«Χριστὸς γεννᾶται. δοξάσατε· Χριστὸς ἐξ οὐρανῶν. ἀπαντήσατε». Πρωτοπρ. Ἀθανάσιος Μηνᾶς

 «Χριστὸς γεννᾶται. δοξάσατε· Χριστὸς ἐξ οὐρανῶν. ἀπαντήσατε»

(Καταβασία Χριστουγέννων, ὠδὴ α’)

 Πρωτοπρ.Ἀθανασίου Μηνᾶ

           

Τὸ παράπονο τοῦ Χριστοῦ μας, ὅπως κατεγράφη στὸ κατὰ Λουκᾶν Εὐαγγέλιον: "Ἄραγε, ὅταν θὰ ἔλθω, θὰ εὕρω τὴν πίστιν ἐπὶ τῆς γῆς;[1]", πραγματώνεται στὶς ἡμέρες μας.

Μὲ πόνο, ἁγιορείτης γέροντας, πρὶν λίγες ἑβδομάδες τόνισε μὲ νόημα τὰ ἑξῆς:

«Σήμερα, οὔτε τὰ αὐτονόητα δὲν κηρύττουν  καὶ δὲν ὁμολογοῦν, αὐτοὶ ποὺ εἶναι ἐντεταλμένοι ἀπὸ τὸν Θεὸ καὶ ὀφείλουν νὰ τὸ κάνουν. Σίγησαν οἱ πολλοὶ καὶ συμβιβάσθηκαν. Ἀλλά, δόξα σοι ὁ  Θεός, ποὺ στὶς ἔσχατες ἡμέρες μας, ἀναδεικνύει κάποιους  ὁ  Θεός, οἱ ὁποῖοι, εὑρισκόμενοι στὴν πρώτη γραμμὴ τοῦ  πυρός, ὁμολογοῦν τὰ αὐτονόητα πάσῃ θυσίᾳ.
Ὡς καλοὶ ἀθλητὲς τοῦ Χριστοῦ, ἐφαρμόζουν πρῶτα οἱ ἴδιοι καὶ μετὰ διδάσκουν καὶ τούς ἄλλους τρεῖς βασικὲς ἐντολές Του:
1) "πορευθέντες μαθητεύσατε πάντα τὰ ἔθνη, βαπτίζοντες αὐτοὺς εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, διδάσκοντες αὐτοὺς τηρεῖν πάντα ὅσα ἐνετειλάμην ὑμῖν..."(Ματθ.κη’,19-20),

Μήπως και ὁ Χριστός …ρατσιστής; Πρωτοπρ. Ἀθανάσιος Μηνᾶς

Μήπως και ὁ Χριστός …ρατσιστής;

«Ἱερουσαλήμ Ἱερουσαλήμ, ἡ ἀποκτείνουσα τούς προφήτας καί λιθοβολοῦσα τούς ἀπεσταλμένους πρός αὐτήν· ποσάκις ἠθέλησα ἐπισυναγαγεῖν τά τέκνα σου…καί οὐκ ἠθελήσατε» (Ματθ. κγ΄, 37)

Πρωτοπρ.Ἀθανασίου Μηνᾶ

Δημοσιεύτηκε στο Facebook του Γ.Α.Παπανδρέου όταν ήταν πρωθυπουργός*

Ὁ Ἀπόστολος Παῦλος στὴν Β΄πρὸς Τιμόθεον ἐπιστολὴ προφητεύει μὲ ἐκπληκτικὴ ἀκρίβεια ὅτι θα ἔρθει καιρός πού οἱ ἄνθρωποι δὲν θὰ ἀνέχονται τὴν ὑγιῆ διδασκαλία τοῦ Πνεύματος, ἀλλὰ θὰ ἐκτρέπονται καί θά πορεύονται ὀπίσω πλάνης καὶ δαιμονιωδῶν καταστάσεων· «ἔσται γὰρ καιρός…ἐκτραπήσονται.» (Β΄Τιμ. δ΄, 3-4) Ἐπίσης, λέει ὅτι στοὺς ἐσχάτους καιροὺς οἱ ἄνθρωποι θὰ καταστοῦν φίλαυτοι, φιλάργυροι, ἀλαζόνες, ὑπερήφανοι, βλάσφημοι, γονεῦσιν ἀπειθεῖς, ἀχάριστοι, ἀνόσιοι, ἄστοργοι, ἄσπονδοι, διάβολοι, ἀκρατεῖς, ἀνήμεροι, ἀφιλάγαθοι, προδόται, προπετεῖς, τετυφωμένοι, φιλήδονοι μᾶλλον ἢ φιλόθεοι, ἔχοντες μόρφωσιν εὐσεβείας, τὴν δὲ δύναμιν αὐτῆς ἠρνημένοι. (Β΄Τιμ. γ΄, 1-5)

Ἁγία Γραφή, ἡ πρώτη Ἐκκλησία, 2013 καί τά ἔσχατα τῆς Ἀποκάλυψης. Πρεσβυτέρου Ἀθανασίου Μηνᾶ

Ἁγία Γραφή, ἡ πρώτη Ἐκκλησία, 2013 καί τά ἔσχατα τῆς Ἀποκάλυψης

Πρεσβυτέρου Ἀθανασίου Μηνᾶ

Εἶπεν ὁ Κύριος:

«Καὶ ἐὰν θέλητε καὶ εἰσακούσητέ μου, τὰ ἀγαθά τῆς γῆς φάγεσθε· ἐὰν δὲ μὴ θέλητε, μηδὲ  εἰσακούσητέ μου, μάχαιρα ὑμᾶς κατέδεται· τὸ γὰρ στόμα Κυρίου ἐλάλησε ταῦτα».

(Ἡσαΐας α΄, 19-20)

Στὴν ἀρχὴ τῆς δημιουργίας ὁ πλάστης Τριαδικὸς Θεὸς εὐλόγησε τὸ πλάσμα Του. Ἄνδρα καὶ γυναίκα εὐλόγησεν αὐτούς. Συνέστησε τὸν εὐλογημένο γάμο ἀνδρὸς καὶ γυναικὸς καὶ ἐν χρόνῳ μὲ ἁγιασμὸ καὶ σωφροσύνη τὴν ἐξ αὐτοῦ τοῦ γάμου παιδοποιΐα. Μὲ τὴν ὑπακοὴ στὶς ἐντολὲς θὰ εἰργάζετο ὁ ἄνθρωπος τὸν παράδεισο καὶ θὰ ἐφύλαττε τὴν ὑλικὴ κτίση χωρὶς νὰ τὴν καταστρέφει.

Οἱ πρωτόπλαστοι ὅμως δὲν ἀκολούθησαν τὸν ἴσιο δρόμο ποὺ τοὺς χάραξε ὁ Δημιουργός μέ ἀποτέλεσμα νά ἐκδιωχθοῦν ἀπό τόν Παράδεισο. Παρά ταῦτα καὶ μετὰ τὴν πτώση τοῦ προπατορικοῦ ἁμαρτήματος ὁ Μεσσίας Ἰησοῦς σήκωσε μὲ τρυφερότητα στοὺς ὤμους Του τὸ ἀνθρώπινο γένος καὶ ἔδωσε δεύτερη εὐκαιρία στὸν ἄνθρωπο.

