Σύγχρονοι ὑπερήφανοι. Κυριακή Τελώνου & Φαρισαίου. (†) ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος Καντιώτης

Σύγχρονοι ὑπερήφανοι.  Κυριακή Τελώνου & Φαρισαίου

(Λουκ. 18,10-14)

(†) ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος Καντιώτης

Σήμερα, ἀγαπητοί μου, ἀρχίζει τὸ Τριῴδιο. Ἀρχίζει μὲ τὴ φωνὴ τοῦ Τελώνου «Ὁ Θεός, ἱλάσθητί μοι τῷ ἁμαρτωλῷ» (Λουκ. 18,13). Τὸ Τριῴδιο λέει σὲ ὅλους μας σήμερα· Ἄνθρωποι ὑπερήφανοι, ταπεινωθῆτε. Μᾶς παρουσιάζει τὴν παραβολὴ τοῦ τελώνου καὶ τοῦ φαρισαίου, ποὺ εἶνε σὲ ὅλους μας γνωστή.
Σήμερα, ἀκόμη ἁπλούστερα, τὸ Τριῴδιο μᾶς δείχνει δύο δρόμους καὶ μᾶς ἀφήνει νὰ ἐκλέξουμε. Ὁ ἕνας δρόμος ὁδηγεῖ στὸ γκρεμό, ὁ ἄλλος στὸν οὐρανό. Ὁ ἕνας δρόμος εἶνε τοῦ διαβόλου, ὁ ἄλλος εἶνε τοῦ Θεοῦ. Ποιοί εἶνε αὐτοὶ οἱ δρόμοι; Ὁ ἕνας δρόμος εἶνε τῆς ὑπερηφανείας, καὶ ὁ ἄλλος εἶνε τῆς ταπεινώσεως.
Ὑπερηφάνεια – ταπείνωσις, δύο δρόμοι τῆς ζωῆς. Ποιόν ἀκολουθοῦμε; Τὸν πρῶτο δρόμο, τῆς ὑπερηφανείας, ἀκολούθησε ὁ φαρισαῖος· τὸ δεύτερο δρόμο, τῆς ταπεινώσεως, ἀκολούθησε ὁ τελώνης.
Σήμερα ἡ ταπείνωσι εἶνε σπάνιο πρᾶγμα. Εὐκολώτερο εἶνε νὰ βρῇς στὸν κόσμο διαμάν τι, παρὰ νὰ βρῇς ταπεινὸ ἄνθρωπο, ταπεινὴ γυναῖκα, ταπεινὸ ἄντρα καὶ ταπεινὸ ἀκόμη παιδί. Ζοῦμε σὲ αἰῶνα ὑπερηφανείας.

Τό Εὐαγγέλιο τῆς Κυριακῆς. Κυριακὴ ΙΣΤ Λουκᾶ. Τελώνου καὶ Φαρισαίου

 Κυριακὴ ΙΣΤ΄ Λουκᾶ
 Τό Εὐαγγέλιο τῆς Κυριακῆς καί ἡ ἀπόδοσή του στήν νεοελληνική
Κατά Λουκάν Εὐαγγέλιο  Κεφ. 18, χωρία 10 ἕως 14

