ΚΑΤΗΧΗΣΗ 7η
Το ομολογιακό στοιχείο της μοναχικής ζωής
Αδελφοί και πατέρες, θέλω να σας υπενθυμίσω ότι ολόκληρη η αναστροφή στη στρατευμένη πορεία μας είναι ομολογιακή. Η άρνηση προκάλεσε την πτώση και τη φθορά. Καθήκον μας είναι, αν θέλουμε τη θεραπεία και την ανάπλασή μας, η μόνιμη και σταθερή ομολογία. Και ο Κύριός μας, μας τόνισε με έμφαση ότι μόνον «όστις ομολογήσει εν εμοί έμπροσθεν των ανθρώπων, ομολογήσω καγώ εν αυτώ έμπροσθεν του πατρός μου του εν ουρανοίς, όστις δ αν αρνήσηταί με...αρνήσομαι αυτόν» (Ματ. ι΄,32). Ολόκληρη η πεισματική επιμονή των αθλητών της πίστης μας σ αυτό μόνο απέβλεπε, στην ακριβή και πλήρη ομολογία του θείου θελήματος, είτε στη δογματική, είτε στη λατρευτική, είτε στην παραδοσιακή του μορφή. «Στήκετε, και κρατείτε τας παραδόσεις ας εδιδάχθητε είτε δια λόγου είτε δι επιστολής ημών» (Β Θες. β΄,15), ερμηνεύει ο Παύλος.
Κάθε εντολή και παράδοση της πίστης μας, έχει πάντοτε την ίδια αξία και σημασία, γιατί είναι διαταγή του Αγίου Πνεύματος. Την υποχρέωση αυτήν, όλων των λογικών όντων, ερμηνεύοντας ο
Δαυΐδ λέει: «Δια τους λόγους των χειλέων σου εγώ εφύλαξα οδούς σκληράς» (Ψαλμ. ιστ΄,4) και συνεχίζει: «Ταύτα πάντα ήλθον εφ ημάς και ουκ επελαθόμεθά σου» (Ψαλμ. μγ΄,18 ), «ελογίσθημεν ως πρόβατα σφαγής» (Ψαλμ. μγ΄,23).
Δαυΐδ λέει: «Δια τους λόγους των χειλέων σου εγώ εφύλαξα οδούς σκληράς» (Ψαλμ. ιστ΄,4) και συνεχίζει: «Ταύτα πάντα ήλθον εφ ημάς και ουκ επελαθόμεθά σου» (Ψαλμ. μγ΄,18 ), «ελογίσθημεν ως πρόβατα σφαγής» (Ψαλμ. μγ΄,23).
Στην εκκλησιαστική μας Ιστορία δεν είναι λίγα τα εκατομμύρια των ομολογητών και μαρτύρων των δογμάτων της πίστης μας. Βρίσκουμε μάρτυρες και ήρωες, που ομολόγησαν και μαρτύρησαν για τα μυστήρια της Εκκλησίας μας. Αλλους που μαρτύρησαν για τη λατρευτική της παράδοση ή για την απλή μόνο παράδοση. Μάρτυρες ήταν όσοι δεν αρνήθηκαν τον
