Ποιοί ιστορικοί θα γράψουν την Ιστορία μας; Κωνσταντίνος Χολέβας

Ποιοί ιστορικοί θα γράψουν την Ιστορία μας;

Κωνσταντίνος Χολέβας- Πολιτικός Επιστήμων

Σε μια εποχή γενικευμένης γκρίνιας  είναι χρήσιμο να απονέμουμε τον δίκαιο έπαινο σε πρόσωπα που το αξίζουν. Συγκεκριμένα θεωρώ ορθή και θαρραλέα τη στάση του Υπουργού Παιδείας και Θρησκευμάτων, Πολιτισμού και Αθλητισμού κ. Κων. Αρβανιτόπουλου απέναντι στη κ. Ρεπούση και τη συνωστισμένη λογική της.

Ο Υπουργός με δική του επιμονή φρόντισε να τυπωθεί και να διανεμηθεί φέτος στην Στ΄ Δημοτικού το νέο βιβλίο Ιστορίας, το οποίο έχει πολύ λιγότερες αδυναμίες, βασίζεται στις ιστορικές πηγές και σέβεται την εθνική μας αξιοπρέπεια. Εξ άλλου στην πρόσφατη παρέμβασή του στη Βουλή ο κ. Αρβανιτόπουλος επέπληξε με επιχειρήματα την κ. Ρεπούση για την εμμονή της σε όσα γράφει και λέγει  περί της Ελληνικής Ιστορίας.

Η Βουλευτής της ΔΗΜΑΡ ανταπήντησε τηλεοπτικώς με τη φράση «ας αφήσουμε στους ιστορικούς να γράψουν την Ιστορία». Δεν μας εξήγησε, όμως.  ποιους ακριβώς ιστορικούς εννοεί και ποιους μπορούμε να εμπιστευθούμε ότι θα εργασθούν χωρίς ιδεολογικούς παραμορφωτικούς φακούς.

Ἡ διαστροφή τῆς ἱστορικῆς ἀλήθειας διά τό '21. Βασιλείου Στεργιούλη Θεολόγου

Ἡ διαστροφή τῆς ἱστορικῆς ἀλήθειας διά τό '21

Βασιλείου Στεργιούλη Θεολόγου

Εἶναι διαπιστωμένο ὅτι ἡ ἠθικὴ ὑποχρεώνει. Δημιουργεῖ ὑποχρεώσεις. Ἐπιβάλλει καθήκοντα. Μήπως ὅμως λιγότερο ὑποχρεώνει ἡ ἱστορία; Τὰ διδάγματά της φωτίζουν τὸ παρὸν καὶ σηματοδοτοῦν τὴν πορεία μας στὸ μέλλον. Ἡ φωνὴ της ἀσκεῖ ἀποφασιστικὴ σημασία στὴν πορεία ἀτόμων καὶ λαῶν.

Ὅλοι οἱ λαοὶ σέβονται καὶ τιμοῦν τὴν ἱστορία τους. Αὐτὴ τοὺς δένει μὲ τὶς ρίζες τους. Ἐμεῖς ὅμως οἱ Ἕλληνες, ποὺ τελευταίως μᾶς μαστίζει βαθιὰ ἠθικὴ κρίση, ἡ ὁποία μᾶς ὁδήγησε στὴν οἰκονομικὴ κατάρρευση καὶ μᾶς εὐτέλισε στὸν κόσμο ὅλο, ἀμφισβητοῦμε καὶ διαστρέφουμε τὴν ἱστορία μας.
Ἰδίως ἐκείνη τῆς περιόδου τῆς Τουρκοκρατίας καὶ τῆς Ἐθνεγερσίας τοῦ ʼ21.
Φθάσαμε στὸ σημεῖο νὰ ἰσχυριζόμαστε πὼς οἱ Ἕλληνες καὶ οἱ Τοῦρκοι «διέκοψαν τὴν ὑπέροχη συμβίωση τῶν 400 χρόνων, ὅταν ξεσηκώθηκαν κάτι ξεβράκωτοι τὸ 1821 καὶ δημιούργησαν τὶς γνωστὲς προστριβές».
Καὶ προβαίνουμε στὴν πρόταση: «Ὅτι πρέπει νὰ ἀλλάξουμε τὰ ἱστορικά μας βιβλία, ποὺ καλλιεργοῦν τὴν ἐχθρότητα μεταξὺ τῶν Ἑλλήνων καὶ Τούρκων».

