Η εικόνα της Παναγίας μπροστά στην οποία προσευχήθηκε χίλιες μέρες ο Άγ.Σεραφείμ της Βίριτσα

 Η εικόνα της Παναγίας «Εγώ ειμί μεθ'ημών και ουδείς καθ' υμών» αγιογραφήθηκε από τις μοναχές της Ιεράς Μονής του Λεουσίνσκι, με την ευλογία του Αγίου Ιωάννου της Κρονστάνδης, το 1894.

Τρία χρόνια αργότερα ο Άγιος Ιωάννης της Κρονστάνδης ευλόγησε με αυτήν την εικόνα τον Άγιο Σεραφείμ της Βίριτσα  για να αρχίσει τους ασκητικούς του αγώνες, λέγοντάς του:
«Θα γίνεις μοναχός στην Λαύρα του Αγίου Αλεξάνδρου Νέφσκι (Αγ.Πετρούπολη).
Μπροστά σε αυτήν την εικόνα θα προσευχηθείς για την σωτηρία της Ρωσίας.»
Επίσης του όρισε όπως να επαναλάβει και αυτός την άσκηση του Αγίου Σεραφείμ του Σαρώφ και να προσευχηθεί στην Παναγία υπέρ ειρήνης στην Ρωσία.

Μετά την μετακίνησή του στην Βίριτσα, το 1937, ο Άγ. Σεραφείμ προσευχήθηκε υπέρ της πατρίδος του για 1000 μέρες και νύχτες γονατιστός πάνω σε έναν βράχο.

Ο βράχος που προσευχήθηκε ο Άγιος Σεραφείμ της Βίριτσα 1000 μέρες

Όλα σού στάλθηκαν από μένα . Γραμμένο από τον Άγιο Σεραφείμ της Βίριτσα

 Το παρακάτω κείμενο αποτελεί ενα γράμμα που στάλθηκε απο τον Άγιο Σεραφείμ της Βίριτσα σε ενα πνευματικό του παιδί, επίσκοπο, ο οποίος βρισκόταν στην φυλακή. Είναι ένας λόγος παρηγοριάς και νουθεσίας, που ο Δημιουργός Θεός απευθύνει στην ψυχή του ανθρώπου.
” Έχεις ποτέ σκεφτεί ότι όλα όσα αφορούν εσένα, αφορούν και Εμένα; Διότι αυτά που αφορούν εσένα, αφορούν την κόρη του οφθαλμού Μου. Όταν οι πειρασμοί έρχονται επάνω σου και ο πολέμιος σαν το ποτάμι, θέλω να ξέρεις οτι απο Μένα ηταν αυτό.
Θέλω να ξέρεις οτι η αδυναμία σου έχει ανάγκη απο τη δύναμη Μου και η ασφάλεια σου βρίσκεται στο να Με αφήσεις να σε προστατεύσω.
Θέλω να ξέρεις οτι οταν βρίσκεσαι σε δύσκολες συνθήκες μεταξύ των ανθρώπων που δεν σε καταλαβαίνουν, δεν λογαριάζουν αυτά που σου είναι ευάρεστα και σε απομακρύνουν, από Μένα ήταν αυτό.
Είμαι ο Θεός σου, οι περιστάσεις της ζωής είναι στα χέρια Μου.
Δεν βρέθηκες τυχαία στη θέση σου, είναι ακριβώς η θέση που σου έχω ορίσει.
Δεν με παρακαλούσες να σου μάθω την ταπείνωση; Και να! Σε έβαλα σ΄αυτό ακριβώς το περιβάλλον, στο ¨σχολείο¨ που διδάσκουν αυτό το μάθημα. Το περιβάλλον σου και αυτοί που ζούν γύρω σου μόνο εκτελούν το θέλημα Μου.
Έχεις οικονομικές δυσκολίες και μόλις τα βγάζεις πέρα; Να ξέρεις οτι απο Μένα ήταν αυτό.Θέλω να ξέρεις οτι Εγώ διαθέτω τα χρήματα σου και να καταφεύγεις σε Μένα και να γνωρίζεις οτι εξαρτάσαι απο Μένα. Θέλω να ξέρεις οτι τα αποθέματα Μου είναι ανεξάντλητα και να βεβαιωθείς οτι είμαι πιστός στις υποσχέσεις Μου.

