Κυριακή της Πεντηκοστής. Π. Θεόδωρος Ζήσης

Π. Θεόδωρος Ζήσης Κυριακή της Πεντηκοστής



Για να κατεβάσετε και να αποθηκεύσετε την ομιλία σε mp3 πατήστε ΕΔΩ (δεξί κλίκ αποθήκευση ως, ή αποθήκευση δεσμού ως)
Πηγή αρχείου Ι. Μονή Παντοκράτορος Μελισσοχωρίου

Η βλασφημία κατά του Αγίου Πνεύματος. π. Άγγελος Αγγελακόπουλος

Η βλασφημία κατά του Αγίου Πνεύματος

Πρωτοπρ. Ἄγγελος Ἀγγελακόπουλος ἐφημέριος Ἱ. Ν. Ἀγίας Παρασκευῆς Καλλιπόλεως Πειραιῶς

Ἐν Πειραιεῖ 23-6-2013

  O άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος σε ένα σημείο της πρώτης ομιλίας του στην εορτή της Πεντηκοστής επισημαίνει ότι, δυστυχώς, μερικές φορές ο Θεός αναστέλλει τήν Χάριν του Αγίου Πνεύματος, την οποία εγκατέστησε και υπάρχει μόνιμα μόνο μέσα στην Ορθόδοξη Εκκλησία. «Ο Θεός αναστέλλει του Πνεύματος την Χάριν».
Όλα τα χαρίσματα, όλες τις ενέργειες της Χάριτος του Αγίου Πνεύματος τις αναστέλλει ο Θεός. Πότε τις αναστέλλει ο Θεός; «Όταν ημίν οργίζεται». Όταν ο Θεός θυμώσει μ’εμάς, όταν δει ότι είμαστε αγνώμονες, όταν δει ότι δεν καταλαβαίνουμε αυτές τις ευεργεσίες της Χάριτος και της ενεργείας του Αγίου Πνεύματος, όταν ξεχνούμε τον Θεό, τότε ο Θεός οργίζεται και αναστέλλει «του Πνεύματος την Χάριν».

Ἔχουμε Πνεῦμα ἅγιο; Κυριακὴ τῆς Πεντηκοστῆς. (†) ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος Καντιώτης

Ἔχουμε Πνεῦμα ἅγιο; 
Κυριακὴ τῆς Πεντηκοστῆς

«Ἐγενόμην ἐν Πνεύματι ἐν τῇ Κυριακῇ ἡμέρᾳ καὶ ἤκουσα φωνὴν ὀπίσω μου μεγάλην ὡς σάλπιγγος» (Ἀπ. 1,10)

(†) ἐπίσκοποςΑὐγουστῖνος Ν. Καντιώτης

Σήμερα, ἀγαπητοί μου, εἶνε μία ἀπὸ τὶς με- γαλύτερες ἑορτὲς τῆς πίστεώς μας, ἡ Πεντηκοστή· γιορτάζουμε τὰ γενέθλια τῆς ἁγίας μας Ἐκκλησίας. Εἶνε ἡ ἐκπλήρωσι τῆς ὑποσχέσεως ποὺ ἔδωσε ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός, ὅτι θὰ στείλῃ τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιο.
Ὅλα σήμερα (ἀπόστολος, εὐαγγέλιο, τροπάρια, πρὸπαντὸς οἱ εὐχές) μιλοῦν γιὰ τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιο. Γιὰ τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιο πρέπει κ᾽ ἐμεῖς νὰ μιλήσουμε. Σὲ ποιόν ὅμως; ὑπάρχουν αὐτιὰ ν᾽ ἀκούσουν, καρδιὲς νὰ αἰσθανθοῦν; Ὁ σημερινὸς κόσμος γιὰ ἄλλα πράγματα συζητεῖ· ἂν τοῦ μιλήσῃς γιὰ Πνεῦμα ἅγιο, μένει ψυχρός «Ὦ γενεὰ ἄπιστος» τοῦ αἰῶνος μας!(πρβλ. Ματθ.17,17. Μᾶρκ. 9,19. Λουκ. 9,41).
Ξέρετε πῶς μοιάζουν σήμερα οἱ ἄνθρωποι; σὰν τυφλοπόντικες.  Ὁ τυφλοπόντικας δὲν βγαίνει ἀπ᾽ τὸ λαγούμι του· ἐκεῖ μέσα γεννήθηκε, ἐκεῖ καὶ θὰ πεθάνῃ.
Κ᾽ ἐμεῖς τυφλοπόντικες εἴμαστε. Ὅσα γράμμα τα κι ἂν ξέρουμε, ζοῦμε μέσ᾽ στὰ λαγούμια τῆς ὕλης καὶ δὲν καταλαβαίνουμε τὴ σημερινὴ γιορτή, ὅτι πέρα ἀπὸ τὴν ὕλη, ἀπὸ τὰ ὑλικὰ ἐνδιαφέρον τα, ὑπάρχει κάτι ἄλλο.

