Όλοι οι Υπουργοί Παιδείας των τελευταίων ετών εφάρμοσαν πιστά την απόφαση που προέβλεπε την απαγόρευση εισόδου των πνευματικών στα σχολεία. Ακολούθησε ποικιλότροπη πολεμική εναντίον του μαθήματος των Θρησκευτικών (που συνεχίζεται σε όλα τα επίπεδα), θεωρίες για απομάκρυνση των εικόνων από τις σχολικές αίθουσες και κατάργηση της πρωϊνής προσευχής στα σχολεία. Τώρα εν όψει οικονομικής κρίσης ακούμε πρωτόγνωρα πράγματα.
Η Υφυπουργός Παιδείας στρέφεται προς τον κληρικό της ενορίας και παραλληλίζει το έργο του δασκάλου και του κληρικού! Η συνεργασία Εκκλησίας – Πολιτείας για το καλό των μαθητών της Ελλάδος γίνεται τόσο στενή και διακηρύσσεται τόσο επίσημα που είναι κανείς να διερωτάται «όνειρο ζω;».
Περιμένουμε τουλάχιστον οι μετέχοντες από την πλευρά της Εκκλησίας στην συνεργασία αυτή να αντιληφθούν ότι το καλό των μαθητών δεν βρίσκεται μόνο στην οικονομική ενίσχυση προς αυτούς (θεμιτή και αυτή) αλλά πρωτίστως και κυρίως στην παροχή σε αυτούς πνευματικής τροφής.


