Ο εορτασμός για το Γενέθλιο της Θεοτόκου στις δύο ιστορικές Μόνες της Δαμάστας και της Αντινίτσης. Βίντεο, φωτογραφίες

Ο εορτασμός για το Γενέθλιο της Θεοτόκου στις δύο ιστορικές Μόνες της Δαμάστας και της Αντινίτσης

Με ιδιαίτερη λαμπρότητα εορτάσθηκε το Γενέθλιο της Θεοτόκου στην Ιερά Μητρόπολή μας και ιδιαίτερα στις δύο ιστορικές Μόνες της Δαμάστας και της Αντινίτσης, την οποία η ίδρυση ανάγεται στον 13ο αιώνα.
Πλήθος πιστών από την Φθιώτιδα και διάφορα μέρη της Ελλάδος κατέκλισε τα δύο Μοναστήρια και συμμετείχε στις ιερές ακολουθίες που τελέσθηκαν την παραμονή το βράδυ και την κυριώνυμη ημέρα.
Την παραμονή της εορτής ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας κ. Νικόλαος χοροστάτησε και ωμίλησε στον πανηγυρικό Εσπερινό που τελέσθηκε στην Ιερά Μονής Αντινίτσης.
Στην ομιλία του που έγινε στη μεγάλη αυλή της Μονής μετά την περιφορά της θαυματουργού εικόνος της Παναγίας και την αρτοκλασία αναφέρθηκε στο θεολογικό νόημα της εορτής τονίζοντας ότι η Γέννηση της Παναγίας είναι η αυγή της ημέρας του Κυρίου την οποία φωταγωγεί ο ήλιος της δικαιοσύνης Χριστός, ο Θεός ημών.

Φωτογραφίες από την χθεσινή Αρχιερατική Θεία Λειτουργία του Γενεσίου της Θεοτόκου στον Ιερό Ναό Παντανάσσης Κατερίνης

Αρχιερατική Θεία Λειτουργία του Γενεσίου της Θεοτόκου στον Ιερό Ναό Παντανάσσης Κατερίνης

 

Με λαμπρότητα και κατάνυξη γιορτάσθηκε το Γενέσιον της Θεοτόκου στον ομώνυμο, κατάμεστο από πιστούς, Ιερό Ναό Παντανάσσης Κατερίνης.

Το γενέθλιο της Παναγίας μας. Μητροπολίτου Γόρτυνος καί Μεγαλοπόλεως Ἰερεμίου

   ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ
ΓΟΡΤΥΝΟΣ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΟΠΟΛΕΩΣ               
  ΔΗΜΗΤΣΑΝΑ - ΜΕΓΑΛΟΠΟΛΙΣ

Δημητσάνα - Μεγαλόπολη, Κυριακή 8 Σεπτεμβρίου 2013

   Κυριακάτικο εγκύκλιο κήρυγμα Μητροπολίτου

Το γενέθλιο της Παναγίας μας

 Μητροπολίτης Γόρτυνος Ἰερεμίας

1. Σήμερα, αδελφοί μου χριστιανοί, η αγία μας Εκκλησία εορτάζει μία μεγάλη Θεομητορική εορτή. Σήμερα εορτάζουμε το γενέθλιο της Παναγίας μας.
Και όταν η Εκκλησία μας έχει εορτή της Παναγιάς, της Κυρίας Θεοτόκου, γίνεται μεγάλη πανήγυρη. Το γενέθλιο της Παναγίας μας είναι σημαντική εορτή, γι᾽ αυτό και είναι η πρώτη Θεομητορική εορτή του εκκλησιαστικοῦ έτους. Θα ήθελα, αδελφοί, να σας πω, με δυο μόνο λόγια, για ποιό λόγο είναι σπουδαία και σημαντική η εορτή αυτή: Μετά την πτώση των Πρωτοπλάστων σκοτάδι, αγαπητοί μου, σκέπαζε τον κόσμο.
 Ήταν το σκοτάδι της αμαρτίας. Για να διαλυθεί το σκοτάδι αυτό έπρεπε να λάμψει ο Ήλιος. Έπρεπε να γεννηθεί ο Χριστός. Αυτός είναι ο «Ήλιος της δικαιοσύνης», όπως το λέμε στο Απολυτίκιο των Χριστουγέννων.
Αλλά για να γεννηθεί ο Χριστός έπρεπε να γεννηθεί η Γυναίκα Εκείνη, η κατάλληλη Εκείνη Γυναίκα, η Οποία θα γινόταν η Μητέρα του Μεσσία.
Όλη η Παλαιά Διαθήκη εργάζεται γι᾽ αυτόν ακριβώς τον σκοπό: Στο να γεννηθεί η Μητέρα του Μεσσία. Η Παλαιά Διαθήκη, χριστιανοί μου, είναι ένα περιβόλι, που καλλιεργούσε ο Θεός.
Όταν το περιβόλι αυτό έβγαλε το πιο καλό λουλούδι, καλύτερο δεν γινόταν, δηλαδή την Παναγία, τότε το έκοψε ο Θεός το λουλούδι αυτό και το πρόσφερε στην ανθρωπότητα για να φέρει τον Μεσσία. Αυτή είναι η σημερινή εορτή, κατά την οποία εορτάζουμε το γενέθλιο της Παναγίας μας.