Ἀπίστευτα λόγια. Δὲν ξέρει τί νὰ πρωτοθαυμάσει κανείς. Τὴν ἔκφραση γιὰ τὴν «ὑπέροχη συμβίωση τῶν 400 χρόνων» μεταξὺ Ἑλλήνων καὶ Τούρκων, «τὶς γνωστὲς προστριβές», πού δημιούργησαν μὲ τὸν ξεσηκωμὸ τους τὸ 1821 «κάτι ξεβράκωτοι», ὅπως ἀπαξιωτικὰ ἀποκαλοῦνται οἱ ἡρωικοὶ ἀγωνιστὲς τῆς Ἐθνεγερσίας ἢ τὴν πρόταση γιὰ ἀλλαγὴ τῶν ἱστορικῶν μας βιβλίων;

Η δύναμη του Έθνους μας

«Λαός που ξεχνά την Ιστορία του είναι καταδικασμένος να πεθάνει!», αυτήν είναι η ουσιαστικότερη απάντηση για το χάλι που μας έχει κατακυριεύσει και μας οδηγεί από το κακό στο χειρότερο. Έχει γεμίσει ο τόπος από πλήθος λόγων, οδηγιών, λύσεων. Τα περισσότερα αποτελούν φληναφήματα των επίορκων και εξουσιαστών των πραγμάτων, τα υπόλοιπα έχουν δόσεις αληθείας και πολλάκις και ειλικρινείας, όμως όλα αποδεικνύονται προχειρώδη καταπλάσματα και όχι τέλεια θεραπεία και λύση. Το υπέροχο κείμενο που ακολουθεί, του φιλολόγου κ. Γεωργίου Τέζα, μέσα από ιστορικά παραδείγματα και ντοκουμέντα μας δείχνει την ανεκτίμητη και ανίκητη, την υπερκόσμια δύναμη που ανέδειξε το Έθνος μας σε υπερδύναμη αν και πάντοτε ήταν φτωχό και μικρό. Ας ξεθάψουμε την αληθινή και αλώβητη ΠΙΣΤΗ και ΕΥΣΕΒΕΙΑ μας και οπωσδήποτε πάλι θα εξέλθουμε νικητές μέσα από τις στάχτες!

Ἡ ἐ­πι­στο­λὴ τοῦ Ἰ­ω­άν­νη Γ΄ Δού­κα Βα­τά­τζη προς τον Πάπα (σὲ νε­ο­ελ­λη­νι­κὴ ἀ­πό­δο­ση)

Η ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΗΣ ΡΩΜΗΟΣΥΝΗΣ

Ἐρευνώντας τὸν βίο καὶ τὰ κατορθώματα τοῦ Ἁγίου Αὐτοκράτορα Ἰωάννη Γ΄ Δούκα Βατάτζη, βρίσκουμε πολλὲς ἐνέργειές του οἱ ὁποῖες εἶναι ἄξιες ἀναφορᾶς  καὶ ἀ­πο­τε­λοῦν ἀ­ξι­ο­μνη­μό­νευ­τες ἱ­στο­ρι­κὲς πα­ρα­κα­τα­θῆ­κες. 

Συγ­κε­κρι­μέ­να θὰ ἤ­θε­λα νὰ στα­θῶ στὸν ξεκάθαρο χα­ρα­κτή­ρα καὶ τὴ Ρω­μαί­ϊκη λε­βεν­τιά του, τὰ ὁ­ποῖα ἐμ­φα­νῶς δι­α­κρί­νον­ται ἐ­ξε­τά­ζον­τας ὅ­λη τὴν ἱ­στο­ρι­κή του πο­ρεί­α ὡς Αὐ­το­κρά­το­ρα. 

