Ὡς Νομάρχης εἶχε θέσει κατὰ δυναμικὸν τρόπον τὴν ἀπαράδεκτον κατάστασιν, ἡ ὁποία ἐπικρατεῖ εἰς τὸ κέντρον τῶν Ἀθηνῶν καὶ εἰς τὰς συνοικίας, αἱ ὁποῖαι εὑρίσκονται πλησίον αὐτοῦ ἐκ τῆς ἀνεξελέγκτου δράσεως ἐγκληματικῶν συμμοριῶν προερχομένων ἐκ τῆς ἀλλοδαπῆς, ἀλλὰ καὶ ἐκ τοῦ ἀθλίου τρόπου διαβιώσεώς των.
Οὐδέποτε, ὅμως, εἶχε θέσει θέμα δημιουργίας Τζαμιῶν. Τὸ θέμα ἔθεσε τέσσαρας ἡμέρας πρὸ τῶν ἐκλογῶν τῆς 7ης Νοεμβρίου. Εἰς τὰς δηλώσεις του, αἱ ὁποῖαι ἀποδοκιμάζονται ὑπὸ τῶν Ἑλλήνων καὶ τῶν Ἑλληνίδων, ποὺ κατοικοῦν εἰς τὰς προαναφερθεί- σας περιοχάς, τονίζει:
«Δὲν ἔπρεπε νὰ φτάσουμε στὸ σημεῖο αὐτό. Ἔπρεπε νὰ ὑπάρχει δημόσιος χῶρος, γιὰ νὰ προσεύχονται καὶ ποὺ θὰ εἶναι διαπιστευμένος ἀπὸ τὴν Ἑλληνικὴ κυβέρνηση. Ὄχι νὰ κρύβονται σὲ σπίτια οἱ Μουσουλμάνοι. Καὶ στὸ κέντρο τῆς Ἀθήνας καὶ περιφερειακά, ὅπου χρειάζεται.
Δὲν θὰ φυτρώσουμε Τζαμιά. Θὰ δεῖς ποιὰ εἶναι ἡ πραγματικὴ ἀνάγκη, ὄχι ποιὰ εἶναι ἡ πολιτικὴ ἐκμε- τάλλευση, οἱ ἄνθρωποι νὰ προσεύχονται. Τὰ πόσα Τζαμιὰ καὶ ποὺ θὰ εἶναι, εἶναι ἀλλουνοῦ παπᾶ εὐαγγέλιο».