Tό Γενέσιον τῆς Θεοτόκου

Εἰς τήν γέννησιν τῆς Ὑπεραγίας Δεσποίνης ἠμῶν Θεοτόκου. Ἁγ. Νικολάου Καβάσιλα


Ὁμιλία π. Ἀθανασίου Μυτιληναίου εἰς τό Γενέσιον τῆς Θεοτόκου


Λόγος στὴ Γέννηση τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Δαμασκηνοῦ


Στα μαύρα ντυμένη η Παναγία. π.Αυγουστίνος Καντιώτης

Εἰς τήν γέννησιν τῆς Ὑπεραγίας Δεσποίνης ἠμῶν Θεοτόκου. Ἁγ. Νικολάου Καβάσιλα

Εἰς τήν γέννησιν τῆς Ὑπεραγίας Δεσποίνης ἠμῶν Θεοτόκου

6.Ἀλλὰ ἡ πανάμωμη Παρθένος, χωρὶς νὰ ἔχη γιά πόλη της τὸν οὐρανό, χωρὶς νὰ ἔχη γεννηθῆ ἀπὸ τὰ οὐράνια σώματα, ἀλλὰ ἀπὸ τὴ γῆ -ἀπό αὐτὸ τὸ ξεπεσμένο γένος, ποὺ ξέχασε τὴν ἴδια του τὴ φύση- καὶ κατὰ τὸν ἲδιο μὲ ὅλους τρόπο, μόνη αὐτὴ ἀπὸ ὅλους τούς ἀνθρώπους ὅλων τῶν ἐποχῶν ἀντιστάθηκε ἀπὸ τὴν ἀρχὴ ὡς τὸ τέλος σὲ κάθε κακία.
 Ἀπέδωκε ἔτσι στὸν Θεὸ ἀμόλυντη τὴν ὡραιότητα ποὺ χάρισε στὴ φύση μας καὶ χρησιμοποίησε, αὐτὴ μόνη, ὅλα τά ὅπλα καὶ ὅλη τὴ δύναμη ποὺ ἔβαλε μέσα μας. Μὲ τὸν ἔρωτα ποὺ εἶχε γιά τὸν Θεό, μὲ τὴ ρωμαλεότητα τῆς σκέψεώς της, τὴν εὐθύτητα τῆς θελήσεως καὶ τὴ μεγαλειώδη σωφροσύνη της ἔτρεψε σὲ φυγὴ κάθε ἁμαρτία κι ἔστησε τρόπαιο νίκης τέτοιο, ποὺ δὲν μπορεῖ μὲ τίποτε νὰ συγκριθῆ.
Μὲ ὅλα αὐτὰ φανέρωσε τὸν ἂνθρωπο τέτοιον ποὺ ἀληθινὰ δημιουργήθηκε, φανέρωσε δὲ καὶ τὸν Θεό, τὴν ἂφατη σοφία καὶ τὴν ἀπέραντη φιλανθρωπία Του.
Ἒτσι Αὐτὸν ποὺ παρουσίασε ἔπειτα, ἀφοῦ τὸν περιέβαλε μὲ ἀνθρώπινο σῶμα, αἰσθητὰ στὰ μάτια ὅλων, τὸν ἀποτύπωσε καὶ τὸν εἰκόνισε προηγουμένως μὲ τὰ ἔργα της ἐπάνω στὸν Ἑαυτό της.
Καὶ ἦταν δυνατὸν ἀπὸ ὅλα τά κτίσματα διὰ μέσου αὐτῆς μόνης «νὰ γνωρίσουμε ἀληθινά τό Δημιουργό».

