Μὲ δράση… δράση....Πῶς ἀντιμετωπίζονται οἱ ἀποτυχίες; Νεανικά ζητήματα. Τελευταῖο. Κ. Γ. Παπαδημητρακόπουλος

  

Μὲ δράση… δράση… δράση…

 Πῶς ἀντιμετωπίζονται οἱ ἀποτυχίες; (3ον.–Τελευταῖον)

Ἆραγε ἔχουμε προβληματιστεῖ ποτέ, γιατί ὁ Θεὸς μᾶς δίνει κάθε φορά ὅλο καὶ μία καινούργια ἀρχή; Τῆς πρωτοχρονιᾶς, τῆς πρωτομηνιᾶς, τῆς ἑβδομάδας, τῆς ἡμέρας; Δὲν εἶναι τίποτʼ ἄλλο, παρὰ οἱ τόσες εὐκαιρίες ποὺ μᾶς παρουσιάζει, γιὰ νὰ προχωρήσουμε.
Γιὰ νὰ διορθώσουμε τὰ ὅποια λάθη καὶ τὶς ἀποτυχίες μας. Γιὰ νὰ βελτιώσουμε ἀκόμη πιὸ πολὺ τὶς ἐπιτυχίες μας. Γιὰ νὰ γινόμαστε καθημερινὰ καλύτεροι κι ἀκόμη πιὸ καλοί. Ἂν λαθέψουμε σὲ κάτι, ἂν ἀποτύχουμε, ἂν πέσουμε… κανένα πρόβλημα!
Ἔρχεται ἡ ἄλλη μέρα, ἡ ἄλλη ἑβδομάδα, ὁ ἄλλος μήνας, ὁ ἄλλος χρόνος γιὰ νὰ τὸ διορθώσουμε. Σʼ εὐχαριστοῦμε Κύριε, γιὰ τὴν (συνεχῆ) ἀνατολὴ, ποὺ στέλνεις στὴ ζωή μας… Γιʼ αὐτὸ καὶ στὸ τέλος θὰ μᾶς κρίνει ἀπʼ ὅλες αὐτὲς τὶς εὐκαιρίες ποὺ μᾶς ἔδωσε, ἀπʼ τὸ πῶς ἀντιμετωπίσαμε τὰ λάθη, τὶς ἐπιτυχίες καὶ τὶς ἀποτυχίες, ἀπʼ τὸ πῶς ἀντιμετωπίσαμε τὴ ζωή.
Εἶναι, στʼ ἀλήθεια, πολὺ σπουδαῖο πράγμα, νὰ μπορεῖς νʼ ἀρχίσεις πάλι καὶ νὰ φθάσεις ἐκεῖ ποὺ θέλεις. Μὲ νέες δυνάμεις, μὲ ἄλλες ἀποφάσεις, περισσότερο ὀργανωμένος, ἀλλὰ καὶ ξεκούραστος. Ἔκανες κάποιο λάθος, ἀπέτυχες; Ἐντάξει! Τώρα μπορεῖς νὰ τὰ διορθώσεις ὅλα.

Θλίψεις, ἀπογνώσεις, ἀπελπισίες καί ἔκχυση καρδίας πρός τόν Κύριο. Ἱερομόναχος Σάββας Ἁγιορείτης.

 Θλίψεις, ἀπογνώσεις, ἀπελπισίες καί ἔκχυση καρδίας πρός τόν Κύριο

Θλίψεις, ἀπογνώσεις, ἀπελπισίες καί ἔκχυσις καρδίας πρός τόν Κύριο. Στίς θλίψεις μας θά πρέπει νά ἐκχέουμε τήν καρδιά μας στόν Κύριο καί νά Τοῦ ἀναγγέλουμε τήν ἀνάγκη μας καί τήν θλῖψι μας ὅπως εἶναι.
 Ἐξομολογούμαστε στόν Θεό πού μπορεῖ μέ σοφία νά τακτοποιήσῃ ὅλα τά δικά μας καί τήν θλῖψι νά τήν ἐλαφρώσῃ, ἄν εἶναι γιά τό συμφέρον μας καί νά μᾶς λυτρώσῃ ἀπό τήν ὀλέθρια καί φθαρτική λύπη.
ρλε΄. Ἐν θλίψεσι καί ἐν ἀπογνώσεσι καί ἀπελπισμοῖς περιπεσόντας ἡμᾶς, χρή ποιεῖν ἐν ἑαυτοῖς τό τοῦ Δαβίδ, ἐκχέειν τήν καρδίαν ἡμῶν πρός τόν Θεόν, καί τήν δέησιν καί τήν θλῖψιν ἡμῶν, ὡς ἔστι, Κυρίῳ ἀναγγέλλειν1.
Ἐξομολογούμεθα γάρ τῷ Θεῷ, ὡς δυναμένῳ σοφῶς τά καθ’ ἡμᾶς διοικῆσαι· καί τήν θλῖψιν, εἰ ἐπί συμφέροντι, ποιῆσαι ῥᾳδίαν· καί ῥύσασθαι ἡμᾶς τῆς ὀλεθρίας καί φθαρτικῆς λύπης.

