Όταν οι καλόγεροι πολεμούσαν, οι νενέκοι προσκυνούσαν Κωνσταντίνος Χολέβας

Όταν οι καλόγεροι πολεμούσαν, οι νενέκοι προσκυνούσαν 

Κωνσταντίνος Χολέβας Πολιτικός Επιστήμων

 Στις 24 Ιουνίου 1827 έλαβε χώρα μία από τις τελευταίες μάχες της Ελληνικής Επαναστάσεως. Η μάχη των μοναχών  του Μεγάλου Σπηλαίου Καλαβρύτων κατά του Ιμπραήμ και των Τουρκο-αιγυπτίων του. Ο Ιμπραήμ, υιοθετημένος γιος του Μεχμέτ Αλή, Αντιβασιλέως της Αιγύπτου, είχε πάρει εντολή από τον Σουλτάνο να εκκαθαρίσει την Πελοπόννησο από κάθε εστία ελληνικής αντίστασης. Αρχικά είχε επιτυχίες λόγω της διχόνοιας των επαναστατών και λόγω της προδοτικής στάσης μερικών τουρκοπροσκυνημένων, όπως ο διαβόητος Νενέκος.
Όταν ο Ιμπραήμ με 15.000 στρατιώτες βρέθηκε στην περιοχή των Καλαβρύτων αισθάνθηκε ντροπή που η Μονή του Μεγάλου Σπηλαίου με τη θαυματουργό εικόνα της Παναγίας, έργο του Ευαγγελιστή Λουκά, έμενε απόρθητη. Οι μοναχοί αξιοποιούσαν το βραχώδες  του εδάφους και είχαν μεταβάλει τη Μονή της μετανοίας τους σε καστρομονάστηρο. Τους ενίσχυσαν μερικές εκατοντάδες ανδρών υπό τον Ν. Πετιμεζά και ο υπασπιστής του Κολοκοτρώνη, ο γνωστός λόγιος Φωτάκος Χρυσανθόπουλος, ο οποίος έγραψε  στα Απομνημονεύματά του ότι «οι Τούρκοι αισθάνθηκαν καλογερικό πόλεμο». Στο πλευρό του Ιμπραήμ πολέμησε ο Νενέκος επικεφαλής λίγων προδοτών Ελλήνων.

Οἱ ἄξιοι κληρικοὶ. Πρωτοπρ. Διονυσίου Τάτση

Οἱ ἄξιοι κληρικοὶ 

Πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση 

Συχνά ἀναφερόμαστε στοὺς ἀνάξιους κληρικούς, οἱ ὁποῖοι προκαλοῦν μὲ τὴ συμπεριφορά τους καὶ δημιουργοῦν διάφορα σκάνδαλα, ἐνῶ ξεχνᾶμε τοὺς κληρικούς, ποὺ ἐργάζονται στὴν Ἐκκλησία μὲ φόβο Θεοῦ καὶ ἱερὸ ζῆλο. Καὶ εἶναι ἀρκετοὶ αὐτοί. Δόξα τῷ Θεῷ!
Οἱ Μητροπολίτες ἔχουν ὑποχρέωση νὰ τοὺς προσέχουν καὶ νὰ τοὺς στηρίζουν, γιατὶ καὶ αὐτοὶ ὡς ἄνθρωποι ἔχουν ποικίλα προβλήματα, τόσο οἰκογενειακὰ ὅσο καὶ ἐνοριακά. Τὸ λέω αὐτό, γιατὶ ἔχουμε περιπτώσεις, ὅπου συμβαίνει τὸ ἀκριβῶς ἀντίθετο. Μητροπολίτες νὰ θέτουν στὸ περιθώριο τοὺς εὐλαβεῖς κληρικούς, γιατὶ φοβοῦνται ὅτι θὰ χάσουν τὴ λάμψη τοῦ ἀρχιερατικοῦ τους ἀξιώματος. Πρόκειται γιὰ κατάσταση, ποὺ μόνο ὡς πνευματικὴ δὲν μπορεῖ νὰ χαρακτηριστεῖ.

Ὅμως ἀξίζει νὰ παρακολουθήσουμε τὴν ἀγωνία, ποὺ ἔχει γιὰ τὸ ποίμνιό του ἕνας εὐαίσθητος ἱερέας. Δείχνει αὐτό, ποὺ οἱ περισσότεροι ἱερεῖς δὲν προσέχουν λόγῳ ραθυμίας. «Κάθε φορά, ποὺ σκέφτομαι πόσο ἀποδοτικὸς εἶμαι στὸ ποιμαντικό μου ἔργο, μὲ πιάνει μελαγχολία. Αἰσθάνομαι ὅτι σχεδὸν τίποτα δὲν κατορθώνω, ὅτι ὅλα παραμένουν ἴδια, ὅπως τὰ εἶχα βρεῖ πρὸ πολλῶν ἐτῶν. Ἴδιοι παραμένουν καὶ οἱ ἄνθρωποι, χωρὶς ἀλλαγὲς στὴ συμπεριφορὰ καὶ τὸν τρόπο ζωῆς γενικότερα».