Δι­ευ­κρι­νι­στι­κὰ θὰ πρέ­πει νὰ ἀ­να­φέ­ρω ὅ­τι ὁ Ἰ­ω­άν­νης Βα­τά­τζης, ὁ ὁ­ποῖ­ος κα­τά­γε­ται ἀ­πὸ τὸ Δι­δυ­μό­τει­χο, (1) ὑ­πῆρ­ξε Αὐ­το­κρά­το­ρας τῆς Ρω­μα­νί­ας (1222–1254) μὲ ἕ­δρα τὴ Νίκαια τῆς Μι­κρᾶς Ἀ­σί­ας τὴν ἐ­πο­χὴ ὅ­που ἡ Βα­σι­λί­δα τῶν πό­λε­ων εἶ­χε πέ­σει στὰ χέ­ρια τῶν Φράγ­κων ἀ­πὸ τὸ 1204. Στὰ 32 χρό­νια ποὺ βα­σί­λευ­σε πο­λέ­μη­σε ἐ­ναν­τί­ον Φράγ­κων καὶ Βουλ­γά­ρων καὶ κα­τά­φε­ρε νὰ ὀρ­θώ­σει καὶ νὰ ἰσχυροποι­ή­σει τὸ κρά­τος τῶν Ρω­μαί­ων. 

Ἐ­πι­στέ­γα­σμα αὐ­τοῦ τοῦ ἀ­γῶνα ἦ­ταν, 7 χρό­νια με­τὰ τὸν θά­να­τό του ὁ στρα­τός τῆς  Νί­και­ας νὰ ἐ­λευ­θε­ρώ­σει τὴν Βα­σι­λεύ­ου­σα καὶ νὰ ξα­να­γί­νει ἡ Πό­λη τοῦ Με­γά­λου Κων­σταν­τί­νου πρω­τεύ­ου­σα τῆς Ρω­μα­νί­ας. Οἱ ἀ­ρε­τὲς πού προ­α­νέ­φε­ρα γί­νον­ται εὐ­κό­λως ἀν­τι­λη­πτὲς σὲ ὅ­ποι­ον με­λε­τή­σει τὴν ἐ­πι­στο­λὴ ἀ­πάν­τη­ση ποὺ ἔ­στει­λε πρὸς τὸν Πά­πα Γρη­γό­ριο τὸν Θ΄ (2), ἡ ὑ­πό­ψη ἐ­πι­στο­λὴ σα­φέ­στα­τα ἀ­πο­τε­λεῖ ἕ­να κεί­με­νο ἐ­θνι­κῆς ἀ­ξι­ο­πρέ­πειας.                

Για μία νέα Μεγάλη Ιδέα. Κωνσταντίνος Χολέβας

Κωνσταντίνος Χολέβας, Πολιτικὸς Ἐπιστήμων

Διάβαζα προσφάτως γνωστό αρθρογράφο εφημερίδας, η οποία στηρίζει φανατικά το Μνημόνιο και την εξάρτηση. Το συγκεκριμένο άρθρο προσπαθούσε να μας πείσει να ξεχάσουμε τους «ψευδοπατριωτισμούς» και με χαρά να δεχθούμε τους τεχνοκράτες, τους οποίους στέλνει η τρόικα για να ... μεταρρυθμίσουν το ελληνικό κράτος.
Πάντα στην ελληνική ιστορία υπήρχαν μειοψηφίες ευδιάκριτες, οι οποίες καλλιεργούσαν την εθνική μειονεξία και την ηττοπάθεια και καλούσαν τον Ελληνισμό να υπακούσει πειθήνια στα κελεύσματα των ξένων ... για το καλό του. Με εκπλήσσει, όμως, η πρόταση να δεχθούμε ξένους τεχνοκράτες, ενώ είμαι βέβαιος ότι στον τόπο μας και μορφωμένους έχουμε και ταλαντούχους και έμπειρους σε πολλά πεδία διοίκησης και επιστήμης. Γιατί τέτοια ξενομανία και τέτοια απόρριψη των Ελλήνων που μπορούν και ξέρουν;