Ὁ ἀνήφορος τοῦ Αὐγούστου: Ἡ ἀλληλοπεριχώρηση τοῦ Τιμίου Σταυροῦ καί τῆς Παναγίας μεταμορφώνουν καί ἀνυψώνουν τόν ἄνθρωπο σέ κατά χάριν Θεό. Πρεσβ. Ἀθανάσιος Μηνᾶς

Ὁ ἀνήφορος τοῦ Αὐγούστου: Ἡ ἀλληλοπεριχώρηση τοῦ Τιμίου Σταυροῦ καί τῆς Παναγίας μεταμορφώνουν καί ἀνυψώνουν τόν ἄνθρωπο σέ κατά χάριν Θεό.

(Μέσα ἀπό τήν Ἁγία Γραφή καί τήν ὑμνολογία μας) 

Πρεσβ. Ἀθανάσιος Μηνᾶς

Σταυρὸς ἁπάντων τῶν καλῶν, παρεκτικὸς καθορᾶται, προσκυνούμενος, καὶ πᾶσα ἡ κτίσις, ἑορτάζει ἐν χαρᾷ, φωτιζομένη χάριτι, τοῦ ἐν αὐτῷ βουλήσει, ἀνυψωθέντος Θεοῦ ἡμῶν¨.( ζ΄ὠδή τῆς ἑορτῆς τῆς προόδου τοῦ Τιμίου Σταυροῦ)

¨Παρθενικῆς ἐκ νεφέλης σε τεχθέντα, καὶ σάρκα γενόμενον, καὶ πρὸς τὸ ὄρος Θαβώρ, μεταμορφούμενον Κύριε, καὶ τῇ νεφέλῃ, τῇ φωτεινῇ σε περικυκλούμενον, φωνὴ τοῦ Γεννήτορος, ἀγαπητὸν σὲ Υἱόν, τῶν μαθητῶν συμπαρόντων σοι, σαφῶς ἐδήλου, ὡς ὁμοούσιον καὶ ὁμόθρονο¨.(Ἀπό τούς Αἴνους τῆς Μεταμορφώσεως)

Ἀπ΄ ἀρχῆς  τῆς περιόδου τῶν παρακλήσεων τοῦ  Δεκαπενταυγούστου πρός τήν Ἁγνήν καί Καλήν Παναγία μας, ὁ Υἱός της καί Μεσσίας Ἰησοῦς Χριστός στέλνει στούς πιστούς Ὀρθοδόξους ἁπλόχερα τήν Ἄκτιστη Χάρη Του[1]. Ἡ εἰρήνη τῆς καρδιᾶς[2], ἡ καθαρότητα τῶν λογισμῶν καί τά δάκρυα τῆς μετανοίας καί εὐχαριστίας,  εἶναι τά πλέον χαρακτηριστικά  γνωρίσματα αὐτῆς τῆς πνευματικῆς εὐωχίας στήν διάρκεια τῶν παρακλήσεων.   
 Ἐν τούτοις,  ἀπό τήν ἄλλη μεριά, ὁ ἀνθρωποκτόνος καί διώκτης Σατανάς  μέ τά ὄργανά του, προσπαθεῖ  λυσσαλέα νά ἀποπροσανατολίσει, εἰ δυνατόν, τούς πάντες. Ψευτογιορτές, παγκόσμιες φιέστες, βορβορώδεις συνεστιάσεις καί δῆθεν φιλοσοφικές συζητήσεις-ἀναζητήσεις, δημιουργοῦν τέτοια σύγχυση καί πλάνη, ὥστε κάποιοι δυστυχεῖς νά μήν ὁδηγοῦνται στήν Ἀλήθεια, βλασφημώντας τό Πανάγιον Πνεῦμα[3], ἀρνούμενοι τόν Ἰησοῦν Χριστόν καί τήν Ἁγίαν  Ὀρθόδοξον Ἐκκλησίαν Του.          

«Σύμφωνα μὲ τὰ γεγονότα ποὺ βιώνουμε σήμερα, μποροῦμε να ἐλπίζουμε καὶ πῶς;». Πρεσβ. Ἀθανασίου Μηνᾶ

«Σύμφωνα μὲ τὰ γεγονότα ποὺ βιώνουμε σήμερα, μποροῦμε να ἐλπίζουμε καὶ πῶς;»

«Καὶ δὸς ἡμῖν σήμερον τὸν ἄρτον ἡμῶν τὸν ἐπιούσιον» (μιὰ διαφορετικὴ ἑρμηνεία στὸ σήμερα)

Πρεσβ. Ἀθανασίου Μηνᾶ

Ὁ Τριαδικὸς Θεὸς καὶ ὁ Σωτήρας Ἰησοῦς Χριστὸς εἶναι καὶ τὸ ἀντικείμενο τῆς ἐλπίδος μας καὶ ὁ Δημιουργός της.

Ἐλπίς, μὴ στηριζομένη ἐπὶ τοῦ Σωτῆρος Μεσσίου Ἰησοῦ Χριστοῦ, εἶναι πλάνη καὶ ἀπάτη.                                                           

 Ὁ ἅγιος γέροντας Παΐσιος ὁ Ἁγιορείτης, μὲ τὴ χάρη τοῦ Θεοῦ, εἶχε προειδοποιήσει: «Ὅλα ὅσα λέγονται καὶ γίνονται στὶς ἡμέρες μας διέπονται καὶ διαποτίζονται ἀπὸ τὸ πνεῦμα τῆς πλάνης καὶ τῆς ἀπάτης». Ἀλλὰ καὶ στὴν Καινὴ Διαθήκη παροτρύνει ὁ Ἀπ. Παῦλος στὴν πρὸς Ἑβραίους ἐπιστολή, κεφ. γ΄, 13: «ἀλλὰ παρακαλεῖτε ἑαυτοὺς καθ᾿ ἑκάστην ἡμέραν ἄχρις οὗ τὸ σήμερον καλεῖται, ἵνα μὴ σκληρυνθῇ ἐξ ὑμῶν τις ἀπάτῃ τῆς ἁμαρτίας». 
Ἐκτὸς τούτου καὶ στὸ μυστήριο τοῦ Βαπτίσματος, τοῦ εἰσαγωγικοῦ ἀπαραιτήτου μυστηρίου γιὰ τὴ σωτηρία μας, κατὰ τὴν εὐχὴ ποὺ σφραγίζει ὁ ἱερεὺς τὸ νερό, λέει: «Ἐπιφάνηθι Κύριε τούτῳ· καὶ δὸς μεταποιηθῆναι τὸν ἐν αὐτῷ βαπτιζόμενον, εἰς τὸ ἀποθέσθαι μὲν τὸν παλαιὸν ἄνθρωπον, τὸν φθειρόμενον κατὰ τὰς ἐπιθυμίας τῆς ἀπάτης, ἐνδύσασθαι δὲ τὸν νέον, τον ἀνακαινούμενον κατ᾿ εἰκόνα τοῦ κτίσαντος αὐτόν, ἵνα γενόμενος σύμφυτος τῷ ὁμοιώματι τοῦ θανάτου σου διὰ τοῦ Βαπτίσματος, κοινωνὸς και τῆς ἀναστάσεώς σου γένηται...».

