Κυριακή, 20 Οκτωβρίου 2013

Κυριακή ΣΤ' Λουκά. Μητροπολίτου Αντινόης Παντελεήμονος


Κυριακή ΣΤ' Λουκά
Κεφ. Η, χωρία 26 ἕως 39

Μητροπολίτου Αντινόης Παντελεήμονος

Σε μία από τις περιοδείες στα χωριά της Ιουδαίας ο Κύριος μας Ιησούς Χριστός συναντά ένα άνθρωπο από το χωριό των Γεργεσηνών. Ο άνθρωπος αυτός είχε κυριευθεί προ πολλών ετών από δαιμόνια, τα οποία τον βασάνιζαν με κάθε τρόπο. Ο δαιμονισμένος βρισκόταν σε αγρία κατάσταση, αποτέλεσμα της επιρροής των δαιμόνων. Ξέσχιζε τα ρούχα του και κατοικούσε μέσα στα μνήματα των νεκρών.
Οι συγγενείς του τον έδεναν με αλυσίδες, για να μη βλάψει κανένα άνθρωπο, αλλ' εκείνος έσπαζε τα δεσμά του και οδηγείτο από τα πονηρά πνεύματα στην έρημο.
Σ' αυτή την αθλία κατάσταση συναντά ο Κύριος τον δαιμονισμένο. Αξιολύπητη και φρικτή είναι η εμφάνιση του δαιμονισμένου. Και ο Πολυεύσπλαγχνος Κύριος βαδίζει προς την έρημο για να συναντηθεί με το ταλαιπωρημένο πλάσμα Του, τον άνθρωπο.
Τον συναντά, και ανοίγει διάλογο μαζί με τα ακάθαρτα πνεύματα, τα οποία με τη θεϊκή Του εξουσία εκδιώκει και απομακρύνει.
Το σωτηριώδες έργο του Σωτήρα μας Χριστού αποσκοπούσε στο να ελευθερώσει τον άνθρωπο από τα δεσμά και τη τυραννία του διαβόλου. Με την πτώση του ο άνθρωπος περιέπιπτε χρόνο με το χρόνο όλο και περισσότερο στις παγίδες του εχθρού. Το ανθρώπινο γένος κατήντησε αιχμάλωτο του πονηρού. Αποκορύφωμα της τυραννίδος ήτο όταν ο άνθρωπος κυριεύθηκε και σωματικά από τους δαίμονες.
Όταν το πονηρό πνεύμα κυριεύσει τη ψυχή του ανθρώπου, τότε κυριαρχεί σ' όλη τη ψυχοσωματική του οντότητα. Ο άνθρωπος ενεργεί και πράττει ό,τι ο διάβολος του υποδείξει, χωρίς να έχει ο πρώτος τη συναίσθηση του τι λέγει ή τι πράττει. Η ψυχή και η συνείδησή του παραλύονται από τις σκοτεινές δυνάμεις και αδυνατούν να αντιδράσουν. Ο άνθρωπος ζει τη μεγαλύτερη δυστυχία της ύπαρξής του.
Ο Κύριος μας Ιησούς Χριστός από αγάπη προς τον άνθρωπο ήρθε για να τον ελευθερώσει. Ήρθε για να συναντηθεί με τον κάθε άνθρωπο. Ήρθε για να συνομιλήσει μαζί μας και να μας οδηγήσει ξανά κοντά Του.
Ο κάθε άνθρωπος, που ζει μακράν του Χριστού, ζει μέσα στην έρημο της αμαρτίας, της αιχμαλωσίας, της τυραννίας του πονηρού. Μακράν του Χριστού, όσο και αν καυχώμεθα, δεν υπάρχει πραγματική ελευθερία. Ο άνθρωπος βρίσκεται δεμένος με τις αλυσίδες και τα δεσμά των παθών και της αμαρτίας. Ο άνθρωπος, που ζει μέσα στην αμαρτία στερεί τον εαυτό του από τη ζωτική Χάρη του Παναγίου Πνεύματος. Η μακράν του Χριστού ζωή είναι στείρα από αρετές και δένδρο άκαρπο.
Ο Κύριος μας στο Ιερό Ευαγγέλιο μας διαβεβαίωσε λέγοντας, ότι κάθε δένδρο που δεν φέρνει καρπό εκκόπτεται και ρίχνεται στη φωτιά, σαν άχρηστο και ανωφελή. Επίσης μας διαβεβαιώνει, ότι εάν θέλωμε να φέρωμε καρπό, τότε πρέπει να είμεθα ενσωματωμένοι μαζί Του, γιατί τότε αποδίδει κανείς καρπό, εάν μένει μαζί Του.
