Το ξέφρενο κυνηγητό των απολαύσεων αποτελεί το χαρακτηριστικό γνώρισμα των σημερινών ανθρώπων

«Όλοι», θυμόταν ο ιεράρχης, «σταυροκοπιούνται ευλαβικά, μόλις με βλέπουν. Πολλοί κλαίνε από χαρά. Ζητούν με απλότητα προσευχή και συμβουλή. Μου ανοίγουν τις καρδιές τους αδίσταχτα. Με ικετεύουν να δεχθώ τα δώρα τους -άλλος μια πετσέτα, άλλος χρήματα, άλλος μια μικρή εικόνα η κάποιο ιερό αντικείμενο.
 Όλα αυτά μου προκαλούν βαθιά συγκίνηση, αλλά και ευλάβεια και ενθουσιασμό, καθώς μου αποκαλύπτουν την ευλογημένη βασιλεία του Θεού, που είναι κρυμμένη στα βάθη της απλής και ταπεινής ψυχής του ρωσικού λαού, λαού φαινομενικά αγροίκου αλλά στην πραγματικότητα λεπτού και ευαίσθητου…».

Πολλοί, ωστόσο, πάρα πολλοί ήταν εκείνοι, που μήτε πήγαιναν στους ναούς μήτε σέβονταν την Εκκλησία, από την οποία είχαν ουσιαστικά αποκοπεί στην πράξη. Ο ιεράρχης έβλεπε με οδύνη και μεγάλη ανησυχία ότι μεγάλο τμήμα του ρωσικού λαού είχε χάσει τη χάρη του Αγίου Πνεύματος, καθώς είχε κυριευθεί από άγρια πάθη η είχε βυθιστεί στην άβυσσο της αθεΐας. «Τα σημάδια της ασέβειας», σημείωνε, «είναι φανερά στη ζωή του λαού μας.

Όλοι βλέπουμε με θλίψη τα μεθύσια, τους ξυλοδαρμούς μέχρι θανάτου, την κραιπάλη και την ακολασία, ιδιαίτερα των νέων, την κατάπτωση των οικογενειακών ηθών, προπάντων την ανυποταξία των παιδιών στους γονείς, το εξεζητημένο η και έξαλλο ντύσιμο, την αισχρή και αντικοινωνική συμπεριφορά, τη σκληρότητα και την εκδικητικότητα, το ψεύδος και την απάτη.

Η εκκρεμότητα του Κατουνακιώτη μοναχού

Δύο προσκυνητές, συγγενείς μεταξύ τους, γνωρίζονται στον αρσανά των Κατουνακίων Αγίου Όρους, με τον γέροντα μοναχό Μ. του ιερού ησυχαστηρίου «Ευαγγελισμός της Θεοτόκου» και αγοράζουν από αυτόν σταυρουδάκια.
Κατά τη διάρκεια της γνωριμίας, οι προσκυνητές τον ρωτούν αν μπορούν να τον επισκεφθούν κάποτε στο ησυχαστήριό του. Ο μοναχός απαντά καταφατικά και επιπλέον τούς προσφέρει φιλοξενία με διανυκτέρευση, αν το επιθυμούν.
Πράγματι μετά παρέλευση μερικών μηνών οι δύο προσκυνητές επισκέπτονται ξανά το Άγιο Όρος και, αφού ειδοποιήσουν πρώτα, πηγαίνουν για φιλοξενία στον μοναχό.

Ηχητικό Αγιολόγιο 27 Απριλίου

Ακούστε το βίο των Αγίων της Ορθοδοξίας που εορτάζουν σήμερα 27 Απριλίου




Για να κατεβάσετε και να αποθηκεύσετε την ομιλία σε mp3 πατήστε ΕΔΩ (δεξί κλίκ αποθήκευση ως, ή αποθήκευση δεσμού ως)

27 Απριλίου Συναξαριστής

Συμεὼν ἀδελφοθέου, Ποπλίωνος Μάρτυρος, Λολλίωνος τοῦ Νέου, Θεοφίλου Ἐπισκόπου, Ἰωάννου Ὁσίου καὶ Ὁμολογητού, Συμεὼν τοῦ Νέου Στυλίτου καὶ Γεωργίου Ὁσίων, Εὐλογίου τοῦ λατόμου, Στεφάνου Ἐπισκόπου, Ἀνάμνηση ἐγκαινίων Ἁγίας Εἰρήνης.