Κυριακή της Πεντηκοστής. Μητροπολίτου Αντινόης Παντελεήμονος

Κυριακή της Πεντηκοστής

Μητροπολίτου Αντινόης Παντελεήμονος

Πενήντα μέρες μετά από την ένδοξη τριήμερη Ανάσταση του Κυρίου μας Ιησού Χριστού η Αγία Ορθόδοξος μας Εκκλησία γιορτάζει την Πεντηκοστή.  Η γιορτή αυτή είναι σημαντική για όλη την ανθρωπότητα, διότι είναι η γενέθλιος ημέρα της Εκκλησίας. Είναι η Ημέρα κατά την οποία η Εκκλησία, το Σώμα του Χριστού, αρχίζει να λειτουργεί ως ζωντανός οργανισμός μέσα στο οποίο ο άνθρωπος βρίσκει την σωτηρία του.  Είναι η Ημέρα, όπου εκπληρώνεται η υπόσχεση του Χριστού για την αποστολή του Αγίου Πνεύματος, του τρίτου Προσώπου της Αγίας Τριάδος.   
Είναι η Ημέρα, όπου το Άγιο Πνεύμα εμφανίστηκε ως γλώσσες φωτιάς και κάθισε πάνω στα κεφάλια των δώδεκα Αποστόλων και στους λοιπούς μαθητές χαρίζοντας στον καθένα ξένες γλώσσες και ανοίγοντας τον νουν και τις καρδιές τους. Είναι η Ημέρα, όπου ο Θεός καλεί όλη την ανθρωπότητα σε ενότητα της αληθινής Πίστης στον Χριστό, τον Μονογενή Του Υιό και Σωτήρα όλων.

            Στις αρχές, η ανθρωπότητα ήταν ένα έθνος και μιλούσε μία γλώσσα (Γεν. 11:1).  Ο άνθρωπος σκέφθηκε με υπερηφάνεια και θέλησε να κτίσει πύργο του οποίου η κορυφή θα έφθανε στον ουρανό.  Έτσι, πίστευε, ότι το όνομα τους θα έμενε θαυμαστό σ’ όλες τις μεταγενέστερες γενεές (Γεν. 11:4).  Ο Θεός βλέποντας τα έργα των ανθρώπων ότι ήσαν μάταια, κατέβηκε και σύγχυσε την γλώσσα τους και κανείς πλέον δεν μπορούσε να καταλάβει τον γείτονά του (Γεν. 11:7). Γι’ αυτό και ο τόπος εκείνος ονομάστηκε «Σύγχυση» και απ’ εκεί διασκορπίστηκαν οι άνθρωποι σ’ όλο το πρόσωπο της γης (Γεν. 11:8).

Μόνο εντός της Ορθοδόξου Εκκλησίας βιώνεται η Πεντηκοστή. Αρχιμ. Ιωήλ Κωνστάνταρος

Μόνο εντός της Ορθοδόξου Εκκλησίας βιώνεται η Πεντηκοστή
Αποστολικό Ανάγνωσμα Κυριακής της Πεντηκοστής

(Πράξ. Αποστ. Β' 1-11)

Αρχ. Ιωήλ Κωνστάνταρος, Ιεροκήρυξ Ι. Μ. Δρ. Πωγ. & Κονίτσης  

Από τις μεγαλύτερες εορτές και έναν από τους πλέον σημαντικότερους σταθμούς του όλου ενιαυτού της χρηστότητος Κυρίου, αποτελεί η εορτή της Πεντηκοστής.
Η μεγάλη αυτή ημέρα, υπήρξε η αρχή της ζωής της Εκκλησίας μας.
Το δε Αποστολικό ανάγνωσμα, μας μεταφέρει ακριβώς στην αρχή της. Στην ημέρα και την ώρα που πραγματοποιήθηκε.
Η περιγραφή που αποτυπώνει ο Ευαγγελιστής Λουκάς, κάνει κάθε καλοπροαίρετη ψυχή να συγκινείται και να βεβαιώνεται στην μεγάλη αλήθεια ότι από εκείνη τη στιγμή, ο Παράκλητος παραμένει και κατευθύνει την ζωή της Εκκλησίας.
Γι' αυτό και ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος ονόμασε το βιβλίο των «Πράξεων των Αποστόλων», Ιστορία του Παρακλήτου: «Αι Πράξεις, Ιστορία τις εστίν ων ο έτερος Παράκλητος είπε και εποίησεν». Οι Πράξεις δηλ. των Αποστόλων είναι ιστορία αυτών τα οποία ο άλλος παράκλητος (το Πνεύμα το Άγιον) είπε και έκανε.
Να δούμε όμως κάποιες πτυχές από το φωτεινό Αποστολικό μας Ανάγνωσμα και με οδηγούς τους Αγίους μας, ας προσπαθήσουμε να εμβαθύνουμε στο μεγάλο μυστήριο και γεγονός της Πεντηκοστής.
Το Άγιον Πνεύμα ήλθε ως βοή σφοδρού ανέμου από τον ουρανό και γέμισε όλον τον οίκον στον οποίον ευρίσκονταν η Παναγία Μητέρα του Κυρίου μας, οι Απόστολοι, αλλά και οι πιστοί.

Τό Εὐαγγέλιο τῆς Κυριακῆς. Κατά Ιωάννην Εὐαγγέλιο. Κυριακή τῆς Πεντηκοστής

 Κυριακή  τῆς  Πεντηκοστής

 Τό Εὐαγγέλιο τῆς Κυριακής καί ἡ ἀπόδοσή του  στήν νεοελληνική.

