Μετενσάρκωσις
(Μία ἀκόμα διδαχή τοῦ ὄφεως)
Μιά ἀπό τίς πιό διαδεδομένες θέσεις τοῦ ἀντιχριστιανικοῦ κινήματος τῆς «Νέας Ἐποχῆς» (New Age), πού προβάλλεται κατά τρόπο συστηματικό ἀπό τήν τηλεόραση και τά ποικίλα κοσμικά περιοδικά, σχετικά γιά τή μετά θάνατον ζωή, εἶναι ἡ πλάνη τῆς μετενσάρκωσης.
Μετενσάρκωση εἶναι, ἡ πλανεμέ νη ἀντίληψη τῆς μετά θάνατον ἐνσωμάτωσης τῆς ψυχῆς τοῦ ἀνθρώπου σέ διαδοχικά ἀνθρώπινα σώματα, μέ σκοπό νά πετύχει ἤ τόν ἐξαγνισμό της ἤ τήν τιμωρία της ἤ την κάθαρσή της ἤ τόν ὕψιστο βαθμό τῆς ἀνέλιξής της.
Ἡ διαδοχή τῶν ἐν σωματώσεων σταμτᾶ ὅταν ἡ ψυχή φτάσει στό τέλος τῆς ἐξέλιξής της. Σέ δημοσκόπηση, πού δημοσιεύθη κε, παλαιότερα, σʼ ἐβδομαδιαῖ ο περιοδικό, ἔνθετο μεγάλης ἀθηναϊκῆς ἐφημερίδας (ΝΕΑ. Ταχυδρόμος. Αρ. 264/ 19-3-2005) ἀναφέρεται σύν τοῖς ἄλλοις, ὅτι τό 33% τῶν Ἑλλήνων ἀπο δέχεται τήν ἀντιχριστιανική ἰδέα τῆς μετενσάρκωσης.
Τό ἐν λόγῳ ποσοστό ἀναδεκνύει γιά μιά ἀκόμα φορά τό μεγάλο ἔλλει μα ἐπαρκοῦς κατήχησης και γνώσης τῆς Ὀρθόδοξης πίστης μας, πού παρατηρεῖ ται στούς χριστιανούς μας, μέ φυσική συνέπεια, οἱ νεοεποχίτικες και ἀντιχριστιανικές ἀντιλήψεις νά διαβρώνουν σιγά- σιγά, ὕπουλα καί μεθοδευ- μένα τό φρόνημα τῶν Ὀρθοδόξων.

