Εἴμαστε σέ θέση νά βλέπουμε θεόσταλτα ὄνειρα; Ἅγιος Ἰγνάτιος Μπριαντσιανίνωφ

 Εἴμαστε σέ θέση νά βλέπουμε θεόσταλτα ὄνειρα;

Άγιος Ιγνάτιος Μπριαντσιανίνωφ

Οἱ δαίμονες πού ἔχουν πρόσβαση στίς ψυχές μας κατά τή διάρκεια τῶν ὡρῶν πού εἴμαστε ξύπνιοι, ἔχουν ἐπίσης πρόσβαση σ’ αὐτές κατά τή διάρκεια τοῦ ὔπνου.
Ἐπίσης κατά τή διάρκεια τοῦ ὕπνου μᾶς πειράζουν στό νά ἁμαρτήσουμε μέ τό νά ἀναμιγνύουν τή δική τους φαντασία μέ τή δική μας. 
Ἀκόμη ὅταν δοῦν μέσα μας ἕνα ἐνδιαφέρον γιά ὄνειρα, προσπαθοῦν νά αὐξήσουν τό ἐνδιαφέρον μας γιά τά ὄνειρά μας.
Σιγά-σιγά μάλιστα μᾶς πείθουν νά τά ἐμπιστευόμαστε. Μια τέτοια ἐμπιστοσύνη συνοδεύεται πάντα ἀπό πλάνη καί ἡ πλάνη κάνει τίς διανοητικές μας ἀπόψεις γιά τόν ἑαυτό μας νά λανθάνονται, ὁπότε ὅλη μας ἡ ἐνεργητικότητα γίνεται σαθρή.
Αύτό ἀκριβῶς θέλουν καί οἱ δαίμονες.
Σ’ αὐτούς πού εἶναι προχωρημένοι σ’ αὐτή τήν ἐγωιστική αὐτο-θεώρηση, οἱ δαίμονες ἀρχίζουν νά παρουσιάζονται σάν Ἄγγελοι φωτός στή μορφή Μαρτύρων καί Ἁγίων, ἀκόμη καί αὐτῆς τῆς Μητέρας τοῦ Θεοῦ καί τοῦ ἴδιου τοῦ Χριστοῦ.
Χαίρονται μέ τόν τρόπο πού ζοῦν αὐτοί οἱ πλανεμένοι, τούς ὑπόσχονται οὐράνια στέμματα καί μ’ αὐτό τόν τρόπο τούς ὁδηγοῦν σέ μεγάλο ὕψος αὐτοεκτιμήσεως καί ὑπερηφανείας. Αὐτό τό ὕψος εἶναι ταυτόχρονα καί ἡ ἄβυσσος τοῦ ὁλέθρου τους.

Ὁ μακάριος ἄνθρωπος. Ἁγίου Ἰγνατίου Μπριαντσανίνωφ

 Ὁ μακάριος ἄνθρωπος

Ψάλλει ὁ πνευματοφόρος θεῖος ψαλμωδός, ἀγγίζοντας τίς ἠχηρές χορδές τοῦ ψαλτηρίου του.
Δέν μποροῦσα νά τόν προσέξω, ὅσο βρισκόμουν στούς δυνατούς θορύβους του κόσμου. Τώρα, στήν ἡσυχία τῆς μονώσεως, ἀρχίζω ν᾿ ἀφουγκράζομαι τόν μυστικό ψαλμωδό. Τώρα οἱ ἥχοι καί ὁ ὕμνος του μοῦ γίνονται πιό κατανοητοί. Σάν ν᾿ ἀπέκτησα δυό νέες ἱκανότητες, τήν ἱκανότητα νά τόν προσέχω καί τήν ἱκανότητα νά τόν κατανοῶ. Οἱ ἥχοι του γεννοῦν μέσα μου ἕνα πρωτόγνωρο αἴσθημα καί τά λόγια του μιά καινούργια ἀντίληψη, ἀντίληψη θαυμαστή, ναί, θαυμαστή, σάν τή θεία σοφία.

Σαούλ, πάψε νά παραφέρεσαι! Ἄς φύγει μακριά σου τό πονηρό πνεῦμα! Γιατί τώρα ψάλλει ὁ ἅγιος Δαβίδ, παίζει τό μελωδικό του ψαλτήρι!

