Ένας νέος ομολογητής της Ορθοδοξίας-Ιερομόναχος Ανδρέας Κουρασβίλι (+Αμπχαζία 1993)

Τον Αύγουστο του 1992 ξέσπασαν βίαιες μάχες στα Β.Δ.της Γεωργίας,στην Αμπχαζία..Με την συμμετοχή μισθοφόρων και εθελοντών από την Τσετσενία,την Τουρκία, τη Συρία αλλά και από τη Ρωσία και την Ουκρανία, οι Αμπχαζίοι ανεξαρτητοποιήθηκαν, αφού σκότωσαν 20000 άτομα και έστειλαν στην προσφυγιά άλλους 250000.Στην πλειοψηφία τους ήταν Γεωργιανοί αλλά και Αρμένιοι και Εσθονοί.
Στο μέσο των τρομερών και σκοτεινών αυτών μαχών εμφανίστηκε μια ακτίδα φωτός η οποία ανήγγειλε το μεγαλείο του Θεού : Η ζωή του ιερομόναχου Ανδρέου από την Κομάνα.
Γεννήθηκε στις 3 Απριλίου 1966 και πήρε το όνομα Παάτα.Ο πατέρας του,Ελγκιούντα,μεγάλωσε με την κομμουνιστική ιδεολογία αλλά παντοτε μιλουσε και μαθαινε στα παιδιά του να είναι αξιοπρεπείς και τίμιοι.
Η μητέρα του,Λαμάρα,ήταν νοικοκυρά και μεγάλωσε οκτώ παιδιά,από τα οποία τα τέσσερα υπηρέτησαν την εκκλησία(μετά τον θάνατο του π.Ανδρέα ο αδελφός του Ιωάννης έγινε ιερέας,ενώ δυο αδελφές του έγιναν μοναχές)
Ο Παάτα ήταν καλό παιδί,κάποιες φορές περήφανο αλλά και σωστό.Αγαπούσε τα ζώα και κυρίως τους σκύλους.Μετά το γυμνάσιο σπούδασε σε μια τεχνική σχολή.Είχε μεγάλη φυσική δύναμη και στα γυμνασιακά του χρόνια ήταν πρωταθλητής στην ελληνορωμαική πάλη και στο καράτε.Δεν του άρεσε να μελετάει πολύ,αλλά λάτρευε τη λογοτεχνία και κυρίως τον Goderdze Chokheli.
Η ζωή στο χωριό του,το Μπαγκντάντι-Ιμερέτια,κυλούσε όπως όλων των νέων, με παρέες,ποτό και φαγητό.Κάποια στίγμη αυτή η ζωή δεν τον ευχαριστούσε.

Στα 18 του εκπλήρωσε τη στρατιωτική του θητεία στην Ουγγαρία.
Όταν γύρισε από τον στρατό ήταν η εποχή που η ανεξαρτησία της Γεωργίας άνοιγε σε πολλούς