Ὁ Ἅγιος Συμεὼν ὁ Ἀδελφόθεος Ἐπίσκοπος Ἱεροσολύμων
 
Ὁ Ἅγιος Ἱερομάρτυρας Συμεών, ἀναδείχθηκε διάδοχος τοῦ Ἁγίου Ἰακώβου τοῦ Ἀδελφοθέου (κοιμήθηκε τὸ 62 μ.Χ.), μετὰ τὴν καταστροφὴ τῆς Ἱερουσαλὴμ ἀπὸ τοὺς Ρωμαίους τὸ 70 μ.Χ.
Κατὰ τὸν Ἠγήσιππο ἦταν υἱὸς τοῦ Κλωπᾶ, ἀδελφοῦ τοῦ Ἰωσὴφ καὶ ἀδελφὸς τοῦ Ἰούδα. Κατὰ ἄλλη δὲ ἐκδοχὴ ἦταν υἱὸς τοῦ Ἰωσὴφ τοῦ Μνήστορος καὶ ἀδελφὸς τοῦ Ἁγίου Ἰακώβου τοῦ Ἀδελφοθέου.
Ἐνῷ ἐπισκόπευε στὴν Ἱερουσαλήμ, ἐπὶ αὐτοκράτορα Τραϊανοὺ (98-117 μ.Χ.), διαβλήθηκε ἀπὸ τοὺς αἱρετικοὺς στὸν ὕπατο Ἀττικὸ γιὰ τὸν ἀποστολικό του ζῆλο.
Ὁ Συμεὼν κατηγορήθηκε ὄχι ἀπὸ Χριστιανοὺς αἱρετικούς, ἀλλὰ ἀπὸ Ἰουδαίους. Ἡ κατηγορία περιελάμβανε δυὸ σκέλη. Τὸ ἕνα ἦταν ὅτι καταγόταν ἀπὸ τὸ γένος Δαβὶδ καὶ τὸ ἄλλο ὅτι ἦταν Χριστιανός.
Ἀφοῦ συνελήφθη, βασανίσθηκε σκληρὰ καὶ στὴν συνέχεια ὁδηγήθηκε σὲ σταυρικὸ θάνατο, τὸ ἔτος 107 μ.Χ., σὲ ἡλικία ἑκατὸν εἴκοσι ἐτῶν.
Στοὺς Παρισινοὺς Κώδικες βρίσκεται Ἀκολουθία τοῦ Ἁγίου Συμεών, ποίημα τοῦ ὑμνογράφου Θεοφάνους.

Διάλογος περί τηλεοράσεως μέ τόν γέροντα Πετρώνιο. (Μέρος Δ΄)

Διάλογος περί τηλεοράσεως
μέ τόν γέροντα Πετρώνιο (†)
Δικαῖον τῆς Ρουμάνικης Σκήτης τοῦ Τιμίου Προδρόμου τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Μεγίστης Λαύρας Ἁγίου Ὅρους

Γέροντος ἱερομ. Πετρωνίου Τανάσε 

   - Πάτερ, τί τραβᾶ τούς ἀνθρώπους;  Σήμερα δισεκατομμύρια ἄνθρωποι κυττάζουν τηλεόρασι. Ἀλλά τί τούς τραβᾶ νά στέκωνται μπροστά της ὅλη τήν ἡμέρα καί τή νύκτα; Ἔχουν ἄραγε τήν ἐντύπωσι, ὅτι δέν μποροῦν νά ζήσουν χωρίς αὐτήν;

  -  Οἱ ἄνθρωποι ἀπεμακρύνθηκαν ἀπό τόν Θεό καί δέν τρέφονται μέ τά πνευματικά δῶρα Του. Ὑπετίμησαν τά πνευματικά χαρίσματα, τόν ἀληθινό ἄρτο καί ζοῦν μέ ἄλλα πράγματα. Αὐτό εἶναι ἡ μόνη ἐξήγησις. Ἀλλά σκεφθῆτε κι ἐσεῖς!
Ἄρα γε σώζεται ὁ ἄνθρωπος πού χάνει τόν χρόνο του ἄσκοπα; Μπορεῖς νά σταθῆς ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ λέγοντας: «Κύριε, δέν εἶχα χρόνο νά προσευχηθῶ, δέν εἶχα χρόνο νά κάνω ὅ,τι ἔπρεπε, διότι ἐκύτταζα στήν τηλεόρασι, ἐμάθαινα τίς εἰδήσεις καί τί συμβαίνει στόν κόσμο;...