 Κατά Ἰωάννην Εὐαγγέλιο Κεφ.  7, χωρίο 37 ἕως χωρίο 53 καί Κεφ. 8, χωρίο 12

Ζ΄.37 Ἐν δὲ τῇ ἐσχάτῃ ἡμέρᾳ τῇ μεγάλῃ τῆς ἑορτῆς εἱστήκει ὁ Ἰησοῦς καὶ ἔκραξε λέγων· Ἐάν τις διψᾷ, ἐρχέσθω πρός με καὶ πινέτω. 38 ὁ πιστεύων εἰς ἐμέ, καθὼς εἶπεν ἡ γραφή, ποταμοὶ ἐκ τῆς κοιλίας αὐτοῦ ῥεύσουσιν ὕδατος ζῶντος. 

39 τοῦτο δὲ εἶπε περὶ τοῦ Πνεύματος οὗ ἔμελλον λαμβάνειν οἱ πιστεύσαντες εἰς αὐτόν· οὔπω γὰρ ἦν Πνεῦμα Ἅγιον, ὅτι Ἰησοῦς οὐδέπω ἐδοξάσθη. 40 πολλοὶ οὖν ἐκ τοῦ ὄχλου ἀκούσαντες τὸν λόγον ἔλεγον· Οὗτός ἐστιν ἀληθῶς ὁ προφήτης·
 41 ἄλλοι ἔλεγον· Οὗτός ἐστιν ὁ Χριστός· οἱ δὲ ἔλεγον· Μὴ γὰρ ἐκ τῆς Γαλιλαίας ὁ Χριστὸς ἔρχεται; 42 οὐχὶ ἡ γραφὴ εἶπεν ὅτι ἐκ τοῦ σπέρματος Δαυῒδ καὶ ἀπὸ Βηθλέεμ τῆς κώμης, ὅπου ἦν Δαυῒδ, ὁ Χριστὸς ἔρχεται;
43 σχίσμα οὖν ἐν τῷ ὄχλῳ ἐγένετο δι' αὐτόν. 44 τινὲς δὲ ἤθελον ἐξ αὐτῶν πιάσαι αὐτόν, ἀλλ' οὐδεὶς ἐπέβαλεν ἐπ' αὐτὸν τὰς χεῖρας. 45 Ἦλθον οὖν οἱ ὑπηρέται πρὸς τοὺς ἀρχιερεῖς καὶ Φαρισαίους, καὶ εἶπον αὐτοῖς ἐκεῖνοι· Διατί οὐκ ἠγάγετε αὐτόν;
46 ἀπεκρίθησαν οἱ ὑπηρέται· Οὐδέποτε οὕτως ἐλάλησεν ἄνθρωπος, ὡς οὗτος ὁ ἄνθρωπος. 47 ἀπεκρίθησαν οὖν αὐτοῖς οἱ Φαρισαῖοι· Μὴ καὶ ὑμεῖς πεπλάνησθε; 48 μή τις ἐκ τῶν ἀρχόντων ἐπίστευσεν εἰς αὐτὸν ἢ ἐκ τῶν Φαρισαίων;

Κυριακή τῆς Πεντηκοστῆς

Ὁ Μέγας Σύμμαχος. Λόγος εἰς τόν Ἀπόστολον τῆς Κυριακής τῆς Πεντηκοστῆς. (†) ἐπίσκοπος Γεώργιος Παυλίδης Μητροπολίτης Νικαίας
 
Λόγος εις την Πεντηκοστήν. Λέοντος του σοφού Βασιλέως

 Οσίου Πατρός ημών Νικοδήμου του Αγιορείτου, ερμηνεία εις τους κανόνας της Πεντηκοστής.

 Ὁμιλίαι (3) π. Ἀθανασίου Μυτιληναίου στήν Κυριακή τῆς Πεντηκοστῆ

 Κυριακὴ τῆς Πεντηκοστῆς. Ἁγίου Γρηγορίου Παλαμᾶ

 Ἡ πηγή. Κυριακὴ τῆς Πεντηκοστῆς. (†) ἐπίσκοπος Γεώργιος Παυλίδης Μητροπολίτης Νικαίας

Εἰς τήν Πεντηκοστήν, κατά τήν ὁποίαν ἐνήργησε τό Πνεῦμα τό Ἅγιον εἰς τούς Ἀποστόλους.Ἁγίου Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου

Ἡ ἑορτή τῆς Πεντηκοστῆς. Ὁμιλία π. Σάββα Ἁγιορείτη

Άγ. Γρηγόριος ο Θεολόγος, Λόγος μα΄ εις την Πεντηκοστή

Ὁ Μέγας Σύμμαχος. Λόγος εἰς τόν Ἀπόστολον τῆς Κυριακής τῆς Πεντηκοστῆς. (†) ἐπίσκοπος Γεώργιος Παυλίδης Μητροπολίτης Νικαίας

Ὁ Μέγας Σύμμαχος

«Καί ἐπλήσθησαν ἅπαντες Πνεύματος Ἁγίου»