Στη νεώτερη ιστορία μας αναδείξαμε πολλά σοφά και έξυπνα μυαλά. Κάναμε και συνεχίζουμε να κάνουμε εξαγωγή εγκεφάλων. Ο Ιωάννης Καποδίστριας χρησιμοποιήθηκε επιτυχώς ως διπλωμάτης από τη Ρωσία και την Ελβετία του 19ου αιώνος.
Ο μαθηματικός Κων. Καραθεοδωρή διέπρεψε διεθνώς και βοήθησε τον Αϊνστάιν να διατυπώσει τις θεωρίες του. Ο Γεώργιος Παπανικολάου ήταν ιατρός με παγκόσμια φήμη και με επιτυχή αποτελέσματα στην διάγνωση του καρκίνου του μαστού.

Γιατί δεν θέλουν τους Έλληνες;

Σ’ ένα βιβλίο με τίτλο «Σκυλάνθρωποι» (Δημ. Μοσχόπουλου) είναι καταγεγραμμένη η ενδιαφέρουσα αφήγηση μίας Ελβετίδας, η οποία επεξηγεί γιατί οι Ευρωπαίοι και γενικότερα οι ξένοι, συμπεριφέρονται με ελεεινό τρόπο κατά των Ελλήνων.
Η κοπέλα αναφέρεται σε κάποιον πλούσιο θείο της ονόματι Αλμπέρ που ζούσε κοντά στη Λοζάννη υπεραγαπώντας τα ζώα καί προστατεύοντας στη βίλα του πολλά από αυτά. Ένας φίλος του γιατρός απ’ τη Γενεύη του δώρισε ένα κουτάβι ράτσας «μποξέρ», που άκουγε στο όνομα «Τέλος», ενημερώνοντάς τον ότι άμα μεγαλώσει το καθαρόαιμο σκυλί χρειάζεται προσοχή διότι είναι επικίνδυνο!...

 Πράγματι, σ’ ένα χρόνο είχε δυναμώσει τόσο πολύ που ήταν απλησίαστο. Ο πρώτος που την πλήρωσε ήταν ο κηπουρός που δέχτηκε επίθεση από το σκυλί με αποτέλεσμα να μείνει ένα μήνα ακίνητος στην κλινική έχοντας χάσει την γάμπα που την είχε φάει ο σκύλος και θα έμενε κουτσός σε όλη του τη ζωή με καρφιά στο πόδι του!
Ο Αλμπέρ απεφάνθη ότι ο σκύλος έπρεπε να εκπαιδευθεί για να αποκτήσει σωστή συμπεριφορά. Έφερε Γερμανό σκυλοδαμαστή και πράγματι σε 6 μήνες ο «Τέλος» ήταν «αρνάκι». Περιέργως όμως σε μία δεξίωση ο σκύλος ξαναεπιτέθηκε αιμοβόρικα σ’ έναν υπηρέτη και ευτυχώς γι’ αυτόν ο οδηγός της βίλας πυροβόλησε τον «Τέλος» και έβαλε τέλος στην άτακτη ζωή του!

Η στεναχώρια του Αλμπέρ ήταν απερίγραπτη ώσπου τον επισκέφτηκε ο δωρητής του σκύλου, ο γιατρός, ο οποίος εξήγησε στον περίλυπο φίλο του ότι ο σκύλος όσο καλά και να δαμαστεί κρατάει μέσα του κακία, ζήλια, μίσος, καί εκδικείται: «Τα ζώα δεν συγχωράνε ποτέ στον άνθρωπο την βελτίωση της συμπεριφοράς τους, γιατί νιώθουνε ότι αυτή η βελτίωση τ’ απομακρύνει από τη φύση τους… και όποτε δίνετε η ευκαιρία το μίσος εκρήγνυται».