Να μην συμβεί ποτέ να σου πούν στην ανάγκη σου: ” Μην πιστεύεις στον Κύριο και Θεό σου “
Έχεις περάσει ποτέ νύχτα μέσα στη θλίψη απο τους συγγενείς σου, τους ανθρώπους που αγαπάς; Σου το επέτρεψα, για να στραφείς σε Μένα και σε Μένα να βρείς την αιώνια παρηγοριά και ανακούφιση.

Θαύματα του Αγίου Σεραφείμ της Βίριτσα

Στέφανος ο δραπέτης

Σ' ένα χωριό στις όχθες της λίμνης Τσούτσκοε, ζούσε ένας άνθρωπος που λεγόταν Στέφανος με τη γυναίκα του και τρία παιδιά. Σ' αυτό το χωριό οι άνδρες το καλοκαίρι ασχολούνταν με αλιεία και το χειμώνα πήγαιναν να δουλεύουν στην Πετρούπολη.
Πήγε και ο Στέφανος ένα χρόνο το χειμώνα στην Πετρούπολη και εκεί έμεινε, δεν ήθελε να γυρίσει σπίτι. Έγραψε στη γυναίκα του ένα γράμμα και μετά εξαφανίστηκε για έξι μήνες. Η γυναίκα του κάθε φορά διάβαζε στους αγράμματους γονείς το ίδιο γράμμα σαν να ή­ταν καινούριο για να μην καταλάβουν οι γονείς τι συμβαίνει, τι τους είχε κάνει ο Στέφανος.
Αλλά πόσο μπορούσε να αντέξει; Μια μέρα όταν πάλι τους διάβα­ζε το γράμμα του Στεφάνου ξέσπασε σε κλάματα και τους τα είπε όλα. Η γυναίκα μαζί με τον πατέρα του Στεφάνου πήγαν στην Πετρούπολη για να βρουν τον δραπέτη και προσεύχονταν στον Κύριο να τους βοη­θήσει.

Έμαθαν ότι ο Στέφανος έμπλεξε με τους κακο­ποιούς. Μία μέρα ήταν μαζί τους σ' ένα σπίτι και έ­παιζε χαρτιά. Ξαφνικά κάποιος τον φώναξε. Νόμισε ότι ήταν ένας από τους γνωστούς του και πήγε να τον δει. Αλλά ήταν ο πατέρας Σεραφείμ, που του είπε:

-Τι είχες κάνει Στέφανε; Αυτοί οι φίλοι σου δεν έ­χουν κανέναν. Εσύ όμως έχεις οικογένεια, παιδιά και τους γέρους γονείς, που σε περιμένουν. Πήγαινε αμέσως στο τάδε ξενοδοχείο, εκεί θα τους βρεις.

Ο Στέφανος έκανε αυτό που του είπε ο Γέροντας, πήγε στο ξενοδοχείο όπου βρήκε την γυναίκα και τον πατέρα του και γύρισε μαζί τους στο σπίτι.