Λόγος εἰς τόν Ἀπόστολον* τῆς Κυριακής τῆς Πεντηκοστῆς

(†) ἐπίσκοπος Γεώργιος Παυλίδης Μητροπολίτης Νικαίας

Μεγάλη ἡμέρα ἡ σημερινή, ἀγαπητέ ἀναγνώστα. Κατ’ αὐτήν ὑψώνει ὁ Θεός εἰς τήν γῆν τήν ἀνεξάντλητον Δεξαμενήν τῶν θείων χαρίτων, τόν οὐράνιον Φάρον τῆς ἀρετῆς, τό εὐλογημένον Φρούριον τῶν ψυχῶν μας, τήν μυστικήν Κιβωτόν τῆς σωτηρίας μας. Τήν Ἁγίαν Του Ἐκκλησίαν. Τοῦ λοιποῦ ὁ ἄνθρωπος δέν θά εἶναι ὁ νυχτωμένος στρατοκόπος τῆς ζωῆς, ὁ κυνηγημένος νοσταλγός τοῦ Παραδείσου, ὁ ἁλυσοδεμένος κατάδικός του Ἅδου.
Θά ὑπάρχη πλέον τό Καταφύγιον καί τό Ἰατρεῖον. Ἐκεῖ θά δημιουργοῦνται, μέ τήν χάριν τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, τοῦ Τρίτου Προσώπου τῆς προσκυνητής Ἁγίας Τριάδος, οἱ ἅγιοι, οἱ ἥρωες, οἱ μάρτυρες, οἱ οἰκοδόμοι τοῦ νέου κόσμου, τά πρότυπά της ἀρετῆς, οἱ μέλλοντες πολίται τῆς οὐρανίου Βασιλείας.
Αἰῶνες πολλοί ἐπέρασαν, ἀδελφέ, ἀπό τότε. Καί ἡ πραγματικότης ἐπιστοποίησε αὐτήν τήν ἀλήθειαν. Ἐάν ἔλειπεν ἡ Ἐκκλησία ἀπό τόν κόσμον, θά ἔλειπεν ἡ σπονδυλική στήλη τῆς ἀνθρωπότητος. Ὁ ἡρωισμός τῆς ψυχῆς, ἡ ἀρετή καί ἡ ἁγιότης, τά ἰδανικά καί οἱ ὡραῖοι πόθοι δέν θά εἶχαν θεμέλιον νά στηριχθοῦν, καί πρό πολλοῦ θά εἶχαν σβήσει ἀπό τό στερέωμα τῆς ζωῆς μας.

Λόγος εις την Πεντηκοστήν. Λέοντος του σοφού Βασιλέως

Λόγος εις την Πεντηκοστήν

Λέοντος του σοφού Βασιλέως

όταν εν είδει πυρίνων γλωσσών η του Θείου Πνεύματος Χάρις επί τους ιερούς μαθητάς κατεφοίτησεν

Επειδή έφθασε και πάλι θεία πανήγυρις, θα τιμήσωμε κι εμείς την εορτή συνεισφέροντας ό,τι χορηγήση ο Θεός . Και δεν θα φανούμε οκνηροί στο εγχείρημα αυτό, προβάλλοντας ως δικαιολογία την ανεπάρκειά μας να το εκτελέσωμε, αφού κανείς δεν είναι ικανός μόνος του να τιμήση επαρκώς αυτήν την ημέρα. Αλλά εφ΄ όσον η τιμή μετρείται με την προαίρεσι, θα προσφέρωμε κι εμείς στην εορτή τα ιδικά μας .
Ποία δε άλλη προσφορά είναι καλύτερη από τον λόγο; Όχι μόνο διότι ο λόγος είναι το πολυτιμότερον απ΄ όλα, αλλά και επειδή ειδικώς στην περίπτωσιν αυτή αρμόζει η προσφορά του λόγου. Διότι σ΄ αυτούς που κατεπέμφθη σήμερα το δώρο των γλωσσών, σήμερα ακριβώς θα προσφερθή ευλόγως και η δωρεά του λόγου .
Όσα όμως είπαμε αφορούν την προαίρεσι . ας ζητήσωμε λοιπόν και την συνεργασία της δημιουργικής δυνάμεως, η οποία ήνοιξε σήμερα τα αμαθή στόματα των αλιέων, και οπλίζοντάς τους εναντίον εκείνων που είναι ακαταμάχητοι στους λόγους, τους ανέβασε υψηλότερα από εκείνους και από τις σοφίες που εξέφραζαν.

Οσίου Πατρός ημών Νικοδήμου του Αγιορείτου, ερμηνεία εις τους κανόνας της Πεντηκοστής.

Προλεγόμενα

Εν ταυτώ και Ερμηνεία Εις την Ακροστιχίδα του Κανόνος της Πεντηκοστής[1]

Ακροστιχίς

Πεντηκοστίν εορτάζομεν.

Ερμηνεία.

            Η Ακροστιχίς αυτή δεν είναι στίχος δωδεκασύλλαβος Ιαμβικός, ούτε έμμετρος, καθώς ήτον αι άλλαι ακροστιχίδες των λοιπών Κανόνων του Ιερού Κοσμά, αλλά είναι εννεασύλλαβος μόνο και άμετρος και κολοβός.  Διά ποίαν δε αιτίαν τούτο εποίησεν ο Μελωδός;  Αποκρίνομαι ότι την αληθινήν τούτου αιτίαν αυτός μόνος ηξεύρει ο Ασματογράφος, και το Πνεύμα το εν αυτώ^. ημείς δε στοχαστικώς λέγομεν ότι ίσως τούτο εποίησεν από τον υπερβολικόν έρωτα όπου είχεν εις τα λόγια Γρηγορίου του Θεολόγου^. υπό τούτου γαρ καταφλεγόμενος, δεν ήθελε να παραλλάξη τους εκείνου λόγους, αλλ’ αυτούς εκείνους γυμνούς και ξηρούς και με αυτάς τας λέξεις ηγάπα να προφέρη, όχι μόνον εις τα άλλα του συγγράμματα, αλλά και εις αυτάς ακόμη τας Ακροστιχίδας.