Από τον εορτασμό του Γενεθλίου της Θεοτόκου στην Άρτα προεξάρχοντος του Μητροπολίτου Αργολίδος Ιακώβου

Με εκκλησιαστική μεγαλοπρέπεια και με τη συμμετοχή πλήθους κόσμου, ανάμεσα στους οποίους ο Αντιπεριφερειάρχης Άρτας κ. Βασίλειος Ψαθάς, ο δήμαρχος Γεωργίου Καραϊσκάκη κ. Δημήτριος Γαλλίκας, εόρτασε η Ιερά Μονή Ροβελίστης στις 8 Σεπτεμβρίου το Γενέσιον της Υπεραγίας Θεοτόκου.
Την παραμονή, 7 Σεπτεμβρίου τελέστηκε Μέγας Αρχιερατικός Εσπερινός, χοροστατούντος του Σεβασμιωτάτου ποιμενάρχου μας, Μητροπολίτου Άρτης κ. Ιγνατίου.

Ο Σεβασμιώτατος στο κήρυγμα του αναφέρθηκε στο πρόσωπο της Παναγίας μητέρας όλων των ανθρώπων.
Τόνισε ότι αυτή είναι η ελπίδα στην οποία οι πιστοί με ευλάβεια και πίστη προσέρχονται να την προσκυνήσουν και να ζητήσουν την βοήθεια της. Χαρακτηριστικά ανέφερε ότι εξαιτίας της κρίσεως, η οποία είναι κυριοτέρως πνευματική, σημάδι ελπίδος είναι ότι πολύ περισσότεροι πιστοί προσέρχονται και ακουμπάνε σ` εκείνη τα προβλήματά τους .

Ὁμιλία π. Ἀθανασίου Μυτιληναίου εἰς τό Γενέσιον τῆς Θεοτόκου

Ὁμιλία π. Ἀθανασίου Μυτιληναίου εἰς τό Γενέσιον τῆς Θεοτόκου

«Ἡ Θεοτόκος Μαρία, ὁ ἀληθής ἄνθρωπος. (δ. 26')»

Πραγματοποιήθηκε στίς 8 Σεπτεμβρίου 1985





Γιά νά κατεβάσετε καί νά ἀποθηκεύσετε τήν ὁμιλία πατῆστε ἐδῶ (δεξί κλίκ, 'Ἀποθήκευση προορισμοῦ ὡς, ἤ Ἀποθήκευση δεσμοῦ ὡς)


Τὸ ὴχητικό άρχείο είναι από το arnion.gr

Λόγος στὴ Γέννηση τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Δαμασκηνοῦ

 

Λόγος στὴ Γέννηση τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου
τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Δαμασκηνοῦ

Homilia in Navitatem Mariae (νεοελληνικὴ ἀπόδοσις)

---

1. Ἐλᾶτε ὅλα τὰ ἔθνη, κάθε ἀνθρώπινη γενιά, καὶ κάθε γλώσσα, καὶ κάθε ἡλικία, καὶ κάθε ἀξίωμα, νὰ γιορτάσουμε μὲ ἀγαλλίαση τὴ γέννηση τῆς παγκόσμιας χαρᾶς.
Γιατὶ ἂν οἱ εἰδωλολάτρες, μὲ ψεύτικα δαιμονικὰ παραμύθια ποὺ ξεγελοῦν τὸ μυαλὸ καὶ σκοτεινιάζουν τὴν ἀλήθεια, κι᾿ ἂν ἀκόμα προσφέροντας ὅ,τι εἶχαν καὶ δὲν εἶχαν τιμοῦσαν γενέθλια βασιλιάδων, ποὺ τοὺς τυραννοῦσαν σ᾿ ὅλη τους τὴ ζωή, πόσο περισσότερο πρέπει ἐμεῖς νὰ τιμοῦμε τὴ γέννηση τῆς Θεοτόκου, ποὺ ἀνώρθωσε ὁλόκληρο τὸ ἀνθρώπινο γένος, ποὺ ἄλλαξε τὴ λύπη τῆς πρώτης μας μητέρας, τῆς Εὔας, σὲ χαρά; Ἐκείνη ἄκουσε τὴν ἀπόφαση τοῦ Θεοῦ: «Μὲ πόνους νὰ γεννᾷς τὰ παιδιά σου».
Αὐτή: «Χαῖρε, Κεχαριτωμένη». Ἐκείνη: «Στὸν ἄνδρα σου ἡ ὑποταγή σου». Αὐτή: «Ὁ Κύριος εἶναι μαζί σου». Τί ἄλλο λοιπὸν ἀπὸ λόγο νὰ προσφέρουμε στὴ Μητέρα τοῦ Λόγου; Ὅλη ἡ κτίση ἂς γιορτάσει μαζί μας κι᾿ ἂς ὑμνήσει τὸν ἁγιασμένο καρπὸ τῆς ἁγίας Ἄννας. Γιατὶ γέννησε στὸ κόσμο παντοτινὸ θησαυρὸ ἀγαθῶν, δήλ. τὴν Παναγία.