Ὁ Ὀρθόδοξος ἱερὸς κλῆρος δεν καθεύδει για τὸ ἀντι-ῥατσιστικὸ νομοσχέδιο ὅπως ἡ ἡγεσία του: «..ὁ Ὀρθόδοξος Κλῆρος δέν θά ἀφήσει κανέναν νά ἀλώσει τήν λογική ποίμνη τοῦ Χριστοῦ»

Ἀνακοίνωσῃ ἱεροῦ συνδεσμοῦ κληρικὼν Ἑλλάδος (Ι.Σ.Κ.Ε)

23/ 5/ 2013          
Μέ περίεργο τρόπο οἱ ἰθύνοντες ποῦ βρέθηκαν στό τιμόνι τῆς χώρας, γί ἄλλη μία φορά στρέφονται ἐναντίον τῆς Ἐκκλησίας. Νομίζουν ὅτι ἡ χώρα μας εἶναι ξέφραγο ἀμπέλι .
Ἔχουν γνώση οἱ φύλακες ὅμως, καί ἄς γνωρίζουν οἱ πάντες ὁ,τι ὁ Ὀρθόδοξος Κλῆρος τῆς Ἑλλάδος εἶναι στίς ἐπάλξεις, κόντρα σέ κάθε σκοταδιστή πού μέ τό κάλυμμα τοῦ μοντέρνου καί τοῦ ἐκσυγχρονιστή ἔρχεται νά ἀλώσει ὁ,τι ἔχει ἀπομείνει ὄρθιο στήν ἔρημη τούτη χώρα.

Ὁ Ἑλληνικός Ὀρθόδοξος Ἐφημεριακός Κλῆρος ἔχει ἀποδείξει ὄχι μόνο ὅτι δέν ἔχει ρατσιστικές τάσεις, ἀλλά τουναντίον περιθάλπει «ὄν τρόπον ἐπισυνάγει ὄρνις τά νοσσία ἑαυτῆς ὑπό τάς πτέρυγας,...», ὅλους τούς ἀνθρώπους χωρίς κανέναν ἀπολύτως προσδιορισμό.
Τό πρόβλημα ἑστιάζεται στό ὅτι μέ πρόφαση τόν ἀντιρατσιστικό νόμο, προσπαθοῦν νά περιορίσουν τό δικαίωμα τῆς ἐλεύθερης ἔκφρασης καί νά φιμώσουν τήν φωνή τῆς Ἐκκλησίας.

Τα ματωμένα ράσα και το 1821. Κωνσταντίνος Χολέβας

Τα ματωμένα ράσα και το 1821

Κωνσταντίνος Χολέβας- Πολιτικός Επιστήμων 

 Χωρίς τον Ορθόδοξο κλήρο δεν θα πετύχαινε η μεγάλη εθνική εξόρμηση του 1821. Ορισμένοι προπαγανδιστές ξεπερασμένων ιδεολογιών αρνούνται τον ρόλο των Επισκόπων και μιλούν μόνο για τον «κατώτερο κλήρο». Κάνουν λάθος και από πλευράς ορολογίας και από ιστορικής απόψεως. Στην Ορθόδοξη Εκκλησία ανώτερος κλήρος είναι οι Επίσκοποι, οι πρεσβύτεροι (ιερείς) και οι διάκονοι. Ενώ στον κατώτερο κλήρο ανήκουν ο υποδιάκονος και ο αναγνώστης, οι οποίοι είναι λαϊκοί.
Ο Γάλλος Πρόξενος Πουκεβίλ γράφει ότι 100 Πατριάρχες και Επίσκοποι θανατώθηκαν κατά τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας και του Αγώνος. 80 κινήματα έκαναν οι Έλληνες πριν από το 1821 και στα περισσότερα πρωτοστατούσαν Επίσκοποι. Θυμίζω ότι από το 1680 έως το 1700 η Ανατολική Στερεά ήταν ελεύθερη μετά από την εξέγερση δύο Επισκόπων,  του Θηβών Ιεροθέου και του Σαλώνων Φιλοθέου.