Και εδώ πρέπει να μιλήσωμε για τη μεγάλη πλάνη πολλών Χριστιανών, που έχουν δημιουργήσει μια ψευτοεικόνα του εαυτού των και ζουν μέσα σ' ένα ψεύτικο πιστεύω, πιστεύοντας, ότι μπορούν να είναι «καλοί Χριστιανοί» μέσα στην κοινωνία χωρίς να βιώνουν την εν Χριστώ ζωή. Χωρίς να εκκλησιάζονται.
Χωρίς να κοινωνούν συχνά. Χωρίς να εξομολογούνται. Δημιουργούν μια ψεύτικη εικόνα του εαυτού των, που ικανοποιεί την εγωκεντρική και εγωϊστική τους προσωπικότητα. Και ενώ κομπάζουν για τον εαυτό τους, στερούνται στην ουσία από κάθε αρετή.
Ο άνθρωπος, που δεν πλησιάζει το Χριστό, την Εκκλησία Του, τα Ιερά Μυστήρια ζει μέσα στην κόλαση της ενοχής, της αγωνίας και της ταραχής. Γι' αυτό και βλέπομε τους ανθρώπους, που είναι αιχμάλωτοι της αμαρτίας να προσπαθούν να βρουν κάποια διέξοδο από τη τυραννία της συνείδησής των.
Καταφεύγουν στα πολυθόρυβα νυκτερινά κέντρα διασκεδάσεων για να ξεχάσουν και να μην ακούουν τις προειδοποιητικές φωνές της ψυχής τους, που βροντοφωνούν ότι: «Δεν είναι αυτός ο δρόμος και ο σκοπός της ζωής μας».
Ο άνθρωπος που δεν συναντήθηκε με Χριστό για να ζητήσει τη θεραπεία του από τις πνευματικές αρρώστιες μοιάζει σαν το σημερινό δαιμονισμένο, που προτού θεραπευτεί από το Σωτήρα μας Χριστό ήτο έρμαιο των δαιμόνων. Και πόσοι συνάνθρωποί μας, πόσοι από μας, πόσοι από τους συγγενείς ή φίλους μας, πόσα από τα παιδιά μας ακόμη δεν βρίσκονται κάτω από την τυραννία των πονηρών πνευμάτων και είναι δέσμιοι των παθών, αιχμάλωτοι των σαρκικών ορέξεων, αλυσοδεμένοι, χέρια - πόδια από την κακία, το μίσος, την υπερηφάνεια, την ασπλαγχνία και την φιλαργυρία; Πόσοι νέοι δεν κυριεύονται από το πνεύμα της ανυπακοής και της αντιλογίας προς τους γονείς και είναι απειθείς, αυθάδεις, μη σεβόμενοι το οικογενειακό και κοινωνικό τους περιβάλλον;
 Ο άνθρωπος, που αποφεύγει να συναντηθεί με το Χριστό μοιάζει με νεκροταφείο στολισμένο με πανέμορφους τάφους, αλλά είναι άδειος και στερημένος από ζωή. Ενώ αντίθετα, ο άνθρωπος που συναντάται με το Χριστό απελευθερώνεται από την καταστρεπτική επιρροή της αμαρτίας. Τα δεσμά των παθών θραύονται. Η τυραννία των δαιμόνων καταργείται και ο άνθρωπος πλέον θεραπεύεται από την αγάπη του Θεού. Ο εν Χριστώ άνθρωπος βρίσκει τον εαυτό του. Σωφρονίζεται και γίνεται νέoς άνθρωπος.
Αγαπητοί μου εν Χριστώ αδελφοί, ο άνθρωπος του 20oυ αιώνος, όταν συναντηθεί με το Χριστό, συνομιλήσει και σχετιστεί μαζί Του απομακρύνεται από την έρημο της αμαρτίας, απελευθερώνεται από τα δεσμά της κακίας και βρίσκει την πνευματική του ανάπαυση και ηρεμία. Ο Κύριος εξάλλου μας δίδαξε λέγων, «Μάθετε απ' Εμού ότι πράο ς ειμί και ταπεινός τη καρδία και ευρίσετε ανά-παυσιν ταις ψυχαίς υμών». Ας πλησιάσουμε το Χριστό, διότι η αλήθεια του Χριστού μας ελευθερώνει από όσα μας βασανίζουν και που μας σπρώχνουν σε έρημους και στερημένους από τη Χάρη του Θεού τόπους.

