Γενικά
Λόγω φτώχειας και βασικών στερήσεων στη διατροφή που παρουσιάζονται στους γηγενείς κατοίκους της Αφρικής, ο μέσος Έλληνας πολίτης ακούγοντας περί Εξωτερικής Ιεραποστολής σκέπτεται κατά κανόνα την οικονομική συμβολή του στο έργο των Ιεραποστόλων. Και ναι μεν αυτή η τοποθέτηση είναι μία πραγματική ανάγκη, όχι μόνο διότι οι Ιεραπόστολοι χρειάζονται χρήματα για ενίσχυση των λιμοκτονούντων κυριολεκτικά κατοίκων, αλλά και διότι δεν είναι δυνατόν να κατασκευαστούν Εκκλησίες, Σχολεία, οικίες Ιερέων, ιατρεία κ.λ.π. χωρίς την οικονομική μας συμπαράσταση στα έργα αυτά.Ο κύριος σκοπός της Ιεραποστολής
Η μητέρα Θεανώ που αφιέρωσε το
υπόλοιπο της ζωής της στο
Ιεραποστολικό Κλιμάκιο Κολουέζι.
Πως όμως είναι δυνατόν να συμβαίνει αυτό, όταν δεν υπάρχουν κατάλληλοι κατηχητές; «Με όποιον δάσκαλο καθίσεις, τέτοια γράμματα θα μάθεις». Όταν μέσα σε κάθε Ιεραποστολικό Κλιμάκιο υπάρχει ένας μόνο ή δύο Ορθόδοξοι (από την Ελλάδα), που είναι αναγκασμένοι να ασχολούνται με «χίλια δυο προβλήματα» πάσης φύσεως, είναι επόμενο η Ορθόδοξη κατήχηση να περιορίζεται και να την «αναλαμβάνουν» γηγενείς ιερείς ή κατηχητές, οι οποίοι όμως δεν είναι σε θέση να προσφέρουν αυτό που απαιτούν οι ανάγκες και η εποχή μας (γνώση, ήθος, προθυμία κ.λ.π.). Εκτός αυτών, επειδή οι ανωτέρω γηγενείς δεν προέρχονται από Ορθόδοξα «φυτώρια» και τα ακολουθούν οι παλιές τους αδυναμίες και νοοτροπίες, μπορούμε να ισχυριστούμε αυτό που λέγεται: «Ο άνθρωπος κι αν γέρασε και άλλαξε το κορμί του, ούτε την γνώμη άλλαξε ούτε την κεφαλή του».
Βασικός λόγος αδυναμίας σωστού Ευαγγελισμού
Ο π. Γεώργιος Κουγιουμτζόγλου με τα
μικρά παιδιά του Ιεραποστολικού
Κλιμακίου Κολουέζι.