Οἱ πρῶτες καταβολές τοῦ Μοναχισμοῦ. - Ἕνα ἐπεισόδιο μεταξύ Ἀβραάμ καί Λώτ. Ὁμιλία π. Ἀθανασίου Μυτιληναίου στή Γένεση

15. Πλοῦτος καί Βασιλεία Θεοῦ. - Οἱ πρῶτες καταβολές τοῦ Μοναχισμοῦ. - Ἕνα ἐπεισόδιο μεταξύ Ἀβραάμ καί Λώτ.

Ὁμιλίες π. Ἀθανασίου Μυτιληναίου στήν Γένεση χωρίον 13, 1-18
Πραγματοποιήθηκε στίς 19-02-1979





Γιά νά κατεβάσετε καί νά ἀποθηκεύσετε τήν ὁμιλία πατῆστε ἐδῶ (δεξί κλίκ, 'Ἀποθήκευση προορισμοῦ ὡς, ἤ Ἀποθήκευση δεσμοῦ ὡς)

Τά ἠχητικά ἀρχεῖα εἶναι ἀπό τό arnion.gr

Γιά νά ἀκούσετε τὶς ὑπόλοιπες ὁμιλίες πατῆστε  π. Μυτιληναίος - Γένεσις

Πνευματικοί Διάλογοι με τον Ρουμάνο ησυχαστή π. Ηλίε Κλεόπα. Τρίτη συνομιλία (ερωτ. 99-106)

Πνευματικοί Διάλογοι με τον Ρουμάνο ησυχαστή π. Ηλίε Κλεόπα

Τρίτη συνομιλία (ερωτ. 99-106)

Άγιον Πάσχα 1983 Ιερομόναχος Ιωαννίκιος Μπάλαν

99.    Με ποιες προϋποθέσεις εξομολογούνται καί κοινωνούν τα παιδιά, οι γέροντες καί οι βαρεία άρρωστοι;

Τα μικρά παιδιά μέχρι τα έξι - επτά χρόνια των, εάν είναι βαπτισμένα, κοινωνούν χωρίς εξομολόγηση, αναλόγως των περιστάσεων. Ή εξομολόγηση τους αρχίζει από την ηλικία των επτά ετών. Οι γέροντες καί οι ασθενείς είναι καλό να κοινωνούν κάθε τρεις εβδομάδες, εάν δεν έχουν κάποιο κώλυμα για την Θεία Κοινωνία. Εάν αμάρτησαν με θανάσιμο αμάρτημα, οί Άγιοι Πατέρες κανονίζουν να κοινωνούν μόνο στο κρεβάτι του θανάτου, εκτός καί εάν μετανόησαν ειλικρινά.

100.   Με πόσους τρόπους μπορούν να κοινωνήσουν οί πιστοί; Ποια είναι ή ανώτερη κοινωνία με τον Χριστό;

Οί πιστοί μπορούν να κοινωνήσουν με τον Χριστό με τέσσερις τρόπους: Πρώτον με το Σώμα καί το Αίμα του Κυρίου.
Δεύτερον κατά τρόπο πνευματικό με την ευχή του Ιησού, όταν γίνεται είτε με τον νου είτε με την καρδιά. Ό τρίτος τρόπος κοινωνίας γίνεται με την εργασία όλων των εντολών του Κυρίου.

Ἡ ἀποδημία μου πρός τήν ἀλήθεια. (Μέρος Β'). Ἡ ἐπιστροφή μου στήν Ὀρθοδοξία καί ἡ εἴσοδός μου στόν μοναχισμό. Γέροντος Ραφαήλ Νόϊκα

Ἡ ἀποδημία μου πρός τήν ἀλήθεια

(Μέρος Β')

Ἡ ἐπιστροφή μου στήν Ὀρθοδοξία καί ἡ εἴσοδός μου στόν μοναχισμό

Γέροντος Ραφαήλ Νόϊκα

  -  Θά ἠθέλαμε νά ἀναφερθῆτε ἐκτενέστερα στίς διακυμάνσεις πού ἐδοκιμάσατε στήν ἀρχή καί στήν πνευματική ἐξέλιξι πού εἴχατε τελευταῖα.

