Οι ευαγγελικοί Μακαρισμοί
Έκανες αμαρτίες; Κλάψε! Όποιος είναι αφοσιωμένος στην εξέταση του εαυτού του, όποιος βλέπει πόσο λερωμένος είναι από τις αναρίθμητες αμαρτίες του, όποιος παραδέχεται πως είναι άξιος για αιώνια βάσανα, όποιος θρηνεί σαν καταδικασμένος ήδη στην ατελεύτητη κόλαση, αυτός δεν βλέπει σχεδόν ποτέ τις αδυναμίες του πλησίον, εύκολα δικαιολογεί εκείνες που βλέπει, ολοπρόθυμα και ολόψυχα συγχωρεί και την κατάκριση.
«Μακάριοι οι πράοι», είπε ο Σωτήρας, «γιατί αυτοί θα κληρονομήσουν τη γη».
Ποια είναι αυτή η γή;… Μετά την προπατορική πτώση, ο Θεός ονόμασε «γη» τον Αδάμ, και στο πρόσωπό του Αδάμ, ονόμασε «γη» κι εμένα: «γη είσαι και στη γη θα επιστρέψεις».
Γη είμαι, αλλά κυρίαρχος αυτής της γης δεν είμαι. Την κυριαρχία της, δηλαδή την αυτοκυριαρχία, μου την αρπάζουν διάφορα πάθη, ιδιαίτερα η άγρια οργή, που τόσο με καταπιέζει και τόσο με παρασύρει. Μου στερεί κάθε εξουσία πάνω στον εαυτό μου. Η πραότητά μου ξαναδίνει αυτήν την εξουσία, μου ξαναδίνει την εξουσία στην κληρονομιά μου, στη γη μου, στη σάρκα μου, στο αίμα μου, στις ορμές μου. «Οι πράοι θα κληρονομήσουν τη γη και θα απολαύσουν τα αγαθά της με πολλή ειρήνη».
