Η σύγκρουση αρχαιοελληνικής θρησκείας και επιστήμης. Λάμπρος Σκόντζος

Η σύγκρουση αρχαιοελληνικής θρησκείας και επιστήμης

Λάμπρου Σκόντζου

Τα τελευταία χρόνια, με έκπληξη και πολλά ερωτηματικά, διαπιστώνουμε μια αφύσικη στροφή πολλών συνανθρώπων μας προς την αναβίωση των αρχαίων ξεχασμένων παγανιστικών θρησκευμάτων.
Βεβαίως στα πλαίσια της ανεξιθρησκίας, η οποία χαρακτηρίζει τον σύγχρονο πολιτισμό μας, κανένας δε θα είχε αντίρρηση, όποιοι το επιθυμούν, να ακολουθούν τα αρχαία παγανιστικά θρησκεύματα.

 Όμως τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά. Ο νεοπαγανισμός, όπως χαρακτηρίζεται το σύγχρονο παγανιστικό ρεύμα, είσβαλε στις κοινωνίες με δυναμική ακραίου φονταμενταλισμού, με εκδηλωμένες μορφές αντιπαλότητας και μίσους κατά του Χριστιανισμού, που σπάνια γνώρισε η ανθρωπότητα ως τώρα. Ένα από τα κύρια χαρακτηριστικά των αρχαιοθρήσκων σε όλο τον κόσμο είναι να ακολουθούν τακτική πλήρους διαστρέβλωσης της ιστορίας, προκειμένου να εξωραΐσουν τις αρχαίες παγανιστικές θρησκείες, αλλά και να κατασυκοφαντήσουν τον Χριστιανισμό

Ὀρθόδοξη Ἀνθρωπολογία καὶ Ἐπιστήμη. Δαμασκηνός μοναχός Ἁγιορείτης

Η επιθυμία του συγγραφέα ήταν να δημοσιευτεί σε πολυτονικό και σε μορφή pdf.
Είναι δύσκολο να διαβαστούν 16 σελίδες στην μορφή που δημοσιεύεται από το scribd. Αυτό που βοηθάει είναι να πατήσετε το κουμπί "Download"  στο τέλος και να το κατεβάστε ολόκληρο στον υπολογιστή σας.

Ὀρθόδοξη Ἀνθρωπολογία καὶ Ἐπιστήμη.

Ο μοναχός Δαμασκηνός Άγιορείτης έχει συγγράψει και το αξιόλογο βιβλίο «Ορθόδοξη ανθρωπολογία και μεταμοσχεύσεις ζωτικών οργάνων.»
                  Άγιον Όρος 2007
Εκδ. ΜΥΡΙΟΒΙΒΛΟΣ - ΚΑΡΕΛΛΑΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ."

Η επιστήμη μπροστά στη σταύρωση και την ανάσταση του Ιησού Χριστού (ομιλία+κείμενο).

Η επιστήμη μπροστά στη σταύρωση και την ανάσταση του Ιησού Χριστού.
 
Ὁμιλία τοῦ π. Σάββα στίς 18-05-08 (Συνάξεις ἀνδρῶν στό Πνευματικό Κέντρο τοῦ Ι. Ν. Ἁγίων Κωνσταντίνου καί Ἑλένης).




Γιά νά κατεβάσετε καί νά ἀποθηκεύσετε τήν ὁμιλία πατῆστε ἐδῶ (δεξί κλίκ, 'Ἀποθήκευση προορισμοῦ ὡς, ἤ Ἀποθήκευση δεσμοῦ ὡς)

Η ΕΠΙΣΤΗΜΗ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΗ ΣΤΑΥΡΩΣΗ

ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

ΣΠΥΡΙΔΩΝΟΣ Γ. ΜΑΚΡΗ ΚΑΘΗΓΗΤΟΥ ΤΗΣ ΑΝΑΙΣΘΗΣΙΟΛΟΓΙΑΣ Α.Π.Θ.

Διάλεξις δοθείσα εντός τού Πανεπιστημιακού χώρου εις φοιτητικήν ευκαιρίαν (Απρίλιος 1978)  

       Αγαπητοί μου φίλοι,

   Είναι πραγματικά ένα μεγάλο προνόμιο το ότι δίνεται η ευκαιρία να συναντηθούμε σ΄ ένα αμφιθέατρο Πανεπιστημιακό, όχι μ΄ εκείνο το στεγνό και στενό, αν και απαραίτητο περιεχόμενο της μεταδόσεως ορισμένων επιστημονικών γνώσεων, αλλά σ΄ εκείνη την ατμόσφαιρα και το επίπεδο τής στενής και χωρίς περιορισμούς, ως προς το βάθος και το πλάτος τής γνωριμίας, σε επίπεδο πού έχουν σχέση με την ψυχική ζωή τόσον των ταγμένων για να σας διδάσκουν μερικές γνώσεις όσον και των φοιτητών πού έρχονται εδώ για να αποκτήσουν, για νά οικοδομήσουν τον ψυχικό τους κόσμο και γι΄ αυτό πρέπει νά δώσω και στην ανώνυμη αυτή ομάδα των συναδέλφων σας, πού σκέφθηκαν νά πάρουν αυτήν την πρωτοβουλία, όσο και σ΄ όλους εσάς πού είχατε την καλοσύνη νά έλθετε απόψε, νά δώσω την έκφραση τής μεγάλης μου ευχαριστίας πού σκέφθηκαν και μένα και με κάλεσαν εδώ για νά σας μιλήσω.