῾Ο Φαρισαῖος καὶ ὁ τελώνης

9 Εἶπεν ὁ Κύριος  τὴν παραβολὴν ταύτην· 10 ἄνθρωποι δύο ἀνέβησαν εἰς τὸ ἱερὸν προσεύξασθαι, ὁ εἷς Φαρισαῖος καὶ ὁ ἕτερος τελώνης. 11 ὁ Φαρισαῖος σταθεὶς πρὸς ἑαυτὸν ταῦτα προσηύχετο· ὁ Θεός, εὐχαριστῶ σοι ὅτι οὐκ εἰμὶ ὥσπερ οἱ λοιποὶ τῶν ἀνθρώπων, ἅρπαγες, ἄδικοι, μοιχοί, ἢ καὶ ὡς οὗτος ὁ τελώνης·
12 νηστεύω δὶς τοῦ σαββάτου, ἀποδεκατῶ πάντα ὅσα κτῶμαι. 13 καὶ ὁ τελώνης μακρόθεν ἑστὼς οὐκ ἤθελεν οὐδὲ τοὺς ὀφθαλμοὺς εἰς τὸν οὐρανὸν ἐπᾶραι, ἀλλ᾿ ἔτυπτεν εἰς τὸ στῆθος αὐτοῦ λέγων· ὁ Θεός, ἱλάσθητί μοι τῷ ἁμαρτωλῷ. 14 λέγω ὑμῖν, κατέβη οὗτος δεδικαιωμένος εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ ἢ γὰρ ἐκεῖνος· ὅτι πᾶς ὁ ὑψῶν ἑαυτὸν ταπεινωθήσεται, ὁ δὲ ταπεινῶν ἑαυτὸν ὑψωθήσεται.

ΑΠΟΔΟΣΗ

Είπεν ο Κύριος αυτή την παραβολή. Δύο άνθρωποι ανέβηκαν στο Ναό για να προσευχηθούν ο ένας ήταν Φαρισαΐος και ο άλλος ήταν τελώνης.
 Ο Φαρισαΐος στάθηκε και προσευχόταν στον εαυτό του με αυτά τα λόγια: «Θεέ μου, σε ευχαριστώ, γιατί εγώ δεν είμαι σαν τους άλλους ανθρώπους, πού είναι κλέφτες, άδικοι, άτιμοι ή και σαν αυτόν τον τελώνη, νηστεύω δύο φορές την εβδομάδα, δίνω το ένα δέκατο απ' όλα τα εισοδήματα μου».

Ομιλία εις την κατά τον Τελώνην και τον Φαρισαίον του Κυρίου παραβολήν. Αγ. Γρηγόριος Παλαμάς

 Ομιλία εις την κατά τον Τελώνην και τον Φαρισαίον του Κυρίου παραβολήν

Το σύνολο του ανθρωπίνου γένους διαχωρίζεται σε δύο τάξεις, διά της παρουσιάσεως του Τελώνου και του Φαρισαίου, την των ταπεινών και την των υπεροπτών. Το παράδειγμα του πρώτου δεικνύει ότι οφείλει ο άνθρωπος όχι μόνον ν’ απαρνηθεί την κακίαν, αλλά και να φθάσει στο σημείον ταπεινώσεως ώστε ν’ αυτοκατακριθεί.

1. Εφευρετικός είναι για το κακό ο νοερός προστάτης της κακίας· ικανός ν' αφαιρέσει ευθύς από την αρχή τα θεμέλια της αρετής που ήδη κατατίθενται στην ψυχή, δια της ανελπιστίας και της απιστίας, αλλ' επίσης ικανός πάλι να επιτεθεί δια της αδιαφορίας και της ραθυμίας εναντίον των τοίχων της οικίας της αρετής, την ώρα που ανεγείρονται, ακόμη δε και να κρημνίση δια της υπερηφανείας και της παραφροσύνης τον όροφο των αγαθών έργων οικοδομημένον ήδη.
Αλλά κρατηθήτε, μη πτοηθήτε· διότι ο επιμελής είναι ευμηχανώτερος στα αγαθά και η αρετή έχει περισσότερη ισχύ γι' αντιπαράταξη προς την κακία, αφού διαθέτει την άνωθεν χορηγία και συμμαχία από τον ίδιο τον δυνάμενο τα πάντα και ενδυναμώνοντα από αγαθότητα όλους τους εραστάς της αρετής.
 Έτσι η αρετή όχι μόνο παραμένει αδιάσειστος από ποικίλα πονηρά μηχανήματα που παρασκευάζει ο Αντικείμενος, αλλά μπορεί και να σηκώσει και επαναφέρη όσους έπεσαν στον βυθό των κακών και να τους προσαγάγη εύκολα στον Θεό με την μετάνοια και την ταπείνωση.  