  -  Εἶχαν διαζευχθῆ οἱ γονεῖς μου, διότι ἡ μητέρα μου έπῆρε πάλι τήν ἀγγλική της ἐθνικότητα καί ἦτο ἐνδεχόμενο νά ἐπηγαίναμε στήν Δύσι. Οἱ γονεῖς ἤθελαν νά δώσουν σ᾿ ἐμᾶς (ἔχω καί μία ἀδελφή) ἀπό τήν παιδική μας ἡλικία μία ἐλεύθερη ἀγωγή, παρά νά μᾶς ἀνακοινώσουν ὅτι θά μείνουν ἤ ὄχι στήν χώρα μας.
Τό ἔτος 1955 ἀνεχώρησα στήν Δύσι μέ τήν ἐλπίδα τῆς καλλίτερης ζωῆς, τήν ὁποία εὕρισκα πολλές φορές καί σέ ἄλλους, πού ἤρχοντο ἀπό τίς χῶρες τους ἐκεῖ. Καί ὅλοι σχεδόν ἐπέρασαν, μέσα ἀπό πολλές δυσκολίες καί ἀπογοητεύσεις.
Ἤμουν παιδί καί χωρίς μεγάλη πνευματική ἀγωγή.
Συνέχεα τήν ἐλευθερία, ἔτσι ὅπως τήν κατανοοῦμε ἐμεῖς σήμερα-δηλαδή τήν ἐλευθερία τῆς ἐκφράσεως, τήν δυνατότητα νά κάνης ὅ,τι θέλεις, ὅ,τι σοῦ ἀρέσει-μέ τήν ἐν πνεύματι ἐλευθερία, τήν προσευχή καί τήν ἐκκλησιαστική ζωή.

Πάθη και Αρετές (Γέρ. Παϊσίου). Ομιλία π. Θεόκλητου Ηγουμένου Ι. Μ. Αγίου Αρσενίου Χαλκιδικής

Πάθη και Αρετές (Γέρ. Παϊσίου)

Ομιλία π. Θεόκλητου Ηγουμένου Ι. Μονής Αγίου Αρσενίου Χαλκιδικής
Πραγματοποιήθηκε στην Λεμεσό Κύπρου το 2008


Γιά νά κατεβάσετε καί νά ἀποθηκεύσετε τήν ὁμιλία πατῆστε ἐδῶ (δεξί κλίκ, Ἀποθήκευση προορισμοῦ ὡς, ἤ Ἀποθήκευση δεσμοῦ ὡς)

Πηγή αρχείου omilies.net

Προϋποθέσεις καί ὠφέλεια ἐκ τῆς εὐχῆς. Αρχ. Ἀρσενίου Κατερέλου

Προϋποθέσεις καί ὠφέλεια ἐκ τῆς εὐχῆς.

Ὁμιλία Ἀρχιμανδρίτου Ἀρσενίου Κατερέλου  καθηγουμένου τῆς Ι. Μονῆς Ἁγίου Νικολάου Δίβρης Φθιώτιδος.
Νὰ εἶναι τελωνικὴ -χωρίς ἔχθρες-ἀπό ἐλεήμονα καρδιά μὲ κρυφό πνευματικό ἀγῶνα καὶ πλήρη ἐμπιστοσύνη στὴ θεία Πρόνοια.
Οἰ τρεῖς πνευματικοί ἐχθροί μας.  Σὲ τὶ συνίσταται ἡ ταπείνωσις.
Ἐπιβάλλεται ἡ εὐχή καὶ στοὺς λαϊκοὺς.





Γιά νά κατεβάσετε καί νά ἀποθηκεύσετε τήν ὁμιλία πατῆστε ἐδῶ (δεξί κλίκ, Ἀποθήκευση προορισμοῦ ὡς, ἤ Ἀποθήκευση δεσμοῦ ὡς)

Ἀρχείο  Ἀναβάσεων

Ἀναμνήσεις μου ἀπό τόν Ρουμάνο γέροντα π.Ἰωαννίκιο Μπάλαν. († 1930-2008) Μέρος Β΄

Ἀναμνήσεις μου ἀπό τόν Ρουμάνο γέροντα  π.Ἰωαννίκιο Μπάλαν

Μέρος Β'