Ψυχοπνευματικό Παιδομάζωμα: Eκπαιδεύοντας εθελόδουλους υποτελείς. Δάφνης Βαρβιτσιώτη, Ιστορικού

Δάφνης Βαρβιτσιώτη, Ιστορικού

Το βιβλίο της Ιστορίας της  ΣΤ΄ Δημοτικού, το οποίο προκάλεσε πρωτοφανή σάλο σε διαπαραταξιακό επίπεδο, δεν είναι παρά ή κορυφή του παγόβουνου της ψυχοπνευματικής γενοκτονίας, η οποία συντελείται εις βάρος των νεωτέρων γενεών Ελλήνων.

Τα πρώτα στάδια της ιδιότυπης αυτής γενοκτονίας εντοπίσθηκαν από το 1993, στα Μ.Μ.Ε, τα παραθρησκευτικά μηνύματα των οποίων –ακόμα και μέσω παιδικών προγραμμάτων –οδηγούσαν τους ανυποψίαστους ενήλικους και ανήλικους τηλεθεατές σε μια ινδουϊστικού τύπου μοιρολατρεία και απονεύρωση1 .
Την δράση αυτή έμελλε να συμπληρώσει –και να αποτελειώσει- η «νέα αντίληψη» για την Παιδεία, η οποία διαποτίζει το σύνολο των νέων σχολικών βιβλίων2 . Ειδικά, τα βιβλία της Ιστορίας αποδεικνύουν περίτρανα ότι έχει πλέον στεφεί με επιτυχία ή εκστρατεία μιας μικρής, αλλά ενεργού, ομάδας «διανοουμένων, δημοσιογράφων και πολιτικών ακτιβιστών», οι οποίοι, από τις αρχές της δεκαετίας του ΄90, «έχοντας συνειδητοποιήσει τον κίνδυνο που συνιστούν οι εθνικές μυθοπλασίες, παράγουν έναν εναλλακτικό λόγο για την Τουρκία, αποσκοπώντας σε μια Ελληνο-Τουρκική κατανόηση και τελικώς προσέγγιση»3 .

Η παραχάραξη της Ιστορίας: Στρατηγική επιλογή της Νέας Τάξης. Ομιλία Θύμιου Παπανικολάου (mp3+ κείμενο)

Η ομιλία του δημοσιογράφου ιδρυτή και εκδότη του Περιοδικου "Ρεσάλτο" και ιδιοκτήτη της ομώνυμης ιστοσελίδας κ.Θύμιου Παπανικολάου , στην εκδήλωση για το 1821 που διοργάνωσαν οι Ιερείς και το εκκλησιαστικό συμβούλιο του Ιερού Ναού Κοιμήσεως Θεοτόκου Αμαρουσίου (20 Μαρτίου 2011 - Δημαρχείο Αμαρουσίου)