Σαούλ ἀποκαλῶ τόν νοῦ μου, πού ἀναστατώνεται καί ταράζεται ἀπό τούς λογισμούς τοῦ πονηροῦ κοσμοκράτορα. Αὐτός, ὁ νοῦς μου, τόσο κατά τήν πλάση του ὅσο καί κατά τή λύτρωσή του ἀπό τή θυσία τοῦ Θεανθρώπου, ὁρίστηκε ἀπό τόν Θεό βασιλιάς καί κυρίαρχος τῆς ψυχῆς καί τοῦ σώματός μου. Ἔγινε, δηλαδή, ὅ,τι καί ὁ Σαούλ. Μόλις ἐγκαθιδρύθηκε ἡ βασιλεία τοῦ Ἰσραήλ.

Οι ευαγγελικοί Μακαρισμοί. Άγιος Ιγνάτιος Μπρατσιανίνωφ. Μέρος Β'

 Οι ευαγγελικοί Μακαρισμοί

Άγιος Ιγνάτιος Μπριαντσιανίνωφ

 Έκανες αμαρτίες; Κλάψε!
Όποιος είναι αφοσιωμένος στην εξέταση του εαυτού του, όποιος βλέπει πόσο λερωμένος είναι από τις αναρίθμητες αμαρτίες του, όποιος παραδέχεται πως είναι άξιος για αιώνια βάσανα, όποιος θρηνεί σαν καταδικασμένος ήδη στην ατελεύτητη κόλαση, αυτός δεν βλέπει σχεδόν ποτέ τις αδυναμίες του πλησίον, εύκολα δικαιολογεί εκείνες που βλέπει, ολοπρόθυμα και ολόψυχα συγχωρεί και την κατάκριση.
«Μακάριοι οι πράοι», είπε ο Σωτήρας, «γιατί αυτοί θα κληρονομήσουν τη γη».
Ποια είναι αυτή η γή;… Μετά την προπατορική πτώση, ο Θεός ονόμασε «γη» τον Αδάμ, και στο πρόσωπό του Αδάμ, ονόμασε «γη» κι εμένα: «γη είσαι και στη γη θα επιστρέψεις».
Γη είμαι, αλλά κυρίαρχος αυτής της γης δεν είμαι. Την κυριαρχία της, δηλαδή την αυτοκυριαρχία, μου την αρπάζουν διάφορα πάθη, ιδιαίτερα η άγρια οργή, που τόσο με καταπιέζει και τόσο με παρασύρει. Μου στερεί κάθε εξουσία πάνω στον εαυτό μου. Η πραότητά μου ξαναδίνει αυτήν την εξουσία, μου ξαναδίνει την εξουσία στην κληρονομιά μου, στη γη μου, στη σάρκα μου, στο αίμα μου, στις ορμές μου. «Οι πράοι θα κληρονομήσουν τη γη και θα απολαύσουν τα αγαθά της με πολλή ειρήνη».

Οι ευαγγελικοί Μακαρισμοί. Άγιος Ιγνάτιος Μπρατσιανίνωφ. Μέρος Α'

Οι ευαγγελικοί Μακαρισμοί

Άγιος Ιγνάτιος Μπριαντσιανίνωφ

Από την τήρηση των ευαγγελικών εντολών εμφανίζονται στην καρδιά αισθήματα ξένα προς την πεσμένη ανθρώπινη φύση και άγνωστα σε αυτήν. «Ότι γεννιέται από το Πνεύμα είναι πνευματικό». Και καθώς στις εντολές του Χριστού υπάρχει το Πνεύμα, τα αισθήματα, που προέρχονται από αυτές, είναι πνευματικά.
Ποιο είναι το πρώτο αίσθημα που εμφανίζεται στην καρδιά από την τήρηση των ευαγγελικών εντολών; Το αίσθημα της πνευματικής φτώχειας.
Μόλις ο χριστιανός θα θελήσει να εφαρμόσει είτε στην εξωτερική είτε στην εσωτερική του διαγωγή τις εντολές, θα δει τη φθαρμένη φύση του να επαναστατεί και να εναντιώνεται πεισματικά στο Ευαγγέλιο.
Με το φώς του Ευαγγελίου ο χριστιανός βλέπει μέσα του την πτώση ολόκληρης της ανθρωπότητας. Από αυτή τη διαπίστωση γεννιέται φυσικά στην ψυχή του η ταπεινή αυτογνωσία, που στο Ευαγγέλιο ονομάζεται συναίσθηση της πνευματικής φτώχειας.
«Μακάριοι όσοι αισθάνονται πνευματικά φτωχοί». Η συναίσθηση της πνευματικής φτώχειας, στην οποία αναφέρεται ο πρώτος ευαγγελικός Μακαρισμός, είναι το πρώτο βήμα στον δρόμο της πνευματικής προκοπής, η πρώτη πνευματική κατάσταση στην χριστιανική ζωή, η πρώτη βαθμίδα στην κλίμακα της μακαριότητας.