Ἡ Πρεσβυτέρα καί ἡ μεγάλη ἀποστολή της
† Πρεσβυτέρας Θεοδώρας Καλύβα-Σαράντου *
῞Ενας ἀπό τούς ἁγίους
τῆς ᾿Εκκλησίας μας εἶπε: "῎Αν
στό δρόμο μου συναντήσω ἕναν ἄγγελο καί
ἕναν ἱερέα, θά σκύψω νά φιλήσω
τό χέρι τοῦ ἱερέως πρῶτα καί
ὕστερα θά προσκυνήσω τόν ἄγγελο".
Αὐτή ἡ σκέψη πράγματι
κρύβει τήν μεγαλύτερη ἀλήθεια γιατί ὁ
ἱερεύς εἶναι ἡ ὁρατή παρουσία
τοῦ Χριστοῦ στόν κόσμο μας, εἶναι ὁ
Χριστός σαρκωμένος, ὁ Λυτρωτής, ὁ
θριαμβευτής Κύριος ἀνάμεσά μας.᾿Εμεῖς οἱ πρεσβυτέρες δέν συναντᾶμε στό δρόμο μας τόν ἱερέα. Οὔτε μόνον στήν ᾿Εκκλησία. Γιά μᾶς ὁ ἱερεύς εἶναι ὁ σύζυγός μας. Ζοῦμε τήν πιό πλούσια εὐλογία, τήν πιό χαρισματική ζωή, κι ἄς τό ἔχουμε συνηθίσει λιγώτερο ἤ περισσότερο.
᾿Εμεῖς οἱ πρεσβυτέρες εἴμαστε ἕνα μέλος τῆς ὑπάρξεως τοῦ συζύγου μας-ἱερέως, ὀστοῦν ἐκ τῶν ὀστῶν του καὶ σάρξ ἐκ τῆς σαρκὸς του.
῾Ο Κύριος μέ τό μέγα μυστήριο τοῦ γάμου μᾶς ἕνωσε μυστηριακά μέ τόν ἱερέα σέ μιά ἁγία, τελεία, δυνατή ἑνότητα. Μαζί μέ τόν ἱερέα ζοῦμε, συζητοῦμε, ἀντιμετωπίζουμε ἀρκετές ποιμαντικές μέριμνες. Μά τό κυριώτερο, δεχόμαστε τήν θεία χάρι, ἀκατάπαυστα, πού ἄφθονα δίδεται στήν κτίσι ὁλόκληρη γιά νά τήν μεταμορφώσῃ καί νά τήν θεώσῃ.