Εἰς τὴν ὑπερένδοξον τῆς ὑπεραγίας Δεσποίνης ἡμῶν Θεοτόκου γέννησιν. Ἁγίου Νικολάου Καβάσιλα

Ἀλλὰ ἡ πανάμωμη Παρθένος, χωρὶς νὰ ἔχη γιά πόλη της τὸν οὐρανό, χωρὶς νὰ ἔχη γεννηθῆ ἀπὸ τὰ οὐράνια σώματα, ἀλλὰ ἀπὸ τὴ γῆ -ἀπό αὐτὸ τὸ ξεπεσμένο γένος, ποὺ ξέχασε τὴν ἴδια του τὴ φύση- καὶ κατὰ τὸν ἲδιο μὲ ὅλους τρόπο, μόνη αὐτὴ ἀπὸ ὅλους τούς ἀνθρώπους ὅλων τῶν ἐποχῶν ἀντιστάθηκε ἀπὸ τὴν ἀρχὴ ὡς τὸ τέλος σὲ κάθε κακία. 
Ἀπέδωκε ἔτσι στὸν Θεὸ ἀμόλυντη τὴν ὡραιότητα ποὺ χάρισε στὴ φύση μας καὶ χρησιμοποίησε, αὐτὴ μόνη, ὅλα τά ὅπλα καὶ ὅλη τὴ δύναμη ποὺ ἔβαλε μέσα μας. Μὲ τὸν ἔρωτα ποὺ εἶχε γιά τὸν Θεό, μὲ τὴ ρωμαλεότητα τῆς σκέψεώς της, τὴν εὐθύτητα τῆς θελήσεως καὶ τὴ μεγαλειώδη σωφροσύνη της ἔτρεψε σὲ φυγὴ κάθε ἁμαρτία κι ἔστησε τρόπαιο νίκης τέτοιο, ποὺ δὲν μπορεῖ μὲ τίποτε νὰ συγκριθῆ. 
Μὲ ὅλα αὐτὰ φανέρωσε τὸν ἂνθρωπο τέτοιον ποὺ ἀληθινὰ δημιουργήθηκε, φανέρωσε δὲ καὶ τὸν Θεό, τὴν ἂφατη σοφία καὶ τὴν ἀπέραντη φιλανθρωπία Του.

Ἒτσι Αὐτὸν ποὺ παρουσίασε ἔπειτα, ἀφοῦ τὸν περιέβαλε μὲ ἀνθρώπινο σῶμα, αἰσθητὰ στὰ μάτια ὅλων, τὸν ἀποτύπωσε καὶ τὸν εἰκόνισε προηγουμένως μὲ τὰ ἔργα της ἐπάνω στὸν Ἑαυτό της. Καὶ ἦταν δυνατὸν ἀπὸ ὅλα τά κτίσματα διὰ μέσου αὐτῆς μόνης "νὰ γνωρίσουμε ἀληθινά τό Δημιουργό".

Οὔτε ὁ Νόμος ἀποδείχθηκε ἱκανὸς νὰ φανερώση τὴ θεία χρηστότητα καὶ σοφία οὔτε οἱ γλῶσσες τῶν Προφητῶν οὔτε ἡ τέχνη τοῦ Δημιουργοῦ ποὺ ἀποκαλύπτει ἡ ὁρατή δημιουργία οὔτε ὁ οὐρανὸς ποὺ διηγεῖται κατὰ τὸν Ψαλμωδὸ "δόξαν Θεοῦ" οὔτε ἀκόμη ἡ φροντίδα καὶ ἡ πρόνοια τῶν Ἀγγέλων γιὰ τὸ ἀνθρώπινο γένος οὔτε τέλος κανένα ἄλλο ἀπὸ τὰ δημιουργήματα. 