Κυριακή! «Ἀναστάσεως ἡμέρα λαμπρυνθῶμεν λαοί». Πρωτοπρ. Ἀθανασίου Μηνᾶ

Κυριακή! «Ἀναστάσεως ἡμέρα λαμπρυνθῶμεν λαοί»

Περί τῆς πρωταρχικῆς αἰτίας τῆς καταργήσεως τῆς ἀργίας τῆς Κυριακῆς

Πρωτοπρ. Ἀθανασίου Μηνᾶ

Ἱερουσαλήμ,  Ἱερουσαλήμ, ἡ ἀποκτείνουσα τούς Προφήτας, καί λιθοβολοῦσα τούς ἀπεσταλμένους πρός αὐτήν· ποσάκις ἠθέλησα ἐπισυναγαγεῖν τά τέκνα σου, ὅν τρόπον ἐπισυνάγει ὄρνις τά νοσσία ἑαυτῆς ὑπό τάς πτέρυγας, καί οὐκ ἠθελήσατε; ἰδού ἀφίεται ὑμῖν, ὁ οἶκος ὑμῶν ἔρημος (Ματθ. κγ΄, 36).

Ὁ ἴδιος ὁ Χριστός λυπᾶται καί συμπαθεῖ τήν Ἱερουσαλήμ. Τήν κατηγορεῖ  ὡς φονεύτρια, μή θέλουσα τό ἔλεός Του. Πίστεψε στόν διάβολο ὁ ὁποῖος τήν διασκορπίζει. Ὡστόσο, ὅμως, δέν τήν καταρᾶται. Τήν ἐκλιπαρεῖ!

Τέτοιο εἶναι λοιπόν καί τό ὕφος τοῦ παρακάτω κειμένου πού γράφθηκε μέ ἀφορμή τή νέα πολεμική κατά τῆς Κυριακῆς:

   Ὁ Σατανᾶς, πονηρῷ τῷ τρόπῳ, ὑπέβαλε στοὺς πρωτοπλάστους τὴν ἐπιθυμία τῆς θεώσεως μέσῳ τῆς αὐτονομίας καὶ τῆς παρακοῆς. (Νὰ γίνουν θεοὶ χωρὶς τὸν Θεό). Ἀπρόσεχτοι καὶ εὐκολόπιστοι καί οἱ δυό, ὑπαχθέντες τῇ ἀπάτῃ τοῦ ὄφεως,  δελεάστηκαν καὶ ἔπεσαν.

Περί "συντελείας τοῦ κόσμου στίς 21 Δεκεμβρίου". Π. Ἀθανασίου Μηνᾶ

Περί "συντελείας τοῦ κόσμου στίς 21 Δεκεμβρίου"

«ὅτι πολλοί πλάνοι εἰσῆλθον εἰς τόν κόσμον, οἱ μή ὁμολογοῦντες Ἰησοῦν Χριστόν ἐρχόμενον ἐν σαρκί· οὗτος ἐστιν ὁ πλάνος καί ὁ ἀντίχριστος.» ( Β΄ Ἰω. 7) 

 Πρεσβυτέρου Ἀθανασίου Μηνᾶ

 Ἀκούγονται καὶ πάλι στὶς ἡμέρες μας παλαιὲς ἀνοησίες. Ξανὰ καὶ ξανὰ οἱ σειρῆνες τῆς πλάνης καὶ τῆς ἀπάτης ἠχοῦν στὰ ὦτα μας : «Στὶς 21 Δεκεμβρίου 2012 ἔρχεται τὸ τέλος τοῦ κόσμου»!

Ὦ τοὺς δυστυχεῖς κράχτες! Ἀφοῦ ἐγκατέλειψαν τὴν ἀλήθεια ἐξ αἰτίας τῆς πολυπραγμοσύνης καὶ τῆς ἄσοφης σοφίας τους, στή συνέχεια ἀνελέητα καί τήν ἀδικοῦν.
Δέν ἀνοίγουν τόν ἐσωτερικό τους κόσμο ὥστε νά εἰσαχθεῖ καί νά δράσει μέσα τους ἡ Ἀλήθεια. Περιάπτουν μὲ εἴδωλα τὸ σέβας καὶ τὴ δόξα τοῦ Θεοῦ. Ὅτι ὑπάρχει Θεὸς τὸ γνωρίζουν, ἀφοῦ περιφέρουν τὸ σεπτὸ ὄνομά Του, ἀλλά δὲν θέλουν νὰ συμμετέχουν στὴ δόξα Του ὥστε καὶ ὁ Χριστὸς νὰ τοὺς ἀντιδοξάζει καὶ νὰ τοὺς φωτίζει.

Δοξάζω τὸν Θεὸ, σημαίνει νὰ δοξάζω μόνον Αὐτὸν, διότι δὲν ὑπάρχει ἕτερος Θεὸς πλὴν τοῦ Τριαδικοῦ Θεοῦ καὶ τοῦ Σωτῆρος Ἰησοῦ Χριστοῦ. Γνωρίζουμε ὅτι ὅταν στὴ γνώση καὶ ἀλήθεια τοῦ Θεοῦ προσθέτει κάποιος εἴδωλα καὶ ἀνθρώπινα πάθη, τότε δὲν Τὸν τιμᾶ ἀλλὰ Τὸν ἀτιμάζει, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ πολλαπλασιάζονται οἱ πλάνες ποὺ ἀκολουθοῦν αὐτά τὰ πάθη, οἱ ἀνόητοι λογισμοὶ καὶ οἱ ψευδοπροφητεῖες, ὅπως αὐτὴ ποὺ ἀκοῦμε γιὰ τὴν ἐπερχόμενη «συντέλεια» κατά τήν 21η Δεκεμβρίου 2012, ποὺ γεμίζουν τὴν καρδιὰ μὲ κάθε εἶδος φοβιῶν καί  ζόφων.

«Ὅ, τι δέν θέλεις νά σοῦ κάνουν, μήν κάνεις φίλε μου καλέ!». Πρεσβ. Ἀθανασίου Μηνᾶ

«Ὅ, τι δέν θέλεις νά σοῦ κάνουν, μήν κάνεις φίλε μου καλέ!»

