Φαναριώτικες «ἀποτυχίες»
ΑΝ παρατηρήσει κανεὶς μὲ ψυχραιμία τὶς ἐξελίξεις γύρω ἀπὸ κρίσιμα γιὰ τὸ Φανάρι ζητήματα θὰ παρατηρήσει ὅτι πολλὰ ἐξ αὐτῶν στέφονται μὲ πλήρη ἀποτυχία. Τοῦτο ἐμμέσως ὁμολογοῦν κάποιες φορὲς καὶ οἱ ἴδιοι οἱ Φαναριῶτες.
Αὐτὲς ὡστόσο οἱ φαναριώτικες «ἀποτυχίες» πολὺ ὠφελοῦν τὴν Ἐκκλησία. Ἐνδεχόμενες «ἐπιτυχίες» τῶν Φαναριωτῶν στὰ ζητήματα αὐτὰ θὰ ὁδηγοῦσαν σὲ μεγάλους κλυδωνισμοὺς τὸ πλοῖο τῆς Ἐκκλησίας.
Συγκεκριμένα, ἡ λεγόμενη οἰκουμενικὴ κίνηση ἢ μᾶλλον καλύτερα ἡ παναίρεση τοῦ οἰκουμενισμοῦ, ποὺ ὑπηρετεῖται ἀπὸ ἀρκετοὺς Φαναριῶτες ἔχει ὁδηγηθεῖ σὲ πλῆρες ἀδιέξοδο. Διαχριστιανικὲς καὶ διαθρησκειακὲς συναντήσεις παραμένουν ἄκαρπες καὶ ἔχουν μετατραπεῖ σὲ ταξιδάκια ἀναψυχῆς μὲ πλούσια γεύματα, χαμόγελα στοὺς φωτογράφους καὶ «ἀλληλοκατανόηση» μεταξὺ λίγων, τῶν ἴδιων πάντα, προσώπων, τὰ ὁποῖα σὲ καμία περίπτωση δὲν ἐκπροσωποῦν τὴ βούληση καὶ τὴν ἄποψη τῶν ἐκκλησιῶν, στὶς ὁποῖες ἀνήκουν.
