Θα αφεθούμε στην περιγραφή της Καδιώ Κολύμβα από το βιβλίο της «Ρότα περ Όστρια»…Δέσαμε τα ζώα σένα δέντρο κι αφήσαμε το πλακόστρωτο. Χωθήκαμε στο χορταριασμένο μονοπάτι, ίδιο με το βαθύ δρόμο που είχα κάνει χτες.
–Θα δούμε μια κρυμμένη εκκλησία, την Πανάγια τη Σέργενα.
Έχει μια δική της ιστορία, παράξενη. Τη φτιάξανε οι άνθρωποι μέσα στο βουνό. Ούτε η εκκλησιά να φαίνεται, ούτε και ‘κείνοι.
Σκάψανε ψηλά στη κοιλιά του βράχου. Από εκεί πάνω σεργιανούσανε τη θάλασσα. Γι αυτό την είπαν Σέργενα. Προσέχανε μην φανούν πειρατικά στον έξω γιαλό.
