Ἡ Ὑπακοή ὁδηγεῖ στήν Προσευχή καί ἡ
Προσευχή στή Θεολογία
Βασικό στοιχεῖο τῆς πράξεως εἶναι ἡ ὑπακοή σέ
πνευματικό Πατέρα.«Ἡ ὑπακοή φέρει τόν ἄνθρωπο, ὄχι μόνο σέ ἀπάθεια σωματική,
ἀλλά καί πνευματική»1,
δίδασκε ἕνας ἄλλος μεγάλος σύγχρονος Γέροντας, ὁ π. Ἐφραίμ Κατουνακιώτης.
Ἀπό τήν ὑπακοή πάλι πηγάζει ἡ προσευχή, πού μυσταγωγεῖ
τόν ἄνθρωπο στά Θεῖα Μυστήρια. Ἔλεγε πάλι ὁ π. Ἐφραίμ, ἀκολουθώντας τούς Ἁγίους
Πατέρες: «Θέλεις νά ἀποκτήσεις προσευχή; Θέλεις, ὅταν λές τό “Κύριε Ἰησοῦ
Χριστέ”, νά τρέχουν τά δάκρυα ποτάμι ἀπό τά μάτια σου; Θέλεις νά ζήσεις τή ζωή
τῶν ἀγγέλων; “Eὐλόγησον”,
“νά ‘ναι εὐλογημένο”. Ὑπακοή»2
Ἀπό τήν ἀληθινή προσευχή στή συνέχεια, πηγάζει ἡ
γνήσια θεολογία.
«Eἰ θεολόγος
εἶ, προσεύξῃ ἀληθῶς, καί εἰ ἀληθῶς προσεύξῃ, θεολόγος εἶ»3.
Αὐτή εἶναι ἡ κοινή πατερική θέση.
Δηλαδή: «Ἐάν εἶσαι ἀληθινά θεολόγος, τότε θά (τό
ἀποδείξεις μέ τό νά) προσεύχεσαι ἀληθινά, καί ἐάν ἀληθινά προσεύχεσαι, τότε
εἶσαι καί (πραγματικός) θεολόγος».
Ἡ προσευχή ὁδηγεῖ στήν ἀληθινή θεολογία καί ὁ γνήσιος
θεολόγος ἀποδεικνύεται ἀπό τήν καθαρή προσευχή του.
Ὁ Θεῖος Ἔρωτας εἶναι
τό κύριο θεραπευτικό μέσο τῆς ἀνθρώπινης ψυχῆς






