«Χριστὸς γεννᾶται. δοξάσατε· Χριστὸς ἐξ οὐρανῶν. ἀπαντήσατε»
(Καταβασία Χριστουγέννων, ὠδὴ α’)
Τὸ παράπονο τοῦ Χριστοῦ μας, ὅπως κατεγράφη στὸ κατὰ Λουκᾶν Εὐαγγέλιον: "Ἄραγε, ὅταν θὰ ἔλθω, θὰ εὕρω τὴν πίστιν ἐπὶ τῆς γῆς;[1]", πραγματώνεται στὶς ἡμέρες μας.
Μὲ πόνο, ἁγιορείτης γέροντας,
πρὶν λίγες ἑβδομάδες τόνισε μὲ νόημα τὰ ἑξῆς:
«Σήμερα, οὔτε
τὰ αὐτονόητα δὲν κηρύττουν καὶ δὲν ὁμολογοῦν, αὐτοὶ ποὺ εἶναι
ἐντεταλμένοι ἀπὸ τὸν Θεὸ καὶ ὀφείλουν νὰ τὸ κάνουν. Σίγησαν οἱ πολλοὶ καὶ
συμβιβάσθηκαν. Ἀλλά, δόξα σοι ὁ Θεός, ποὺ στὶς ἔσχατες ἡμέρες μας,
ἀναδεικνύει κάποιους ὁ Θεός, οἱ ὁποῖοι, εὑρισκόμενοι στὴν πρώτη
γραμμὴ τοῦ πυρός, ὁμολογοῦν τὰ αὐτονόητα πάσῃ θυσίᾳ.Ὡς καλοὶ ἀθλητὲς τοῦ Χριστοῦ, ἐφαρμόζουν πρῶτα οἱ ἴδιοι καὶ μετὰ διδάσκουν καὶ τούς ἄλλους τρεῖς βασικὲς ἐντολές Του:
1) "πορευθέντες μαθητεύσατε πάντα τὰ ἔθνη, βαπτίζοντες αὐτοὺς εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, διδάσκοντες αὐτοὺς τηρεῖν πάντα ὅσα ἐνετειλάμην ὑμῖν..."(Ματθ.κη’,19-20),