6th Sunday of St Luke
(Luke 8:26-39)
By
His Eminence
Metropolitan Panteleimon of Antinoes

As our Lord and Savior Jesus Christ visited the villages of Judaea, he met a man from the village of Gergeseen. Now, this particularly man few years ago became possessed by many demons, who made him suffer in many ways. The possessed man was in a wild condition, the result of the demons’ influence. He was ripping off his clothes and was living in the tombs of the dead. Although his relatives were tiding him up with chains, in order that he will be unable to harm any other human being, he was breaking his chains and was led by the demons into the wilderness.      

In this miserable condition our Lord and Savior Jesus Christ, the Son of God, meets with the possessed man. The appearance of the possessed man is pitiable and frightful. Yet, the Merciful Lord walks into the wilderness in order to meet with His troubled creation, man. He meets with him and opens a dialogue with the unclean spirits, which with His Divine authority casts out and banishes them away from His creation.

The Work of Salvation of our Lord and Savior Jesus Christ had as its final goal to free man from the bondage and the tyranny of the evil one, Satan. With man’s fall into sin, day after day, year after year, he was drifting far away from God, falling more and more into the traps of the enemy. Mankind became enslaved to the devil. The peak of this tyranny is achieved, when man is possessed by evil spirits.

When the evil spirit posses man’s soul, then it rules over both his soul and body, in other words man’s whole existence. Man acts whatever Satan tells him to do, without having understanding of what he says or does. Man’s soul and conscience are paralyzed by the evil forces and are unable to react against them. Man lives the greatest misery of his existence.

Our Lord and Savior Jesus Christ, for the love towards man, came to free him. He came to meet with every man. He came to discuss with us and to guide us back to God the Father.

Every man, who lives far away from Christ, lives in the dessert of sin, of slavery, under Satan’s tyranny. Far away from Christ, as much as we may be proud of ourselves, there can be no true freedom. Man is tied with chains and the bondage of sinful passions. Man, who lives in sin, deprives himself from the Life-giving Grace of the Holy Spirit. Life, which is far away from Christ, is barren of virtuous and the man’s spirit is fruitless.

Our Lord and Savior Jesus Christ, the Son of God, in today’s Holy Gospel assured us saying, that every tree which does not bear fruit is cut down and thrown into the fire, because it is useless and not profitable. He also assured us that, if we want to bear fruit, we must be united with Him, for only then one bears many fruit, if he remains with Him. For without Christ we cannot achieve anything.

At this point we must speak about the great deception of many Christians, who created a false image of themselves and they live within a false belief, believing, that they could be “good Christians” without living the life of Christ, without Church attendance, without Holy Confession and Repentance, without Holy Communion, without the blessing of their marriage. They create a false image of themselves, which satisfies only their egocentric and egoistic personality. And though they boast about themselves, they are deprived essentially from every virtue.

Man, who does not follow Christ, His Holy Orthodox Church, and does not participate in the Holy Sacraments of God, lives in the hell of guilt, anxiousness and is always troubled. Therefore, we see men, who are enslaved to sin, to want to find some kind of deliverance from the tyranny of their conscience. They find refuge at night clubs or the casino believing that they will forget or will not hear the voice of their conscience, which cries out to them, that: “This is not the way and purpose of our life”!

The man who has not met with Christ, in order to ask for his healing from the spiritual illnesses, is like today’s demon possessed man, who, before being healed by the Savior Christ, was completely in the hands of the demons. How many fellow men, how many of us, how many of our relatives or friends, how many of our children are still under the tyranny of evil spirits and are enslaved in sinful passions of the flesh, bound by hatred, pride, unmerciful, greed and so many other passions? How many young people are overcome by the spirit of disobedience and contradiction to their parents, not respecting their own families and social surroundings?  

The man who avoids meeting with Christ is like the cemetery which is decorated with beautiful tombs, but is empty and deprived from life. On the contrary, the man who meets with Christ is freed from the catastrophic influence of sin. The bonds of passions are crushed. The tyranny of the demons is abolished and man is healed by God’s Love within His Holy Orthodox Church and through the Divine Grace of the Holy Spirit, which is freely offered through the participation of the Holy Sacraments. The man in Christ finds himself. He comes to reasoning and becomes a new man, a new creation. The sinful man is transfigured into a holy man, fulfilling God’s Plan for man, to become in His “likeness”. 

When man of the 21st century meets with Christ, speaks and relates with Him, then he departs from the desert of sin, he becomes free from the bondage of hatred and discovers his spiritual peace and calmness. The Lord has taught us saying: “Learn from Me, that I am meek and humble in heart and you will find peace in your souls”.

Let us approach Christ, because the Truth will liberate us from all that make us suffer and which drag us into deserts places which lack of God’s Grace.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Για να σχολιάσετε (με ευπρέπεια) πρέπει να συνδεθείτε με τον λογαριασμό google ή wordpress που διαθέτετε. Αν δεν διαθέτετε πρέπει να δημιουργήσετε έναν λογαριασμό στο @gmail ή στο @wordpress. Μπορείτε βεβαίως πάντα να στέλνετε e-mail στο anavaseis@gmail.com
Ευχαριστούμε.

Συνολικές προβολές σελίδας

Πρόσφατα δημοσιευμένα άρθρα

Αρχειοθήκη ιστολογίου