Περί τῆς Νεοεποχίτικης «θετικῆς» καί «ἀρνητικῆς» ἐνέργειας! Παραπλανητικοί ὁρισμοί καί σκοταδιστικές ἀντιλήψεις πού προκαλοῦν σύγχυση.
Ακούμε επίσης ανθρώπους, διαφόρων ηλικιών, ακόμη και μαθητές, να συζητούν για το αν σήμερα έχουν ή όχι «θετική ενέργεια» στις πράξεις τους, στη δουλειά, στο σπίτι, στις διαπροσωπικές σχέσεις, αν ένας χώρος, ένα περιβάλλον έχει θετική ενέργεια, ή συναντούμε -ακούμε- αυτή την έκφραση και πρακτική όταν πρόκειται να διακοσμηθεί ένα σπίτι, να διαρρυθμισθεί ένα σύγχρονο Γυμναστήριο, να διοργανωθεί μία συνεστίαση ή μία κοινωνική εκδήλωση, μια και όλα αυτά πρέπει να διαποτίζονται -έτσι λένε- από «θετική ενέργεια» για να νοιώθουν καλά οι παρευρισκόμενοι και να υπάρχει αποτελεσματικότητα στις ενέργειές τους.
Όταν οι θιασώτες της θετικής ενεργείας ομιλούν κομπαστικά γι’ αυτήν, πιθανόν να κάνουν λόγο για την καλή διάθεση και εσωτερική ευεξία από το ευχάριστο και άνετο φυσικό ή οικιακό περιβάλλον. Ίσως να εννοούν τα καλά συναισθήματα από την συνάντηση φιλικών και αγαπητών συγγενικών ή άλλων προσώπων. Μπορεί ακόμη να θέλουν να τονίσουν και την ευάρεστη αίσθηση που νοιώθει και εκδηλώνει κάποιος μετά από ένα καλό φαγητό, έναν ξεκούραστο ύπνο ή μία ποιοτική διασκέδαση. Αυτά όμως είναι πανανθρώπινα φαινόμενα και κοινώς αποδεκτά γεγονότα, ισχύοντα παγκοσμίως, όπου γης και όπου υπάρχει άνθρωπος, άπτονται κυρίως της ψυχολογίας και της ψυχολογικής καταστάσεως της στιγμής, ξέρουμε τις πηγές και την πορεία τους μέσα μας και γύρω μας και πολύ απέχουν από το να τα ονομάσουμε «θετική ενέργεια».