            Και τούτο δείκνυται από την παρούσαν Ακροστιχίδα, ήτις είναι αυτολεξεί ερανισμένη από τον εις την Πεντηκοστήν λόγον του Θεολόγου, όπου το δεύτερον Προοίμιον του ούτω προφέρει^. «Πεντηκοστήν εορτάζομεν, και Πνεύματος επιδημίαν, και προθεσμίαν επαγγελίας, και ελπίδος συμπλήρωσιν, και το Μυστήριον όσον; (ερωτηματικώς γαρ πρέπει να αναγινώσκεται) Ως μέγα τε και σεβάσμιον» (αποκριτικόν γαρ τούτο εστιν).

Ὁμιλίαι (3) π. Ἀθανασίου Μυτιληναίου στήν Κυριακή τῆς Πεντηκοστῆς

1. Τό Χριστολογικόν καί Πνευματολογικόν θεμέλιον τῆς Ἐκκλησίας ἡ ὁποία πρέπει νά εἶναι Ἁγία, Προσευχομένη, Διακονοῦσα, Ἱεραποστολική, Ὁμολογοῦσα, Μελετῶσα, Ἐμβαθύνουσα (δ. 30')
Ὁμιλία π. Ἀθανασίου Μυτιληναίου εἰς τήν Κυριακή τῆς Πεντηκοστῆς, εἰς τήν Θείαν Λειτουργίαν
Πραγματοποιήθηκε στίς 14-06-1981

Γιά νά κατεβάσετε καί νά ἀποθηκεύσετε τήν ὁμιλία πατῆστε ἐδῶ (δεξί κλίκ, Ἀποθήκευση προορισμοῦ ὡς, ἤ Ἀποθήκευση δεσμοῦ ὡς)


2. Τό Πνεῦμα τό Ἅγιον εἶναι τροφή, ἔνδυμα, κάθαρσις, φῶς (δ. 21')
Ὁμιλία π. Ἀθανασίου Μυτιληναίου εἰς τήν Κυριακή τῆς Πεντηκοστῆς, εἰς τόν Ἑσπερινόν
Πραγματοποιήθηκε στίς 14-06-1981

Γιά νά κατεβάσετε καί νά ἀποθηκεύσετε τήν ὁμιλία πατῆστε ἐδῶ (δεξί κλίκ, Ἀποθήκευση προορισμοῦ ὡς, ἤ Ἀποθήκευση δεσμοῦ ὡς)


3. Ἡ ἐν Ἁγίῳ Πνεύματι αὔξησις (δ. 28')
Ὁμιλία π. Ἀθανασίου Μυτιληναίου εἰς τήν Κυριακή τῆς Πεντηκοστῆς τήν ἑσπέραν (Πράξ. 4, 23-31)
Πραγματοποιήθηκε στίς 26-06-1983

Γιά νά κατεβάσετε καί νά ἀποθηκεύσετε τήν ὁμιλία πατῆστε ἐδῶ (δεξί κλίκ, Ἀποθήκευση προορισμοῦ ὡς, ἤ Ἀποθήκευση δεσμοῦ ὡς).
Τά ἠχητικά ἀρχεῖα εἶναι ἀπό τό arnion.gr
Διαβάστε περισσότερα πατώντας Κυριακὴ τῆς Πεντηκοστῆς

Κυριακὴ τῆς Πεντηκοστῆς. Ἁγίου Γρηγορίου Παλαμᾶ

Κυριακὴ τῆς Πεντηκοστῆς (Ἰωάν. ζ΄ 37-52, η΄12)

Ὁμιλία εἰς τὴν κατὰ τὴν Πεντηκοστὴν τελεσθείσαν φανέρωσιν καὶ διανομὴν τοῦ Θείου Πνεύματος                   

Άγιος Γρηγόριος Παλαμάς 

Ἡ πηγή. Κυριακὴ τῆς Πεντηκοστῆς. (†) ἐπίσκοπος Γεώργιος Παυλίδης Μητροπολίτης Νικαίας

Ἡ πηγή

«Ἐὰν τις διψᾷ....»