«...κύων ἐπιστρέψας ἐπὶ τὸ ἴδιον ἐξέραμα, καὶ, ὗς λουσαμένη εἰς κύλισμα βορβόρου.» (Β΄ Πέτρου, β΄, 22)

Πρεσβ. Ἀθανασίου Μηνᾶ

Τὸ νὰ πλανηθεῖ κάποιος εἶναι ἀνθρώπινο. Τὸ νὰ ἐμμένει στὴν πλάνη, ἐνῶ ἀκούει ἢ διδάσκεται τὴν ἀλήθεια, αὐτὸ εἶναι σατανικό. Ὑπάρχει περίπτωση, ἄνθρωπος, ἀπὸ ἄγνοια, νὰ ὑποστηρίζει σχίσμα ἢ ἀκόμα καὶ αἵρεση. Ἐν τούτοις, ἂν εἶναι ταπεινὸς καὶ δὲν ἐμπιστεύεται τὸν λογισμό του, ἀλλὰ ρωτάει τοὺς Ἁγίους Πατέρες, ὁ μακρόθυμος καὶ ἐλεήμων Θεὸς θὰ εὐσπλαγχνισθεῖ καὶ θὰ τὸν ὁδηγήσει σὲ ὁδοὺς μετανοίας, ὑποδεικνύοντάς του τρόπους ἀπὸ τὴν Ὀρθόδοξη παράδοση καὶ λατρεία.
Ἔχοντες αὐτὴν τὴν διδαχὴ κατὰ νοῦν, τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων καὶ τῶν Ἁγίων Πατέρων μας, μὲ πόνο καὶ ἀγάπη γράφονται τὰ παρακάτω λόγια:
Τινὲς τῶν Ὀρθοδόξων «κληρικῶν», «μοναχῶν» καὶ λαϊκῶν, ἀπὸ ἄγνοια ἴσως, τολμοῦν καὶ ἐκστομίζουν συκοφαντίες, σατανικὰ ψεύδη καὶ βλασφημίες ἐναντίον τοῦ Θεανθρώπου Χριστοῦ, τοῦ Μεσσίου.

Γι᾿ αὐτό καί παραπέμπουμε σὲ κείμενό μας ποὺ δημοσίευσε τὸ 2005 ὁ "Ὀρθόδοξος Τύπος", μὲ τίτλο: « Ἀναίρεσις τῶν βλασφημιῶν τοῦ Κώδικα Ντά Βίντσι»[1].
Μὲ αὐτὸ τὸ κείμενο ἀνατρέπεται θεολογικῶς τεκμηριωμένα, ἡ σχιζοφρένεια καὶ ἡ σατανοκίνητη θεωρία, ποὺ ἀναμασᾶται κατὰ καιροὺς σὰν ἐξέρασμα πρὸς βρῶσιν πρὸς ἀνοήτους, περὶ δῆθεν ἀρχαίων κωδίκων, ἀποκρύφων κειμένων ἢ ψευδοευαγγελίων, ἐπινοήσεων βέβαια τῶν ἐχθρῶν τοῦ Μόνου Σωτῆρος Θεανθρώπου Ἰησοῦ Χριστοῦ. Ὄντως κατάπτυστα, κατάπτυστα, κατάπτυστα!!! Δέν βαρέθηκαν τά ἴδια καί τά ἴδια;

Τό «σωματίδιο» τῆς «Κάρτας τοῦ Πολίτη». π. Ἀθανασίου Μηνᾶ

Τό «σωματίδιο» τῆς «Κάρτας τοῦ Πολίτη»

 π. Ἀθανασίου Μηνᾶ

«Εἶπεν ἄφρων ἐν καρδίᾳ αὐτοῦ· οὐκ ἔστι Θεός.» (Ψαλμὸς Δαυίδ,13:1)

«... καὶ ἐσκοτίσθη ἡ ἀσύνετος αὐτῶν καρδία· φάσκοντες εἶναι σοφοὶ ἐμωράνθησαν...» (Πρὸς Ρωμ., α΄, 21-22)

Αὐτὰ καταγγέλλει τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον.

Ἐντούτοις, μὲ ἔκπληξη καὶ ὀδύνη, ἀκούσαμε στὰ μέσα μαζικῆς ἐνημέρωσης ἀνθρώπους, πού ἐν ἀγνοίᾳ τους, θέλουμε νά πιστεύουμε, διετύπωσαν γιά ἄλλη μιά φορά κατάπτυστες θεωρίες περί τῆς ἐξελίξεως τοῦ σύμπαντος.

Μέ ἐμφανῆ ἀπουσία στοιχειωδῶν θεολογικῶν γνώσεων καί μέ ἀσέβεια πρὸς τὰ θεῖα, ἐπεχείρησαν νὰ ἀποδείξουν ὅτι ὁ ἄνθρωπος δὲν εἶναι πλάσμα καὶ κατ᾿ εἰκόνα τοῦ Θεοῦ, ἀλλὰ ἀνθρωποειδές κτῆνος, ἀποτέλεσμα κάποιας δῆθεν ἐκρήξεως καὶ ἐξελίξεως (μποζόνιο τοῦ Χίγκς ἢ «σωματίδιο τοῦ θεοῦ»), τῆς ὁποίας ἀποτέλεσμα εἶναι καί ὅλο τό σύμπαν. Ὑποστηρίζουν, μάλιστα, ὅτι ἡ νοητική τους αὐτὴ σχιζοφρένεια εἶναι ἀποτέλεσμα πειράματος, παρατηρήσεως καὶ ἀποδείξεως· καί, ἐπειδὴ ὁ πατέρας τους Σατανᾶς εἶναι ψεύτης καὶ ἀνθρωποκτόνος, ἄφησαν καὶ ἕνα μικρὸ περιθώριο λάθους, γιά νά μή  γελοιοποιηθοῦν στό μέλλον, ὅπως σίγουρα καί θά συμβεῖ.

«Τό ἑλληνικό ἔθνος : ὁ ὀφθαλμός καί ὁ διδάσκαλος τῆς Οἰκουμένης» ἅγ. Νεκτάριος

«Τό ἑλληνικό ἔθνος : ὁ ὀφθαλμός καί ὁ διδάσκαλος τῆς Οἰκουμένης»  ἅγ. Νεκτάριος

π. Ἀθανασίου Μηνᾶ

Ὁ Κύριος εἶπε στοὺς μαθητές Του: «Συμφέρει ὑμῖν ἵνα ἐγὼ ἀπέλθω. Ἐὰν γὰρ ἐγὼ μὴ ἀπέλθω, ὁ παράκλητος οὐκ ἐλεύσεται πρὸς ὑμᾶς.» (Ἰω., ιστ΄, 7). Ὄντως ὁ Κύριος ἀνελήφθη καὶ ἔστειλε τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον, τὸ Ὁποῖον ὁδηγεῖ τὴν Μίαν Ἁγίαν Καθολικὴν Ἀποστολικὴν Ὀρθόδοξον Ἐκκλησίαν εἰς πᾶσαν τὴν ἀλήθειαν. Μὲ ἔμφαση ἐτόνιζε: «Μάθετε ἀπ’ ἐμοῦ...» (Ματθ.,ια΄,29), «...προσέχετε...» (Ματθ.,ζ΄,15) καὶ (Ματθ.,ι΄,17) «Γρηγορεῖτε καὶ προσεύχεσθε» (Ματθ., κστ΄, 41),  «...γίνεσθε οὖν φρόνιμοι ὡς οἱ ὄφεις καὶ ἀκέραιοι ὡς αἱ περιστεραί...» (Ματθ.,ι΄,16).
Στοὺς λόγους αὐτοὺς τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ,  προστίθενται καὶ τὰ ἑξῆς: Ὅταν οἱ Ἰουδαῖοι Τὸν κατηγόρησαν ὅτι ἐν τῷ πνεύματι τῶν δαιμονίων ἐκβάλλει τὰ δαιμόνια, τότε μὲ πραότητα  τοὺς ἀπήντησε καὶ στὴν ἀπάντηση ποὺ ἔδωσε ἔχομε δυὸ ἐκπληκτικὲς προφητεῖες (Ματθ., ιβ΄, 24-32).
Ἡ πρώτη εἶναι, πώς ὅταν ὁ σατανᾶς ἐκβάλλει τὸν σατανᾶ τότε ἡ βασιλεία του διαμερισθεῖσα καταλύεται, πράγμα ποὺ συμβαίνει στὶς ἡμέρες μας καὶ ἡ δεύτερη, πώς ἐφόσον ὁ Ἴδιος ἐκβάλλει τὰ δαιμόνια ἐν Πνεύματι Θεοῦ τότε τὸ τέλος τοῦ σατανᾶ εἶναι ἐγγύς.

