Τού Επισκόπου Ναζιανζού Παύλου ντε Μπαγιεστέρ
Το παρόν πόνημα είναι μία αυθεντική μαρτυρία, μία συγκλονιστική κατάθεση ενός πρώην μοναχού του παπικού δόγματος, που έθεσε ως προτεραιότητα στην ζωή του την ανεύρεση της Αλήθειας. Η αφορμή ήταν ένα έγγραφο που ανακάλυψε όταν ταξινομούσε και αξιολογούσε το περιεχόμενο της βιβλιοθήκης της μονής στην οποία ανήκε. Αυτό το έγγραφο πυροδότησε μέσα του μία κρίση συνειδήσεως η οποία τον οδήγησε σε σύγκρουση με τον πνευματικό του πατέρα, τους φίλους του, τους συμμοναστές του, την ιεραρχία και με αυτή την ίδια εκκλησία του, μαζί με όλα τα δόγματά της και τις «αλήθειες» της.
Η επίπονη πορεία του εν λόγω μοναχού όπως καταγράφεται στο βιβλίο «Η μεταστροφή μου στην Ορθοδοξία» αποτελεί ακόμη ένα παράδειγμα, ότι για την απόκτηση της Αλήθειας, κάθε άνθρωπος οφείλει να θυσιάσει τα πάντα.
Το παρόν βιβλίο συστήνεται προς ανάγνωση σαν μία αναγκαιότητα, σε όλους τους ακολούθους της παπικής εκκλησίας. Επίσης, είναι ένα εξαιρετικό βοήθημα για τους Ορθοδόξους για να κατανοήσουν και να εκτιμήσουν καλύτερα την μεγάλη δωρεά που λάβαμε από τον Θεό, να είμαστε μέλη του Σώματος του Χριστού.
Η δολοφονία τού σεβ. Παύλου ντε Μπαγιεστέρ, δεν κατέστη δυνατή να σταματήσει το έργο του. Το βιβλίο του παραμένει ένα μνημείο κατά τής Παπικής πλάνης, με πλήρη τεκμηρίωση όλων όσων ισχυρίζεται, μέσα από παπικά έγγραφα και επίσημα αρχεία τού Παπισμού. Είναι συγκλονιστικό να βλέπει κάποιος τόσο καθαρά, ότι ο παπισμός δεν είναι απλώς μια αίρεση πλάνης, αλλά και σκόπιμης παραποίησης τής αλήθειας, θυσιασμένης στο βωμό τής παπικής ισχύος.
(Για να διαβάστε περασμένα κεφάλαια πατήστε πάνω στα περιεχόμενα)
7. Προς το Φως
Τού Επισκόπου Ναζιανζού Παύλου ντε Μπαγιεστέρ
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8ο
Η συνάντηση με την αλήθεια
Κατ’ αυτό το διάστημα, ανεξάρτητα από όλα τα προαναφερθέντα γεγονότα, ήλθα για πρώτη φορά σε άμεση επαφή με την Ορθοδοξία.
Πριν προχωρήσω στην απαρίθμηση των γεγονότων, οφείλω να σημειώσω ότι η ιδέα μου για την Εκκλησία αυτήν είχε αρχίσει να σχηματίζεται από τις αρχές ήδη της οδύσσειάς μου.
Αφ ενός ορισμένες συζητήσεις που για πολύ καιρό είχα κάνει επί εκκλησιαστικών θεμάτων με μία πανεπιστημιακή ομάδα ορθοδόξων Πολωνών, οι οποίοι πέρασαν από την πατρίδα μου, αφ ετέρου οι σημειώσεις που λάμβανα από το Οικουμενικό Συμβούλιο σχετικά με την ύπαρξη και την δράση των ορθοδόξων της Δύσεως, είχαν ειλικρινά κινήσει το ενδιαφέρον μου.
Επιπλέον, τελευταίως άρχισα να λαμβάνω διάφορες εκδόσεις Ρώσσων και Ελλήνων του Λονδίνου και του Βερολίνου και μερικά σπουδαία συγγράμματα που εκδίδονταν από τον αρχιμανδρίτη Νικόλαο Κατσανεβάκη στην Νεάπολη, τα οποία είχαν κερδίσει την συμπάθειά μου.
Όλα αυτά συνέτειναν φυσικά λίγο λίγο στην ολική εξάλειψη των προκαταλήψεών μου, που υποθάλπει ως προς τήν Ορθοδοξία ο Ρωμαιοκαθολικισμός, του οποίου τα επίσημα κείμενα διδασκαλίας προς την μαθητιώσα νεολαία διδάσκουν ότι «το σχίσμα της Ανατολής, το λεγόμενο