Ὁ προφήτης Ἠλίας καί ἡ δύναμις τῆς προσευχῆς
Ἀρχιμανδρίτου π. Μάρκου Κ. Μανώλη
Ἕξι μῆνες ὑπῆρξε μιὰ τελεία ἀνομβρία ἐκεῖ ποὺ ζοῦσε ὁ Προφήτης Ἠλίας καὶ πάλι «προσηύξατο» καὶ ἔβρεξε ὁ Οὐρανός. Σήμερα, ἀδελφοί μου, ἑορτάζει ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία τὴν μνήμη τοῦ πυρίνου Προφήτου Ἠλιού, τοῦ ζηλωτοῦ Προφήτου, τοῦ θαρραλέου Προφήτου, τοῦ ὁμολογητοῦ Προφήτου, ἐκείνου ποὺ δὲν ἐδίστασε μὲ τὴν χάρη καὶ τὴν βοήθεια τοῦ Κυρίου νὰ τὰ βάλλη μὲ τοὺς πιὸ ἰσχυροὺς τῆς ἐποχῆς του, μὲ τοὺς βασιλεῖς καὶ ἄρχοντες, ποὺ παραπλανοῦσαν τό λαό, μὲ τοὺς ψευδοϊερεῖς τῆς αἰσχύνης, ἀλλὰ καὶ μὲ αὐτὸ τὸ λαὸ ἐφ᾽ ὅσον εὑρίσκετο στὴν ἀποστασία καὶ στὴν ἁμαρτία.
Ἐκεῖνο ὅμως ποὺ εἶναι πολὺ – πολὺ χαρακτηριστικὸ εἶναι ἡ δύναμη τῆς προσευχῆς του.
Μολονότι, ὅπως μᾶς λέγει ὁ ἀδελφόθεος Ἰάκωβος, ἄνθρωπος εἶναι καὶ ἐκεῖνος, ὁμοιοπαθὴς μὲ ἐμᾶς, ὅμως ἔφθασε σὲ τέτοια μέτρα ἀρετῆς, ἔφθασε σὲ τέτοια ὕψη ἁγιότητος, ὥστε μὲ τὴν προσευχή του καὶ μόνο νὰ ὑπακούη κατὰ κάποιο τρόπο ὁ Κύριός μας καὶ νὰ ἐπέρχεται αὐτὴ ἡ φοβερὴ ἀνοβρία πρὸς συνετισμόν, πρὸς μετάνοια καὶ τῶν ἀρχόντων, ἀλλὰ καὶ τοῦ λαοῦ προκειμένου νὰ εὕρουν τὸν δρόμο τῆς σωτηρίας τους.
Καὶ πάλι προσευχήθηκε, ἀφοῦ ἐπέρασε ἡ δοκιμασία, ἀφοῦ κάπως συνῆλθαν οἱ ἄνθρωποι, νὰ παύση τὴν δοκιμασία τῆς ἀνομβρίας καὶ νὰ ἔλθη πάλι ὁ εὐλογημένος ὑετός, ἡ εὐλογημένη βροχὴ καὶ νὰ ζωντανέψουν καὶ τὰ φυτὰ καὶ τὰ ζῶα καὶ οἱ ἄνθρωποι καὶ νὰ ἀνακτήσουν πάλι τὴν ζωὴ τὴν ἐπιθυμητή.