Πράγματι ὁ Γέροντάς μου εὐλόγησε αὐτήν τήν προσκυνηματική μου πορεία. Ἀρχές Ὀκτωβρίου τοῦ 1984, ἡλικίας τότε 32 ἐτῶν,  ἐπέρασα τά ἑλληνικά σύνορα καί μπῆκα στό ἔδαφος τῆς Σερβίας καί κατόπιν τῆς Ρουμανίας.
Μετά ἀπό 24 ὧρες ταξιδίου μέ τό λεωφορεῖο ἔφθασα στό Βουκουρέστιο. Εἶχα τηλεφωνήσει ἐκ τῶν προτέρων καί τόν π. Ἰωαννίκιο καί τόν διάκονο Σεβαστιανό Μπάρμου, τόν ὁποῖον εἶχα συναντήσει κάποτε στήν ρουμανική σκήτη. Ἦλθε ἡ γυναίκα τοῦ διακόνου Σεβαστιανοῦ καί μέ μετέφερε στό ἱερατικό οἰκοτροφεῖο «Caminul preoţesc» τοῦ Πατριαρχείου. Τό ἀπόγευμα τῆς ἰδίας ἡμέρας ἦλθε μέ τό τραῖνο ἀπό τήν μονή Μπίστριτσα τῆς Μολδαβίας καί ὁ π. Ἰωαννίκιος.

Λάμπει ὁ Σταυρός τοῦ Χριστοῦ. Ἐμπειρίες νεοφώτιστων ὀρθόδοξων Ἀφρικανῶν.

Λάμπει ὁ Σταυρός τοῦ Χριστοῦ 

Ἐμπειρίες νεοφώτιστων ὀρθόδοξων Ἀφρικανῶν

Φωτ.αρχείο π.Δαμασκηνού Γρηγοριάτου

Στήν γιορτή τῆς ἀναστάσεως τοῦ Λαζάρου τοῦ ἔτους 2005 βαπτίσθηκαν στήν ἐκκλησία Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου 15 μπουρουντέζοι Ἀδελφοί μας.
Ἀνάμεσά τους καί ὁ τελειόφοιτος τῆς νομικῆς Δαμασκηνός Bilizi. Δέν τοῦ ζήτησα ἀκόμη νά μοῦ περιγράψει τί αἰσθάνθηκε στήν βάπτισί του. Ὅμως, μόνος του μοῦ εἶπε ὅτι, ὅταν πῆγε τό ἀπόγευμα στό σπίτι του, μετά τήν βάπτισί του, ἐκρέμασε τόν ξύλινο μεγάλο Σταυρό πού τοῦ ἔδωσα, στό τοῖχο τοῦ δωματιοῦ του.
Τό βράδυ, μετά τήν προσευχή του,  πρίν κοιμηθῆ, εἶδε ἕνα  θαυμαστό φαινόμενο. Ἀπό τόν Σταυρό ἔβγαιναν ἀκτῖνες φωτός, πού ξεχύνοντο μέσα στό δωμάτιό του. Ταυτόχρονα ἄκουσε καί μία ὡραία ψαλμωδία, πού ἔλεγε στά σουαχίλι:
 «Ἅγιος ὁ Θεός, Ἅγιος Ἰσχυρός, Ἅγιος Ἀθάνατος, ἐλέησον ἡμᾶς».

***

Τό κείμενο προέρχεται ἀπό τά ἀρχεῖα τοῦ πατρός Δαμασκηνοῦ Γρηγοριάτου, ἀπό τήν ἱεραποστολή τοῦ Κογκό, τόν ὁποῖον καί εὐχαριστοῦμε θερμά γιά τήν παραχώρηση τῶν ἀρχείων, ὅπως ἐπίσης εὐχαριστοῦμε καί τόν γέροντα τῆς Μονῆς Ὁσίου Γρηγορίου πατέρα Γεώργιο Καψάνη γιά τήν εὐλογία καί τήν ἄδεια δημοσίευσης.

Ἐπιμέλεια κειμένου   Αναβάσεις

Αν οι πονηροί νικήσουν;

 Αν οι πονηροί νικήσουν;

Μόσχου Εμμανουήλ Λαγκουβάρδου

       Είναι τόσο περίπλοκη η πολιτική κατάσταση, που όπως δείχνουν τα πράγματα οι πονηροί που έκαναν τους νόμους θα νικήσουν πάλι, όπως γίνεται πάντα. Στο ερώτημα αν  θα πέσουμε στην μαύρη απελπισία,  αν οι πονηροί νικήσουν κι αυτή τη φορά , στις προσεχείς εκλογές , η απάντηση είναι οπωσδήποτε όχι.
Η απελπισία στους χριστιανούς είναι αμαρτία. Δείχνει άγνοια και υπερηφάνεια. Άγνοια ότι ο Ιησούς μετατρέπει τις ήττες σε νίκες και υπερηφάνεια διότι ο υπερήφανος στηρίζεται στον εαυτό του και όχι στο Χριστό.
      Απ΄  το Ευαγγέλιο θα επιλέξουμε τους στίχους εκείνους που κατά τη γνώμη μας περιγράφουν την κατάσταση κι αυτούς που τη δημιούργησαν. Πριν όμως ανοίξουμε το Ευαγγέλιο θα παραθέσουμε τα λόγια του στάρετς Αμβροσίου της Όπτινα, τα οποία διαβάσαμε στο βιβλίο του Παύλου Ευδοκίμωφ, Η Πάλη με τον Θεό.

