Οι Πομάκοι τιμούν και σέβονται την Πατρίδα τους την Ελλάδα και την Σημαία...

Τι να σκεφτεί και τι να πει κανείς διαβάζοντας την παρακάτω είδηση. Μέσα στην πατρίδα μας την Ελλάδα, οι πράκτορες της Παγκόσμιας κυβέρνησης, του Σόρος, και των εκτελεστικών υπαλλήλων αυτών που υποδύονται την κυβέρνηση των Ελλήνων,  με τον ψευδεπώνυμο τίτλο "αντεξουσιαστές", χτυπούν με δολοφονικό μίσος όποιον δουν να κρατά ελληνική σημαία.
Εδώ βλέπουμε δύο πομακόπουλα από την Κομοτηνή τα οποία υψώνουν με υπερηφάνεια την ελληνική σημαία εντός τουρκικού εδάφους. Η ακραία αυτή αντίθεση δείχνει και το μέγεθος της πτώσης του ελληνικού λαού. Η είδηση από το faros24.gr

Σήκωσαν ψηλά τη σημαία της Ελλάδας μέσα στην Τουρκία 

Από την Ελλάδα και την πόλη της Κομοτηνής, η Ζεϊνέπ Παδαλί Μεχμέτ και η Ελίφ Αχμέτ Αρήφ αντιπροσώπευσαν την Ελλάδα στην Διεθνή Ολυμπιάδα τουρκικής γλώσσας και κέρδισαν χρυσά μετάλλια στην κατηγορία της ποίησης και στην κατηγορία της έκθεσης.

Πρός γνώσιν και συμμόρφωσιν ορισμένων ... Οι Πομάκοι τιμούν και σέβονται την Πατρίδα τους την Ελλάδα και την Σημαία... .

Διδυμότειχο: Εκκλησία “ντύθηκε”… με ελληνική σημαία!

Διδυμότειχο: Εκκλησία “ντύθηκε”… με ελληνική σημαία!

Μια πελώρια ελληνική σημαία κοσμεί το καμπαναριό της Παναγίας της Ελευθερώτριας που βρίσκεται στο Διδυμότειχο τις τελευταίες ημέρες.

Πρόκειται για μια ειδικής παραγγελίας ελληνική σημαία την οποία ανήρτησαν στο καμπαναριό της εκκλησίας οι υπεύθυνοι αυτής και αποτελεί τον ιδιαίτερο στολισμό που επιλέχθηκε ενόψει του εορτασμού της 25ης Μαρτίου.

Η σημαία είναι τόσο μεγάλη που διακρίνεται από χιλιόμετρα μακριά, ενώ πρόκειται για ένα φαινόμενο μη σύνηθες για την περιοχή.   

 

 http://www.thrakitoday.com/2013/03/blog-post_6532.html

 

 

Μαθητές, δάσκαλοι, γονείς: Ζητήστε να τοποθετηθεί ΣΤΑΥΡΟΣ επάνω στον Ιστό της σημαίας μας

Πριν μερικά χρόνια, η παρέμβαση ενός εκπαιδευτικού για την απουσία του σταυρού από τον Ιστό (κοντάρι) της Σημαίας στο σχολείο του, "ανάγκασε" τον τότε Υπουργό Παιδείας Γ.Παπανδρέου, να εκδώσει διευκρινιστική εγκύκλιο (ΙΒ/7541, 6/9/1996), με την οποία καλούσε όλες τις σχολικές μονάδες να μεριμνήσουν για την "άμεση τοποθέτηση σταυρού" επάνω σε όλα τα κοντάρια (ιστούς) σημαιών που υπάρχουν στα σχολεία .

28η Οκτωβρίου 2012: Η Ελλάδα συνεχίζει να αντιστέκεται ! Ας βάλουμε όλοι την Ελληνική σημαία στα μπαλκόνια μας!

Διαβάστε άρθρα από την Εποποιία 1940-1941

Κύπρος: Όταν οι καθηγητές εκπίπτουν τότε οι μαθητές κάνουν το χρέος τους. Κατεβάζουν την Τουρκική σημαία!

Τι να πρωτοσχολιάσουμε; την πρόκληση των καθηγητών :  - Να ανεβάσουν την τουρκική σημαία στον ιστό "για να θίξουν (τάχα!)
- Την τουρκική αποστολή που αρνήθηκε να ταξιδέψει στην Κύπρο" (φοβερή δικαιολογία!!).
-  Την επιλογή τους να συμμετέχει και η Τουρκία στο κοινό project;
-  Ή τις απειλές τους ότι θα τιμωρηθούν οι μαθητές αν δεν επιστρέψουν την Τουρκική σημαία;

Τη λύση στις κρίσιμες στιγμές πάντα έδιναν και πάντα θα δίνουν παλικάρια.
Κι όπως φαίνεται στο απόσπασμα που ακολουθεί, οι ανήλικοι μαθητές στην Κύπρο είναι παλικάρια με γνήσια, απροσκύνητη, Ελληνική ψυχή. Και γι αυτό τους συγχαίρουμε ολόθερμα!
Εξ άλλου υπήρξαν κι άλλοι μαθητές που έδειξαν το "δρόμο για τη Λευτεριά":

Όπως διαβάζουμε στο sigmalive, σάλος προκλήθηκε στο 7ο Λύκειο Πολεμιδιών, όταν μαθητές κατέβασαν την τουρκική σημαία η οποία βρισκόταν έξω από τον καθηγητικό σύλλογο και ανέβηκε στα πλαίσια της συμμετοχής του σχολείου στο ευρωπαϊκό πρόγραμμα Project Comenius.