Διδαχές από τον Άθωνα. «Ἀπόγνωση, ἀποθάρρυνση καὶ θάρρος» Ιωσήφ Μοναχού

ΕΚΔΟΣΕΙΣ «ΤΟ ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ»- ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ 1989

 «Ἀπόγνωση, ἀποθάρρυνση καὶ θάρρος»

Στὴν πνευματική μας πορεία, ὑπάρχει κάτι ποὺ εἶναι ὁ μεγαλύτερος σκόπελος. Καὶ εἶναι τόσο πολὺ σημαντικό, γιατὶ αὐτό, ἐὰν τὸ προσέξη ὁ ἄνθρωπος, πολλὰ κερδίζει. Ἐὰν ὅμως δὲν τὸ προσέξη, πολὺ ζημιώνεται. Ὁ σκόπελος αὐτὸς λέγεται ἀποθάρρυνσι, ἀπογοήτευσι καὶ εὑρίσκεται μέσα στὴν πρακτικὴ ὑφὴ τῆς ζωῆς μας. Ὅπως καὶ ἄλλες φορὲς εἴπαμε, οἱ ἀρχὲς καὶ οἱ γραμμὲς βάσει τῶν ὁποίων γίνεται τὸ ξεκίνημά μας, εἶναι ἡ ὀρθὴ πίστι καὶ ἡ ἀγαθὴ προαίρεσι. Ἡ πρακτικὴ ὅμως, ἡ κατ᾿ ἐνέργεια, ἡ ἐνεργοποιὸς μερὶς τοῦ ἀνθρώπου, εἶναι ἐκείνη ἡ ὁποία τὸν ἀποδεικνύει πιστό, δηλαδὴ ἐπισφραγίζει τὴν ὁμολογία του.
Μέσα σὲ αὐτὴ τὴν πρακτική, ὁ ἄνθρωπος εἴτε προβιβάζεται καὶ ἐπιτυγχάνει, εἴτε ὑποβιβάζεται καὶ χάνει. Τὸ σημεῖο ἐκεῖνο τὸ ὁποῖο εἶναι τόσο ἐπωφελὲς γιὰ μᾶς, ἔγκειται σὲ τοῦτο, στὸ νὰ μὴν χάνωμε τὸ θάρρος μας, ἀλλὰ νὰ συνεχίζωμε, παρ᾿ ὅλες τὶς δυσχέρειες καὶ τὶς ἐπιπλοκὲς ποὺ ὑπάρχουν μέσα στὴν ἐνεργητικότητα τῆς πρακτικῆς.

Ἡ ἁμαρτία ἐπιδιώκει νὰ ἀπατήση τὸν ἄνθρωπο, διότι ἡ φύσι της, ἂν τὴν ἐρευνήσωμε, εἶναι ἀπάτη. Στὴν οὐσία δὲν ὑπάρχει κακό, ἀλλὰ τὸ νόημα εἶναι ποὺ τὸ μεταβάλλει. Ἐπειδὴ ἀκριβῶς μεταβαλλόμενη διὰ τοῦ νοήματος μία πρᾶξι γίνεται ἔνοχη, ἐὰν δὲν καλυφθῆ ἀπὸ τὴν πρόφασι τῆς ἀπάτης, δὲν πλανᾶται ὁ νοῦς τοῦ ἀνθρώπου. Ὅπως δὲν εἶναι δυνατὸ νὰ βαδίση κανεὶς στὴν καταστροφή του καὶ στὴν ἀπώλειά του, βλέποντας τὸν προκείμενο κίνδυνο.
Γιὰ νὰ ἀψηφᾷ τὸν κίνδυνο, πρέπει αὐτὸς νὰ συγκαλυφθῆ μὲ κάποιο τρόπο, οὕτως ὥστε νὰ ἀπατήση τὸν ἄνθρωπο καὶ νὰ πέση στὴν παγίδα. Αὐτὸς εἶναι ὁ ἀπατηλὸς τρόπος τῆς προβολῆς τῆς ἁμαρτίας, τοῦ κακοῦ καὶ μὲ αὐτὸ τὸν τρόπο συλλαμβάνεται ὁ ἄνθρωπος, ἐλέγχεται ὡς ἄπιστος καὶ ὅτι οἱ ὑποσχέσεις του πρὸς τὸν Θεό, πὼς θὰ τὸν ἀγαπᾷ ἐξ ὅλης τῆς ψυχῆς, εἶναι ψευδεῖς.

Ἕνας μεγάλος ἰσχυρὸς παράγων, ὁ ὁποῖος εἶναι ὁ συντελεστὴς τῆς ἐπιτυχίας μας, εἶναι ἀκριβῶς τὸ νὰ