτο

Η σημερινή γιορτή των Αγιορειτών Αγίων στο Πρωτάτο

Με μεγάλη λαμπρότητα και με την συμμετοχή πολλών Καρυωτών Πατέρων και εκ των πέριξ σκηνωμάτων εωρτάσθη εις τον Ιερό Ναό του Πρωτάτου η Σύναξις πάντων των Αγιορειτών Οσίων Πατέρων, προεξάρχοντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Λαγκαδά, Λητής και Ρεντίνης κ.κ. Ιωάννου, προσκεκλημένος επί τούτο υπό της Ιεράς Κοινότητος Αγίου Όρους – Άθω.

Κυριακὴ τῶν Ἁγιορειτῶν Πατέρων. Ἀρχιμανδρίτου Μάρκου Μανώλη

Κυριακὴ τῶν Ἁγιορειτῶν Πατέρων

Ἀρχιμανδρίτου π. Μάρκου Κ. Μανώλη

Στὸ προσκλητήριο τοῦ Σωτῆρος Χριστοῦ νὰ ἀφήσουν τὰ δίκτυα, νὰ ἀφήσουν τὴν τέχνη τῆς ἁλιείας καὶ νὰ γίνουν ψαράδες ἀνθρώπων, δὲν ὀλιγωροῦν οἱ Ἅγιοι Ἀπόστολοι, ποὺ ἐκλήθησαν σήμερα στὸ σπουδαῖο, στὸ μέγα Ἀποστολικὸ ἔργο, ἀλλὰ εὐθέως ἀφέντες τὰ δίκτυα ἠκολούθησαν Αὐτόν.
Εἶναι κάτι τὸ ὁποῖον ἐφήρμοσαν ὄχι μόνο οἱ Ἅγιοι Ἀπόστολοι, ἀλλὰ καὶ ὅλοι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἠθέλησαν νὰ ζήσουν πάνω στὰ πράγματα τὴ ζωὴ τὴν χριστιανική. Αὐτὸ ἐφήρμοσαν καὶ μυριάδες ὁσίων Πατέρων, τοὺς ὁποίους ἑορτάζουμε σήμερα, ποὺ μετέβησαν καὶ ἀσκήθηκαν ἐν πολλοῖς στὸ Ἅγιον Ὄρος, ὅπως καὶ σὲ ἄλλες περιοχές, ἔξοχα πνεύματα, μεγάλοι ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι εἶχαν ὅλες τὶς προϋποθέσεις καὶ ὅλα τὰ προσόντα νὰ διαπρέψουν σὲ κάθε τομέα τῆς τέχνης ἢ τῆς ἐπιστήμης, φίλοι τῶν μεγάλων ἀνθρώπων τῆς ἐποχῆς, ἀρνήθηκαν τὰ πάντα, τὰ ἐθεώρησαν σκύβαλα, προ κειμένου νὰ κερδίσουν τὸν Χριστό, προκειμένου νὰ ἀκολουθήσουν Αὐτόν.
 Αὐτὴ ἡ λέξη «οἱ δὲ εὐθέως ἠκολούθησαν Αὐτῷ» θὰ πρέπει νὰ μᾶς συνέχη καὶ μᾶς. Ἆραγε ἐμεῖς ἀκολουθοῦμε τὸν Χριστὸ καὶ μάλιστα χωρὶς ἀναβολές, χωρὶς καθυστερήσεις, χωρὶς ἐπιβραδύνσεις ἢ ὅταν λέμε ἀκολουθοῦμε τὸν Χριστὸ τί σημαίνει; Μποροῦμε νὰ τὸ καταλάβουμε αὐτὸ ἀπὸ μία ἄλλη φράση, ποὺ ἔχει πῆ ὁ Κύριός μας «ὅστις θέλει ὀπίσω μου ἐλθεῖν ἀπαρνησάτω ἑαυτὸν καὶ ἀράτω τὸν Σταυρὸν αὐτοῦ καὶ ἀκολουθήτω μοι».
Αὐτὴ ἡ λέξη «ἀκολουθήτω μοι» σημαίνει ὅτι συμμορφώνομαι μὲ ὅλη μου τὴν ψυχή, μὲ ὅλη μου τὴν διάθεση, μὲ ὅλη μου τὴν καρδιά, σ᾽ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα λέγει ὁ Κύριός μας. Αὐτὸ προσπάθησαν νὰ ζήσουν οἱ Ἅγιοι τοῦ Θεοῦ ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι ἔφεραν καρπὸν πολλαπλάσιον.

Οι Γέροντες Ευλόγιος († 11 Απριλίου 1948) και Παχώμιος († 22 Απριλίου 1974) και η πνευματική τους σχέση με τον Χατζή–Γεώργη