Ὁ ἄξιος ἱερεύς. Πρωτοπρεσβυτέρου Διονυσίου Τάτση

Ὁ ἄξιος ἱερεύς

Πρωτοπρεσβυτέρου Διονυσίου Τάτση

Ἡ πνευματική ἀποστολὴ τοῦ ἱερέα εἶναι μεγάλη, ἀλλὰ λίγοι ἱερεῖς τὴν ἔχουν συνειδητοποιήσει. Λείπει, δυστυχῶς, ἡ κατὰ Θεὸν καλλιέργεια, τὴν ὁποία, ὅπως ἔχει διαπιστωθεῖ, δὲν παρέχουν οἱ ἐκκλησιαστικὲς καὶ θεολογικὲς σχολές, οὔτε φυσικὰ καὶ οἱ ἱερατικὲς συνάξεις, ποὺ κάνουν οἱ Μητροπολίτες.
Ἀναγκαία προϋπόθεση, γιὰ νὰ πετύχει ἕνας ἱερέας εἶναι ὁ ἱερὸς ζῆλος. Νὰ θέλει νὰ προσφέρει ἀπὸ ἐλεύθερη προαίρεση καὶ μὲ φόβο τοῦ Θεοῦ. Ἐὰν δὲν ὑπάρχει ἱερὸς ζῆλος, ἡ ἱερωσύνη καταντάει ἐπάγγελμα καὶ αὐτὸ πρέπει νὰ θεωρεῖται ὀλέθριο. Ὁ ἐπαγγελματίας ἱερέας θὰ χάσει τὴν ψυχή του.

Ὁ Γέροντας Παΐσιος ἔλεγε ὅτι οἱ ἄνθρωποι σήμερα δύο πράγματα θέλουν ἀπὸ τοὺς ἱερεῖς. Νὰ εἶναι ἀφιλοχρήματοι καὶ νὰ ἔχουν ἀγάπη. Ὅταν οἱ ἄνθρωποι δοῦν αὐτὰ τὰ δύο στοὺς ἱερεῖς, ἐκδηλώνουν τὸ σεβασμό τους, τοὺς θεωροῦν ἁγίους καὶ τρέχουν στὴν Ἐκκλησία.
Τὸ τραγικὸ ὅμως εἶναι ὅτι στὴν ἐποχή μας δὲν βλέπουν συχνὰ τέτοιους ἱερεῖς. Ἡ φιλοχρηματία κατεδαφίζει καὶ ἐξαφανίζει κάθε θετικό, ποὺ ἐνδέχεται νὰ ἔχει ἕνας ἱερέας.

Απάντηση του Μητροπολίτου Πειραιώς Σεραφείμ στην ΔΗΜΑΡ περί μισθοδοσίας του κλήρου

᾿Εν Πειραιεῖ τῇ 12ῃ Σεπτεμβρίου 2012
Α Ν Α Κ Ο Ι Ν Ω Θ Ε Ν

¬Ὁ Ἐντιμότατος κ. Φώτης Κουβέλης, Πρόεδρος τοῦ κόμματος τῆς ΔΗΜ.ΑΡ. καί ὁ κομματικός σχηματισμός του ἐμμένει μετά πείσματος μεταξύ τῶν ἰσοδυνάμων μέτρων 4,4 δισεκατομμυρίων Εὐρώ τά ὁποῖα προτείνει διά τήν ἀντικατάσταση ἐπιλογῶν τοῦ πακέτου τῶν 11,6 δισεκατομμυρίων Εὐρώ πού ἀπαιτεῖ ἡ Τρόϊκα γιά νά συνεχίση τό πρόγραμμα στήριξης τῆς Ἑλληνικῆς οἰκονομίας μέ τήν παροχή τῆς ἑπομένης δόσεως, νά συμπεριλαμβάνη ὡς ἰσοδύναμο μέτρο τήν πληρωμή κατά 50% τῆς μισθοδοσίας καί τῶν συντάξεως τῶν Κληρικῶν ἀπό τήν Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος, ἀναφέρων χαρακτηριστικῶς γιά νά δημιουργηθῆ καί ἡ σχετική ἀτμόσφαιρα, ὅτι ὁ Προϋπολογισμός τοῦ Δημοσίου θά ἐλαφρυνθῆ κατά 132 ἑκατομμύρια Εὐρώ.
Ἐπ’ αὐτῆς τῆς συνεχῶς προπαγανδιζομένης προτάσεως τῆς ΔΗΜ.ΑΡ. ἔχομε νά παρατηρήσωμε τά κάτωθι:

Χρήσιμοι οι κληρικοί μόνο για οικονομική ενίσχυση των μαθητών;

Όλοι οι Υπουργοί Παιδείας των τελευταίων ετών εφάρμοσαν πιστά την απόφαση που προέβλεπε την απαγόρευση εισόδου των πνευματικών στα σχολεία. Ακολούθησε ποικιλότροπη πολεμική εναντίον του μαθήματος των Θρησκευτικών (που συνεχίζεται σε όλα τα επίπεδα), θεωρίες για απομάκρυνση των εικόνων από τις σχολικές αίθουσες και κατάργηση της πρωϊνής προσευχής στα σχολεία. Τώρα εν όψει οικονομικής κρίσης ακούμε πρωτόγνωρα πράγματα.