Η παραχάραξη της Ιστορίας: Στρατηγική επιλογή της Νέας Τάξης

Μία από τις στρατηγικές επιλογές του διεθνούς κεφαλαίου και των μηχανισμών του (Νέα Τάξη) είναι η παραχάραξη της Ιστορίας της ανθρωπότητας, των εθνών και της αγωνιστικής μνήμης των λαών.
Στη χώρα μας η υλοποίηση αυτής της μακάβριας στρατηγικής έχει εκδηλωθεί πολυεδρικά και πολυκέφαλα: Το έκτρωμα του σχολικού βιβλίου της ιστορίας της κυρίας Ρεπούση, οι δήθεν «ιστορικές» τεκμηριώσεις των επιδοτούμενων «μοντέρνων ιστορικών», η τετράτομη φιλοτουρκική ιστορία των Βαλκανίων, η χρηματοδοτούμενη από τον Σόρος, οι δόλιες «πρακτικές» του υπουργείoυ της κυρίας Διαμαντοπούλου (Θάλεια Δραγώνα, σχολικά συγγράμματα κ.λπ).
Σε όλα τα παραπάνω προστέθηκε και η δόλια, αλλά και χυδαία πρακτική των ΜΜΕ και του τηλεθεάματος. Μια «πρακτική» που αποστειρώνει κάθε ιστορικό χυμό και επαναδιατυπώνει την Ιστορία σύμφωνα με τις απαιτήσεις των διεθνών ελίτ του χρήματος, χρησιμοποιώντας όλα τα σύνεργα του πλαστογράφου ταχυδακτυλουργού…
Η νεοταξική αυτή στρατηγική της παραχάραξης της ιστορίας δεν περιορίζεται μόνο στην ιστορική συγκρότηση των εθνών-κρατών και των μεγάλων εθνικών Επαναστάσεων.
Είναι ΓΕΝΙΚΗ: Αγκαλιάζει και όλον τον 20ο αιώνα, όλες τις αγωνιστικές μνήμες και τα ιστορικά γεγονότα των μεγάλων λαϊκών αγώνων.

 Δηλαδή, η Νέα Τάξη θέλει να σβήσει από την ιστορία και από τις συνειδήσεις των λαών κάθε αγωνιστική μνήμη και κάθε ιστορικό γεγονός που αμφισβήτησε το σύστημά της και ΑΝΤΙΣΤΑΘΗΚΕ στις εξουσίες του κεφαλαίου.

Ἡ Ἐκκλησία καὶ ἡ Ἱστορία διωκομένη νικᾶ! Πρωτοπρ. Βασιλείου Κοκολάκη

"Οἱ περισσότεροι ἀπό μᾶς τούς Χριστιανούς, ὄχι μόνο δέν ξέρουμε τί σημαίνει Χριστιανός, ἀλλά οὔτε τό σταυρό μας κάνουμε, ὄχι ἐπειδή δέν ξέρουμε τόν τρόπο, ἀλλά ἐπειδή νομίζουμε πώς δέν ἔχει σημασία ἄν τόν κάνουμε ἤ ὄχι...."

Ὅταν βλασφημεῖται τό ὄνομα τοῦ Θεοῦ δέν ἀντιδροῦμε, μολονότι χρέος μας εἶναι ἀκόμα καί νά πεθάνουμε γι΄αὐτό ἄν χρειασθεῖ.

Βλασφημία, ἀσέβεια, ἐμπάθεια, ἐμπτυσμός καί σταύρωση  πρός τό θεανθρώπινο πρόσωπο τοῦ Χριστοῦ μας, πρός τή  λατρεία μας, ἀλλά καί πρός τούς ἥρωες τοῦ ἀθάνατου ’21, συντελοῦνται ἰδιαιτέρως τόν τελευταῖο καιρό στήν πατρίδα μας.
Προκλητικές θεατρικές παραστάσεις, κοσμικές συναυλίες μέσα σέ Ἱερούς Ναούς, ἀλλά καί ἐκπομπές ἀπό τά ΜΜΕ, λυσσωδῶς καί ἀναιτίως διαβάλλουν καί πυροβολοῦν συστηματικά Ἐκκλησία καί Ἱστορία, καταλήγοντας σέ ἄλλης μορφῆς ἀλώσεις
Ἐπιπλέον, ἡ ὅλο καί περισσότερο διαδιδομένη κουλτουριάρικη καί ψεύτικη στάση σεβασμοῦ ἔναντι τῆς ὅποιας διαφορετικότητας (ἐθνικῆς, θρησκευτικῆς, δογματικῆς, ἑτεροφιλίας-ὁμοφυλοφιλίας), ἀμβλύνει, ἰσοπεδώνει, ἀδρανοποιεῖ, ἀπονευρώνει ἤ καί συγχύζει τά κριτήρια διακρίσεως τοῦ κατ΄εἰκόνα Θεοῦ πλασμένου ἀνθρωπίνου προσώπου, ἀπό τίς ἐπίκτητες ἰδιότητες ἤ ἐφάμαρτες ἐπιλογές του.

