Οι καιροί της διαίρεσης και το αντίδοτο ο χώρος της ενότητας. π. Αντωνίου Χρήστου

Οι καιροί της διαίρεσης και το αντίδοτο ο χώρος της ενότητας

 π. Αντωνίου Χρήστου

Στην Επιστολή του Αδελφοθέου Ιακώβου μεταξύ άλλων διαβάζουμε «ὅπου γὰρ ζῆλος καὶ ἐριθεία, ἐκεῖ ἀκαταστασία καὶ πᾶν φαῦλον πρᾶγμα. (Ιακ. 3,16) δηλαδή σε μετάφραση: Διότι, όπου υπάρχει ζηλοφθονία και φατριασμός και εριστικότης, εκεί επικρατεί ακαταστασία και αναταραχή και κάθε φαύλο πράγμα. Ενώ είναι ένα θεολογικό κείμενο του πρώτου αιώνος μ.Χ. θα έλεγε κανείς ότι είναι το ιδανικότερο κείμενο για να περιγράψει την κοινωνική και εθνική μας κρίση των τελευταίων χρόνων στη πατρίδα μας του 2013 όχι μόνο μ.Χ. αλλά και εντός κρίσεως και μνημονίου.

Θα έλεγε κανείς ότι η ιστορική «κατάρα» του λαού μας, η διχόνοια δεν μας έγινε μάθημα στα δεινά που έχουμε πάθει από την αρχαιότητα μέχρι και σήμερα. Ο Ελληνισμός όταν ενώθηκε μεγαλούργησε αλλά όταν έφευγε ο εχθρός τρωγόμασταν πάντοτε μεταξύ μας και αυτό συμβαίνει σήμερα και μάλιστα σε κορυφαίο επίπεδο εντός Κοινοβουλίου όπου ο ο φανατισμός των ανταγωνιστικών κομμάτων δεν έχουν μόνο αντιπαραθέσεις σε λεκτικό επίπεδο επιχειρημάτων αλλά όλο και συχνότερα και ύβρεων, αλλά δυστυχώς παρασύρουν ολόκληρες κοινωνικές ομάδες σε εκδηλώσεις βίας, λες και έχουμε εμφύλιο πόλεμο και μάλιστα οδηγούν και σε δολοφονίες νέων ανθρώπων με αποκορύφωμα του 34χρονου στο Κερατσίνι.

Ἡ ἑνότης τοῦ Χριστοῦ καί ἡ «ἕνωσις» τῶν ἀντιχρίστων. (†) Ἀρχ. Χαραλάμπους Βασιλοπούλου

Ἡ ἑνότης τοῦ Χριστοῦ καί ἡ «ἕνωσις» τῶν ἀντιχρίστων

Ἀρχιμανδρίτου π. Χαραλάμπους Βασιλοπούλου

Ὁ δημοσιογράφος καί παλαιός συνεργάτης τοῦ «Ο.Τ.» κ.Μιχαήλ Τσώλης μᾶς ἀπέστειλεν ἀπό τό ἀρχεῖον του ἕνα «γραπτόν κήρυγμα» τοῦ μακαριστοῦ Γέροντος μέ τήν ἑξῆς σημείωσιν: Κατά τό ἔτος 1975 ἡ Ἀρχιεπισκοπή Ἀθηνῶν εἶχε τιμωρήσει τόν μακαριστόν Γέροντα Ἀρχιμανδρίτην π. Χαράλαμπον Βασιλόπουλον ἀνακοινώνοντάς του ρητῶς «ὅπως ἀπόσχη πάσης ἱεροπραξίας ἔτι δέ καί αὐτοῦ τοῦ κηρύγματος» (!) διά μικρόν χρονικόν διάστημα, διότι ἐκεῖνος εἶχε ἀσκήσει πνευματικόν ἔλεγχον εἰς τόν τότε Προκαθήμενον τῆς Ἐκκλησίας διά πράξεις του κατά παράβασιν τῶν ἱερῶν Κανόνων…

Τότε λοιπόν ὁ ἀείμνηστος Γέροντας δέν ἐσίγησεν, ἀλλά κατέφυγεν εἰς τό «γραπτόν κήρυγμα». Ἔτσι ἐπί ἀρκετές Κυριακές τά κηρύγματά του ἐδημοσιεύοντο εἰς τό Κυριακάτικον φύλλον τῆς ἐφημερίδος «Ἐθνικός Κήρυξ».
Ἀπό τά κείμενά του ἐκεῖνα εἶναι καί τό παρακάτω, τό ὁποῖον ἐδημοσιεύθη κατά τήν Κυριακήν τῆς ἑορτῆς τῶν Ἁγίων Πατέρων ὑπό τόν τίτλον, «Ἡ ἑνότης τοῦ Χριστοῦ καί ἡ “ἕνωσις” τῶν Ἀντιχρίστων». Αὐτό ἔχει ὡς ἀκολούθως: « “Πάτερ ἅγιε, τήρησον αὐτούς ἐν τῷ ὀνόματί σου οὕς δέδωκάς μοι, ἵνα ὦσιν ἕν καθώς καί ἡμεῖς” (Ἰωάν. ΙΖ´ 1-13).