«Οἱ προφῆται ὡς εἶδον, οἱ Ἀπόστολοι ὡς ἐδίδαξαν, ἡ Ἐκκλησία ὡς παρέλαβεν, οἱ Διδάσκαλοι ὡς ἐδογμάτισαν...ἡ μοναδική ἀλήθεια ὡς ἀποδέδεικται». Πρεσβυτέρου Ἀθανασίου Μηνᾶ

«Οἱ προφῆται ὡς εἶδον, οἱ Ἀπόστολοι ὡς ἐδίδαξαν, ἡ Ἐκκλησία ὡς παρέλαβεν, οἱ Διδάσκαλοι ὡς ἐδογμάτισαν...ἡ μοναδική ἀλήθεια ὡς ἀποδέδεικται»

Πρεσβυτέρου Ἀθανασίου Μηνᾶ

Ὁ Πατριάρχης Ἀβραὰμ  τὴν ὥρα τῆς φιλοξενίας τῶν Τριῶν προσώπων τῆς Ἁγίας Τριάδος μὲ πίστη καὶ ἁπλότητα ἐδέχθη τὴν ἐπαγγελία καὶ ἐλογίσθη αὐτῷ εἰς δικαιοσύνην.
Ὁ προφήτης καὶ βασιλέας Δαυΐδ προεφήτευσε τὴν θείαν Ἐνανθρώπησιν, Σταύρωσιν, Ἀνάστασιν καὶ Ἀνάληψιν τοῦ Κυρίου καὶ Βασιλέως Χριστοῦ ἀπὸ Τὸν Ὁποῖον θὰ ἐρχόταν ἡ σωτηρία τοῦ κόσμου.
Ὁ Ἀρχιερέας Ζαχαρίας προεφήτευσε καὶ αὐτὸς τὸ προδρομικὸ ἔργο καὶ τὴν κλῆσιν παρὰ Θεοῦ, τοῦ υἱοῦ τοῦ Ἰωάννη. Καὶ πράγματι ὁ Τίμιος Πρόδρομος καὶ Βαπτιστής ὁμολόγησε καὶ ὑπέδειξε στοὺς Ἑβραίους καὶ στὸν κόσμο τὸν Μεσσία Ἰησοῦ Χριστὸ καὶ τὸ ἔργο τῆς σωτηρίας ἐξ Αὐτοῦ.
Οἱ Ἅγιοι Ἀπόστολοι ἐπίστευσαν καὶ δέχθηκαν τὴν Ἀλήθεια τοῦ Θεοῦ, ὅτι δηλαδὴ ὁ Κύριος Ἰησοῦς ἐκ τοῦ Θεοῦ ἐξῆλθε καὶ ἀπεκάλυψε τὸ θέλημα τοῦ Πατρὸς εἰς τὸν κόσμον.

Η ψήφος τῶν... Ἀγγέλων. Πρεσβύτερος Ἀθανάσιος Μηνάς

Ἡ ψήφος  τῶν...  Ἀγγέλων

Πρεσβύτερος Ἀθανάσιος Μηνάς

Εὐρέθην στό Ἃγιον Ὄρος μέ ἀποστολή νά μεταφέρω τίς ἀνησυχίες πολλῶν πατέρων, ἱερέων, διακόνων, μοναχῶν καί λαϊκῶν θεολόγων σέ ὃ,τι ἀφορᾶ τόν θανάσιμο κίνδυνο γιά τήν ἐν Χριστῷ ἐλευθερία τῶν Ὀρθοδόξων Ἑλλήνων, ἐξαιτίας τῆς ‹‹Κάρτας τοῦ Πολίτη›› καί τήν ὑποχρεωτική χρήση αὐτῆς στή ζωή τῶν πολιτῶν πού μέ ἀπειλές οἱ κρατοῦντες προσπαθοῦν νά ἐπιβάλουν δικτατορικά στό λαό μας.
Ἀφοῦ ἄκουσα τήν ἀπάντησή τους μέ προσοχή, ἀντήλλαξα σκέψεις ὠφέλιμες μέ πολλούς ἁγιορεῖτες πατέρες, ἡγουμένους καί μή. Κατενόησα δέ, ὃτι πολλοί ἐξ αὐτῶν ἀνησυχοῦσαν σφόδρα καί ἀνησυχοῦν ἓως τήν σήμερον.  Ἀπόδειξις ἡ γνωστή ἐγκύκλιος πού ἐξέδωσε ἡ διπλή σύναξις τοῦ Ἁγίου Ὄρους πρός τό Ὀρθόδοξο πλήρωμα.[1]

Μετά ἀπό λίγες ἡμέρες ἐνῶ ἡ ζέστη ἦταν ἀνυπόφορη (ἀρχές Αὐγούστου 2010) ἀποφάσισα νά ἐπιστρέψω στή βάση μου, ἒχοντας ἀποκομίσει ἃγια ἐν πολλοῖς συμπεράσματα, τά ὁποῖα ἀνεκοίνωσα σέ ἄλλους πατέρες. Περιμένοντας νά ἔλθει ἡ ὣρα πού τό λεωφορεῖο  τῆς γραμμῆς θά μᾶς μετέφερε ἀπό τίς Καρυές στή Δάφνη, μέ πλησίασε ἓνας σεβάσμιος γέροντας, ἂγνωστος σέ μένα, στάθηκε καί μέ ρώτησε:
- «Πάτερ, εἶστε πνευματικός;».  Ντράπηκα νά τοῦ ἀπαντήσω καταφατικά.
Τότε ἐκεῖνος μέ ξαναρωτάει, κοιτώντας με διαπεραστικά στά μάτια, δίνοντάς μου νά καταλάβω ὃτι αὐτή τήν ὣρα δέν χρειάζονται ἀρρωστημένες ταπεινολογίες.

Μὴν κάνεις στοὺς ἄλλους αὐτὸ ποὺ δὲν θέλεις νὰ κάνουν ἐκεῖνοι σ᾿ ἐσένα. Πρεσβυτέρου Ἀθανάσιου Μηνᾶ

Μὴν  κάνεις  στοὺς  ἄλλους αὐτὸ  ποὺ  δὲν  θέλεις  νὰ  κάνουν  ἐκεῖνοι  σ᾿ ἐσένα.

