Περί Θείας Χάρης 1o μέρος Ἁγίου Σιλουανοῦ. Ἱερομόναχος Σάββας Ἁγιορείτης

Π. Σάββας 2012-07-14 Περί Θείας Χάρης 1o μέρος Ἁγίου Σιλουανοῦ

 
 

Ὁμιλία τοῦ π. Σάββα στίς 14-07-2012 (Συνάξη νέων).

Γιά νά κατεβάσετε καί νά ἀποθηκεύσετε τήν ὁμιλία πατῆστε ἐδῶ (δεξί κλίκ, 'Ἀποθήκευση προορισμοῦ ὡς, ἄν ἔχετε Interntet Explorer ἤ Ἀποθήκευση δεσμοῦ ὡς, ἄν ἔχετε Mozilla. Στή συνέχεια δῶστε τό ὄνομα πού θέλετε καί πατῆστε ΟΚ γιά νά ἀποθηκευθεῖ ἡ ὁμιλία



hristospanagia3.blogspot.gr 

Ἡ υἱοθεσία μας. Ἱερομόναχος Σάββας Ἁγιορείτης

Ἡ υἱοθεσία μας.

 Ἡ συνεργία ὅλης τῆς Ἁγίας Τριάδος ἐδώρησε στόν ἄνθρωπο τήν δυνατότητα τῆς υἱοθεσίας καί τῆς θεώσεως. Ὁ ἄνθρωπος ἔχει τήν ἐξουσία νά γίνει υἱός τοῦ Θεοῦ, ἄρα ἀδελφός τοῦ Χριστοῦ ὁπότε καί συγκληρονόμος. Αὐτή (ἡ ἐξουσία δυνατότητα τῆς υἱοθεσίας) μᾶς δόθηκε ἀπό τόν ἐνανθρωπήσαντα Λόγο διά τῆς Ἐκκλησίας.
Ἡ Θεία Χάρη πού λάβαμε κατά τό Βάπτισμα ὅταν συνδυαστεῖ μέ τήν τήρηση τῶν θείων ἐντολῶν ὁδηγεῖ τόν ἄνθρωπο στό νά γίνει υἱός Θεοῦ κατά χάριν.
 «Μέ τήν εὐδοκία τοῦ Πατρός καί τήν συνεργία τοῦ Ἁγίου Πνεύματος», γράφει ὁ Ἅγιος Νικόδημος, ὁ Υἱός καί Λόγος τοῦ Θεοῦ «ἀφοῦ σαρκώθηκε καί προσέλαβε ὁλόκληρη τήν δική μας φύσι καί τήν θέωσε, ἔπειτα καί τίς ἐντολές, πού σώζουν καί ἐνεργοῦν τήν θέωσι, ἀφοῦ μᾶς [τίς] δώρισε καί ἐγκατέσπειρε στίς καρδιές μας, ὡσάν θεῖο σπέρμα, μέσῳ τοῦ Βαπτίσματος τήν τέλεια Χάρι τοῦ Παναγίου Πνεύματος Του, δίδει σ’ ἐμᾶς ἐξουσία, κατά τόν θεῖο Εὐαγγελιστή, ὥστε, πολιτευόμενοι ἀνάλογα μέ τίς ζωοποιούς Του ἐντολές καί τίς πνευματικές μεθηλικιώσεις [ Του] καί διά τῆς ἐπιτελέσεως αὐτῶν [τῶν ἐντολῶν], ἀφοῦ διατηρήσουμε ἄσβεστη τήν ἐντός μας Χάρι, τελικά νά καρποφορήσουμε καί δι’ αὐτῆς [τῆς Χάριτος] νά γίνουμε τέκνα τοῦ Θεοῦ καί νά θεωθοῦμε καταλήγοντας [στό μέτρο] τοῦ τελείου ἀνθρώπου, στό μέτρο τῆς ἡλικίας τοῦ πληρώματος τοῦ Χριστοῦ.

Τι σημαίνει να έχεις ή να στερείσαι τη Θεία Χάρη.

ΘΕΙΑ ΧΑΡΗ - ΧΑΡΙΣΜΑΤΑ

Τι σημαίνει να έχεις, ή να στερείσαι, τη θεία χάρη

Όταν αυξηθεί ή χάρη του Θεού στον άνθρωπο, τότε, από τον πόθο της αρετής, καταφρονεί τον θάνατο, και βρίσκει πολλούς λόγους, στην ψυχή του, για να υποφέρει τις θλίψεις. Και όσα θεωρούνται βλαβερά για το σώμα και επέρχονται ξαφνικά στην ανθρώπινη φύση, για να την κάνουν να υποφέρει, δεν τα λογαριάζει καθόλου, συγκρίνοντας τα με τα ελπιζόμενα αγαθά. Άλλωστε, δεν είναι δυνατό να γνωρίσει την αλήθεια χωρίς τους πειρασμούς πού παραχωρεί ό Θεός. Και αυτό το ξέρει καλά.

Όταν όμως ό άνθρωπος στερηθεί πολύ τη χάρη του Θεού, τότε, όλα τα λυπηρά πού αναφέραμε βρίσκονται μπροστά του και νομίζει ότι οί ανθρώπινες γνώσεις του, με τις όποιες εξετάζει τα πράγματα, είναι ανώτερες από την πίστη στον Θεό και ότι ή εμπιστοσύνη στον Θεό σε τίποτε δεν βοηθάει και ότι ή πρόνοια του Θεού για τον άνθρωπο είναι ανύπαρκτη. Σε όλα αυτά είναι μέσα οί πονηροί δαίμονες, πού τον ενεδρεύουν και του ρίχνουν τα βέλη τους χωρίς να το καταλαβαίνει.
Να επιμείνεις στην τήρηση των εντολών του Θεού, κι ας μην έχεις αισθητή την πείρα της θείας χάρης.

Εσύ να φυλάξεις τους κοινούς κανόνες της μοναχικής ζωής, για να λυτρωθείς από τις κοσμικές φροντίδες, πού σε απομακρύνουν από τη θεωρία του Θεού. Εάν στο μεταξύ, προτού προλάβεις να λυτρωθείς, έρθει μέσα σου η χάρη του Θεού, να το θεωρήσεις ότι είναι δώρο του Θεού και όχι καρπός των κόπων σου.