Εκκλησία, Σχολεία και Επιστήμη κατά την διάρκεια της τουρκοκρατίας. Κωνσταντίνος Γάλλος

Ἡ σημασία τῆς Ἐκκλησίας ὡς φορέως τῆς Παιδείας καί ἡ συμβολή της στήν ἀνάπτυξη τῶν Φυσικῶν Ἐπιστημῶν 

Ἡ περίοδος τῆς Τουρκοκρατίας εἶναι γιά τό Ἑλληνικό Ἔθνος πηγή ζωντανῶν παραδειγμάτων ἤθους καί μεγαλουργίας. Παρά τίς γνωστές ἐθνικές συμφορές, τό ψυχικό ἄλγος καί τίς ταπεινώσεις, ἀπετέλεσε τήν ἀρχή τῆς κυοφορίας ἑνός νέου μοντέλου κοινωνικῆς, ἠθικῆς καί πνευματικῆς ζωῆς. Τό Ἔθνος μας ὀφείλει πολλά στήν Παιδεία τῆς ἐποχῆς τῆς Τουρκοκρατίας. 

Εἶναι κοινός τόπος σήμερα ὅτι ἡ Παιδεία κατά τούς ζοφερούς ἐκείνους καιρούς συνετέλεσε οὐσιαστικά στή διατήρηση τῶν ἐθνικῶν μας παραδόσεων καί ἰδανικῶν, στήν τόνωση τῆς θρησκευτικῆς πίστεως, στήν παγίωση τῆς Ἐθνικῆς συνειδήσεως. Δέν ὑπάρχει ἀμφιβολία ὅτι ὑπῆρξε τό ὅπλο ἐκεῖνο μέ τό ὁποῖο τό "δυστυχές γένος" τῶν Ἑλλήνων - καθώς λέει κάπου ὁ Ματθαῖος Καμαριώτης, ὁ πρῶτος διδάσκαλος, διευθυντής τῆς Μεγάλης τοῦ Γένους Σχολῆς - στάθηκε ὄρθιο.

Ἡ Παιδεία ἐνίσχυσε τό ἀγωνιστικό ἦθος τοῦ μαχόμενου Ἑλληνικοῦ λαοῦ καί ἔχουσα ὡς κύριους ἰδεολογικούς ἄξονες τήν Πίστη καί τήν Πατρίδα - ἄς θυμηθοῦμε τό ὑψηλόπνοο ἐκεῖνο ὅραμα "Ἐμπρός γιά τοῦ Χριστοῦ τήν πίστη τήν ἁγία καί τῆς Πατρίδος τήν Ἐλευθερίαν" - ἔδωσε φτερά ὄχι μόνο στόν ἀγώνα τῆς Ἐθνικῆς ἀποκαταστάσεως καί ἐλευθερίας, ἀλλά καί προσέφερε τά μέγιστα γιά τήν ἐξασφάλιση τῶν ὅρων τῆς προόδου καί τῆς εὐημερίας.

Ἐπιστήμη καὶ εὐτυχία. π. Έπιφάνιος Θεοδωρόπουλος

ΑΡΧΙΜ. ΕΠΙΦΑΝΙΟΥ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΥ

ΕΠΙΣΤΗΜΗ ΚΑΙ ΕΥΤΥΧΙΑ

 

-Γέροντα, ἔχει διατυπωθεῖ ἡ ἄποψις, ὅτι μὲ τὴν τεχνολογικὴ ἀνάπτυξη καὶ ἐξέλιξη θὰ λυθοῦν ὅλα τὰ προβλήματα. Τί λέτε;