Πρεσβυτέρου Ἀθανάσιου Μηνᾶ

«Πάντα οὖν ὅσα ἂν θέλητε ἵνα ποιῶσιν ὑμῖν οἱ ἄνθρωποι, οὕτω καὶ ὑμεῖς ποιεῖτε αὐτοῖς· οὕτως γὰρ ἐστιν ὁ νόμος καὶ οἱ προφῆται». (Ματθ., ζ΄, 12).
(Καὶ διὰ νὰ συγκεφαλαιώσω λοιπὸν ὅλα, ὅσα προηγουμένως σᾶς εἶπα, σᾶς προσθέτω: Ὅλα ὅσα θέλετε νὰ σᾶς κάνουν οἱ ἄνθρωποι, τὰ ἴδια νὰ κάνετε καὶ σεῖς εἰς αὐτούς. Διότι αὐτὸς κατ᾿ οὐσίαν εἶναι ὁ νόμος καὶ οἱ προφῆται, τὸ νὰ ἀγαπᾶτε δηλαδὴ τοὺς πλησίον σὰν τὸν ἑαυτόν σας). (Μετάφραση: Π. Ν. Τρεμπέλα).

    Ὁ Πλάστης καὶ Δημιουργός μας Τριαδικὸς Θεός, ὁ Πατέρας τῶν οἰκτιρμῶν καὶ πάσης παρακλήσεως, ἀπὸ τὴν πολλή του ἀγαθότητα καὶ ἄφατη ἀγάπη δημιούργησε τὸν σύμπαντα κόσμο καὶ τελευταῖον τὸν ἄνθρωπο, ὡς  κατ’ εἰκόνα καί καθ᾿ὁμοίωσίν Του. Τὸν ἔθεσε ἐν μέσῳ τοῦ παραδείσου καὶ τοῦ δώρισε τὴ δυνατότητα, ἐὰν ἤθελε, νὰ μείνει ἀθάνατος καὶ μάλιστα σὲ συνεχῆ ἀγαπητικὴ κοινωνία μαζί Του.

Ζῆ Κύριος ὁ Θεός. Πρεσβυτέρου Ἀθανάσιου Μηνᾶ

Ζῆ Κύριος ὁ  Θεός 

Ἡ Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση ξεσκεπάζεται

Πρεσβυτέρου Ἀθανάσιου Μηνᾶ

Σκληραίνει ὁ Κύριος τὴν καρδιά αὐτοῦ, ποὺ ἐξαιτίας τῆς προαίρεσης ὁδηγεῖται στὴν ἀπώλεια. Συμβαίνει, ὅταν βλέπει, ὡς Παντογνώστης, ὅτι ἡ σκληροκαρδία παγιώθηκε καὶ δὲν ὑπάρχει πλέον ἐλπίδα μετανοίας. Ἂν αὐτὸ ἰσχύει γιὰ κάθε ἀμετανόητο καὶ ἀσεβῆ ἄνθρωπο διαχρονικά, πολλῷ μᾶλλον ἰσχύει γιὰ τὴ σκληρόκαρδη καὶ ἀσεβεστάτη Ἐ.Ἑ., τὴν ὁποία Ἅγιος τῶν ἡμερῶν μας χαρακτήρισε καὶ παρομοίασε μὲ συνοθύλευμα πολλῶν κουρελούδων ραμμένων πρόχειρα καὶ προεφήτευσε ὅτι πολὺ γρήγορα θὰ ξηλωθοῦν οἱ κουρελοῦδες καὶ θὰ διαλυθοῦν εἰς τὰ ἐξ ὧν συνετέθησαν.
      Καὶ ἐξηγοῦμαι: Πολλὰ χρόνια πρίν, δεκαετίες, μὲ δόλιο τρόπο διέδιδαν ψευδῆ καὶ ἀνυπόστατα μαντάτα. Ὅ,τι δηλαδὴ ἀρχικὰ ἡ Ε. Ο. Κ. καί στή συνέχεια ἡ Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση εἶναι ἡ μοναδικὴ ἀπάντηση, ἡ μόνη ἐλπίδα στὰ δῆθεν προβλήματα ποὺ ἀντιμετώπιζε ἡ χώρα μας, ὁ λαός μας, τὰ σύνορά μας. Θὰ μᾶς ἔβγαζαν, ἔλεγαν, ἀπὸ τὴ φτώχεια, τὴν ἀπομόνωση, τὴν ἀνεργία. Θὰ τρώγαμε, τόνιζαν, μὲ χρυσά κουτάλια.
Τοὺς ἦταν δὲ ἀρκετὸ ἐμεῖς ὡς ἀντίδωρο νὰ μὴν ἤμασταν τόσο «φανατικοί», Ὀρθόδοξοι, πατριῶτες, ρωμιοί, οἰκογενειάρχες, μὲ προσήλωση δηλαδὴ στὴν ἁγία μας δισχιλιετῆ Παράδοση, στὴν Ὀρθοδοξία μας. Δυστυχῶς πέσαμε στὴν παγίδα τους. Ἀλοίμονον!!! 

«Ἀλλ’ ἔρχεται ὥρα, καί νῦν ἐστίν». Πρεσβυτέρου Ἀθανασίου Μηνᾶ

«Ἀλλ’ ἔρχεται ὥρα, καί νῦν ἐστίν»

Πρεσβυτέρου Ἀθανασίου Μηνᾶ 


Τό σημερινό ἀδιέξοδο, στό ὁποῖο ἔχει περιέλθει ὁ κόσμος καί ἡ Ἑλλάδα μας, ἔγκειται στό ὅτι αὐτοανακηρύσσονται «πνευματικοί», ἄτομα τά ὁποῖα δέν ἔχουν γευθεῖ ποτέ τήν Ἄκτιστον Χάριν τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Δηλαδή «πνευματικοί», χωρίς Ἅγιο Πνεῦμα.[1] 

Ἔτσι, στερημένοι ἀπό τούς καρπούς τοῦ Παρακλήτου, πού εἶναι: «...ἀγάπη, χαρά, εἰρήνη, μακροθυμία, χρηστότης, ἀγαθωσύνη, πίστις, πρᾳότης, ἐγκράτεια×»[2], ἔχουν τελικά ἀποδεχθεῖ τό ψεῦδος καί τήν πλάνη, καί μετήλλαξαν τήν δόξαν τοῦ Θεοῦ μέ τήν εἰδωλολατρεία.

Μωροί καί ἀνόητοι, «σοφοί» κατά κόσμον, ἀπεφάνθησαν ὅτι δῆθεν δέν ὑπάρχει ὡς ἀλήθεια ἡ πραγματική Ἐλευθερία στήν κοινωνία τῶν πολιτῶν[3]. Ἀρνοῦνται ἔτσι, de facto, τόν Θεάνθρωπο Ἰησοῦ Χριστό, ὁ ὁποῖος διεκήρυξε ὅτι «Ἐγώ εἰμί ἡ Ὁδός, ἡ Ἀλήθεια καί ἡ Ζωή»[4], ὅπως ἐπίσης εἶπε:«γνώσεσθε τήν ἀλήθειαν καί αὐτή ἐλευθερώσει ὑμᾶς».[5]

Οἱ σημερινοί ὅμως ψευτοφιλόσοφοι, δυστυχῶς, ἐξαιτίας τῆς ὑπερηφάνου καί κακῆς 

προαιρέσεώς τους, ἀρνοῦνται τήν δωρεά τῆς Χάριτος καί ἑπομένως, δέν διψοῦν γιά τήν 

ὄντως ἐν Χριστῷ Ἐλευθερία, τήν μόνη ἀλήθεια ὑπό τόν ἥλιον.

