Στὴ Δυτικὴ ὄχθη τοῦ ποταμοῦ Κερυνίτη 12 χλμ. βορειοδυτικὰ τῶν Καλαβρύτων καὶ στὸ κάτω ἄκρο τοῦ χωριοῦ Πλατανιώτισσα, βρίσκονται τὸ ἕνα κοντὰ στὸ ἄλλο τρία τεράστια πλατάνια. Ἀνάμεσα τοὺς φαίνεται ἕνα ἀκόμη πλατάνι, ποὺ πιεζόμενο ἀπὸ τὰ ἄλλα τρία δὲν ἔχει ἀναπτυχθεῖ. Ὁ πρῶτος μεγάλος πλάτανος κλείνει πρὸς τὰ νοτιοανατολικά, πάνω ἀπὸ τὸν παλιὸ ἀλευρόμυλο τῆς ἐκκλησίας καὶ τὸ ἐπίσης παλιὸ ὑδροηλεκτρικὸ ἐργοστάσιο τοῦ χωριοῦ.
Στὴ βάση τοῦ πρώτου πλατάνου ἑνώνονται οἱ ρίζες ἑνὸς ἄλλου πελώριου πλατανιοῦ ποὺ κυριαρχεῖ μὲ τὸ μέγεθός του πάνω ἀπὸ ὅλα τὰ ἄλλα καὶ βρίσκεται στὸ βορειοδυτικὸ μέρος τοῦ συμπλέγματος τῶν τεσσάρων. Εἶναι ἴσως, τὸ μοναδικὸ στὸν κόσμο γιατί ὑπολογίζεται ὅτι φύεται ἐδῶ καὶ περισσότερο ἀπὸ χίλια ἔτη.
Στὴν κοιλότητα τῆς βάσεως του συμπλέγματος σχηματίζεται ὁ χῶρος τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ τοῦ Γενεσίου τῆς Θεοτόκου ποὺ γιορτάζει στὶς 8 Σεπτεμβρίου.
Στὴν βάση τοῦ πρώτου πλατάνου ὑπάρχει ἐπίσης κουφάλα, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ συνέχεια τῆς κουφάλας τοῦ Ἱεροῦ Πλατάνου, ὁ ὁποῖος ὑψώνεται κατακόρυφα. Ἀντιθέτως, ὁ κορμὸς τοῦ πρώτου πλατάνου
.jpg)
