Ἄκαρποι οἱ θεολογικοί διάλογοι
Πρωτοπρεσβυτέρου Διονυσίου Τάτση
Εἶναι ἀπορίας ἄξιο πῶς οἱ συμμετέχοντες στούς ἀτέλειωτους θεολογικούς διαλόγους δέν ἀντιλαμβάνονται ὅτι οἱ ἑτερόδοξοι ἔχουν ἀπομακρυνθεῖ ἀπό τήν ἀληθινή πίστη καί ἔχουν διαμορφώσει ἕνα ἐγκόσμιο θρησκευτικό τρόπο ζωῆς, πού δέν ἀναφέρεται στήν ἄλλη ζωή, ἀλλά ὅλα γίνονται γιά τήν παροῦσα, χωρίς πνευματικό ἀγώνα καί ἀρετές καί χωρίς φυσικά τήν καθαρή ἀλήθεια.
Ἐάν ἦταν λίγο προσεκτικοί καί εἶχαν ἁγνές προθέσεις, ποτέ δέν θά ἔσκυβαν νά φιλήσουν τό χέρι τοῦ πάπα, πολύ περισσότερο τήν παντόφλα του, δέν θά ἀνέχονταν νά συνομιλήσουν μέ τά ὄργανά του, οὔτε νά τούς ἀναγνωρίσουν προνόμια καί προσόντα ξεχωριστά ἤ νά τούς ἀποδώσουν τιμές, πού δέν τούς ἀνήκουν· θά θεωροῦσαν ἐπίσης προσβλητικό νά δεχτοῦν τό ἀλάθητο τοῦ πάπα ὡς ἁπλό τύπο ἤ τήν οὐνία ὡς μία θρησκευτική ὀντότητα, πού ἐργάζεται γιά τό καλό τῶν Ὀρθοδόξων μέ τό νά ἐπιδιώκει τήν παραπλάνησή τους!