Βίος του Αγίου Σεραφείμ της Βίριτσα

Ο όσιος Σεραφείμ της Βίριτσα (κατά κόσμον Βασίλειος Μουραβιόβ του Νικολάου) γεννήθηκε στις 31 Μαρτίου του 1866 (με το παλαιό ημερολόγιο) στο χω­ριό Παχρομέγεβο της περιοχής Ρίμπινσκ, νομού Γιαροσλάβλ. Οι γονείς του Νικόλαος και Χιονία ήταν αγρότες. Το παιδί βαπτίστηκε την 1 Απριλίου του 1866 στο ναό του Χριστού Σωτήρος του χωριού Σπάσσκογε , που βρισκόταν κοντά στο Βαχρομέγεβο.
Στο βάπτισμα έλαβε το όνομα Βασίλειος...
Μετά τον Βασίλειο στην οικογένεια Μουραβιόβ γεννήθηκαν δύο κορίτσια - η Ελισάβετ το έτος 1871 και η Ευδοκία το έτος 1875. Και τα δύο τους όμως πέ­θαναν πολύ σύντομα, δεν έζησαν ούτε από ένα χρόνο. Στις 5 Σεπτεμβρίου του 1876 πέθανε από φυματίωση ο πατέρας του Βασιλείου και το παιδί έμεινε με την μητέρα του, που και αυτή ήταν άρρωστη. Ο Κύριος όμως δεν άφησε τους δούλους του· μεταξύ των γειτό­νων βρέθηκε ένας καλός άνθρωπος που δούλευε ως βοηθός εμπόρου στην Αγία Πετρούπολη. Μαζί του ο Βασίλειος πήγε στην πρωτεύουσα όπου άρχισε να ερ­γάζεται και αυτός σ' ένα εμπορικό κατάστημα...
Από παιδί ο Βασίλειος ποθούσε πολύ να γίνει μο­ναχός. Μια μέρα αφού πήρε την άδεια από το αφεντικό του πήγε πρωί πρωί στην Λαύρα του αγίου Αλεξάνδρου Νιέβσκι με σκοπό να μιλήσει με τον ηγούμενο. Επειδή ήταν νωρίς ο ηγούμενος δεν τον δέχθηκε και οι μοναχοί του πρότειναν να πάει να μιλήσει με έ­ναν γέροντα, μεγαλόσχημο μοναχό.
 Ο Βασίλειος γο­νάτισε μπροστά του και άρχισε να τον παρακαλά να τον πάρουν στο μοναστήρι για οποιαδήποτε δουλειά.
Η απάντηση όμως του διορατικού αυτού γέροντα ή­ταν η εξής: να μείνει στον κόσμο, να κάνει οικογέ­νεια, να θρέψει τα παιδιά του και μετά μαζί με τη σύ­ζυγο να αφιερώσει τον υπόλοιπο χρόνο της ζωής στην μοναχική άσκηση. Ο ίδιος ο πατήρ Σεραφείμ μετά από πολλά χρόνια διηγήθηκε αυτή την ιστορία, χωρίς όμως να κάνει γνωστό το όνομα του γέροντα.

Άγιος Σεραφείμ της Βίριτσα

Σεραφείμ της Βίριτσα

«...θα έλθει καιρός που όχι οι διωγμοί αλλά τα χρήματα και τα αγαθά αυτού του κόσμου θα απομακρύνουν τους ανθρώπους από τον Θεό. Και θα χαθούν ψυχές πολύ περισσότερες από ότι τον καιρό των διωγμών. Από την μία θα χρυσώνουν τους τρούλους και θα βάζουν επάνω τους τούς σταυρούς και από την άλλη παντού θα βασιλεύει κακία και ψεύδος. Η αληθινή Εκκλησία πάντα θα διώκεται. Αυτοί που θέλουν να σωθούν, θα σώζονται με τις ασθένειες και τις θλίψεις. Ο τρόπος που θα γίνονται οι διωγμοί θα είναι πολύ πονηρός και θα είναι πολύ δύσκολο κανείς να προβλέψει τους διωγμούς. Φοβερός θα είναι αυτός ο καιρός, λυπάμαι αυτούς που θα ζούνε τότε»

«...θα έλθει εποχή που η διαφθορά και η ακολασία μεταξύ των νέων θα φτάσει σε έσχατο σημείο. Παρθένοι νέοι σχεδόν δεν θα υπάρχουν. Θα βλέπουν την ατιμωρησία τους και θα νομίζουν ότι όλα τους είναι επιτρεπτά για να ικανοποιούν τις επιθυμίες τους...
Θα τους καλέσει, όμως, ο Θεός και θα καταλάβουν ότι δεν είναι δυνατόν να συνεχίσουν μια τέτοια ζωή και με διάφορους τρόπους θα οδηγηθούν στον Θεό. Σε πολλούς θα υπάρχει τάση προς την