Φωτογραφίες από την Ιερά Μονή του Αγίου Ραφαήλ στην Θερμή Μυτιλήνης

Πατήστε για περισσότερες φωτογραφίες

Ὁ π. Ἰουστίνος γιά τίς δολοφονικές ἀπόπειρες ἐναντίον του, τίς θαυματουργικές ἐπεμβάσεις τοῦ Ἁγίου Φιλουμένου καί τήν κατάσταση στήν Ἑλλάδα (βίντεο)

Στό παρόν βίντεο μιλᾶ ὁ π. Ἰουστίνος, διάδοχός του Ἁγίου Φιλουμένου, ὁ ὁποῖος κατακρεουργήθηκε από Ἐβραίους τό 1979 ἐνῶ τελοῦσε τόν ἑσπερινό στό Φρέαρ τοῦ Ἰακώβ στούς Ἁγίους Τόπους.
Ἀκοῦστε τόν νά περιγράφει δύο ἀπό τίς πάνω ἀπό δεκαπέντε δολοφονικές ἐπιθέσεις πού ἔχουν γίνει ἐναντίον τοῦ καθώς καί τίς θαυμαστές ἐπεμβάσεις τοῦ Ἁγίου Φιλουμένου ποῦ τόν ἔσωσε ἀπό βέβαιο θάνατο.
Σχολιάζει ἐπίσης τήν τραγική κατάσταση στήν ὁποία  ἔχει περιέλθει ἡ Ἑλλάδα λόγω τῆς ἀπώλειας τῆς γλώσσας, τῆς Ὀρθοδοξίας καί τοῦ πολιτισμοῦ μας. Τέλος, ἐπισημαίνει ὅτι οὐδέποτε κατέβηκε ἡ ἑλληνική σημαία ἀπό τό Πατριαρχεῖο Ἱεροσολύμων ὅπως εἶχε διαδοθεῖ παλαιότερα ἐνῶ ἀναφέρεται καί στούς πολιτικούς της χώρας μας.
Συγκεριμένα λέει: "Ἐμεῖς τήν ἑλληνική σημαία οὔτε τήν κατεβάσαμε  καί οὔτε πρόκειται νά τήν κατεβάσουμε ὅσο ἀναπνέουμε καί μιλᾶμε ἑλληνικά. Τήν ἑλληνική σημαία στήν Ἑλλάδα τήν κατεβάσανε, στήν Ἑλλάδα τήν κάνανε σφουγγαρόπανο, στήν Ἑλλάδα τήν κάψανε καί τήν κλωστήσανε στήν ἄσφαλτο. Καί δυστυχῶς καμμία ἀρχή καί καμμία ἐξουσία δέν κοιτάζει τί γίνεται. Διότι καί οἱ κυβερνῶντες καί οἱ νῦν καί οἱ πρώην καί αὐτοί ποῦ θά ἔρθουνε εἶναι ὅλοι μέσα στήν παγκοσμιοποίηση, μέσα στόν Σιωνισμό"
orthodoxia-ellhnismos.gr

Ηχητικό Αγιολόγιο 26 Απριλίου

Ακούστε το βίο των Αγίων της Ορθοδοξίας που εορτάζουν σήμερα 26 Απριλίου



Για να κατεβάσετε και να αποθηκεύσετε την ομιλία σε mp3 πατήστε ΕΔΩ (δεξί κλίκ αποθήκευση ως, ή αποθήκευση δεσμού ως)

26 Απριλίου Συναξαριστής

Βασιλέως Ἱερομάρτυρα, Γλαφυρῆς, Ἰούστας Ὁσίας, Νέστορος Ὁσίου, Ἀνατολίου Σιναΐτου, Λέοντος Ἐπισκόπου, Γεωργίου Ὁσίου, Καλανδίωνος Ὁσίου, Στεφάνου Ἐπισκόπου, Ἀνακομιδὴ λειψάνων τοῦ Ὁσίου Ἰωαννικίου τοῦ Ἀναχωρητῆ.



