Αἱρετικαί ἀντιλήψεις διά τό Μυστήριον τοῦ Ἁγίου Βαπτίσματος.
Ἑλληνικές Προτεσταντικές Ὁμολογίες
Πρωτ. Βασιλείου Γεωργοπούλου
α) Ἡ Ἑλληνικὴ Εὐαγγελικὴ Ἐκκλησία. Σύμφωνα μέ τὴν παλαιότερη προτεσταντικὴ Ὁμολογία τῆς πατρίδας μας, στὸ μυστήριο τοῦ Βαπτίσματος:
«Δὲν ἀναγεννᾶται τὸ παιδὶ διὰ τοῦ βαπτίσματος, οὔτε ἀποπλύνεται διὰ τῆς τελετῆς αὐτῆς τὸ προπατορικὸ ἁμάρτημα, ὅπως μερικὲς ἐκκλησίες διδάσκουν. (…)
Τὸ βάπτισμα ὡς τοιοῦτο οὔτε σώζει οὔτε ἀναγεννᾶ, ἀλλὰ ἀποτελεῖ ὡς ἐλέχθη, τὸ ἐξωτερικὸ σημεῖο ἐπικλήσεως τῆς συνθήκης τοῦ Θεοῦ καὶ τὴ δημόσια ὁμολογία τοῦ βαπτιζόμενου ἢ τῶν γονέων του στὴν περίπτωση ἀνήλικου, ὅτι ἐπεζήτησε τὴ δωρεὰ τοῦ Θεοῦ ὑφ᾽ οὕς ὅρους Ἐκεῖνος προσφέρει» (Γ.Χατζηαντωνίου,Τὸ Εὐαγγέλιο ἀνοικτό, 1957,σσ.207, 209. Πρβλ.καί Ἡ Πίστις τῶν Ἑλλήνων Εὐαγγελικῶν, Άθῆναι, χχ, σσ. 51, 54-55).








