Ὀφειλομένη ἀπάντησις Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Κυθήρων κ. Σεραφείμ πρός «θεράποντας τῆς Ἱερᾶς Ἐπιστήμης τῆς Θεολογίας»*
Ἐν μέσῃ Μεγ. Τεσσαρακοστῇ ὅμιλος 28 ἐλλογιμωτάτων κκ.Καθηγητῶν καί Καθηγητριῶν τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς τοῦ Ἀριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης ἀπευθύνεται ἐναγωνίως εἰς τόν Μακαριώτατον Πρόεδρον καί τά Μέλη τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος καί ἐκφράζει σοβαράς ἀνησυχίας, διότι «ὁρισμένα μέλη της (σ.σ. τά ὁποῖα ἐν συνεχείᾳ κατονομάζει καί ἀφοροῦν εἴς τε τό πρόσωπον τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου Πειραιῶς κ.Σεραφείμ καί εἰς τήν ταπεινότητά μου) προβαίνουν σέ πράξεις, πού ὑποσκάπτουν ὄχι μόνον τήν πορεία αὐτῶν τῶν διαλόγων, ἀλλά, ἀκόμη, καί αὐτήν τήν διορθόδοξο ἑνότητα δημιουργώντας προϋποθέσεις σχίσματος, ἐντός τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας.
Ἡ ἀνησυχία μας ἑδράζεται στό γεγονός ὅτι ἡ Ἱερά Σύνοδος ἕως στιγμῆς δέν ἤλεγξε τά μέλη της, Ἱεράρχες, γιά τήν ἄτοπη καί ἀντισυνοδική συμπεριφορά τους».
Καί, προϊούσης τῆς ἐπιστολῆς, γράφονται τά ἀκόλουθα διά τόν ὑποφαινόμενον Ἐπίσκοπον: «Συνῳδά πρός τόν Μητροπολίτη Πειραιῶς, καί ὁ συνώνυμός του, Σεβ. Μητροπολίτης Κυθήρων, καταφέρεται, ὅπως καί ὁ πρῶτος, ἐναντίον τοῦ Πατριαρχείου Σερβίας κατηγορώντας το γιά κακοδικία (χάριν συμφερόντων ἤ ἀπωλείας τῆς Ὀρθοδόξου συνειδήσεως) στήν περίπτωση τοῦ καθῃρημένου πρώην Ράσκας, μοναχοῦ Ἀρτεμίου, τόν ὁποῖο, μάλιστα, ἀμφότεροι οἱ προαναφερθέντες ἐπίσκοποι τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος χαρακτηρίζουν «κανονικό Ἐπίσκοπο», «ὁμολογητή» καί «ἅγιο».