Παθολογικὰ συμπτώματα τῆς σύγχρονης ἱστοριογραφίας. Πρωτοπρ. Γεωργίου Μεταλληνοῦ

Παθολογικὰ συμπτώματα τῆς σύγχρονης ἱστοριογραφίας.

π. Γεώργιος Δ. Μεταλληνός Ὁμότιμος Καθηγητής  Παν/μίου Ἀθηνῶν 

Τὸ θέμα εἶναι τεράστιο καὶ ἀναγκαστικὰ θὰ περιοριστῶ σὲ κάποιες δειγματοληπτικὲς ἐπισημάνσεις γιὰ τὴν κατανόηση τῆς πολυπλοκότητάς του.
Μὲ τὴν παθολογία ὅμως τῆς ἱστοριογραφίας συνδέονται προβλήματα, ποὺ ἔχουν ἄμεση σχέση μὲ τὴν σύγχρονη πραγματικότητα καὶ τὴν περαιτέρω πορεία τοῦ Ἔθνους.
Διότι οἱ συχνοὶ πειραματισμοὶ στὸ χῶρο τῆς ἱστοριογραφίας, διοχετεύονται στὴν ἐκπαίδευση μὲ ὅλες τὶς αὐτονόητες συνέπειες.
Βέβαια, ἀπὸ τὸν Λουκιανὸ τὸν Σαμοσατέα (±117–180 μ.Χ.) καὶ τὸ ἔργο του «Πῶς δεῖ ἱστορίαν συγγράφειν» μέχρι σήμερα, τὸ θέμα ἔχει μελετηθεῖ ἐπανειλημμένα σὲ μελέτες καὶ συνέδρια καὶ ἡ ἀποκτηθεῖσα γνώση καὶ πείρα εἶναι σημαντική.
Ὑπάρχουν ὅμως συγκεκριμένα αἴτια, ὥστε ἡ ὑπάρχουσα δυσλειτουργία νὰ παρατείνεται.
Πρέπει νὰ λεχθεῖ προοιμιακὰ ὅτι ἡ ἱστοριογραφία εἶναι αὐτόνομο πεδίο τῆς γνώσης, ποὺ ἀποσκοπεῖ βα- σικὰ στὴν ἑρμηνεία τῆς πραγματικότητας καὶ τὴν κατανόησή της μέσα ἀπὸ τὴν ἔρευνα τῶν πηγῶν.
Ἐπιτυγχάνεται, ἔτσι, ἕνας ἀπολογισμὸς τῆς ἐξελικτικῆς πορείας τῆς ἀνθρώπινης κοινωνίας, ποὺ συμβάλλει στὴν κατανόηση τοῦ πῶς προέκυψε τὸ σήμερα.

Στης ιστορίας το διάσελο. Δημήτρης Νατσιός

Στης ιστορίας το διάσελο

Δημήτρης Νατσιός -Δάσκαλος Κιλκίς

στης ιστορίας το διάσελο
όρθιος ο γιος πολέμαγε
κι η μάνα κράταε τα βουνά
όρθιος να στέκει ο γιος της»
Νικ. Βρεττάκος

Το 1999 από τις εξαίρετες εκδόσεις «Γκοβόστης» μεταφράστηκε και κυκλοφορήθηκε το βιβλίο του Ιταλού στρατηγού Βισκόντι Πράσκα με τίτλο: «Εγώ εισέβαλα στην Ελλάδα» (Το βιβλίο γράφτηκε το 1946).
Ο συγγραφέας του ήταν Ανώτερος Διοικητής των Ιταλικών Δυνάμεων Αλβανίας από τις 5 Ιουνίου έως τις 8 Νοεμβρίου του 1940, όταν λόγω αποτυχίας των σχεδίων του, αντικαταστάθηκε από τον στρατηγό Σοντού, μέχρι τότε υφυπουργό Στρατιωτικών.
Το βιβλίο παρουσιάζει εξαιρετικό ενδιαφέρον, επέχει θέση ντοκουμέντου, όχι μόνο για τους απλούς φιλίστορες αναγνώστες, αλλά και για τους επίμονους ιστορικούς ερευνητές.