Ὁ Ἅγιος Βασιλέας ὁ Ἱερομάρτυρας Ἐπίσκοπος Ἀμασείας
 
Ὁ Ἅγιος Ἱερομάρτυς Βασιλεὺς ἔζησε κατὰ τοὺς χρόνους τοῦ βασιλέως Λικινίου (307-323 μ.Χ.) καὶ ἦταν Ἐπίσκοπος τῆς Ἀμασείας τοῦ Πόντου. Ὁ Ἐπίσκοπος Βασιλεὺς διακρινόταν γιὰ τὸν ζῆλο του ὑπὲρ τῆς πίστεως καὶ τὴν ἀκοίμητη δραστηριότητα στὴν ἐπιτέλεση τῶν καθηκόντων του.
Ἐπειδὴ παντοῦ ὑπῆρχαν καὶ πλάνες καὶ κίνδυνοι, ἔσπευδε παντοῦ καὶ ὁ ἴδιος κηρύττοντας, συμβουλεύοντας, παρηγορώντας, ἐνισχύοντας, στηρίζοντας, ἐλκύοντας, πυκνώνοντας καὶ ἐγκαρδιώνοντας τὶς Χριστιανικὲς τάξεις καὶ ἀναδεικνύοντας αὐτὲς ὅσο τὸ δυνατὸν ἰσχυρότερες πνευματικὰ ἔναντι τοῦ εἰδωλολατρικοῦ κόσμου.
Γι’ αὐτὸν τὸν λόγο οἱ ἱερεῖς καὶ οἱ ἄρχοντες τῶν εἰδωλολατρῶν, ἔτρεφαν ἐναντίον του σφοδρὴ ἔχθρα. Καὶ ὅταν ὁ Λικίνιος, τὸ ἔτος 322 μ.Χ., προέβη στὰ δυσμενῆ καὶ διωκτικὰ μέτρα ἐναντίον τῶν Χριστιανῶν, κατήγγειλαν πρὸς αὐτὸν τὸν Ἐπίσκοπο Ἀμασείας, Βασιλέα.
Ἕνα ἰδιαίτερο περιστατικὸ κορύφωσε τὴν ὀργὴ τοῦ Λικινίου ἐναντίον τοῦ Ἐπισκόπου Βασιλέως. Κοντὰ στὴν αὐτοκράτειρα Κωνσταντία διέμενε ἄλλοτε ὡς ἀκόλουθος μία νεαρὴ καὶ ὡραιότατη κόρη, ποὺ ὀνομαζόταν Γλαφύρα. Ἐξαιτίας τῆς ὀμορφιᾶς της ὁ Λικίνιος ἀνεφλέγη ἀπὸ ἁμαρτωλὸ πάθος, ὡς δοῦλος σαρκικῶν παθῶν, καθὼς ἦταν.

Κοράνια από ελεφαντόδοντο, και πλακέτες με χωρία του Κορανίου έδωσε ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων στον πρίγκηπα της Ιορδανίας και στον μουφτή της Αιγύπτου

Μεγάλο Σάββατο 14 Ἀπριλίου ὁ Πατριάρχης Ἱεροσολύμων δίνει ἀπό τά χέρια του τό Ἅγιον Φῶς. Τέσσερις μόλις ἡμέρες ἀργότερα στίς 18 Ἀπριλίου πρίν ἀκόμη τελειώσει ἡ Διακαινήσιμος ἑβδομάδα, ὁ Πατριάρχης μοιράζει μέ τά ἴδια χέρια, Κοράνια.

Φαίνεται σάν κάνονας πλέον ὅποιος μουσουλμάνος ἐπισκεφτεῖ Πατριαρχεῖα φεύγει φορτωμένος μέ Κοράνια. Ἡ ἀνακοίνωση ἀπό τό Πατριαρχεῖο Ἱεροσολύμων

Τήν Τετάρτην, 5ην /18ην Ἀπριλίου 2012, ὁ ἐξοχώτατος  πρίγκηψ τῆς Ἰορδανίας κ. Ἐμίρ Γάζη, συνοδευόμενος ὑπό τοῦ Μουφτῆ τῆς Αἰγύπτου κ. Ἄλη Τζούμαση Τζαμάκ καί ὑπό ἄλλων θρησκευτικῶν καί πολιτικῶν προσωπικοτήτων τῆς Ἰορδανίας καί τῆς Παλαιστινιακῆς Αὐτονομίας, παρουσίᾳ τοῦ Ἐκπροσώπου τοῦ Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν τοῦ Ἰσραήλ κ. Σεζάρ Μαρζῆε ἐπεσκέφθη τό Πατριαρχεῖον.

