Η ΘΕΣΙΣ ΜΟΥ ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΚΑΡΤΑ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ
(Δαμασκηνός μοναχός Ἁγιορείτης )
Εἰσαγωγικά
Ἐπειδή ἡ Ἱεραρχία τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος δέν ἔχει ἀκόμη ἀποφανθῆ τελεσίδικα γιά τό θέμα τῆς Κάρτας τοῦ Πολίτη, τολμῶ νά καταθέσω τήν προσωπική μου ἄποψι ὡς πρός τό θέμα αὐτό, θέτωντάς την εἰς τήν κρίσιν τῆς Ἐκκλησίας.
Πρίν, ὅμως, μιλήσω γιά τήν Κάρτα τοῦ Πολίτη, νομίζω, ὅτι πρέπει νά ξεκαθαρίσωμε ἕνα σημαντικό ζήτημα: Εὑρισκόμεθα ἤ ὄχι εἰς τήν περίοδον τῶν Ἐσχάτων;
Θέτω αὐτό τό ἐρώτημα, διότι ἠκούσθη ἀπό ἀξιότιμα χείλη ὅτι δέν εὑρισκόμεθα τώρα εἰς τά Ἔσχατα.
Εἰς τό παλαιόν πόνημα τοῦ Μεγάλου Μετεώρου μέ τίτλο ‘Παραχάραξη τοῦ Χαράγματος’, τό ὁποῖο συνετάχθη διά τήν ἀναίρεσιν τῶν θέσεων τοῦ Σεβ. Μητροπ. Νικοπόλεως κ. Μελετίου, ἀναφέρεται ὅτι, κατά τήν περίοδον πρό τῆς ἐμφανίσεως τοῦ Ἀντιχρίστου, κατά τήν περίοδον δηλ. τοῦ Ψευδοπροφήτου, ὁπότε δέν θά ἔχη γίνει γνωστό τό ὄνομα τοῦ Ἀντιχρίστου, ‘ αἱ πράσεις καί αἱ ὠναί ’ (δηλ. οἱ συναλλαγές καί οἱ ἀγοραπωλησίες) θά γίνωνται μέσῳ τοῦ ἀριθμοῦ τοῦ ὀνόματος τοῦ Ἀντιχρίστου, ὁ ὁποῖος εἶναι ὁ 666.