Ως είθισται, στα αυτοβιογραφικά κείμενα ηττημένων σε πολέμους πρωταγωνιστών, ο Πράσκα προσπαθεί να αποσείσει τις ευθύνες του και αποδίδει την μη ευνοϊκή εξέλιξη των επιχειρήσεων στις πρώτες κρίσιμες ημέρες στου πολέμου, πέρα από τις αντίξοες καιρικές συνθήκες στην Ανώτατη Στρατιωτική Ηγεσία, καταλογίζοντας της ευθύνες για:

Το πρόβλημα με την Νεοεποχίτικη ιστορία. Πρωτοπρεσβύτερος Γεώργιος Μεταλληνός

Το πρόβλημα με την Νεοεποχίτικη ιστορία  

Γράφει ὁ Πρωτοπρεσβύτερος Γεώργιος Δ. Μεταλληνός, Ὁμότιμος Καθηγητὴς Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν

Τό αἴτημα «νά ξαναγραφῆ ἡ ἱστορία» κυριαρχεῖ σήμερα σέ κύκλους διανοουμένων καί πολιτικῶν καί γι᾽ αὐτούς σημαίνει προσφορά -ἰδιαίτερα στήν ἐκπαίδευση- μιᾶς κολοβωμένης ἱστορίας γιά τήν ἐπίτευξη πολιτικῶν σκοπιμοτήτων.

1. Τό πρόβλημα ἐμφανίσθηκε πρίν ἀπό μερικές δεκαετίες, ἀρχίζοντας μέ τό μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν.
Τό 1962 ξέσπασε ὁ μεγάλος πράγματι ἀγώνας τῶν Φοιτητῶν τῆς Θεολογίας, Ἀθηνῶν Θεσσαλονίκης, πού ἐκράτησε ἐπί ἕνα ἑπτάμηνο (27.2-27.9) κλειστές τίς δύο Θεολογικές Σχολές, ὅταν καί μειώσεως τοῦ Μαθήματος τῶν Θρησκευτικῶν μέ τόν -κατ' ἀρχάς- ἐπιλεκτικό περιορισμό τῶν ὡρῶν διδασκαλίας ἀπό δίωρο σέ μονόωρο σέ κάποιους τύπους σχολείων.
Τό πρόσχημα: ἡ ἔνταξή μας στήν Εὐρώπη (Ε.Ο.Κ., τότε), πού ἐκφραζόταν μέ τήν «ἐκσυγχρονιστική» κορώνα τοῦ τότε Πρωθυπουργοῦ, κατόχου «Βραβείου Καρλομάγνου», τοῦ μεγαλύτερου ἐχθροῦ τῆς Ρωμιοσύνης: «Δέν χρειαζόμαστε θεολόγους, ἀλλά γεωπόνους καί μηχανικούς»!

Ὀρθότατα ὁ ἀείμνηστος καθηγητής Παναγιώτης Μπρατσιώτης, μέλος τοῦ ΑΣΕΠ (ἦταν τό Παιδ. Ἰνστιτοῦτο τῆς ἐποχῆς), τοῦ ἀπηύθυνε τό ἐρώτημα:  «Ἄν σεῖς λέγετε αὐτά, τί θά πεῖ καί τί θά πράξει αὔριο μία ἀριστερωτέρα ὑμῶν κυβέρνησις;».
Σ' αὐτό τόν προβληματισμό ζοῦμε μέχρι σήμερα. Σημαντικό ὅμως εἶναι, ὅτι ἡ φοιτητική ἡγεσία αὐτοῦ