28 Οκτωβρίου.Ας υψώσουμε τις γαλανόλευκες σημαίες στα μπαλκόνια μας. Εύζωνας Κων/νος Κουκίδης:Η θυσία για την σημαία

Η θυσιαστική τιμή στην ιερή ελληνική σημαία. Εύζωνας Κωνσταντίνος Κουκίδης

Όταν μπήκαν οι Γερμανοί στην Αθήνα, 27 Απριλίου 1941, η πρώτη τους δουλειά ήταν να στείλουν ένα απόσπασμα υπό τον λοχαγό Γιάκομπι και τον υπολοχαγό Έλσνιτς για να κατεβάσει τη Γαλανόλευκη από τον Ιερό Βράχο της Ακρόπολης και να υψώσει τη σβάστικα.
Δεξιά ο Παρθενώνας, αριστερά οι Καρυάτιδες. Από τήν εληά τής Αθηνάς οι Γερμανοί αντικρύζουν στό ακραίο σημείο τού βράχου τής Ακρόπολης πού δεσπόζει τής πόλης, τήν γαλανόλευκη σημαία πού θ’ αντικατασταθεί από τόν αγκυλωτό σταυρό.

Κωνσταντίνος Κουκίδης ο αδικημένος και περιφρονημένος νεοεθνομάρτυρας

ΚΩΝ/ΝΟΣ ΚΟΥΚΙΔΗΣ  

Ο ΑΔΙΚΗΜΕΝΟΣ ΚΑΙ ΠΕΡΙΦΡΟΝΗΜΕΝΟΣ ΝΕΟΕΘΝΟΜΑΡΤΥΡΑΣ

1. Τὴν 27ην Ἀπριλίου 1941 ὁ μεγάλος αὐτὸς ἥρωας καὶ πατριώτης Κων/νος Κουκίδης, Εὔζωνας, φρουρὸς τῆς Ἑλληνικῆς σημαίας στὴν Ἀκρόπολι, συνταράχθηκε πάρα πολὺ μὲ τὴν εἴσοδο τῶν Γερμανῶν κατακτητῶν στὴν Ἀθῆνα τὴν 8ην τὸ πρωὶ τῆς ἰδίας ἡμέρας.
Οἱ Γερμανοί ἀξιωματικοί τῆς ἐμπροσθοφυλακῆς τῆς 6ης ὀρεινῆς Μεραρχίας , ταγματάρχης Peter Jacoby, και ὁ λοχαγός Georg Elsnits) ἔσπευσαν νὰ ἀποστείλουν μήνυμα στόν «Φύρερ», ὅτι στὶς 8.10 εἰσῆλθον στὴν πόλι τῶν Ἀθηνῶν καὶ στὶς 8.45 ὑπέστειλαν τὴν Ἑλληνικὴ σημαία καὶ ὕψωσαν την σβάστικα στὴν Ἀκρόπολι.

2. Γιὰ νὰ μὴ πέσῃ στὰ χέρια τῶν κατακτητῶν τὸ ἱερὸ σύμβολο μας, τυλίχθηκε ὁ ἥρωας ἐθνομάρτυς Κων/νος Κουκίδης μὲ τὴν γαλανόλευκη καὶ ἀπεφάσισε νὰ αὐτοθυσιασθῇ ἀπὸ τὴν θέσι Καλλιθέα Ἀκροπόλεως, ὅπου φρουροῦσε τὴν ἑλληνικὴ σημαία πέφτοντας κάτω στὰ βράχια τῆς Ἀκροπόλεως ἀπὸ ὕψος 60 μέτρων, πρὸς ἔκπληξι τῶν Γερμανῶν, βάφοντας τὸ ἐθνικό μας σύμβολο μὲ τὲ τίμιο αἷμα του.

3. Ὅμως οἱ στρατιῶτες καὶ οἱ ἐπικεφαλῆς τοῦ γερμανικοῦ ἀποσπάσματος εἶχαν συγκλονισθῆ ἀπ’ αὐτὸ ποὺ εἶδαν καὶ δὲν ἐκράτησαν τὸ στόμα τους κλειστό.
Στὶς 9 Ἰουνίου ἡ εἴδησις δημοσιεύθηκε στὴν DAILY MAIL μὲ τίτλο: «A Greek carries his flag to the death» (Ἕνας Ἕλληνας φέρει τὴν σημαία του ἕως τ[ον θάνατο).

25η Μαρτίου. Η Ελλάδα Αντιστέκεται ! Βάλτε όλοι την Ελληνική σημαία στα μπαλκόνια σας!

Η Εμφάνιση των πρώτων σημαιών (μέχρι το 1821)

Η εμφάνιση ποικίλων αυτοσχέδιων σημαιών στα διάφορα επαναστατικά κινήματα που εκδηλώθηκαν την επαύριον της Άλωσης, καταδείκνυε αφενός την επιθυμία του υπόδουλου ελληνισμού να υιοθετήσει ένα κοινό σύμβολο που θα προσδιόριζε την εθνική του ταυτότητα, και αφετέρου τον τοπικιστικό χαρακτήρα των κινημάτων αυτών.

Η διατήρηση του βυζαντινού μονοκέφαλου ή δικέφαλου αετού σε συνδυασμό με το σταυρό ή την εικόνα ενός Αγίου που αποτελούσαν τα στοιχεία
συσπείρωσης των χριστιανών, συνιστούσαν τα κυριότερα κοινά σύμβολα των σημαιών αυτών.


Διαβάστε παρακάτω το αφιέρωμα.