Κυριακὴ τῆς Πεντηκοστῆς. (Ἰωαν. ζ΄37-52, καὶ η΄12)

(†) ἐπισκόπου Γεωργίου Παυλίδου Μητροπολίτου Νικαίας

Ἡμέρα γενεθλίων ἡ σημερινή. Ἡμέρα, κατὰ τὴν ὁποῖαν θεμελιώνεται ἡ Κιβωτός τῆς «Καινῆς Διαθήκης». Ἡ Ἐκκλησία. Ἅν ἔλειπεν ἡ ἡμέρα τῆς Πεντηκοστῆς, τὸ ἔργον τοῦ Χριστοῦ εἰς τὸν κόσμον θὰ ἔχανε τὸ νόημά του.
 Ὅπως κατὰ τὸν κατακλυσμόν, ἡ κιβωτὸς τοῦ Νῶε ἔσωσε τοὺς ἀνθρώπους καὶ κάθε ἄλλη ζωντανὴν ὕπαρξιν ἀπὸ τὸν θάνατον, ἔτσι καὶ ἡ Ἐκκλησία ἔγινε καὶ θὰ συνεχίζῃ νὰ εἶναι τὸ μέσον, τὸ  μ ό ν ο ν  μέσον, σωτηρίας τοῦ ἀνθρώπου ἐν μέσῳ τοῦ πνευματικοῦ κατακλυσμοῦ, ποὺ περιβάλλει τὴν κοινωνίαν.
Καὶ αὐτῆς τῆς κιβωτοῦ κατασκευαστὴς μὲν εἶναι ὁ Χριστός, Κυβερνήτης δὲ τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον, τὸ τρίτον Πρόσωπον τῆς Ἁγ. Τριάδος.
Ὡσὰν σήμερα κατῆλθεν ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ἐν εἴδει «γλωσσῶν ὡσεὶ πυρός», εἰς τοὺς Ἀποστόλους καὶ ἔκτοτε μένει ἐν τῇ Ἐκκλησίᾳ, τὴν ὁποίαν κατευθύνει καὶ ἁγιάζει.
Μὲ τὰς θαυμαστὰς ἐνεργείας καὶ σωτηριώδεις ἐπιδράσεις τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, ποὺ ἐνεφανίσθησαν καὶ ἐμφανίζονται εἰς τὴν ζωὴν τοῦ ἀνθρώπου, θὰ ἤθελε νὰ ἀσχοληθῇ, ἀγαπητοί, τὸ σημερινό μας κήρυγμα.

Α΄ Πρὶν ἔλθῃ τὸ φῶς!

Τό Εὐαγγέλιο τῆς Κυριακῆς. Κατά Ιωάννην Εὐαγγέλιο. Κυριακή τῆς Πεντηκοστής

 Κυριακή  τῆς  Πεντηκοστής

 Τό Εὐαγγέλιο τῆς Κυριακής καί ἡ ἀπόδοσή του  στήν νεοελληνική.

 Κατά Ἰωάννην Εὐαγγέλιο Κεφ.  7, χωρίο 37 ἕως χωρίο 53 καί Κεφ. 8, χωρίο 12

Ζ΄.37 Ἐν δὲ τῇ ἐσχάτῃ ἡμέρᾳ τῇ μεγάλῃ τῆς ἑορτῆς εἱστήκει ὁ Ἰησοῦς καὶ ἔκραξε λέγων· Ἐάν τις διψᾷ, ἐρχέσθω πρός με καὶ πινέτω. 38 ὁ πιστεύων εἰς ἐμέ, καθὼς εἶπεν ἡ γραφή, ποταμοὶ ἐκ τῆς κοιλίας αὐτοῦ ῥεύσουσιν ὕδατος ζῶντος. 

39 τοῦτο δὲ εἶπε περὶ τοῦ Πνεύματος οὗ ἔμελλον λαμβάνειν οἱ πιστεύσαντες εἰς αὐτόν· οὔπω γὰρ ἦν Πνεῦμα Ἅγιον, ὅτι Ἰησοῦς οὐδέπω ἐδοξάσθη. 40 πολλοὶ οὖν ἐκ τοῦ ὄχλου ἀκούσαντες τὸν λόγον ἔλεγον· Οὗτός ἐστιν ἀληθῶς ὁ προφήτης·
 41 ἄλλοι ἔλεγον· Οὗτός ἐστιν ὁ Χριστός· οἱ δὲ ἔλεγον· Μὴ γὰρ ἐκ τῆς Γαλιλαίας ὁ Χριστὸς ἔρχεται; 42 οὐχὶ ἡ γραφὴ εἶπεν ὅτι ἐκ τοῦ σπέρματος Δαυῒδ καὶ ἀπὸ Βηθλέεμ τῆς κώμης, ὅπου ἦν Δαυῒδ, ὁ Χριστὸς ἔρχεται;
43 σχίσμα οὖν ἐν τῷ ὄχλῳ ἐγένετο δι' αὐτόν. 44 τινὲς δὲ ἤθελον ἐξ αὐτῶν πιάσαι αὐτόν, ἀλλ' οὐδεὶς ἐπέβαλεν ἐπ' αὐτὸν τὰς χεῖρας. 45 Ἦλθον οὖν οἱ ὑπηρέται πρὸς τοὺς ἀρχιερεῖς καὶ Φαρισαίους, καὶ εἶπον αὐτοῖς ἐκεῖνοι· Διατί οὐκ ἠγάγετε αὐτόν;
46 ἀπεκρίθησαν οἱ ὑπηρέται· Οὐδέποτε οὕτως ἐλάλησεν ἄνθρωπος, ὡς οὗτος ὁ ἄνθρωπος. 47 ἀπεκρίθησαν οὖν αὐτοῖς οἱ Φαρισαῖοι· Μὴ καὶ ὑμεῖς πεπλάνησθε; 48 μή τις ἐκ τῶν ἀρχόντων ἐπίστευσεν εἰς αὐτὸν ἢ ἐκ τῶν Φαρισαίων;

Κλίναντες τα γόνατα. Γιατί γονατίζουμε τρεις φορές στον Εσπερινό της Πεντηκοστής.