Ἀναμνήσεις μου ἀπό τόν Ρουμάνο γέροντα π.Ἰωαννίκιο Μπάλαν. († 1930-2008) Μέρος Α΄

Ἀναμνήσεις μου ἀπό τόν Ρουμάνο γέροντα  π.Ἰωαννίκιο Μπάλαν

Μέρος Α'

Ὁ μέγας Ἱεραπόστολος τῶν ψυχῶν μας, ὁ Ἰησοῦς Χριστός, δέν θά παύση διά μέσου τῶν αἰώνων, σέ κάθε ἐποχή καί σέ κάθε ὀρθόδοξο κράτος ν᾿ ἀναδεικνύει ἀξίους ἐργάτας καί διδασκάλους γιά τήν διαποίμανσι τοῦ ποιμνίου Του.
Ὅλοι αὐτοί οἱ ἐργάτες τοῦ Εὐαγγελίου μέ τόν γραπτό λόγο τους, μέ τήν ἁγία καί νηπτική ζωή τους μέ τόν θερμουργό ζῆλο τους δαπανῶνται καθημερινά διά τόν ἐρχομό τῆς Bασιλείας τοῦ Χριστοῦ ἐπί τῆς γῆς. Πιό συγκεκριμένα κοπιάζουν νά ὁμιλήσουν μέ τήν βοήθεια τῆς θεία Χάριτος στίς καρδιές τῶν ἀνθρώπων, ὅπου ἰδιαίτερα εὐαρεστεῖται νά κατοικῆ ὁ Φίλος καί Ἰατρός τῶν ψυχῶν μας, ὁ Ἰησοῦς Χριστός.
Ὁ μακαριστός ρουμᾶνος ἱεραπόστολος τῶν τελευταίων χρόνων, ἀρχιμ. π. Ἰωαννίκιος Μπάλαν, δέν ἐπρόκειτο ποτέ νά γνωρισθῆ μέ τόν Ἑλληνικό λαό, ἐάν δέν εἶχε ὁ ἴδιος τήν θεία φώτισι νά στείλη τό 1977 τό βιβλίο του «Ρουμανικό Γεροντικό», ὀγκώδης τόμος 600 σελίδων, σέ ὅλες τίς Μονές τοῦ Ἁγίου Ὄρους.

Αθανάσιος Διάκος (1788-1821 24 Απριλίου). «Εγώ Γραικός εγεννήθηκα και Γραικός θ’ αποθάνω»

«Εγώ Γραικός γεννήθηκα, Γραικός και θ’ αποθάνω!».

Ο Αθανάσιος Διάκος ήταν ηρωικός αγωνιστής και μάρτυρας κι ένας από τους πρωτεργάτες της Επανάστασης του 1821.
Γεννήθηκε γύρω στο 1788 (σύμφωνα με άλλη εκδοχή το 1782). Ο τόπος γέννησης του Αθανάσιου Διάκου, αποτελεί σημείο τριβής και διεκδικείται από δύο χωριά, την Άνω Μουσουνίτσα και την Αρτοτίνα. Και τα δυο, χωριά της Φωκίδος.
Το βέβαιο είναι ότι ο Διάκος έλκει την καταγωγή του και στα δυο χωριά. Ο πατέρας του ήταν από την Μουσουνίτσα και η μητέρα του από την Αρτοτίνα.
Σημείο τριβής, αποτελεί και το πραγματικό επώνυμο του Διάκου. Αναφέρονται τα Μασαβέτας (γράφεται και Μασσαβέτας) και Γραμματικός. Από εκεί και πέρα υπάρχει μια αμφισβήτηση μεταξύ αρκετών ιστορικών, με στοιχεία που συχνά αντικρούονται μεταξύ τους, τόσο για το γενεαλογικό δέντρο του Διάκου, κυρίως απ’ την πλευρά του πατέρα του, όσο και για τον τόπο γέννησης και διαμονής του (παρατίθενται κάποιες γνώμες στο τέλος του κειμένου).
Το πιο πιθανό είναι, βάσει των στοιχείων, ότι ο Αθανάσιος Διάκος γεννήθηκε στην Αρτοτίνα και το κανονικό όνομα του πατέρα του ήταν Γεώργιος Γραμματικός.