 Η Υφυπουργός Παιδείας στρέφεται προς τον κληρικό της ενορίας και παραλληλίζει το έργο του δασκάλου και του κληρικού! Η συνεργασία Εκκλησίας – Πολιτείας για το καλό των μαθητών της Ελλάδος γίνεται τόσο στενή και διακηρύσσεται τόσο επίσημα που είναι κανείς να διερωτάται «όνειρο ζω;».
 Περιμένουμε τουλάχιστον οι μετέχοντες από την πλευρά της Εκκλησίας στην συνεργασία αυτή να αντιληφθούν ότι το καλό των μαθητών δεν βρίσκεται μόνο στην οικονομική ενίσχυση προς αυτούς (θεμιτή και αυτή) αλλά πρωτίστως και κυρίως στην παροχή σε αυτούς πνευματικής τροφής.

Ὁ Ἱερὸς Κλῆρος, πρόδρομος τοῦ ἀγῶνος τῶν Ἑλλήνων διὰ τὴν ἐλευθερίαν των, τὸ 1821. Τοῦ κ. Κων. Δεληγιάννη, Ὁμοτίμου Καθηγητοῦ Βυζαντινῆς Ἀρχαιολογίας

Ὁ ἀπαγχονισμὸς τοῦ Ἀρχ. Κυπριανοῦ τὴν 9ην Ἰουλίου 1821, ἔργο τοῦ κυπρίου ζωγράφου Γ. Μαυρογένη

Τὴν περίοδο αὐτὴ προβάλλεται τηλεοπτικὴ ἐκπομπὴ γιὰ τὴν Ἐθνεγερσία.
Στὴ σειρὰ αὐτὴ ἀκούστηκαν καὶ μερικὲς ἄστοχες θέσεις γιὰ τὸν ρόλο τοῦ Ἱ. Κλήρου. Πέραν τῶν λεγομένων ἀπὸ τὸν ἀνιστόρητο τηλεσχολιαστή, εἶναι ἱστορικὰ ἀποδεδειγμένη ἡ συμβολὴ Ἀρχιερέων, Ἱερέων καὶ Μοναχῶν γιὰ τὴν ἀποτίναξη τοῦ τουρκικοῦ ζυγοῦ.

Πλῆθος ἐπωνύμων καὶ ἀνωνύμων κληρικῶν, κινούμενοι ἀπὸ ἀγάπη πρὸς τὴν Πατρίδα καὶ τὴν πίστη τους, ἔπαιξαν οὐσιαστικὸ καὶ ἀποφασιστικὸ ρόλο στὸν ξεσηκωμὸ τοῦ Γένους.
Ἀναπτέρωναν τὸ ἠθικό του, ἐνίσχυαν τὴν πίστη καὶ τὴν ἐλπίδα του, γιὰ τὸ ποθούμενο ξημέρωμα.
Ὁ Κλῆρος ὑπῆρξε ὁδηγὸς καὶ στήριγμα τῆς φυλῆς, ἀλύγιστος στὸ ὑψηλὸ καθῆκον του. Μὲ τὴν ἐπαγρύπνησή του διατηρήθηκε ἡ Ἑλληνικὴ γλώσσα καὶ ἡ ὀρθὴ πίστη.

Ὅποιος ἀμφιβάλλει δὲν εἶναι μόνο ἀνιστόρητος, ἀλλὰ δὲν ἔχει καμία ἐπαφὴ μὲ τὴν Ἑλληνικὴ πραγματικότητα. Οἱ ἀντικειμενικοὶ ἐρευνητὲς γνωρίζουν καὶ ὑποστηρίζουν ὅτι ἡ ἰδεολογικὴ δύναμη, ποὺ κράτησε ὄρθιο καὶ ἑνιαῖο τὸ Γένος μας στοὺς αἰῶνες, συντηρώντας τὴν ὑποστασιακὴ πίστη ὑπάρξεως καὶ τὸ προετοίμασε γιὰ τὸν ξεσηκωμό του, ἦταν ὁ Ὀρθόδοξος Κλῆρος(1).