Ο Εσπερινός της Πεντηκοστής.

«Έτι και έτι, κλίναντες τα γόνατα, του Κυρίου δεηθώμεν…»

Κατά την «έσχατη» και «μεγάλη» και «σωτήρια» ημέρα της Πεντηκοστής, κατά την οποία μας αποκαλύφθηκε και προσκυνούμε και δοξάζουμε το μέγα μυστήριο της Αγίας και Ομοουσίου και Ζωοποιού και Αδιαιρέτου και Ασυγχύτου Τριάδος, του Ενός και Μοναδικού Θεού, του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος, αμέσως μετά την πανηγυρική Θεία Λειτουργία, τελούμε τον «Εσπερινό της Γονυκλισίας», κατά τον οποίο ψάλλουμε ύμνους αφιερωμένους κατ’ εξοχήν στο Πανάγιο Πνεύμα, το τρίτο Πρόσωπο της Τρισηλίου Θεότητος, που είναι «φως και ζωή και ζώσα πηγή νοερά. Πνεύμα σοφίας, Πνεύμα συνέσεως, αγαθόν, ευθές, νοερόν. ηγεμονεύον, καθαίρον τα πταίσματα, Θεός και θεοποιούν, πυρ εκ πυρός προϊόν, λαλούν, ενεργούν, διαιρούν τα χαρίσματα».

Εἰς τήν Πεντηκοστήν, κατά τήν ὁποίαν ἐνήργησε τό Πνεῦμα τό Ἅγιον εἰς τούς Ἀποστόλους.Ἁγίου Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου

 Εἰς τήν Πεντηκοστήν, κατά τήν ὁποίαν ἐνήργησε τό
Πνεῦμα τό Ἅγιον εἰς τούς Ἀποστόλους
Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου

    Α´. Μεταβολήν τοῦ νοῦ.
    Β´. Μεταβολήν τῆς καρδίας.
    Γ´. Μεταβολήν τῆς γλώσσης.

Συλλογίσου ἀγαπητέ, πῶς τό Πανάγιον Πνεῦμα ὅταν κατέβη εἰς τό ὑπερῷον ἐν εἴδει πυρίνων γλωσσῶν, ὡσάν ἕνας σφοδρότατος ἄνεμος καί βροντή, ἐγέμισεν ὅλον τόν οἶκον, εἰς τόν ὁποῖον ἦσαν καθήμενοι οἱ θεῖοι Ἀπόστολοι καί ἐπροσηύχοντο· «καί ἐπλήρωσε τόν οἶκον, οὗ ἦσαν καθήμενοι» (Πραξ. β´. 2)· καί τόν ἔκαμεν ὡσάν μίαν κολυμβήθραν, ὡς λέγει ὁ Θεσσαλονίκης Γρηγόριος, διά νά βαπτίσῃ τούς Ἀποστόλους μέ τήν θείαν χάριν του, περί τοῦ ὁποίου τούτου βαπτίσματος προεῖπεν εἰς αὐτούς ὁ Κύριος· «ὑμεῖς δέ βαπτισθήσεσθε ἐν Πνεύματι ἁγίῳ οὐ μετά πολλάς ταύτας ἡμέρας (Πράξ. α´ 5).

Ἐπλήρωσε δέ τόν οἶκον, οὗ ἦσαν καθήμενοι, κολυμβήθραν αὐτόν ἀπεργαζομένη πνευματικήν, καί πληροῦσα τήν τοῦ Σωτῆρος ἐπαγγελίαν, ἥν καί αὐτήν ἀναλαμβανόμενος πρός αὐτούς ἔλεγεν, ὅτι Ἰωάννης μέν ἐβάπτισεν ὕδατι, ὑμεῖς δέ βαπτισθήσεσθε ἐν Πνεύματι ἁγίῳ…ἀλλά καί τήν κλῆσιν ἥν αὐτοῖς ἐπέθηκεν, ἐπαληθεύουσαν ἔδειξε· διά γάρ τοῦ ἐξ οὐρανοῦ τούτου ἤχου, ὄντως υἱοί βροντῆς γεγόνασιν οἱ Ἀπόστολοι» (Λόγος εἰς τήν Πεντηκ.)

Ἡ ἑορτή τῆς Πεντηκοστῆς. Ὁμιλία π. Σάββα Ἁγιορείτη

Θεολογικὰ σχόλια στὴν ἑορτὴ τῆς Πεντηκοστῆς.
Π. Σάββας 2010-05-22

Ὁμιλία τοῦ π. Σάββα στίς 22-05-10 (Συνάξεις Κυριακῆς στό Πνευματικό Κέντρο τοῦ Ι. Ν. Ἁγίων Κωνσταντίνου καί Ἑλένης).



