Στην Ελληνίδα του 1940. Δημητρίου Κουτσουλέλου

Στην Ελληνίδα του 1940

 Δημητρίου Κ. Κουτσουλέλου Ἐπιτίμου Ἐπόπτη Δημ. Ἐκπαιδεύσεως  

«Θαυμάζω τίς γυναῖκες καί στό ὄνομά τους μνέω» (Διονύσιος Σολωμός) 

Τόν ὕμνο μου ὑψώνω ὡς τόν οὐρανό, δοξολογώντας τή μεγάλη μορφή σου, ἡρωϊκή καί μεγαλόψυχη Ἑλληνίδα τοῦ Σαράντα. Κι ὅπου ἐλεύθερη ψυχή, ὅπου ἀγάπη φλογερή στήν ἀπολυτρωμένη συνείδηση, στόν ἀνεμπόδιστο στοχασμό καί στήν ἀνθρώπινη πράξη, ἑνώνει τό σκίρτημα καί τή φωνή της στό ρωμαλέο, αἰώνιο καί γλυκό τραγούδι τῶν ἀρετῶν σου.
Σέ πρωτογνώρισα, ὅταν ἀνέμιζες τό μαντήλι σου στούς σταθμούς τῶν τρένων κι ἐμούσκευες μέ τά δάκρυά σου τό μαχητή, πού ἔφευγε γιά τό μέτωπο, τραγουδώντας:  «Ἄντε στό καλό κι ἡ Παναγιά μαζί σου!...»