-Τὸ ἀντίθετο συμβαίνει. Ἐπειδὴ βγάλαμε τὸν Χριστὸ ἀπὸ τὴν ζωή μας, ὅσο ἀναπτυσσόμεθα καὶ ἐξελισσόμεθα τεχνολογικῶς, τόσο κατερχόμεθα καὶ ὀπισθοχωροῦμε ἠθικῶς. Καὶ σήμερα ἡ τεχνολογία καὶ ἡ ἐπιστήμη ἔχουν θεοποιηθεῖ. Καὶ ἴσως ἐπιτρέπει ὁ Θεὸς αὐτὴν τὴν κατάπτωση, γιὰ νὰ ἀντιληφθοῦμε τὴν ὑπερηφάνειά μας. «Πέπτωκεν ὁ ἄνθρωπος ἰσοθεΐαν φαντασθεῖς», λέγει ἕνα τροπάριο τῆς Ἐκκλησίας. Ἐπειδὴ φαντάσθηκε ὁ ἄνθρωπος ὅτι μπορεῖ νὰ γίνει ἴσος μὲ τὸν Θεό, ἔφαγε τὸ ράπισμα καὶ σωριάστηκε κάτω. Ὁ Θεὸς ἐπιτρέπει καὶ σήμερα αὐτὰ τὰ πράγματα καὶ ἴσως ἄλλα χειρότερα αὔριο, ὡς τίμημα τοῦ μεγάλου τολμήματος τὸ ὁποῖο κάνουμε. Θέλουμε νὰ θεοποιήσουμε τὶς ἱκανότητές μας, τὴν ἐπιστήμη καὶ...τὴν τεχνολογία, νὰ θεοποιήσουμε τὴν διάνοιά μας. Σὰν νὰ λέμε στὸν Θεό: «Δὲν ἔχουμε ἀνάγκη ἀπὸ σένα, μποροῦμε μόνοι μας νὰ φτιάξουμε τὴν ζωή μας».
Ἂν διαβάσετε τοὺς ὑλιστὲς ἐπιστήμονες τοῦ δεκάτου ἐνάτου αἰῶνος, θὰ δεῖτε νὰ λέγουν ὅτι στοὺς ἑπόμενους αἰῶνες, καὶ μάλιστα στὸν ἀμέσως ἑπόμενο, ὁ ἄνθρωπος μὲ τὴν ἐπιστήμη θὰ λύσει ὅλα τὰ

Η άπιστος Επιστήμη μέγας κίνδυνος των αγνοούντων

Η ΑΠΙΣΤΟΣ ΕΠΙΣΤΗΜΗ ΜΕΓΑΣ ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΤΩΝ ΑΓΝΟΟΥΜΕΝΩΝ

Δημήτριος Παναγόπουλος
Ιατρός τις άπιστος, συναντήσας λαϊκόν ιεροκήρυκα εις τι χωρίον της Βοιωτίας ομιλούντα εις συγκέντρωσιν απλών χωρικών, διακόψας αυτόν με σχετικήν ειρωνείαν περί την πίστιν προς τον Χριστόν και την ψυχήν, είπε: Πράγματι, κύριε, κηρύττεις διά να σώσης ψυχάς; Απο­κριθείς καταφατικώς ο ιεροκήρυξ, εσυνέχισεν ο ιατρός:

Είδες ποτέ ψυχήν; Όχι, απήντησεν ο ιεροκήρυξ. Ήκουσες ποτέ ψυχήν; Όχι, επανέλαβεν ο ιεροκήρυξ. Οσφράνθης ποτέ ψυχήν; Όχι. Έπιασες ποτέ ψυχήν; Όχι. Εγεύθης ποτέ ψυχήν; Όχι.

Άρα ψεύδεσαι ότι κηρύττεις περί σωτηρίας ψυχής καθ' ην στιγμήν αποδεικνύεται, ότι δεν υπάρχει καν τοιαύτη. Απόδειξις ότι ουδεμία των πέντε αισθήσεων σου, ως ομολόγησες, σε επληροφόρησε ποτέ περί της υ­πάρξεώς της.
Αντιλαμβάνεσθε τι έγινε. Ο απλούς λαός του χω­ρίου ετάχθη αμέσως (πριν ή προλάβει να άνοιξη το στό­μα του ο ιεροκήρυξ), με το μέρος του ιατρού. Επιστή­μων βλέπετε, αυτός ξέρει καλύτερα... και ετοιμάζονται να διαλυθούν.
Πάντως, ο ιεροκήρυξ επρόλαβεν, καθησύχασεν τους χωρικούς, και παρεκάλεσεν, τόσον αυτούς όσον και τον ιατρόν, να ακούσουν την απάντησιν.
Στραφείς δε προς τον ιατρόν, εις επήκοον των χωρι­κών είπε: Αγαπητέ μου· πληροφορούμαι ότι είσθε ια­τρός, ναι; Μάλιστα είμαι ιατρός και δι' αυτό η γνώμη μου έχει βαρύτητα. Σας ερωτώ λοιπόν και εγώ με την σειράν μου. Σαν ιατρός που είσθε ενδιαφέρεσθε διά την θεραπείαν του πόνου των ασθενών; Μάλιστα, αυτή είναι η αποστολή της ιατρικής, διά να θεραπεύη τον πόνον.
Τότε πείτε μας, λόγω της ειδικότητός σας, να ακού­σω τόσον εγώ, όσον και οι χωρικοί εδώ. Είδατε ποτέ πό­νον; Όχι απήντησεν ο ιατρός μετά το σχετικό ξεροκατάπημα. Ηκούσατε ποτέ πόνον; Όχι, απήντησεν ο ιατρός πάλιν με δισταγμόν, διότι ήρχισε να αντιλαμβάνεται την γκάφα του. Οσφράνθητε