Ο Γερο–Ευλόγιος ο υποτακτικός του Χατζή – Γεώργη

Πάνω από τις Καρυές, προς το Βατοπέδι, είναι το Κελλί του Αγίου Γεωργίου «Φανερωμένου». Εκεί ασκήτευαν έξι «Χατζή–Γεωργιάτες» με Γέροντα τον μεγαλύτερο παραδελφό τους, Γερο–Ευλόγιο. Αργότερα δε, είχαν προστεθή άλλοι δύο αδελφοί στην Συνοδία τους, ο Πατήρ Παχώμιος και ο Πατήρ Γεώργιος, και έγιναν εγγόνια του Χατζή – Γεώργη.
Χαίρεται κανείς, όταν βλέπη αυτή την αγία Πατερική συνέχεια και θεία μετάδοση της Καλογερικής, από τους Όσιους Παππούδες στον Όσιο Πατέρα Χατζή – Γεώργη, και από τον Πατέρα στα παιδιά και στα εγγόνια!
 Αξίζει, φυσικά, να γράψη πολλά γι’ αυτούς, όπως και για τον Γερο–Εύλόγιο. Επειδή όμως έγραψε και ένας Πατέρας από την Σιμωνόμετρα, πατριώτης του, γι’ αυτό εγώ θα περιοριστώ μόνο σ’ ένα περιστατικό από το τέλος της ζωής του, πως πάλευε με τους δαίμονες μέχρι τα βαθιά του γεράματα ο αθλητής του Χριστού Γερο–Ευλόγιος!
Όταν είχε γεράσει πιά ο Γέροντας, αφού είχε περάσει τα εκατό του χρόνια, καθόταν σ’ έναν καναπέ και έλεγε συνέχεια την ευχή. Μια μέρα λοιπόν οι δύο υποτακτικοί του, ο Πατήρ Παχώμιος και ο Πατήρ Γεώργιος, είχαν πάει να μάσουν ελιές, και ο Γέροντας έκλεισε την πόρτα και ακουμπισμένος στον καναπέ έλεγε την ευχή.
Για μια στιγμή άκουσε πολύ θόρυβο μέσα στο κελλί του και διέκοψε την ευχή, Όρμησαν τότε επάνω του τριάντα δαίμονες, τον πέταξαν κάτω στο πάτωμα και τον έδειραν γερά. Φυσικά, δεν μπορούσε να σηκωθή πιά το Γεροντάκι μετά από τόσο πολύ ξύλο! Όταν έγινε μεσημέρι, γύρισαν οι Πατέρες από την δουλειά και φώναζαν τον Γέροντα να τους άνοιξη την πόρτα.

Ο Παπα Φιλάρετος ο Ηγούμενος της Ι.Μ. Κωνσταμονίτου

Οι πατέρες της Ι.Μ Κωνσταμονίτου πολλά έχουν φυσικά, να γράψουν για τον Άγιο Γέροντα τους, διότι τον έζησαν από κοντά πολλά χρόνια. Από μακριά εγώ λίγα γνώριζα, αλλά θα ήταν αδικία, εάν δεν ανέφερα καθόλου τον Άγιο Γέροντα, διότι διακρινόταν για τις αρετές του ανάμεσα στους άλλους Πατέρες και Ηγουμένους της εποχής του και ήταν ξακουστός.
Κάποτε λοιπόν είχε επισκεφθεί την Ι. Μονή Κωνσταμονίτου ένας έφεδρος Αξιωματικός κατά το 1950.
Ο Παπά – Φιλάρετος τον φώναξε από μακριά με το όνομα του και του είπε και μια περιπέτεια που είχε, τον συμβούλευσε και τον παρηγόρησε. Ο Αξιωματικός τα'χασε! Είχε συγκλονισθεί από το διορατικό χάρισμα του Γέροντα και του είπε με ευλάβεια:
Γέροντα θα γίνω Μοναχός, μόλις απολυθώ
Ο πατήρ απάντησε:
Να γίνεις παιδί μου, αλλά όχι σ'αυτό το Μοναστήρι, γιατί θα σου συμβεί πειρασμός μετά από τρία χρόνια με τον Γραμματέα.

Ο κρυμμένος Γέροντας (+1862)

Ένας Ρώσος ερημίτης, ο μεγαλόσχημος μοναχός Μακάριος, ο οποίος έζησε σε σπηλιά της Κερασιάς και εκοιμήθη το έτος 1888, διηγήθηκε τα εξής:
Ο π. Αρσένιος δασάρχης της Μεγίστης Λαύρας προς εισέλθη στον μοναχισμό ήταν επί δεκαοκτώ χρόνια αρχηγός των σερδάρηδων και μερικά χρόνια τσοπάνης. Εγνώριζε λοιπόν όλα τα μονοπάτια των αγιορείτικων δασών για αυτό όταν πήγε στην Λαύρα, του ανέθεσαν το διακόμημα του δασάρχου.
Ο π. Αρσένιος ανταποκρίθηκε στην διακονία του. Όταν επιτηρούσε το δάσος έμαθε για τον κρυμμένο ερημίτη και σε δεδομένη συζήτηση έκανε λόγο περί αυτού στον π. Μακάριο.
Το έτος 1861, προ του Πάσχα, ο π. Αρσένιος ήλθε στον π. Μακάριο και τον ερώτησε αν είχε αναγκαία τρόφιμα για την εορτή. Όταν έμαθε οτι δεν είχε τίποτε, του εξήγησε οτι εκείνες τις ημέρες έρχονται πλοιάρια από ένα νησί του αρχιπελάγους, φορτωμένα με λάδι, τυρί, αυγά και άλλα και τον παρεκίνησε να κατέβη στην Λαύρα για να προμηθευθή ο,τι χρειάζεται.
 Ο π. Μακάριος απάντησε οτι δεν έχει χρήματα και εκείνος του υποσχέθηκε οτι θα πληρώση ο ίδιος. Με μια λέξη τον έπεισε να ξεκινήσει μαζί του αλλά καθ' οδόν ο π. Μακάριος άρχισε να τον ερωτά μήπως γνωρίζη κάποιον από τους ερημίτας οι οποίοι ζουν κρυμμένοι, εφ'όσον επί τόσα χρόνια ήταν δασάρχης και παλαιότερα σερδάρης και τσοπάνης. Τότε ο π. Αρσένιος του είπε: