Πως η λανθασμένη εικόνα μπορεί να περάσει σε ένα βίντεο; Δείτε πως μπορεί να αλοιωθεί η αλήθεια

Αναδημοσίευση από ιστολόγιο Αντιπαρακμή

Σε Ορθόδοξο Ιστολόγιο είδαμε τα δύο βίντεο που ακολουθούν:

Το Ουνίτικο -παπικό ιστολόγιο του Παναγιώτη Ανδριόπουλου "Ιδιωτική Οδός"

Στην είσοδό μας στην Μεγάλη Τεσσαρακοστή το σύνολο των Ορθοδόξων ιστολογίων και ιστοσελίδων, δημοσίευσαν κείμενα πατερικά,  ευχές και μηνύματα ορθοδόξων αρχιερέων.

Το ιστολόγιο όμως Ιδιωτική Οδός, που εμφανίζεται με προφίλ Ορθόδοξο, δείχνει το πραγματικό του πρόσωπο, επιλέγοντας την είσοδο στην Αγία και Μεγάλη Τεσσαρακοστή, να την "ευλογήσει" με μήνυμά του όχι κάποιος ορθόδοξος αρχιερέας, ούτε καν οικουμενιστής αρχιερέας, αλλά ο ίδιος ο ηγέτης του οικουμενισμού. Ο Πάπας! (βλ. ΕΔΩ)

Πρέπει να προσέχουμε πάρα πολύ αυτό που έλεγε ο μακαριστός π. Αντώνιος Αλεβιζόπουλος, ότι η προσπάθεια του αντίχριστου δεν είναι να κλείσουν και να εξαφανιστούν οι Εκκλησίες και να σταματήσουν οι Λειτουργίες, αλλά να αλλοιωθεί το φρόνημα των ορθοδόξων λαΐκών και λειτουργών έτσι ώστε τα τελούμενα Μυστήρια να μην γίνονται με την Θεία Χάρη, αλλά να είναι ξένα προς αυτή αλλοιώνοντας την Μυστηριακή σωστική και σωτηριολογική ζωή του ορθόδοξου πληρώματος.
Χρησιμοποιούνται λοιπόν οι τίτλοι «Ορθόδοξος θεολόγος» σαν δούρειοι ίπποι για να αλλοιώσουν εκ των έσω την πατερική μας ορθόδοξη παράδοση.
Πρέπει λοιπόν να προσέχουμε πάρα πολύ τους «προβατόσχημους λύκους» όποια μορφή και αν έχουν

Σε αργία ο ιερέας που κοινώνησε όστια σε παπική Θεία Λειτουργία. Εξετάζεται και δεύτερη παρόμοια περίπτωση.

Άμεσα ήταν τα αντανακλαστικά της Αρχιεπισκοπής Αθηνών σε βαρύ εκκλησιαστικό παράπτωμα που υπέπεσε κληρικός της. Σε επ’ αόριστον αργία τέθηκε με εντολή του Αρχιεπισκόπου Αθηνών Ιερώνυμου ο ορθόδοξος ιερέας που κοινώνησε με όστια, όπως προβλέπει το λατρευτικό της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας. Επίσης, σύμφωνα με εκκλησιαστική πηγή, έχουν ξεκινήσει ανακρίσεις για το ίδιο θέμα.
Η αποκάλυψη έγινε από τον μητροπολίτη Γλυφάδας Παύλο, ο οποίος είχε συντάξει και αποστείλει σχετική επιστολή, την οποία και δημοσίευσε κατ’ αποκλειστικότητα η «Espresso».

Ο ιεράρχης είχε αποστείλει προ ημερών επιστολή στον κ. Ιερώνυμο και του ανέφερε ότι «κατά την 18ην Διεθνή Οικουμενική Σύνοδον Ορθοδόξου Πνευματικότητος, την διεξαχθείσαν εν τη Διορθοδόξω Μονή Bose Ιταλίας, από 8 έως 11 Σεπτεμβρίου, ορθόδοξος ιερεύς εγγεγραμμένος εν τη δυνάμη των κληρικών της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών (σ.σ.: αναφέρεται το όνομά του) κεκοινώνηκεν μετά των παπικών όστιαν εν τη υπό των Λατίνων τελεσθείσαν λατρευτικήν σύναξιν, παρουσία Ελλήνων ορθοδόξων αρχιερέων και καθηγητών πανεπιστημίων».

Πρωτοπρ. Θεόδωρος Ζήσης Η ουνία ως πρότυπο ψευδούς ενότητος

Η ΟΥΝΙΑ ΩΣ ΠΡΟΤΥΠΟ ΨΕΥΔΟΥΣ ΕΝΟΤΗΤΟΣ
ΤΑ ΟΡΙΑ ΤΗΣ ΠΟΙΚΙΛΟΜΟΡΦΙΑΣ ΣΕ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΕΝΟΤΗΤΑ[1] 

Γράφει ο Πρωτοπρεσβύτερος Θεόδωρος Ζήσης

Ένα βασικό γνώρισμα του προηγουμένου αιώνος, του εικοστού, ήταν η προσπάθεια να επανεύρει ο χριστιανικός κόσμος την ενότητά του. Μετά την απόσχιση του Παπισμού από την Εκκλησία στις αρχές της δεύτερης χιλιετίας (1054) και την εν συνεχεία απόσχιση των Προτεσταντών από τον Παπισμό, τον 16ο αιώνα, Ανατολή και Δύση ήσαν βαθύτατα διηρημένες, η δε Δύση πολυδιασπασμένη καθ εαυτήν.
Η Εκκλησία βέβαια δεν έχασε ούτε την ενότητα ούτε την καθολικότητα, την ολοκληρία της· η αίρεση και το σχίσμα πληγώνουν και τραυματίζουν το σώμα της Εκκλησίας, δεν την διαιρούν όμως ούτε την χωρίζουν, όπως δεν διαιρείται ένα δένδρο, αν αποκοπεί ένα από τα κλαδιά του.......
Από της πλευράς αυτής οι χρησιμοποιούμενοι όροι «αδιαίρετη Εκκλησία» των δέκα πρώτων αιώνων και «ένωση των εκκλησιών» είναι εσφαλμένοι. Η Εκκλησία είναι πάντοτε αδιαίρετη και μετά το σχίσμα του 1054, και μετά από οποιοδήποτε σχίσμα. Δεν υπάρχουν έπειτα πολλές εκκλησίες για να ενωθούν. Υπάρχει μόνον η «Μία Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία», που συνεχίζει αδιαίρετα και αδιάκοπα τη ζωή της στην Ορθόδοξη Ανατολική Εκκλησία. Οι αποσχισμένοι με τις αιρέσεις και τα σχίσματα ετερόδοξοι Χριστιανοί σε Ανατολή και Δύση δεν είναι εκκλησίες· πρέπει να ενωθούν με την Εκκλησία, αποκηρύσσοντας τις αιρέσεις και τις πλάνες. Επομένως η ενότητα επιτυγχάνεται όχι με την

Εκδίωξη από το Διάλογο με τους Παπικούς των Ορθοδόξων που συμμετείχαν στην καταδίκη της Ουνίας

Αποκαλυπτικότατα είναι όσα ανέφερε ο π. Θεόδωρος Ζήσης στην Εισήγησή του στην αντιπαπική ημερίδα της Μητροπόλεως Πειραιώς σχετικά με την απομάκρυνση από το Διάλογο με τους Παπικούς των Ορθοδόξων που εργάστηκαν ώστε στο κοινό κείμενο της Μικτής Επιτροπής Διαλόγου στο Μόναχο να καταδικαστεί η Ουνία (1991). 
Το κείμενο αυτό εξαφανίστηκε και όσοι Ορθόδοξοι αγωνίστηκαν για την υπογραφή του απομακρύνθηκαν από το Διάλογο. 
Αλλά ας παρακολουθήσουμε σχετικό απόσπασμα της ομιλίας του π. Θεοδώρου Ζήση:

«Μετά από αυτή την ιστορική καταδίκη της Ουνίας (ενν. στο Μόναχο) ποιο ήταν το αποτέλεσμα; Το αποτέλεσμα ήταν το κείμενο αυτό να αποκρυβή. Αποκρύπτεται σήμερα ακόμη και από τους ιδικούς μας Ορθοδόξους αντιπροσώπους όταν γίνεται αναφορά στα κείμενα των Διαλόγων......
Δεν μνημονεύεται καν το κείμενο της καταδίκης της Ουνίας στο Μόναχο. Η χειρότερη συνέπεια ήταν ότι κατόρθωσε ο Πάπας να επαναφέρει το θέμα και …πέτυχε την αθώωση της Ουνίας. Και όχι μόνο αυτό. Όσοι συνεργήσαμε τότε στην καταδίκη της Ουνίας…με επέμβαση του Πάπα, για

Πάμε για εκτρωματική ένωση Ορθοδόξων - Παπικών σε στυλ ουνίτικο;

Ο ουνίτης «αρχιεπίσκοπος» Jan Babjak (της ουνιτικής επισκοπής Presovsky της Σλοβακίας) προσκυνά γονατιστός τον Πάπα. Σ΄ αυτή τη σκηνή αποτυπώνεται χαρακτηριστικά η προοπτική της πολυπόθητης «ενώσεως» μας με τους παπικούς, της ουνιτικού τύπου δηλαδή προχωρήσεως της Ορθοδοξίας στο σκήπτρο του Πάπα.

Η πορεία είναι προδιαγεγραμμένη και οι αποφάσεις προειλημμένες (σε ανθρώπινο, βεβαίως, επίπεδο). Ακόμη και ο τύπος της «ενώσεως» έχει σε γενικές γραμμές προκαθορισθεί: μία «ένωση» ουνιτικού τύπου, όπου η κάθε πλευρά θα διατηρήσει την παράδοσή της, το τυπικό της κ.λπ., θα αναγνωρίζει, όμως, και θα έχει κοινωνία με τον Πάπα. Είναι η γνωστή οικουμενιστική αρχή της «unity in diversity» η η «ενότης εν τη ποικιλία».

Παρά την συλλογική καταδίκη της Ουνίας και τα πάνδεινα που έχουμε υποστεί οι Ορθόδοξοι από τους γενίτσαρους αυτούς της πίστεως, παρά και την κατηγορηματική μάλιστα απόφαση της Συνόδου της Ρόδου ότι «Ουνία και διάλογος είναι ασυμβίμβαστα», το 1993 στο Balamand του Λιβάνου η Ουνία αναγνωρίστηκε επισήμως και από τους Ορθοδόξους: «Όσον αφορά εις τας ανατολικάς καθολικάς Εκ κλη σw ας (σημ. ουνιτικάς), είναι σαφές ότι αύται, ως τμήμα της καθολικής Κοινωνίας, έχουν το δικαίωμα να υπάρχουν και να δρουν δια να ανταποκριθούν εις τας πνευματικάς ανάγκας των πιστών των» (Επίσκεψις, τ. 496, 1993). Με την επανέναρξη του θεολογικού διαλόγου το 2006 στο Βελιγράδι και την ανάληψη της επίσημης εκπροσώπησης των Ορθοδόξων από τον Επίσκοπο Περγάμου κ. Ιωάννη το ζήτημα

Αγριότητες Ουνιτών

Χαρακτηριστικά είναι τα ακόλουθα περιστατικά:

7 Ιουλίου 1990 και ώρα 8.00 το πρωί: Ομάδα από Ουνίτες με τον ιερέα τους σπάζουν την πόρτα της οικίας του ορθόδοξου παπά στο χωριό Benzovce της περιοχής Michaovce και πετούν τα έπιπλα στο δρόμο μη σεβόμενοι ούτε τις παρακλήσεις της εγκυμονούσας πρεσβυτέρας. Εκτεθειμένα στη βροχή, άλλα χάλασαν και άλλα απωλέσθησαν. Όταν αναφέρθη από τον Ορθόδοξο παπά το συμβάν στην αρμόδια αστυνομική αρχή, αυτή αδιαφόρησε. Και ενώ οι ουνίτες δράστες είναι γνωστοί η αστυνομία αδρανεί παρέχοντάς τους έμμεση κάλυψη. Στο χωριό Lastomir της περιοχής Michalovce οι ουνίτες αν και μέχρι τώρα πέντε φορές προσπάθησαν να καταλάβουν τον ορθόδοξο ναό, χάρη στη σθεναρή αντίσταση των Ορθοδόξων μέχρι σήμερα δεν τα κατάφεραν.

Στον καθεδρικό ναό του Michalovce , κατά την τέλεση της πρωινής Θείας Λειτουργίας των Ορθοδόξων, οι ουνίτες άλλαξαν την κλειδαριά της εισόδου του ναού και αφού πέταξαν έξω τον ορθόδοξο παπά με το ποίμνιό του κλείδωσαν την πόρτα. Τώρα σ' αυτόν τον ναό λειτουργούν ουνίτες ενώ ο Ορθόδοξος επίσκοπος Ιωάννης δεν έχει εκκλησία να λειτουργήσει.
Στο χωριό Svermovo ο πατήρ Bilorusky με τους Ορθόδοξους πιστούς έπρεπε να λειτουργήσει έξω από την εκκλησία μπροστά στην είσοδο του ναού επειδή οι ουνίτες κλείδωσαν και εδώ την εκκλησία.
Στο χωριό Cejkov οι ουνίτες προπηλάκισαν τους Ορθοδόξους πιστούς. Στη συμπλοκή
γρονθοκόπησαν και μία Ορθόδοξη πιστή στο πρόσωπο. Στην πόλη Bardejon οι ουνίτες πέταξαν στο δρόμο τα ιερά σκεύη των Ορθοδόξων.

Οὐνία: Ἡ μέθοδος τοῦ παποκεντρικοῦ οἰκουμενισμοῦ

τοῦ Πανοσιολογιωτάτου Ἀρχιμανδρίτου π. Γεωργίου, Καθηγουμένου τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ὁσίου Γρηγορίου Ἁγίου Ὅρους

Προέλευση κειμένου: Περιοδικὸ «Παρακαταθήκη» τ.60

Προσφάτως ὁ Πάπας διώρισε ἐπίσκοπο καὶ ἀποστολικὸ Ἔξαρχο γιὰ τοὺς ἓν Ἀθήναις ἐλαχίστους Οὐνίτας τὸν χειροτονηθέντα εἰς ἐπίσκοπον Καρκαβίας τὴν 24η Μαΐου 2008 οὐνίτη κληρικὸ κ. Δημήτριο Σαλάχα, καθηγητὴ στὸ Ἰνστιτοῦτο Ἀνατολικῶν Σπουδῶν τῆς Ρώμης καὶ μέλος τῆς Μικτῆς Θεολογικῆς Ἐπιτροπῆς γιὰ τὸν Διάλογο Ὀρθοδόξων καὶ Ρωμαιοκαθολικῶν. Γιὰ τὴν οὐνιτικὴ κοινότητα τῶν Ἀθηνῶν τὸ γεγονὸς ὑπῆρξε βαρυσήμαντο, ὅπως φαίνεται ἀπὸ τὴν ἀνακοίνωση τῆς κοινότητος στὴν ἰστοσελίδα της καὶ κυρίως ἀπὸ τὸν χειροτονητήριο λόγο τοῦ κ. Σαλάχα (Ἑλληνικὴ Καθολικὴ Ἐξαρχία, http://www.cen.gr). Γιὰ τοὺς Ὀρθοδόξους ὅμως τὸ ἴδιο αὐτὸ γεγονὸς ὑπῆρξε λυπηρὸ καὶ προκλητικό, καθὼς ἔφερε πάλι στὴν ἐπικαιρότητα τὸ πρόβλημα τῆς Οὐνίας, ἀπεκάλυψε γιὰ μία ἀκόμη φορὰ τὶς διαθέσεις τοῦ Βατικανοῦ ἐναντίον τῆς Ὀρθοδοξίας καὶ φανέρωσε πόσο ἐπικίνδυνη εἶναι γιὰ τὴν Ὀρθοδοξία ἡ προοπτικὴ τῶν λεγομένων
Θεολογικῶν Διαλόγων. Οἱ κατωτέρω διαπιστώσεις εἶναι ἀρκούντως πειστικὲς περὶ τούτου:

α) Ἡ ἐκκλησιολογία τῶν οὐνιτικῶν κοινοτήτων

Ἡ ἐκκλησιολογία τῶν οὐνιτικῶν κοινοτήτων συνεχίζει νὰ εἶναι ἴδια μὲ ἐκείνη τὴν ἐκκλησιολογία, στὴν ὁποία θεμελιώθηκε ἡ Οὐνία τὸν 16ον αἰώνα. Τὸ βεβαιώνουν οἱ σχετικὲς ἀναφορὲς τοῦ ἐπισκόπου