Γιά νά κατεβάσετε καί νά ἀποθηκεύσετε τήν ὁμιλία πατῆστε ἐδῶ (δεξί κλίκ, 'Ἀποθήκευση προορισμοῦ ὡς, ἄν ἔχετε ἤ Ἀποθήκευση δεσμοῦ ὡς)

Πηγή αρχείου hristospanagia3.blogspot.com

Διαβάστε περισσότερα πατώντας Κυριακὴ τῆς Πεντηκοστῆς

Άγ. Γρηγόριος ο Θεολόγος, Λόγος μα΄ εις την Πεντηκοστή

Λόγος μα΄ εις την Πεντηκοστή

Άγιος Γρηγόριος Θεολόγος

Από: Στυλ. Γ. Παπαδόπουλος (επιμ.), Μιλάει ο Γρηγόριος ο Θεολόγος, μτφρ. Διονύσιος Κακαλέτρης, εκδ. Αποστολική Διακονία, Αθήνα 1991.


Ε. Την Πεντηκοστή εορτάζουμε καί την παρουσία του Αγίου Πνεύματος καιί την πραγματοποίηση της υποσχέσεως καιί την εκπλήρωση της ελπίδας. Το μυστήριο, πόσο και μεγάλο είναι και σεβαστό! Τελειώνουν λοιπόν όσα έχουν σχέση με το σώμα του Χριστού, ή μάλλον με τη σωματική παρουσία Του(1).
Διότι διστάζω να πω τα σωματικά, εφ' όσον κανένας λόγος δεν μπορεί να με πείσει ότι θα ήταν καλύτερα να είχε απαλλαγεί από το σώμα [ο Χριστός](2). Αρχίζουν δε όσα έχουν σχέση με το Άγιο Πνεύμα(3). Ποια δε ήταν όσα έχουν σχέση με το Χριστό; Η Παρθένος, η γέννηση, η φάτνη, το σπαργάνωμα, οι άγγελοι που τον δοξάζουν, οι ποιμένες που τρέχουν προς Αυτόν, η διαδρομή του αστέρα, η προσκύνηση και η προσφορά των δώρων από τους μάγους, ο φόνος των νηπίων από τον Ηρώδη, ο Ιησούς που φεύγει στην Αίγυπτο, που επιστρέφει από την Αίγυπτο, που περιτέμνεται, που βαπτίζεται, που δέχεται την μαρτυρία από τον ουρανό, που πειράζεται, που λιθάζεται για μας (για να μας δώσει υπόδειγμα κακοπάθειας υπέρ του Λόγου) που προδίνεται, που προσηλώνεται [στον Σταυρό], που θάπτεται, που ανασταίνεται, που ανεβαίνει [στους ουρανούς].

Πεντηκοστή-Περί Ἁγίου Πνεύματος. Ὀμιλία π. Σάββα Ἁγιορείτου

Πεντηκοστή-Περί Ἁγίου Πνεύματος

Ὁμιλία τοῦ π. Σάββα στίς 15-06-08 (Συνάξεις Κυριακῆς στό Πνευματικό Κέντρο τοῦ Ι. Ν. Ἁγίων Κωνσταντίνου καί Ἑλένης).



Γιά νά κατεβάσετε καί νά ἀποθηκεύσετε τήν ὁμιλία πατῆστε ἐδῶ  (δεξί κλίκ, 'Ἀποθήκευση προορισμοῦ ὡς, ἤ Ἀποθήκευση δεσμοῦ ὡς)

Πηγή αρχείου hristospanagia3.blogspot.com

Διαβάστε περισσότερα πατώντας Κυριακὴ τῆς Πεντηκοστῆς

Ποιά η διαφορά της εορτής της Πεντηκοστής με την εορτή του Αγίου Πνεύματος;

Ουσιαστικά δεν υπάρχει καμία διαφορά.
Η εορτή της Πεντηκοστής είναι εορτή της Αγίας Τριάδος, αφού με την κάθοδο του Αγίου Πνεύματος μαθαίνουμε ότι ο Θεός είναι Τριαδικός. Η κάθοδος του Αγίου Πνεύματος έγινε κατά την ημέρα της Κυριακής.
Την ήμερα αυτή,  ήλθε το Άγιο Πνεύμα στους Μαθητές του Χριστού. Ο ιερός υμνογράφος αποκαλεί την Πεντηκοστή τελευταία εορτή από πλευράς αναπλάσεως και ανακαινίσεως του ανθρώπου: "Την μεθέορτον πιστοί και τελευταίαν εορτήν εορτάσωμεν φαιδρώς, αύτη εστί Πεντηκοστή, επαγγελίας συμπλήρωσις και προθεσμία".

Οι άγιοι Πατέρες μας λοιπόν, πού έβαλαν σε άριστη σειρά και τάξη όλα τα θέματα της πίστεως μας, για να δώσουν τιμή στο Άγιο Πνεύμα, όρισαν να το εορτάζουμε και κατά την Πεντηκοστή, αλλά και ξεχωριστά την επόμενη ημερα την Δευτέρα.
Βέβαια,  όπως διδαχθήκαμε και πιστεύουμε, κοινή είναι η ενέργεια του Τριαδικού Θεού και ποτέ δεν μπορεί να χωρισθή και να απομονωθή ένα Πρόσωπο από τα άλλα Πρόσωπα της Αγίας Τριάδος. Το Άγιον Πνεύμα είναι ομοούσιο με τον Υιό και τον Πατέρα, γιατί και τα τρία Πρόσωπα της Αγίας Τριάδος έχουν κοινή ουσία ή φύση, και κοινή ενέργεια.