Ἄν ἔρχονταν πρός τόν Σωτῆρα καί Βασιλέα Ἰησοῦ θά ἐγνώριζαν ὅτι Αὐτός εἶναι καί ἡ πηγή καί τό νερό τό καθαρό καί γάργαρο,διά τοῦ ὁποίου δύναται ὁ καθένας νά ξεδιψᾶ ἀτελείωτα.[6] 

«Πάπα μετανόησε, ὄχι σάν Φαραώ!». Πρεσβυτέρου Ἀθανασίου Μηνᾶ

«Πάπα μετανόησε, ὄχι σάν Φαραώ!»
Πρεσβυτέρου  Ἀθανασίου  Μηνᾶ

Οἱ ἐχθροί τοῦ Χριστοῦ προσπάθησαν καί φέτος νά δημιουργήσουν ἀντιπερισπασμό μέσα στό ἑορταστικό δεκαπενθήμερο τοῦ Αὐγούστου.

Ἡ κοίμηση καί ἡ εἰς οὐρανόν μετάσταση τῆς Ἀειπαρθένου Θεοτόκου Μαρίας, τῆς Μητέρας τοῦ Σωτῆρος, φαίνεται πώς τούς ἐνοχλεῖ, ἀφοῦ ξεσκεπάζει τά σκοτεινά σχέδιά τους, δηλ. τήν ἀπολυτοποίηση καί θεοποίηση τοῦ θανάτου. Καί τοῦτο, ἐπειδή, μέ τή σεπτή κοίμηση καί τήν εἰς οὐρανόν μετάβαση τῆς Θεομήτορος, ἀποκωδικοποιεῖται  τό μυστήριο τοῦ θανάτου, νικιέται κατά κράτος ὁ Ἅδης, καθώς καί οἱ ρυπαροί ἐραστές του δαίμονες μαζί μέ τά ὄργανά τους.

Ἡ σίγουρη πίστη τῆς ἐκκλησίας μας στήν κοινή Ἀνάσταση ἐπιβεβαιώνεται μέ τή μετάσταση τῆς Παναγίας μας. Ἡ Παναμώμητος χαρίζει σέ ὅλους μας τή μοναδική Ἐλπίδα, λάμποντας στό στερέωμα διά τοῦ Φωτός τοῦ Υἱοῦ της Ἰησοῦ, φωτίζοντας ἀγγέλους καί ἀνθρώπους[1]. Αὐτό ἀντικατοπτρίζεται  ἔντονα στά ἱλαρά πρόσωπα τῶν Ὀρθοδόξων, ἐφόσον βεβαιώνονται ἔμπρακτα, ὅτι ὁ θάνατος πλέον δέν ἔχει καμμία ἐξουσία στή ζωή τους.
Τό ἐντυπωσιακό δέ εἶναι, ὅτι ἡ ἴδια ἡ Παναγία ἐνῶ στούς  Ὀρθοδόξους καί σ’ὅλους τούς καλοπροαιρέτους ἀνθρώπους ἀποτελεῖ τήν Ἐλπίδα, στούς  νεοεποχῖτες ἀντιχρίστους ὡστόσο προκαλεῖ ἀβάσταχτο πόνο καί κόλαση, γι’ αὐτό καί τή μάχονται μετά μίσους, ὑπονομεύοντάς την, ἐνσπείροντες παντοῦ τήν ἀπελπισία.

Ἐρωτῶ σέ φίλε, ἄν εἶσαι γνήσιος καί οὐχί δόλιος. Π. Ἀθανασίου Μηνά

Ἐρωτῶ σέ φίλε, ἄν εἶσαι γνήσιος καί οὐχί δόλιος. Πρός τί νά ἀποδεχτῶ τήν διαταγή σου  πού  μοῦ  λέει  νά  ἀρνηθῶ  τήν  Ὀρθόδοξον  Παρἀδοσιν  τῆς  Ἀμωμήτου  πίστεώς μου, τήν ὁποίαν ἐβίωσαν οἱ Ἅγιοι, οἱ ἥρωες, καί οἱ εὐεργέτες, καί στήν συνέχεια νά ἀκολουθήσω τούς  τοκογλύφους, τούς  ψυχρούς  ἐκμεταλλευτές  καί  ἐμπόρους  τῶν  ψυχῶν  καί  τῶν σωμάτων;

Ἀλήθεια, γιατί δέν ἔρχεσαι ἐσύ στήν Ἁγία Ὀρθοδοξία νά γευθεῖς τήν Ἄκτιστον Χάριν, νά πληρωθεῖ ἡ καρδιά σου ἀπό ἀγάπη καί ταπείνωση καί φιλανθρωπία, ὥστε νά βρεῖ  πραότητα  καί  ἀνάπαυση  ἡ  ψυχή  σου  καί  τήν ποθουμένη  ἐν  Χριστῷ  ἀληθινή ἐλευθερία;

Μάθε, ὅτι ἡ ἱστορία διαχρονικά διδάσκει, πώς ἐκεῖνοι πού ἠκολούθησαν τόν Χριστό ἄδολα, ποτέ δέν μετάνοιωσαν καί ποτέ δέν καταπίεσαν τούς ἀδελφούς τους, οὔτε διέπραξαν κανενός εἴδους ἔγκλημα.
Τουναντίον, ἀνιδιοτελῶς, γιά τήν ἀγάπη καί τήν πίστη τους στόν Βασιλέα Χριστόν, πρόσφεραν πολλά στήν κοινωνία τῶν συνανθρώπων καί δέν δίστασαν καί τήν ζωή τους νά δώσουν.
Ἑνῶ, ἀντίθετα, οἱ ἄ-Χριστοι καί μεταμελλήθηκαν καί ἐζήτησαν συγνώμην καί ἐβασάνισαν καί βασανίστηκαν.

Ούτε ιερόν ούτε Όσιον. Με πρόσχημα το προσκύνημα εκκοσμικεύουν το Άγιον Όρος. Π. Αθανάσιος Μηνάς

« Οὔτε ἱερὸν οὔτε Ὅσιον. Μὲ πρόσχημα τὸ προσκύνημα ἐκκοσμικευουν τὸ ἅγιον Ὅρος. »

Πρεσβυτέρου Ἀθανάσιου Μηνᾶ

Ὁ ἄνθρωπος στήν ἀρχετυπική - προπτωτική του κατάσταση, μέ τά δῶρα πού τοῦ χάρισε ὁ Δημιουργός Τριαδικός Θεός, κατέστη δοξολογικός, εὐχαριστηριακός, ἀσκητικός, ἁγνός, ἁπλός, σέ ὅλες του τίς ἐκφάνσεις.
Μετά τήν πτώση, ἀπό δική του ὑπαιτιότητα, καί τήν ἔξωσή του ἀπό τόν Παράδεισο, μέ δάκρυα καί μετάνοια ἀγωνιζόταν νά μή ξεχάσει τόν τόπο - τήν κατάσταση ἀπό τήν ὁποία ἐξέπεσε, περιμένοντας τήν Θεία Οἰκονομία, τήν εὐσπλαγχνία καί τό ἔλεος τοῦ Πατέρα.
Ἔτσι ὁ Ἅγιος Θεός, μετʼ οὐ πολύν χρόνον, συνάπτει διαθήκην μέ τόν Πατριάρχη Ἀβραάμ στόν ὁποῖον, ὡς ἐν ἐσόπτρῳ, προκαταγγέλλει τήν ἐπερχομένη σωτηρία τοῦ κόσμου ἐκ τοῦ σπέρματός του, δηλαδή τήν γέννηση τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ, διά τοῦ Ὁποίου, ὅπως τοῦ εἶπε, ἐνευλογηθήσονται πᾶσαι αἱ φυλαί τῆς γῆς1.