Στα μαύρα ντυμένη η Παναγία. π.Αυγουστίνος Καντιώτης

Σήμερα, ἀγαπητοί μου, εἶνε χαρμόσυνος θεομητορικὴ ἑορτή. Ἑορτάζουμε τὴ γέννησι τῆς ὑπερ­α­γίας Θεοτόκου. Ποῖο εἶνε τὸ περιεχόμενο τῆς ἑορτῆς καὶ τί συναισθήματα μᾶς δημιουργεῖ;

Ὅπως ὅλοι οἱ ἄνθρωποι ἔτσι καὶ ἡ Παναγία ἀπὸ κάποιους ἦρθε στὸν κόσμο. Ποιός γεννή­θηκε ἀπὸ βράχο; Καν­είς. Ἀπὸ μιὰ μάνα κ’ ἕνα πατέ­ρα γεννηθήκαμε ὅλοι. Καὶ ἡ Παναγία εἶ­χε γονεῖς· τὴ μητέρα της τὴν ἔλεγαν Ἄννα, τὸν πατέρα της Ἰωακείμ.
Ἦταν εὐλαβέστατοι ἄν­θρωποι, ἀλλὰ ἄτεκνοι. Καὶ τότε ἡ ἀτεκνία ἐ­θεωρεῖτο ὄνειδος. Ὅποιος εἶχε παι­­διά, αὐτὸς ἐθεωρεῖτο εὐτυ­χής. Ὅποιος εἶχε πολλὰ παιδιά (5, 6, 7, 8…), τὸν μακαρίζανε. Ἐκεῖ­νες ἦταν πα­τριαρχικὲς οἰκογένειες. Τώρα τὰ παιδιὰ τὰ θε­­­ωροῦν συμ­φορά. Γεννοῦν ἕνα, μετὰ βίας δύο, παραπάνω ὄχι, στόπ! Αὐτὸ εἶ­νε μιὰ κατά­ρα. Τὸ ἄ­τεκνο λοιπὸν ἐκεῖνο ἀνδρόγυνο παρα­κα­λοῦ­σε τὸ Θεὸ μέρα – νύ­χτα νὰ τοὺς δώσῃ παιδί, γιὰ νὰ τοῦ τὸ ἀφιε­ρώσουν.
Ποῦ σήμερα τέτοια μάνα! Δὲν ὑπάρχει πλέ­ον διάθεσι προσφορᾶς. Σὲ λίγο καιρὸ τρία ἐπαγγέλματα θὰ σβήσουν· ὁ ἀστυνομικός, ὁ νοσοκόμος, καὶ ὁ κληρικός. Γιατί νὰ φυλάῃ ὁ ἀστυνομικὸς τὴν τάξι καὶ νὰ κινδυνεύῃ; γιατί νὰ ξενυχτᾷ ἡ νοσοκόμος κον­­τὰ στὸν ἄρρωστο καὶ νὰ μὴν πάῃ νὰ τραγου­δή­σῃ στὸ κέντρο νὰ μαζέψῃ χρῆμα; Καὶ κορό­ϊδο εἶνε ὁ ἄλλος νὰ γίνῃ παπᾶς, γιὰ νὰ τοῦ κά­νουν στὸ δρόμο αἰσχρὲς χειρονομίες; Ὄχι. Θὰ ἐκλείψουν μερικὰ τέτοια ἀναγκαῖα ἐπαγγέλματα, καὶ αὐτὸ θὰ εἶνε σημάδι παρακμῆς.
Εἶχε λοιπὸν προχωρήσει πλέον ἡ ἡλικία τοῦ Ἰωακεὶμ καὶ τῆς Ἄννας. Μπορῇ ἀπὸ ἕνα κού­τσουρο νὰ βγῇ λουλούδι κι ἀπὸ ἕνα ξερὸ βρά­χο νὰ βγῇ κρίνος; Ἄλλο τόσο μπορεῖ ἀπὸ μιὰ στεῖρα γυναῖκα νὰ βγῇ τὸ ἄνθος ποὺ λέγεται παιδί. Ὅ,τι εἶνε τὸ ἄνθος στὴ φύσι κι ὅ,τι εἶνε ἕνα ἀστέρι στὸν οὐρανό, αὐτὸ εἶνε
τὸ παιδὶ μέσα στὴν οἰκογένεια· δίνει παρηγοριά, χαρὰ καὶ ἀγαλλίασι.
Παρακαλοῦσαν τὸ Θεὸ νὰ τοὺς δώσῃ παι­δί, γιὰ νὰ τοῦ τὸ ἀφιερώσουν. Ποιά μάνα, ὅ­ταν γεννάῃ