Κυριακή Τελώνου καί Φαρισαίου. π. Στέφανος Αναγνωστόπουλος

Απομαγνητοφωνημένα κηρύγματα του Πρωτοπρεσβυτέρου π. Στεφάνου Αναγνωστοπούλου

Τελώνου καί Φαρισαίου, 2006

(Πατήστε «διαβάστε περισσότερα»  για να ακούσετε το κύρηγμα. Αν δεν μπορείτε με mozilla χρεισημοποιήστε internet explorer)

Χριστιανοί μου, στο σημερινό Αποστολικό Ανάγνωσμα της Κυριακής Τελώνου και Φαρισαίου, όπου άρχεται ταυτόχρονα και το Τριώδιον, ο Απόστολος Παύλος απευθυνόμενος στον μαθητήν του Τιμόθεον, του λέγει τα εξής με απλά λόγια:

Συ παιδί μου, έχεις παρακολουθήσει από πολύ κοντά την Ευαγγελική μου διδασκαλία, την συμπεριφορά, την αναστροφή, τις αγνές μου διαθέσεις, την φωτισμένη και ζωντανή πίστη μου, την μακροθυμία μου, την αγάπη και την υπομονή μου. Έχεις παρακολουθήσει και είδες από πολύ κοντά τους διωγμούς και τα παθήματα που μου έγιναν από τους εχθρούς της πίστεως στην Αντιόχεια, στο Ικόνιον, και στα Λύστρα, και πώς ο Κύριος με λύτρωσε από τους μεγάλους αυτούς πειρασμούς. Και μια είναι η αλήθεια. «Οι θέλοντες ευσεβώς ζείν εν Χριστώ Ιησού, διωχθήσονται». Που σημαίνει ότι όσοι χριστιανοί θέλουν να ζήσουν όπως διδάσκει το Ευαγγέλιον του Χριστού, θα υποστούν πολλούς πειρασμούς, ακόμα και διωγμούς και τραμπουκισμούς και ξυλοδαρμούς και θάνατο.

Στη συνέχεια κάνει λόγο ο Παύλος για τους κακούς και πονηρούς ανθρώπους, τους μοχθηρούς και απατεώνες που ως συνήθως προκόβουν στα πλούτη, στη δύναμη και στην εξουσία, πλανώντες και πλανώμενοι.

Αλλά συ Τιμόθεε, συνεχίζει ο Παύλος, θα στηρίζεσαι στο λόγο της Αγίας Γραφής, στην οποίαν εντρυφάς από παιδικής ηλικίας, διότι αυτή δια του Αγίου Πνεύματος θα σε καταστήσει σοφόν και συνετόν, αφού το περιεχόμενο περιέχει όλες τις αλήθειες της πίστεως, που οδηγούν τους πιστεύοντας εις σωτηρίαν, διότι «πάσα γραφή θεόπνευστος». Αφού έχει γραφεί δηλαδή με τον φωτισμόν και την έμπνευση του Αγίου Πνεύματος. Έτσι καθίσταται ωφέλιμη και σωστική για τον κάθε χριστιανό που την μελετά, αποκαλύπτει και διδάσκει την αλήθεια για τον Ένα Τριαδικό Θεό, ελέγχει την πλάνη, την κακία, την πονηριά και την αδικία, διορθώνει και ανορθώνει τους παρεκτρεπομένους, οδηγώντας αυτούς στην μετάνοια, και μεταμορφώνει θεοφιλώς όλους εκείνους που είναι καλοπροαίρετοι στην αρετή.

Χριστιανοί μου, αυτά ήταν με απλά λόγια η διδασκαλία του Αποστολικού Αναγνώσματος που