Ὁ Ἀβραάμ πιστεύει στό λόγο τοῦ Λόγου καί ἡ πίστις αὐτή λογίζεται εἰς δικαιοσύνην2. Ἐν τούτοις, οἱ ἀπόγονοι τοῦ Ἀβραάμ, οἱ σκληροτράχηλοι Ἰουδαῖοι, μέ τή ζωή τους, ἔθεταν κατά καιρούς σέ ἀμφισβήτηση αὐτή τή συμφωνία μεταξύ τοῦ Θεοῦ καί τοῦ Ἀβραάμ. Καί προσέθεσε ὁ Θεός, διά τοῦ Μωϋσέως στό ὄρος Σινᾶ, τόν Μωσαϊκό νόμο, γιά νά ἁπαλύνει τή σκληροκαρδία τῶν Ἑβραίων καί νά μή ξεχνοῦν τά συμφωνηθέντα.
Ὅμως, καί αὐτή ἡ οἰκονομία τοῦ Θεοῦ, ἀλλά καί οἱ προειδοποιήσεις τῶν ἁγίων προφητῶν, ἔπεσαν στό κενό, σέ ὦτα μή ἀκουόντων, καί δέν μπόρεσαν νά μαλακώσουν τούς κενοδόξους καί σκληρόκαρδους Ἑβραίους.

«...Ἵνα τί ἀγαπᾶτε ματαιότητα καί ζητεῖτε ѱεῦδος;» Πρεσβυτέρου Ἀθανασίου Μηνᾶ

«...Ἵνα τί ἀγαπᾶτε ματαιότητα καί ζητεῖτε ѱεῦδος; » (Ѱαλμ. δ´,στ.3)

Πρεσβυτέρου Ἀθανασίου Μηνᾶ.

Ὁ Σατανάς, ψεύτης καί ἀνθρωποκτόνος ἀπ’ ἀρχῆς[1], μετασχηματίζεται καί σέ ἄγγελο φωτός. Στόχος του εἶναι νά καταστρέψει τήν δημιουργία τοῦ Θεοῦ.

Ὁ ὑποκριτής ἄνθρωπος, θύμα τοῦ ἀρχεκάκου ὄφεως, ἐνῶ εἶναι λύκος, παρουσιάζεται σάν δῆθεν πρόβατο, γιά νά ξεγελάσει καί νά ἐκμεταλλευθεῖ τόν συνάνθρωπο.

Ὁ σημερινός πολιτισμός, ἡ σύγχρονη τεχνολογία καί μέ ἕνα λόγο, τό φρόνημα, πού στίς ἡμέρες μας καλλιεργεῖται καί παραδίδεται ἀπό γενιά σέ γενιά, εἶναι μεταλλαγμένο καί ἀφύσικο. Τοῦ λείπει ὁ Χριστός. Καταντᾶ ἄ-Χριστο. Εἶναι δρόμος χωρίς Φῶς, Ἀλήθεια, καί Ζωή.

Βέβαια, θά πεῖ κάποιος, ὅτι τό σαπρό καί μεταλλαγμένο αὐτό σύστημα μπορεῖ πρός καιρόν μέ διάφορα χημικά μέσα νά παράξει, ἀπό πετρέλαιο ἤ καμμένο τοξικό λάδι, τυρί, γάλα ἤ ἄλλη τροφή. Ἤ ἀκόμη τό νερό, μέ τοξικό καρκινογόνο τρόπο, νά τό μεταποιήσει σέ κρασί, γιά περισσότερο ὑλικό κέρδος. Ἐν τούτοις, τίποτε ἀπό τά ἀνωτέρω δέν εἶναι ἀληθινό, γνήσιο, φυσικό, ὑγιές, ἀλλά ἀντίθετα, ὅπως εἴπαμε, εἶναι κάλπικο, μεταλλαγμένο, δηλητήριο, πού ὁ ἄφρων πολιτισμός μας καί ὅλο αὐτό τό ψευτοσύστημα τό ἀνήθικο, στηρίζει. 

Π.Αθανάσιος Μηνάς: « Ὅτι τό ἐν ἀνθρώποις ὑψηλόν βδέλυγμα ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ » (Λουκ., ιστ´, 15)

  « Ὅτι  τό  ἐν  ἀνθρώποις  ὑψηλόν  βδέλυγμα  ἐνώπιον  τοῦ Θεοῦ » (Λουκ., ιστ´, 15)

ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΗΝΑ

Ἀναφέρεται  ἡ  Ἁγία  Γραφή  σέ  ἐκείνους  οἱ  ὁποῖοι « ἀγνοοῦντες γάρ τήν τοῦ Θεοῦ δικαιοσύνην καί τήν ἰδίαν δικαιοσύνην ζητοῦντες στῆσαι, τῇ δικαιοσύνῃ τοῦ Θεοῦ οὐχ ὑπετάγησαν[1].»                                                                                                                         *Τοιουτοτρόπως  καί  στίς  ἡμέρες  μας, ὅπως  στήν  ἐποχή  τοῦ  Χίτλερ, τοῦ Μουσολίνι, τοῦ  Στάλιν, τοῦ  Χότζα, τοῦ  Τσαουσέσκου, ἐπαναλαμβάνεται  τό  ἴδιο «σενάριο».Θέλουμε νά ποῦμε, δηλαδή, ὅτι  καί  στίς  ἡμέρες  μας  ἀκοῦμε αὐτόκλητους «σωτήρες» πού ἰσχυρίζονται ὅτι: «τά  ἀλλάζουμε  ὅλα, ἐγώ  θά  σώσω  τήν  Ἑλλάδα». Καί βέβαια  ἐδῶ  ἐννοοῦν  τόν ἀφανισμό  τῆς  Ὀρθοδόξου  πίστεως, τήν  κατάργηση  τῶν ἑορτῶν  τῶν  Ἁγίων[2] καί  τῆς  Κυριακῆς, ὠς  ἡμέρας  τοῦ  Κυρίου  Ἰησοῦ, μέ  τελικό στόχο, τόν  πλήρη  ἀφανισμό  ἀπό  προσώπου  γῆς  τοῦ  Ὀνόματος  τοῦ  Βασιλέως τῆς Δόξης  Χριστοῦ[3].